یادداشت/

مجسمه‌های سنندج بیصدا میمیرند

مجسمه‌های سنندج بیصدا میمیرند
ساخت، نگهداری و حفظ میادین شهری اقدامی است دو طرفه که با همکاری شهروندان و نهادهای دولتی اتفاق می‌افتد، امری که با توجه به جایگاه و تأثیر میادین شهری در فضاهای شهری نباید از آن غافل شد، اما در کمال ناباوری چندگاهی است که شاهد بی مهری و بی توجهی به میادین سنندج از جانب شهروندان و مسئولین هستیم.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، سنندج، شهری که به عنوان یکی از زیباترین شهرهای کشور و حتی دنیا شناخته می‌شود شهری که در زمینه دارا بودن میادین منحصر به فرد زبانزد است؛ میادینی که با الهام از فرهنگ و تمدن این دیار شکل و جان گرفته و به عنوان یکی از شاخص‌ترین المان‌های مُعرف شهر همچون دیگر اندام‌های مؤثر و کارکردی، هویت یافته و با دارا بودن مجسمه‌هایی زیبا، همواره در پس زمینه سیمای شهری سنندج نقش بسته است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوای آبیدر, نوای آبیدر,

 

با مروری کوتاه بر سیر تطور تاریخی میدادین شاهد آنیم که به مرور زمان و برحسب ضرورت‌های مکانی و زمانی نقش و عملکردهای آنها نیز تغییر کرده و بر حسب فعالیت‌های اجتماعی تعریف دیگری یافته‌اند، اما در این بین میادین سنندج توانسته‌اند با حفظ جایگاه خود، به عنوان اسطوره‌های مجسمه نیز شناخته شوند.

 

با وجود زیبایی منحصر بودن این مجسمه ها (که جزیی از مبلمان شهری خارج از فضای بسته شهری هستند)در کمال تأسف، شاهد تخریب و استهلاک این آثار هنری هستیم، به گونه‌ای که با بارش‌های فصلی، تغییرات آب و هوایی، آلودگی و همچنین عدم ساماندهی ارتقاء کیفی آنها علاوه بر زشت شدن سیمای بصریشان، هرروزه بر زخم‌هایی که بر پیکر آنها نقش می‌بندد افزوده می‌شود.

 

مجسمه میدان انقلاب، المان میدان 12 فروردین شهر سنندج، مجسمه پارک امیریه و ده‌ها نمونه مشابه دیگری که هرچند نقش بسزایی در غنی ساختن زندگی شهری از طریق بیان و هنری را دارا می باشند، اما خود در سایه بی توجهی به مرگ تدریجی گرفتار شده‌اند.

 

نباید فراموش کرد، مجسمه تنها اثر حجمی زینت بخش میادین نیست، بلکه با دارا بودن هویتی متمایز نقشی کلیدی در معرفی سیمای شهری دارند، اینک فرصت آن است که با بهره‌گیری از گنجینه‌ای همچون هنرمند بزرگ هادی ضیاءالدینی (که غالب آثار خلق شده اثری ماندگار از وی بوده است) در راستای بهبود وضعیت مجسمه‌های سطح شهر سنندج تلاش کنیم.

 

انتهای پیام /

,

 

,

با مروری کوتاه بر سیر تطور تاریخی میدادین شاهد آنیم که به مرور زمان و برحسب ضرورت‌های مکانی و زمانی نقش و عملکردهای آنها نیز تغییر کرده و بر حسب فعالیت‌های اجتماعی تعریف دیگری یافته‌اند، اما در این بین میادین سنندج توانسته‌اند با حفظ جایگاه خود، به عنوان اسطوره‌های مجسمه نیز شناخته شوند.

,

 

,

با وجود زیبایی منحصر بودن این مجسمه ها (که جزیی از مبلمان شهری خارج از فضای بسته شهری هستند)در کمال تأسف، شاهد تخریب و استهلاک این آثار هنری هستیم، به گونه‌ای که با بارش‌های فصلی، تغییرات آب و هوایی، آلودگی و همچنین عدم ساماندهی ارتقاء کیفی آنها علاوه بر زشت شدن سیمای بصریشان، هرروزه بر زخم‌هایی که بر پیکر آنها نقش می‌بندد افزوده می‌شود.

,

 

,

مجسمه میدان انقلاب، المان میدان 12 فروردین شهر سنندج، مجسمه پارک امیریه و ده‌ها نمونه مشابه دیگری که هرچند نقش بسزایی در غنی ساختن زندگی شهری از طریق بیان و هنری را دارا می باشند، اما خود در سایه بی توجهی به مرگ تدریجی گرفتار شده‌اند.

,

 

,

نباید فراموش کرد، مجسمه تنها اثر حجمی زینت بخش میادین نیست، بلکه با دارا بودن هویتی متمایز نقشی کلیدی در معرفی سیمای شهری دارند، اینک فرصت آن است که با بهره‌گیری از گنجینه‌ای همچون هنرمند بزرگ هادی ضیاءالدینی (که غالب آثار خلق شده اثری ماندگار از وی بوده است) در راستای بهبود وضعیت مجسمه‌های سطح شهر سنندج تلاش کنیم.

,

 

,

انتهای پیام /

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه