به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز، عبدالمومن بن یوسف بن فاخر صفیالدین اورموی معروف به شیخ صفیالدین اورموی دانشمند، موسیقیدان و خوشنویس برجسته، در سال 613 هجری قمری در ارومیه دیده به جهان گشود و پس از سالها تحصیل و مجاهدت در ادبیات، تاریخ، موسیقی، و هنر نامش برای همیشه ماندگار شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اروم نیوز,صفیالدین اورموی به عنوان یک شخصیت بزرگ جهان اسلام، هم سیاستمدار و هم هنرمند بود. او در جوانی به بغداد رفت. وی برآمده از مدرسه مستنصریه بغداد، و همزمان با خلفای عباسی مستنصر و مستعصم است. او در تازش مغولان و فتح بغداد در دیوان انشا به خدمت هلاکو درآمد. او را دارای دو نوآوری دو ساز زهی دانستهاند، یعنی مُغنی سازی زهی بین قانون و رباب) نوعی شاهرود تازه که در اصفهان ساخت و دیگر نزهة (سنتور مانندی، نوعی قانون نقل است که وی با نواختن عود در «کاظم داشی» ارومیه هلاکوخان را به آرامش و خونسردی فرا خواندهاست. (نام نامهٔ موسیقی ایران/مهدی ستایشگر/ زمین جلد سوّم، چاپ اوّل، تهران: اطلاعات، ۱۳۷۶. ص۳۴۵)
,در موسیقی جزء سه استاد موسیقی آن زمان جهان اسلام بود که اولی آنها ابونصر فارابی و آخری آنها عبدالقادر مراغهای بوده. آثار شیخ در علم موسیقی همیشه مورد احترام و تقلید هنرمندان ایرانی و سایر ممالک اسلامی بوده و علم و هنر او را ستودهاند. بیشتر مولفان بر این باورند که رسالههای شرفیه و ادوار اورموی منجر به بروز انقلابی بزرگ در موسیقی در سراسر عالم شدهاست تا جایی که (ژوزف یکتابیک) موسیقی شناس نامی ترک که درباره موسیقی ملت خود برای (دائرةالمعارف لاوینیاک) نوشته درباره شیخ صفی الدین اورموی چنین مینویسد: «بالاخره موسیقی شناس ترک، صفیالدین اورموی نام داشته و به روزگار خلافت مستعصم خلیفه عباسی در نیمه دوم قرن هفتم می زیسته و توانست دوره ثابت و لاتغییر سابق را به پایان آورد.» (نام آوران اورمیه/علی بابایی، چاپ اول/انتشارات تکدرخت/ ص 104)
,در کتاب ارزشمند دانشمندان آذربایجان نوشته استاد محمدعلی تربیت به نقل از خواجه عبدالقادر مراغهای از کتاب مقاصدالالحان آمده است:
,«صفی الدین عبدالمؤمن در زمان مستعصم جامع بین العلوم و العمل بوده و چهر شاگرد داشته است: یکی از آنها شمسالدین سهروردی است و دیگری علی ستایی و حسن زامر و حسامالدین قتلغ بوغا است. ایشان به عملیات این فن مشغول بودند.»
,از آثار مهم اورموی، رساله شرقیه و ادوار را می توان بر شمردکه کتاب اخیر به زبان ترکی هم ترجمه شده است .
,صفی الدین اورموی پس از 80 سال زندگی علمی، هنری و سیاسی به سال 693 و در زندان بغداد دارفانی را وداع گفت.
,جا دارد مسئولین شورای نامگذاری معابر و حیابانهای شهرمان و حتی دیگر شهرها، در نامگذاری خیابانهای ارومیه و سایر مناطق کشور ، نام صفیالدین اورموی را نیز در نظر گرفته و نام این نام آور بزرگ کشورمان را زنده نگه دارند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه