یادداشتی به قلم آرش مرندی؛

سیاست به زبانی ساده

سیاست به زبانی ساده
سیاست کلمه ای عربی هست که به معنای تصمیم و چاره می باشد.تصمیم و چاره در تمامی موارد اقتصادی - اجتماعی - فرهنگی - علمی و ... عینیت دارد
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه به نقل از گلستان ما ؛ آرش مرندی طی یادداشتی که برای این پایگاه خبری تحلیلی ارسال کرده است نوشت : نویسنده در این یادداشت دانسته ها و تجربیات خود را به قلم می آورد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گلستان ما,

لذا هیچ تصمیمی جهت به کرسی نشاندن حرف های خود ندارد و به جهت اثبات این سخن ، خواننده را به مطالعه دقیق و متفکرانه یادداشت فرا میخواند و در پایان ، یادداشت خود را با سه پرسش خاتمه می دهد.سیاست کلمه ای عربی هست که به معنای تصمیم و چاره می باشد.تصمیم و چاره در تمامی موارد اقتصادی - اجتماعی - فرهنگی - علمی و ... عینیت دارد.

,

برای رسیدن به یک هدف اقتصادی - اجتماعی - فرهنگی - علمی و... هیچ راهی جز بالا رفتن از نردبان سیاست (تصمیم و چاره) نیست.

,

یک نردبان را در نظر بگیرید هر قدمی که در نردبان سیاست (تصمیم و چاره) بر می دارید.

,

هر پله ی نردبان نامی دارد "چه کس ؟ چه جا ؟ چه گاه ؟ چگونه ؟ چرا ؟ چه ؟" و پله آخر یعنی سیاست ( تصمیم و چاره )

,

در پله آخر نردبان چیست و باید به کجا برسیم ؟ هرکشوری در انتهای نردبان خود هدفی دارد، پله ی آخر نردبان و هدف کشور ما ، موازین انقلاب و اسلام است.

,

برای بالا رفتن از نردبان و رسیدن به اهداف انقلاب و اسلام باید چه کرد؟

,

نردبان اسلام به سمت خداست. آیا دیده اید کسی برای بالا رفتن از نردبان دست خود را به جایی بند نکند؟

,

آن هم نردبان کامل به سمت بالا و هدف مشخص و نه اینکه کج باشد ، حال برای بالا رفتن از نردبان و رسیدن به اهداف انقلاب و اسلام ما نیاز داریم دست مان را به جایی بند کنیم و آن هم قرآن است و جز این یعنی تفرقه (وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ) برای بالا رفتن از نردبان نیاز است که نردبانی محکم بسازیم.

,

جنس نردبان هر کشوری متفاوت است و از مواد خامی تشکیل شده است . نردبان پلاستکی (مواد خام خود) ، نردبان فلزی (مواد خام خود)، نردبان چوبی (مواد خام خود) و ...

,

تمامی این نردبان ها محکم هستند ، ولی جنسی متفاوت و با مواد خامی متفاوت و مطابق با اهداف خود.

,

جنس نردبان ما را آیات و نشانی های الهی ، یعنی همان (چه کس ؟ چه جا ؟ چه گاه ؟ چگونه ؟ چرا ؟ چه ؟ ) مشخص ساخته اند و هر کس که بخواهد به این هدف برسد باید این مسیر را بگذراند

,

حال عده ای نمی خواهند به این هدف برسند هیچ مانعی نیست.

,

رسیدن به قله را بر کسی زور نکرده اند. ولی آیا عقل و انسانیت به ما اجازه می دهد ، که راه رسیدن به این قله را که آحاد مردم مطابق با فطرت خود قبول دارند ببندیم؟

,

اینجاست که طبق همان چراها و چگونگی ها و ... (مواد خام)

,

آیه سوم سوره حضرت ابراهیم (خطاب به مردم و مسئولین) می گوید :

,

( الذین یستحبون الحیوه الدنیا علی الاخره و یصدون عن سبیل الله ویبغونها عوجا اولئک فی ضلال بعید)

,

(همان کسانی که زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح داده اند و راه خدا را سد کرده و آن را منحرف می خواهند،آنان در گمراهی و دوری هستند)

,

لذا نویسنده می خواهد به این نتیجه برسد که علت تمامی تضادها و تفرقه ها ، عدم توجه و استفاده از مواد خام است...

,

نویسنده یقین دارد که ما جهت تهیه مواد خام برای ساخت این نردبان در تحریم نیستیم ...

,

نویسنده به هیچ وجه نمی خواهد حرف خود را به کرسی بنشاند ، چون خودش بمانند خواننده به دنبال دانش و پرسشگری است...

,

لذا یادداشت خود را با سه پرسش به پایان می برد :

,

1) آیا کسانی که می بایست این مواد خام را جهت ساخت نردبان تولید کنند (نظریه پردازان) کم کاری کرده اند ؟

,

2) آیا کسانی که باید این مواد خام را خریداری کنند (مسئولین) هوشیاری لازم را دارند ؟

,

3) آیا برای خریداری این مواد خام که توسط خداوند و رسولش در اختیار ما قرار گذاشته شده است ، نیاز به هزینه است ؟

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه