محرومیتهایی که در قاب تصویر هم نمی گنجد
شاید نیاز به ساختن مستندها و تهیه گزارشهایی مفصل است تا دردها و محرومیتهای این طبقه از مردم عزیزمان را بتوان گزارش نمود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سایت ایران روشن،سرکشی به اردوی جهادی دانشجویان برای تهیه گزارش و خبر، فرصتی بود تا محرومیتهایی ر اببینیم که گزارش کردن و توصیف آن حتی در قاب تصویر هم نمی گنجد و تنها بخش کوچکی از آن در تصاویر نمایش داده می شود. شاید نیاز به ساختن مستندها و تهیه گزارشهایی مفصل است تا دردها و محرومیتهای این طبقه از مردم عزیزمان را بتوان گزارش نمود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایران روشن,وقتی پای صحبت هر یک از اهالی روستای سراب همیان در کوهدشت لرستان و روستای مجاور آن یعنی روستای "دم دره" می نشینیم اولین چیزی که توجهمان را جلب می کند بی تکلف بودن و سادگی است که به محض اینکه متوجه می شوند همراه با گروه دانشجویان جهادی هستیم با اصرار ما را به داخل منزل دعوت می کنند و با آغوش باز همانند دیگر مردم غیرتمند قوم لر و عشایر، مهمان نوازی زیادی از خود نشان می دهند.
,زنی روستایی که وقتی ما را به داخل منزل دعوت می کند ، از اینکه بجز چای پذیرایی دیگری ندارد از ما عذر خواهی می کند. منزلی ساخته شده از سنگ و چوب و گل . با نهایت سادگی که شاید هیچگاه فکر نمی کردیم وارد چنین جایی بشویم و قطعا هیچگاه نمی توانیم حتی فکر زندگی کردن در چنین مکانی را در ذهنمان مرور کنیم. خانه ای که پنجره هایش فقط چند عدد چوب و تکه ای نایلون چسبانده شده به آن چوبها بود. از همین حالا به این فکر می کنم که این خانواده در سرمای زمستان و در این منطقه سردسیر کوهستانی با این پنجره چگونه تنها سرپناهشان را گرم خواهند کرد ...
,در منزلی دیگر مردی که پینه های دستش، نشان دهنده سخنکوشی و تلاش شبانه روزی برای امرار معاش خانواده اش بود ما را میهمان می کند. پسر بچه ای دارد که فلج است و دختربچه ای که خوشبختانه سالم است. اما فقر و محرومیت و بیماری باعث نشده تا مرد زحاکش روستایی فقط گله مندی از شرایط را بیان کند. مرد روستایی شاید از هر سه جمله ای که می گفت یک بار شکر خدا و رضایت از او را در حرفهایش تکرار می کرد و این هم نکته مهم، یا بهتر است بگوییم درسی بود که از مصاحبت با او گرفتیم . او که مجبور بود نگهداری از گونی های خوراک زمستانی دامهایش را هم در داخل منزل و کنار وسایل زندگی اش انجام دهد ...
,در خانه ای دیگر صاحبخانه ما را با سخنانش شگفت زده می کند. مردی حدودا چهل ساله که شغلش مانند اکثر دیگر اهالی دامداری است اما گویا نسبت به پیگیری مسائل اجتماعی و موضوعات انقلاب اسلامی هم علاقه ای خاص دارد و تصاویر امام (ره) را در اتاق نشیمن منزلش نصب کرده است. هم اهل کتاب خواندن است و هم پیگیری اخبار کشور. استکبار ستیزی در سخنانش موج می زند. شاید او در برنامه های زندگی اش به این مسائل بیشتر از رسیدگی به وضعیت آشپزخانه ساده منزلش اهمیت می دهد و این نکته از مقایسه تصاویر اتاقهای منزلش نیز به خوبی پیداست ...
,و در آخر نیز کودکان روستا که با گروههای دانشجویی انس و الفتی گرفته اند که گویا مدت زیادی است با دانشجویان گروه بوده اند. دخترانی محجوب که از قرار گرفتن در قاب تصاویر ما طفره می روند و پسرهایی که علیرغم محرومیت و پرداختن به کار در روستا در سنین پایین، اما با استعدادهای خوبشان، سوره های قرآن، سرودهای انقلابی و مسائل مذهبی را از دانشجویان گروه به سرعت فرا می گیرند و زمزمه می کنند.
,,
]
ارسال دیدگاه