یکی دیوار را بشکند!
قم، شهری که علیرغم جمعیت نسبتاً اندکش به نخبه پروری در شعر کشور شهرت دارد اما جای تأسف دارد که سهم این استعدادهای شعری از جشنوارههای استانی، بسیار ناچیز است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت فرهنگ نگار، نزدیک به یک ماه از آغاز به کار جشنواره استانی شعر بسیج (بانام آشیانه) -به همت بسیج هنرمندان استان قم- میگذرد؛ فصل اول این جشنواره با موضوع شعر عاشقانه و عارفانه که در آن بیش از 60 شاعر قمی شرکت کرده بودند، با برگزاری کارگاه نقد و بررسی به ایستگاه پایانی رسید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , فرهنگ نگار,جشنوارهای که دارای چهارفصل با موضوعات (شعر عاشقانه و عارفانه)، (شعر کودک و نوجوان)، (شعر آیینی) و (شعر انقلاب) میباشد و تمام اهتمامش شناسایی و ارتقای سطح شعری شاعران جوان قم است.
,شهری که علیرغم جمعیت نسبتاً اندکش به نخبه پروری در شعر کشور-علی الخصوص شعر آیینی-شهرت دارد. کافی است به اسامی برگزیدگان جشنوارههای مختلف شعر که در سطح ملی برگزار میشوند نگاهی بیندازید؛ بلاشک نام چند شاعر قمی را در بین آنها خواهید یافت. برای مثال، در جشنواره شعر جوان سوره- از معتبرترین جشنوارههای کشور -که اردیبهشتماه امسال در قزوین برگزار شد، از مجموع 40 شاعر دعوتشده 10 شاعر قمی بودند. آیا این برای شهر کوچکی مثل قم، تحسینبرانگیز نیست؟ با همه این اوصاف جای تأسف دارد که سهم این استعدادهای شعری از جشنوارههای استانی، بسیار بسیار ناچیز است و تنها جشنواره شعری که به قمیها اختصاص دارد همین دوسالانه شعر بسیج است، آنهم با بودجهای حداقلی و اندک.
, .,
وقتی دبیری این جشنواره را به بنده سپردند گمان میکردم با جلب نظر و همکاری دیگر نهادهای فرهنگی استان، میتوان شاهد جشنواره آبرومندی بود. جشنوارهای که در شان سایهنشینان حضرت معصومه باشد. اما هر چه زمان گذشت امیدمان ناامیدتر شد. هرچه این در و آن در زدیم دریغ از حمایت پرچمداران فرهنگ استان. یک اداره که تازه رنگ مدیرعامل به خود دیده بود، تکلیف مسئول فرهنگش مشخص نبود؛ ارگان دیگر، فقط از طرحهای ملی حمایت میکرد؛ آنیکی جشنواره را حرکتی عبث و بیحاصل میدانست. القصه ما ماندیم و فصل اولی که برگزار شد و بودجهای که کفاف نمیداد و شاعرانی که لیاقت بهترینها را دارند.
جدای از همه این بحثها آن چیزی که قابلتأمل و توجه است دیواری ست که نهادهای فرهنگی و دلسوز استان دور خود کشیدهاند و به دیگران اجازه ورود به حصار خود را نمیدهند.
, .,
,
بهطوریکه هر ارگانی میخواهد بهصورت مستقل کاروان بلاتکلیف فرهنگ و هنر شهر کریمه اهلبیت را به سرمنزل برساند. در روزگاری که شرکتها و دولتهای آمریکایی و غربی به فکر ایجاد کارتل و اتحادیه و در یککلام کارگروهیاند، نهادهای فرهنگی ما با بودجههای فراوان اسیر موازی کاری و فعالیتهای جزیرهایاند.
,نتیجهاش هم میشود همین سردرگمی فرهنگی و حرکتهای مقطعی که یا بینتیجهاند یا دارای نتایج سطحی و زودگذرند.
,درحالیکه اگر هر نهاد و اداره و سازمان و ارگانی امکانات و تجهیزات خود را در اختیار دیگری بگذارد چه گرههای کوری که باز شود و چه نتایجی که حاصل شود. و اگر این دستاندرکاران فرهنگساز به فکر این نباشند که جشنواره و نشستها و... فقط به نام خودشان تمام شود، چه استعدادها که کشف شوند و در مسیر اصلی هدایت گردند.
,* رضایزدانی
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه