به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شیرازه، وقتی جلسات علنی مجلس شورای اسلامی از تلویزیون و رادیو پخش می شود، بارها شنیدیم که رئیس جلسه از نمایندگان خواهش می کند تا در صندلی خود بنشینند و در رای گیری مشارکت کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شیرازه,با بررسی چند طرح اخیر که در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده، به خوبی می توان به تعداد نماینده هایی که در این موضوع مهم مشارکت نمی کنند، پی برد. روز یکشنبه بهارستان به کلیات طرح برجام رای مثبت داد با 139 رای موافق، 100 رای مخالف و 12 رای ممتنع از 253 نماینده حاضر در جلسه، یعنی 2 نفر از نمایندگان، حاضر به مشارکت در مهمترین طرح حوزه سیاست خارجی نشدند. همچنین روز گذشته، مجلس، نحوه استیضاح شهردار در شورای شهر را تعیین کرد. نمایندگان با 148 رأی موافق، 13 رأی مخالف و 12 رأی ممتنع از مجموع 250 نماینده حاضر در جلسه با ارجاع تبصرههای 1 و 2 این ماده به کمیسیون شوراها موافقت کردند. به تعبیری 78 نماینده حاضر به فشردن دکمه رای برای این طرح نشدند!
البته، عدم مشارکت نمایندگان در طرح ها و رای گیرهای موضوع تازه ای نیست و تبدیل به یک رویه شده است. سال 92 یکی از نمایندگان ضمن انتقاد از عدم شرکت برخی نمایندگان در رایگیری مصوبات مجلس گفته بود: حدود حدود 70 نفر از نمایندگان در رایگیری ها شرکت نمی کنند.
محمدحسین فرهنگی و حجت الاسلام ابوترابی عضو هیئت رئیسه مجلس معتقدند: دلیل مشارکت پایین نمایندگان در هنگام رای گیری به معنی رای مخالف است و نمایندگان اگر طرح و لوایح مهم و حیاتی باشد حتما مشارکت جدی دارند.
این استدلال عجیب! در حالی رفتار غیرشرعی نمایندگان را توجیه می کند که روی میز نمایندگان سه کلید، موافق، مخالف و ممتنع وجود دارد و نماینده ای اگر مخالف طرح یا لایحه ای است می تواند دکمه مربوطه را فشار دهد و حتی اگر نظری ندارد، دکمه ممتنع برای آن پیش بینی شده است. از طرف دیگر، طرح هسته ای و لوایحی همچون لایحه بودجه کل کشور مهم و حیاتی نیستند که برخی نمایندگان اعتنایی به آن نمی کنند.
سال 91 علی لاریجانی در پاسخ به تذکر یکی از نمایندگان در خصوص عدم مشارکت برخی بهارستان نشین ها در طرح ها و لوایح گفت: ما نمی توانیم نمایندگان را به زور مجبور به رأی دادن کنیم.
این در حالی است که سال گذشته رهبر انقلاب در جمع نماینده های مجلس گفتند: نمایندگان باید در مجلس، هم حضور جسمانی و هم حضور ذهنی و قلبی داشته باشند و نسبت به طرح ها و لوایح اهتمام جدی نشان دهند.
ایشان همچنین تأکید کردند: رفتار نمایندگان قطعاً در تربیت جامعه و سوق دادن آن به سوی برخی ارزش ها یا ضد ارزش ها تأثیرگذار است.
البته باید در نظر داشت که شاید برخی نمایندگان در زمان رای گیری روی صندلیشان نباشد و وقتی به سر جای خود برگردد رای گیری تمام شود یا این که بعضا دکمه رای گیری خراب باشد و رای آن ها شمارش نشود که قابل گذشت است اما آیا از کسانی در گوشه های ساختمان مجلس دائم گعده می گیرند هم پذیرفتنی است؟!
متاسفانه این دست از نمایندگان نه تنها رای نمی دهند حتی دریغ از یک عطسه! نه نطقی نه تذکری. تنها در صحن علنی مجلس حضور فیزیکی دارند و نوبت نطق های خود را عموما در اختیار دیگران می گذارند و در مقام پاسخگویی نیز براحتی ابراز بی اطلاعی می کنند.
گرچه در این باره، رای سفید حذف شده و هیئت رئیسه و هیئت نظارت بر نمایندگان فعالند اما ظاهرا کسی نمی تواند، زبان این طیف خاموش مجلس را باز کند.
آیا مردم به نمایندگانی که حاضر نیستند در مورد مهمترین مسأله فعلی کشور اظهار نظر کنند، دوباره اعتماد می کنند؟
با بررسی چند طرح اخیر که در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده، به خوبی می توان به تعداد نماینده هایی که در این موضوع مهم مشارکت نمی کنند، پی برد. روز یکشنبه بهارستان به کلیات طرح برجام رای مثبت داد با 139 رای موافق، 100 رای مخالف و 12 رای ممتنع از 253 نماینده حاضر در جلسه، یعنی 2 نفر از نمایندگان، حاضر به مشارکت در مهمترین طرح حوزه سیاست خارجی نشدند. همچنین روز گذشته، مجلس، نحوه استیضاح شهردار در شورای شهر را تعیین کرد. نمایندگان با 148 رأی موافق، 13 رأی مخالف و 12 رأی ممتنع از مجموع 250 نماینده حاضر در جلسه با ارجاع تبصرههای 1 و 2 این ماده به کمیسیون شوراها موافقت کردند. به تعبیری 78 نماینده حاضر به فشردن دکمه رای برای این طرح نشدند!
,
البته، عدم مشارکت نمایندگان در طرح ها و رای گیرهای موضوع تازه ای نیست و تبدیل به یک رویه شده است. سال 92 یکی از نمایندگان ضمن انتقاد از عدم شرکت برخی نمایندگان در رایگیری مصوبات مجلس گفته بود: حدود حدود 70 نفر از نمایندگان در رایگیری ها شرکت نمی کنند.
محمدحسین فرهنگی و حجت الاسلام ابوترابی عضو هیئت رئیسه مجلس معتقدند: دلیل مشارکت پایین نمایندگان در هنگام رای گیری به معنی رای مخالف است و نمایندگان اگر طرح و لوایح مهم و حیاتی باشد حتما مشارکت جدی دارند.
این استدلال عجیب! در حالی رفتار غیرشرعی نمایندگان را توجیه می کند که روی میز نمایندگان سه کلید، موافق، مخالف و ممتنع وجود دارد و نماینده ای اگر مخالف طرح یا لایحه ای است می تواند دکمه مربوطه را فشار دهد و حتی اگر نظری ندارد، دکمه ممتنع برای آن پیش بینی شده است. از طرف دیگر، طرح هسته ای و لوایحی همچون لایحه بودجه کل کشور مهم و حیاتی نیستند که برخی نمایندگان اعتنایی به آن نمی کنند.
سال 91 علی لاریجانی در پاسخ به تذکر یکی از نمایندگان در خصوص عدم مشارکت برخی بهارستان نشین ها در طرح ها و لوایح گفت: ما نمی توانیم نمایندگان را به زور مجبور به رأی دادن کنیم.
این در حالی است که سال گذشته رهبر انقلاب در جمع نماینده های مجلس گفتند: نمایندگان باید در مجلس، هم حضور جسمانی و هم حضور ذهنی و قلبی داشته باشند و نسبت به طرح ها و لوایح اهتمام جدی نشان دهند.
ایشان همچنین تأکید کردند: رفتار نمایندگان قطعاً در تربیت جامعه و سوق دادن آن به سوی برخی ارزش ها یا ضد ارزش ها تأثیرگذار است.
البته باید در نظر داشت که شاید برخی نمایندگان در زمان رای گیری روی صندلیشان نباشد و وقتی به سر جای خود برگردد رای گیری تمام شود یا این که بعضا دکمه رای گیری خراب باشد و رای آن ها شمارش نشود که قابل گذشت است اما آیا از کسانی در گوشه های ساختمان مجلس دائم گعده می گیرند هم پذیرفتنی است؟!
متاسفانه این دست از نمایندگان نه تنها رای نمی دهند حتی دریغ از یک عطسه! نه نطقی نه تذکری. تنها در صحن علنی مجلس حضور فیزیکی دارند و نوبت نطق های خود را عموما در اختیار دیگران می گذارند و در مقام پاسخگویی نیز براحتی ابراز بی اطلاعی می کنند.
گرچه در این باره، رای سفید حذف شده و هیئت رئیسه و هیئت نظارت بر نمایندگان فعالند اما ظاهرا کسی نمی تواند، زبان این طیف خاموش مجلس را باز کند.
آیا مردم به نمایندگانی که حاضر نیستند در مورد مهمترین مسأله فعلی کشور اظهار نظر کنند، دوباره اعتماد می کنند؟
البته، عدم مشارکت نمایندگان در طرح ها و رای گیرهای موضوع تازه ای نیست و تبدیل به یک رویه شده است. سال 92 یکی از نمایندگان ضمن انتقاد از عدم شرکت برخی نمایندگان در رایگیری مصوبات مجلس گفته بود: حدود حدود 70 نفر از نمایندگان در رایگیری ها شرکت نمی کنند.
محمدحسین فرهنگی و حجت الاسلام ابوترابی عضو هیئت رئیسه مجلس معتقدند: دلیل مشارکت پایین نمایندگان در هنگام رای گیری به معنی رای مخالف است و نمایندگان اگر طرح و لوایح مهم و حیاتی باشد حتما مشارکت جدی دارند.
این استدلال عجیب! در حالی رفتار غیرشرعی نمایندگان را توجیه می کند که روی میز نمایندگان سه کلید، موافق، مخالف و ممتنع وجود دارد و نماینده ای اگر مخالف طرح یا لایحه ای است می تواند دکمه مربوطه را فشار دهد و حتی اگر نظری ندارد، دکمه ممتنع برای آن پیش بینی شده است. از طرف دیگر، طرح هسته ای و لوایحی همچون لایحه بودجه کل کشور مهم و حیاتی نیستند که برخی نمایندگان اعتنایی به آن نمی کنند.
سال 91 علی لاریجانی در پاسخ به تذکر یکی از نمایندگان در خصوص عدم مشارکت برخی بهارستان نشین ها در طرح ها و لوایح گفت: ما نمی توانیم نمایندگان را به زور مجبور به رأی دادن کنیم.
این در حالی است که سال گذشته رهبر انقلاب در جمع نماینده های مجلس گفتند: نمایندگان باید در مجلس، هم حضور جسمانی و هم حضور ذهنی و قلبی داشته باشند و نسبت به طرح ها و لوایح اهتمام جدی نشان دهند.
ایشان همچنین تأکید کردند: رفتار نمایندگان قطعاً در تربیت جامعه و سوق دادن آن به سوی برخی ارزش ها یا ضد ارزش ها تأثیرگذار است.
, رایگیری مصوبات مجلس,
,
, محمدحسین فرهنگی,
,
,
,
, علی لاریجانی,
,
,
,
,
البته باید در نظر داشت که شاید برخی نمایندگان در زمان رای گیری روی صندلیشان نباشد و وقتی به سر جای خود برگردد رای گیری تمام شود یا این که بعضا دکمه رای گیری خراب باشد و رای آن ها شمارش نشود که قابل گذشت است اما آیا از کسانی در گوشه های ساختمان مجلس دائم گعده می گیرند هم پذیرفتنی است؟!
متاسفانه این دست از نمایندگان نه تنها رای نمی دهند حتی دریغ از یک عطسه! نه نطقی نه تذکری. تنها در صحن علنی مجلس حضور فیزیکی دارند و نوبت نطق های خود را عموما در اختیار دیگران می گذارند و در مقام پاسخگویی نیز براحتی ابراز بی اطلاعی می کنند.
گرچه در این باره، رای سفید حذف شده و هیئت رئیسه و هیئت نظارت بر نمایندگان فعالند اما ظاهرا کسی نمی تواند، زبان این طیف خاموش مجلس را باز کند.
آیا مردم به نمایندگانی که حاضر نیستند در مورد مهمترین مسأله فعلی کشور اظهار نظر کنند، دوباره اعتماد می کنند؟
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه