دفاع مقدس بنیان فرهنگ ایثارگری است
ایثار و شهادت به عنوان یک فرهنگ متعالی در زمره عالی ترین مفاهیم الهی قرار می گیرند. ایثار، در مقابل خودخواهی، واژه¬ی مقدسی است که در اشکال مختلفی تجلی می¬یابد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مشکینرسا، ایثار و شهادت به عنوان یک فرهنگ متعالی در زمره عالی ترین مفاهیم الهی قرار می گیرند. ایثار، در مقابل خودخواهی، واژهی مقدسی است که در اشکال مختلفی تجلی مییابد؛ از جمله، فداکاری، گذشت، مهرورزی، محبت، بخشش مال و... اما بالاترین مرتبه آن، ایثار جان در راه خدا و برای خداست که از عظمت والایی برخوردار است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مشکینرسا, مشکینرسا,«خون و جان گران بهاترین و پرقیمت ترین سرمایه انسان است و انسان کالای خون و جان را با هیچ سرمایه ای عوض نمی کند، مگر برای دین.» (پارسا، 1385: 208) دیگر رفتارهای ایثارگرانه در مقابل این نوع ایثار همچون قطره ای در مقابل دریا می باشند؛ چراکه این نوع ایثار جهاد در راه خداست و همین است که باعث سعادت اخروی آدمی و نیل به کمال معنوی می شود. این نوع ایثار رسیدن به درجه شهادت است؛ ایثار و شهادت از غنی ترین گنجینههای فرهنگ اسلامی و شیعی است.
,در فرهنگ ما شهادت مرگی نیست که دشمن بر مجاهد تحمیل کند بلکه مرگ دلخواهی است که مجاهد با همهی آگاهی و منطق و شعور و بیداری و بینایی خویش، خود، انتخاب میکند (شریعتی، 1388: 110). «منطق شهید از یک طرف منطق عشق و از سوی دیگر منطق اصلاح و مصلح است؛ یعنی اگر شور عاشق عارف پروردگار را با منطق یک مصلح سوخته برای اجتماع ترکیب کنند، از آن ها منطق شهید درمیآید؛ منطق شهید، منطق حماسه آفرینی و منطق دورنگری، بلکه بسیار دورنگری است.» همچنین «منطق شهید، منطق حل شدن و جذب شدن در جامعه، برای احیای جامعه و دمیدن روح به اندام مردهی ارزش های انسانی است.»(مطهری، 1389: 365)
,,
ایثار و پیوند با خدا
,,
ایثار که نشانهی بارز پیوستگی به خداست، در لغت به معنای «دیگری را بر خود ترجیح دادن، بر خود برگزیدن» همچنین «مقدم داشتن دیگران و ترجیح دادن آنان بر خود در کل امور» میباشد. (معین، 1385: 173) بنابراین ایثار یعنی از خودگذشتگی و فداکردن خود که امنیت جامعه و ملت و حتی خود فرد بدون آن پایداری چندانی نخواهد داشت. پس ایثار علاوه بر منفعتی که بر جامعه دارد بر خود فرد نیز منفعتی دارد که آن در شمار بالاترین و برترین منفعت وی می باشد؛ , آن تعالی روح است، که در این جا بحث اتحاد با خداوند پیش می آید.
, , ,شاید این سؤال برای هر کسی پیش آید که " چگونه میتوان با خداوند متعال متحد شد؟" بهترین پاسخ برای این سؤال دین است؛ دین، بهترین راه و وسیله و محکم ترین و هموارترین نردبانی است؛ در صورتی هموار است که نفس را کنار بزنیم، که خداوند آن را برای به قرب رسیدن بندگانش قرار داده است و هر کس که پا به این پله های نردبان می نهد با خدای خود اتحاد می یابد و هر پله ای که بالاتر می رود پیوند اتحادشان محکم تر می شود.
,دین یک مبحث کلی است که به اجزائی تشکیل می شود از جمله این اجزا جهاد است که از فروعات دین اسلام می باشد که عمل به آن برای هر فرد مسلمانی واجب شده است.
,یک فرد مجاهد مسلمان برای اجرای دین خود جهاد را در پیش می گیرد، ابتدا با جهاد با نفس خود را به خدا نزدیک ساخته سپس به جهاد با دشمنان دین می پردازد. در این جمله دست کم دو ایثار بارز به چشم می خورد یکی گذشتن از نفس خود و دیگر گذشتن از جان خود که برترین نوع ایثار است و شهادت نام دارد که شخص با رسیدن به مقام شهادت در واقع به کمال معنوی انسانیت و در نتیجه به قرب الهی می رسد و رشته اتحادش با خدا که از جهاد با نفس شروع شده با شهادت آنان به پایان می رسد؛ هدف انسان های کامل, رسیدن به کمال معنوی (اتحاد با خداوند) است که شهادت شاه راه این کمال معنوی و ایثار زیربنای آن است.
,با ژرف عمیق در این جملات به خوبی می توان به ارتباط سه واژه ایثار، شهادت، و خداوند پی برد؛ هر چند در ظاهر بیش از سه واژه نیستند اما در باطن از چنان معنایی برخوردارند که هیچ چیز و هیچ کس توان گنجایش آن معانی متعالی را ندارد. چه خوش است که قطره ای از این معانی را در خود داشته باشیم در این صورت از یک زندگی سعادتمند برخوردار خواهیم بود و آن راه نیل به سعادت اخروی است.
,,
شهادت و اتحاد با خداوند متعال
,,
شهید با شهادت به اتحاد با خداوند می رسد فرد با کشته شدن در راه خدا در مقابل خدا حاضر است و به شهود وجود حق نائل می شود.
,شهادت- مرگ تحمیلی بر انسان نیست بلکه درجه و راهی برای صعود و کمال انسان است.
,شهادت -رسیدن به برترین درجه ایثار؛ یعنی، بخشش جان، گذشتن از جان خود به خاطر ترجیح دیگری بر خود. کسی به این درجه نائل نمی شود مگر انسان کامل.
,شهید= کسی هست که معنی توکل را درک کرده و آن را در صحنه زندگی خود عملی ساخته است؛ یعنی، خود را به کلی به خدا سپرده است حتی جان خود را که با ارزش ترین چیز برای هر کسی است، و این همان متعالی شدن روح شهید است.
,شهادت، آمیزه ای از یک عشق گذران و از یک حکمت عمیق و پیچیده است(شریعتی، 1388: 110)، که به راحتی در قالب کلمات و جملات قابل بیان نمیباشد. حتی چنین میتوان گفت که شهادت بالاتر از جهاد است؛ «امام حسین از علی آموخته است که شهادت یک حالت نیست، قتل مجاهد به دست دشمن نیست، خود یک حکم ایست، یک حکم مستقل غیر از جهاد و پس از جهاد.» (همان: 177)
,درباره مقام شهید دکتر شریعتی چنین بیان داشته اند: «شهید قلب تاریخ است، هم چنانکه قلب به رگ های خشک اندام خون، حیات و زندگی می دهد. جامعه ای که رو به مردن می رود، جامعه ای که فرزندانش ایمان خویش را به خویش از دست دادهاند، و جامعه ای که به مرگ تدریجی گرفتار است، جامعه ای که تسلیم را تمکین کرده است، جامعه ای که احساس مسؤلیت را از یاد برده است، و جامعه ای که اعتقاد به انسان بودن را در خود باخته است، و تاریخی که از حیات و جنبش و حرکت و زایش بازمانده است،
,شهید همچون قلبی به اندام های خشک مردهی بی رمق این جامعه خون خویش را می رساند و بزرگترین معجزهی شهادتش این است که به یک نسل، ایمان جدید به خویشتن را می بخشد.» (همان: 190)
,,
ترویج فرهنگ ایثار و شهادت
,,
ایثار و شهادت یک موضوع نوپدید نیست بلکه از موضوعاتی است که از زمان خلقت آدم بوده و تا امروز ادامه دارد. ایثار و شهادت نوعی جهاد در راه خداوند است که نیاز به ترویج دارد؛ چراکه، امروزه به عنوان فرهنگ در دیدگاه بشریت قرار گرفته است و از آنجا که هر فرهنگی نیاز به ترویج دارد ایثار و شهادت هم در قالب یک فرهنگ نیاز به ترویج و اشاعه دارد و آن در گرو همتِ همت ورزان جامعه اسلامی میباشد و هدف از آن این است که خون شهیدان دین اسلام چه در راه ترویج دین اسلام و چه در دفاع از میهن و جامعه خود _که نمی توان برای آن قدر و ارزشی تعیین کرد_ پایمال نشود و به دست فراموشی سپرده نشود.
,«از نظر ایدئولوژی اسلامی یک فرد مسلمان یا باید در یک جامعه اسلامی زندگی کند و تلاش برای بهبود آن کند، و یا باید در جهت ایجاد یک جامعه اسلامی جهاد و تلاش کند. همچنان که زندگی در یک جامعه اسلامی مطلوب، سبب رسیدن انسان به خدا و زندگی سعادتمند اخروی(در بهشت) میشود، کشته شدن در راه ساختن چنان جامعه ای نیز انسان را به همان حیات ابدی برتر میرساند؛ یعنی، شهادت یک راه میانبر برای رسیدن به زندگی برتر و سعادتمندانه ابدی در آخرت است.»(پناهی، 1385: 68)
,پس از شهادت شهیدان ما، معاصران، وارث امانتهای آنان هستیم، امانتهای آنان در میان ما ایثار است، ما بر آن مسؤلیت داریم؛ مسؤلیت ما در این راه ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در عصر حاضر است. برای این منظور به چند روش میتوان اشاره کرد:
,- تقویت روحیهی مقاومت
- نابود ساختن زمینه های فساد
- تربیت افراد در راستای ورود به راه های متعالی
- درک مفهوم جهاد و تمرین آن در زندگی روزانه و تلاش در جهت اشاعه آن
- بیان اعمال، هدف، عاقبت و سرانجام شهیدان و ایثارگران
- پاسخ به سؤالاتی چون: چرا یک فرد خودش را به خاطر دیگری فدا می کند؟ راز ایثار و شهادت چیست؟ شهادت با مردن چه فرقی دارد؟ راز نزدیکی به خدا در چیست؟ از چه راهی می توان به کمال انسانی دست یافت؟ و...
- الگو قرار دادن ایثارگران و شهیدان و...
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه