دریای غدیر آرام
و پر از حبابهای عاشقی ست ….
بر لب ماهیان سرخی
که در نفسهاشان بوی طراوت مهتاب نهفته …
بر حریر خاکستری آسمانها
بوی اسپند پیچیده
از گل دسته های هستی
ذکر صلوات می رسد به گوش تمامی کائنات ..
جبریل و ملائکه غرق در سرور… و بر لبانشان سرودی هستی بخش ….
که غدیر یادآور بیعت است …
.
.
از مهره های نقره ای این برجسته ترین سقف
به روی خاکیان شوق می تراود…
دستی که تلألو نورش تا به عرش می رسد
اثبات روشنی ست در ظلمات هستی …
و این عید ….
روز اثبات امامت ایمه ی طاهرین (علیهم السلام ) است
روزی که چراغهای آسمان در دور دستها
نظاره گر سیمای روشن علی (ع) است ….
روزی که محمد (ص)پیام آور راستین حق
علی (ع) را ولی بعد از خود خواند …
روزی که در زمین دانه های مهر جوانه زد…
غنچه های عاشقی شکفت
و دشتهای زمردین سرودی سبز را زمزمه می کردند …
مریم_جلالوند
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه