عکاس مهابادی:
عکاسی برای من حکم یک رسالت بزرگ را دارد
عکس "آلان" را دیدم و به عنوان یک انسان بسیار متاثر شدم، اما به عنوان یک عکاس به هیچ وجه نپسندیم، بسیار غیر حرفه ای کار شده بود، و این اولین چیزی بود که متوجه شدم، بب جرات می گویم اگر آنجا بودم بسیار بهتر عمل می کردم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از مُکریان، "یونس جلفایی آذر" (بهروز). متولد 12 مهرماه 56 در مهاباد و دارای مدرک کارشناسی کشاورزی است. این عکاس مهابادی از دوران نوجوانی به عکاسی گرایش پیدا کرده و بعد از یک وقفه چندساله به صورت حرفه ای این هنر را پیگیری کرده است. "جلفایی" راه یابی در جشنواره استانی در خرداد 91، راه یابی به سوگواره خوی در دیماه 91، راه یابی در نخستین جشنواره سراسری نگاه نو در بهمن ماه 91، برپایی نمایشگاه انفرادی عکس " هاوار " در مهاباد در شهریور 92، برپایی نمایشگاه انفرادی به مناسبت روز جهانی معلولین در 12 آذرماه 92 در سنندج، دریافت گواهی TUV ایتالیا در 92 در زمینه ژست و نورپردازی، سابقه کار با چندین آژانس عکس و خبرگزاری از جمله خبرگزاری فارس، دارنده عکس برتر سالهای 92و91 دوربین نت، دارنده لوح تقدیر از مسابقه عکس FKNS صربستان 2013، دریافت روبان افتخار از "نورث جرسی" آمریکا 2013 در بخش فتوژورنالیسم، دارنده لوح تقدیر از مسابقه جایزه بزرگ عکس FKNS صربستان در 2014 در زمینه فتوژورنالیسم، راه یابی در جشنواره عکس سوییس در بخش فتوژورنالیست 2015 را در کارنامه هنری و کاری خود دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مُکریان,وی در حال حاضر با اولین آژانس عکس خبری ایران "دوربین نت" و خبرگزاری "کُرد پرس " در حال همکاری است.
,این عکاس کُرد، در یکی از سایتهای عکاسی خارجی سرپرستی بخش اعضای تازه وارد را به عهده دارد، در چندین سایت معتبر خارجی عضویت دارد و گه گاهی عکسهایش را به وسیله این سایت ها منتشر می کند.
,و به قول خودش «تقریبا هرجا خبری از عکاسی باشه منم هستم» .
,مُکریان گفت و گوی مفصلی را با وی ترتیب داده است که مشروح آن در ادامه می آید:
,عکاسی را از چه زمانی شروع کردید؟
, عکاسی را از چه زمانی شروع کردید؟, عکاسی را از چه زمانی شروع کردید؟,زمان آشنایی من با عکاسی به سالهای 83 و 84 بازمی گردد، زمان کار با دوربین های آنالوگ و روتوش دستی و مراحل ظهور و چاپ ( یادش بخیر ) ، بعد از آن بنا به دلایلی از مهاباد نقل مکان کردم و برای چندین سال متمادی از عکاسی دور شدم تا 89. آن موقع بود که یه دوربین پاورشات کانن خریدم و عکاسی را از سر گرفتم و با شرکت در یک از در دوره های انجمن سینمای جوان توانایی های خود پی بردم، مدرس آن دوره، آقای "کیوان سیدیان" بودند. ایشان بسیار کمکم کردند و در واقع استعداد بنده رو در حوزه عکاسی کشف کردند و مسیرم را به سمت نوعی از عکاسی بنام "فتوژورنالیست" سوق دادند.(فتوژورنالیست: شاخه ای از عکاسی است که با رسانه ها و خبر سرو کار دارد در این شیوه عکاسی، عکاس با عکسهایش، سخن می گوید).
,
, چگونه عکاسی را یاد گرفته اید؟
, چگونه عکاسی را یاد گرفته اید؟, چگونه عکاسی را یاد گرفته اید؟,به همان صورتی که عرض کردم، ابتدا به شیوه ی تجربی عکس می گرفتم و با شرکت در کلاس انجمن ، کم کم با تنظیمات دستی دوربین و کادربندی و اصول اولیه آشنا شدم که صد البته برایم کافی نبودند ، این بود که خود دست بکار شدم و با مطالعه تجربیات عکاسان حرفه و خواندن مقالات علمی و مشاهده آثار آنها به دنبال شاخه فتوژورنالیست و مستند و جنجالی رفتم.
,چه چیز باعث شد شما به سمت عکاسی مستند و همکاری با رسانه های خبری کشیده شوید؟
, چه چیز باعث شد شما به سمت عکاسی مستند و همکاری با رسانه های خبری کشیده شوید؟, چه چیز باعث شد شما به سمت عکاسی مستند و همکاری با رسانه های خبری کشیده شوید؟,اگر واقعیت را بگویم رفتنم به سمت عکاسی مستند و خبری ، اتفاقی نبود، با کار در شاخه های دیگر عکاسی اقناع نمی شدم، دریافتم تنهادر ژانرهای مستند و خبریست که مجال بروز توانائیهایم را می یابم و از همان اوایل کار به این سمت کشیده شدم.
,میانه یتان با دیگر رشته های عکاسی چگونه است؟
, میانه یتان با دیگر رشته های عکاسی چگونه است؟, میانه یتان با دیگر رشته های عکاسی چگونه است؟,میانه چندانی ندارم، اما برای همه نوع کاری احترام قائلم.
,نفوذ به میان جمع های خاص از جمله آسایشگاه سالمندان، بیماران روانی و فعالان مشاغل سخت و کسب اعتماد آنها از مسائل مهم در عکاسی مستند است. شما هم تجربه فعالیت در شهر زادگاه خود را داشته اید و هم دیگر نقاط ، به نظر شما این اعتماد چگونه کسب می شود؟
, نفوذ به میان جمع های خاص از جمله آسایشگاه سالمندان، بیماران روانی و فعالان مشاغل سخت و کسب اعتماد آنها از مسائل مهم در عکاسی مستند است. شما هم تجربه فعالیت در شهر زادگاه خود را داشته اید و هم دیگر نقاط ، به نظر شما این اعتماد چگونه کسب می شود؟, نفوذ به میان جمع های خاص از جمله آسایشگاه سالمندان، بیماران روانی و فعالان مشاغل سخت و کسب اعتماد آنها از مسائل مهم در عکاسی مستند است. شما هم تجربه فعالیت در شهر زادگاه خود را داشته اید و هم دیگر نقاط ، به نظر شما این اعتماد چگونه کسب می شود؟,بله درست است، من در مکان ها و میان مردمانی عکس گرفته ام که نه زبانشان را می دانستم و نه به شهر و فرهنگشان شناختی داشتم، اما عکاسی کردم و خیلی هم راضی برگشتم ، کسب اعتماد دیگران، یکی از اصول برقراری ارتباط است، اگر قادر به برقراری ارتباط نیستید ، بهتر است دنبال عکاسی مستند و خبری نروید.
,چون شرط لازم و کافی برای عکاسی مستند و خبری ، همان برقراری ارتباط و کسب اعتماد است، بنده اعتقاد دارم با صداقت در کلام و صراحت در گفتار بدست آورد ، مابقی به خود شخص بستگی دارد ، به قول معروف نمی توانم نسخه بپیچم، هر کسی برای کار خودش کلیدی دارد و این یک راز کاری محسوب می شود.
,
, شما آثار متعدد سیاه و سفید در زمینه مستند دارید، با توجه به این که یکی از عناصر همیشگی در عکسها رنگ و حال و هوای ملون سوژه های عکاسی است، چرا از این رنگها صرف نظر کرده اید؟
, شما آثار متعدد سیاه و سفید در زمینه مستند دارید، با توجه به این که یکی از عناصر همیشگی در عکسها رنگ و حال و هوای ملون سوژه های عکاسی است، چرا از این رنگها صرف نظر کرده اید؟, شما آثار متعدد سیاه و سفید در زمینه مستند دارید، با توجه به این که یکی از عناصر همیشگی در عکسها رنگ و حال و هوای ملون سوژه های عکاسی است، چرا از این رنگها صرف نظر کرده اید؟,رنگ ها جلوی دست وپای مرا می گیرند ، و مخاطبم را از موضوع و حرفایی که می خواهم بیان کنم دور میکنند ، در ضمن سوژه های من رنگی نیستند ، همیشه خواسته ام و میخواهم کارهایی را انجام دهم که احترام سوژه ها حفظ شوند و به شیوه ای در خور کارها ارائه داده شوند.
,وقتی من از معلولین، از کارگران کوره های آجرپزی و مشاغل سخت و حاشیه شهر و انسانهای طرد شده در آسایشگاه ها عکاسی می کنم، در واقع می بینم زندگی برایش رنگی ندارد، ، پس اگر این گونه کارها را رنگی ارائه دهم، در حقیقت به سوژه هایم اجحاف کرده ام.
,وضعیت عکاسی، علی الخصوص عکاسی مستند را چگونه می بینید؟
, وضعیت عکاسی، علی الخصوص عکاسی مستند را چگونه می بینید؟, وضعیت عکاسی، علی الخصوص عکاسی مستند را چگونه می بینید؟,در شرایط کُلی وضعیت خوبی ندارد، روزانه هزارن عکس تولید می شود و همه هم پای عکس هایشان لوگو و خط ونشان میزنند، در حالیکه 80 درصد این نوع عکس ها، حاصل عمل خود عکاس نیست، بلکه تولید ابزاری چون گوشی و تبلت و ... هستند، تازه آنهایی هم که دوربین دارند، بیشترشان اتوامات کار می کنند و هیچ دخالتی در عکاسی ندارند.
,از 20 درصد بقیه هم که 80 درصدشان دنبال شاخه های پر زرقو برق عکاسی رفته اند، تعدادی هم آتلیه داری می کنند.
,در واقع سهم عکاسی مستند بسیار کمتر از ان چیزی است که باید باشد، که این هم دلایل خاص خودش را دارد و مستلزم وجود شرایط خاصی است، هم شرایط فردی، هم سیاسی – اجتماعی.
,
, روش شما در سوژه یابی چگونه است؟ آیا با یک برنامهریزی قبلی عمل میکنید، یا موقعیت های که در آن قرار می گیرید را به تصویر میکشید؟ به سوژه های شانسی اعتقاد دارید؟
, روش شما در سوژه یابی چگونه است؟ آیا با یک برنامهریزی قبلی عمل میکنید، یا موقعیت های که در آن قرار می گیرید را به تصویر میکشید؟ به سوژه های شانسی اعتقاد دارید؟, روش شما در سوژه یابی چگونه است؟ آیا با یک برنامهریزی قبلی عمل میکنید، یا موقعیت های که در آن قرار می گیرید را به تصویر میکشید؟ به سوژه های شانسی اعتقاد دارید؟,روش خاصی ندارم، انقدر کار کرده ام که مثل یک تفنگ پر، همیشه آماده شلیک هستم، اما بیشتر سوژه هایم را انتخاب می کنم، البته بهتر است بگویم موضوعات، سوژه های که بطن موضوعات انتخابی ام جان می گیرند.
,سوژه های شانسی پیش می آیند، اما من اعتقادی به آنها ندارم، چون هر بار که برای عکاسی به محیطی می روم، همه ی ذهنم را برای موضوعاتی که در آن محیط می توانند وجود داشته باشند آماده می کنم، هرچند شکار سوژه های اتفاقی هم لذت خودش را دارد، اما گاهی مسیر فکری ام را مخدوش می کنند.
,اما در موقعیت های کاری انتخابی خودم با موضوع خاص، هر چیزی که اتفاق بیفتد، برام ارزشمند خواهد بود.
,چندی پیش انتشارتصویر کودک بی جان کُرد سوری در سواحل مدیترانه در رسانه ها، واکنش های گسترده ای را در پی داشت، از احساستان زمان مشاهده آن عکس بگویید.
, چندی پیش انتشارتصویر کودک بی جان کُرد سوری در سواحل مدیترانه در رسانه ها، واکنش های گسترده ای را در پی داشت، از احساستان زمان مشاهده آن عکس بگویید. , چندی پیش انتشارتصویر کودک بی جان کُرد سوری در سواحل مدیترانه در رسانه ها، واکنش های گسترده ای را در پی داشت، از احساستان زمان مشاهده آن عکس بگویید. ,بله، دیدم و به عنوان یک انسان بسیار متاثر شدم، اما به عنوان یک عکاس به هیچ وجه نپسندیم، بسیار غیر حرفه ای کار شده بود، و این اولین چیزی بود که متوجه شدم، با جرات می گویم اگر آنجا بودم بسیار بهتر عمل می کردم.
,
, برای آینده چه برنامه هایی دارید؟
, برای آینده چه برنامه هایی دارید؟, برای آینده چه برنامه هایی دارید؟,یکی از برنامه هایی که دارم، تهیه یک گزارش تصویری از داخل کمپ های آوارگان در اقلیم کُردستان عراق است، و برپایی نمایشگاهی در تهران و یک سیمینار در مهاباد، و ...
,راستش را بخواهید همیشه برای عکاسی برنامه دارم منتهی منتظر فرصت مناسب هستم، چون به اهمیت زمان مناسب در عکاسی اعتقاد دارم.
,برای موفقیت در عکاسی چه پیشنهادی دارید؟
, برای موفقیت در عکاسی چه پیشنهادی دارید؟, برای موفقیت در عکاسی چه پیشنهادی دارید؟,پیشنهاد می کنم اولاً، به عکاسی ارزش و بها داده شود، با یک دید جهانی و فرا منطقه ای به مقوله به عکس و عکاسی نگاه کنند.
,جوانها و علاقه مندان به عکاسی هم بیشتر فعالیت داشته باشند،آنهایی که در حال فعالیت هستند هم کارهایشان را در قالب نمایشگاههای انفرادی و جمعی ارائه دهند، نترسند، آثارشان را به قضاوت مخاطبان و علاقمندان بسپارند.
,عکاسی هنری است که جسارت می خواهد ، پس جسور باشید و گرنه دنبال هنر دیگری بروید.
,در آخر انتظار دارم از استعدادها استفاده شود ، ببینید خود من هنوز مترصد اینم که در موقعیت های مناسب قرار گیرم، در واقع شخصاً حاضرم توانایی هایم را بکار بگیرند، منتهی بنا به دلایلی که نمی دانم، مسیرها بسته هستند، ببینید، وقتی مسیرتان را بسته باشند، دیگران برایتان تعیین مسیر خواهند کرد. به نظر من باید راه برای فعالیت عکاسی بیشتر و بیشتر باز شود ، تا واقعیت های مملکت و مردممان را خودمان منعکس کنیم.
,از گفتن و نشان دادن واقعیت نترسیم ، چون امروز دنیای ارتباطات بسیار گسترده تر از این شده که بخواهیم جلوی درز اخبار و واقعیات را بگیریم.
,عکاسی برای من بیشتر از یک هنر است و حکم یک رسالت بزرگ را دارد که من مامور به انجام آن در طول زندگی ام هستم ، رسالتی که بر دوش می کشم و به آن افتخار می کنم که خداوند مرا شایسته و بایسته آن دانسته است.
,ضمن تشکر از مُکریان، با آروزی روزگاری پر hc موفقیت برای انسانهای صالح زمین.
,گفت و گو از رسول گلباخی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه