اعاده حقوق سیاسی زنان در انگلستان

اعاده حقوق سیاسی زنان در انگلستان
نهضت احقاق حقوق زن در انگلستان به تدریج پیش رفت، در سال ۱۸۶۵ «ژوزف هیوم» لایحه دادن حق رأی را برای زنان در پارلمان انگلستان مطرح کرد و بزرگ‌ترین شخصیت‌های سیاسیِ آن روز هم مانند دیزرائیلی و «گوبدن»، که سخن‌گویان آزادی خواهی بودند، از آن لایحه پشتیبانی کردند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از حیا، در سال ۱۸۶۶م. ششصد هزار زن انگلیسی از مجلس شورای ملی آن کشور کتباً تقاضای حقوق سیاسی کردند و در نتیجه سال بعد تقاضای آنان مطرح و موضوع مذاکره قرار گرفت و بعض رجال مثل کلادستون و دیزرائیلی و فلاسفه‌ای مانند «استوارت میل» با عزمی راسخ‌تر از پیش به حمایت زنان برخاستند. امّا در این دوره نتیجه‌ای از آن عاید نشد در سال ۱۸۷۳ حقوق زنان مجدداً در مجلس مطرح گشت ولی با این که به شماره طرفداران حمایت از حقوق زنان افزوده شده بود باز در این مقصود توفیقی حاصل نگشت، اما در سال ۱۸۹۷م. قانون حقوق زن از تصویب مجلس انگلستان گذشت و مقدمات شرکت زنان در فعالیت‌های سیاسی فراهم گردید.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, حیا,

آمریکا با آن که در قرن هجدهم ضمن اعلام استقلال، به حقوق عمومی بشر اعتراف کرده بود، در سال ۱۹۲۰م. قانون تساوی زن و مرد را در حقوق سیاسی تصویب کرد. هم‌چنین فرانسه در قرن بیستم تسلیم این امر شد، از این رو برای اولین بار در اعلامیه جهانی حقوق بشر که پس از جنگ جهانی دوم از طرف سازمان ملل متحد منتشر شد در مقدمه آن قید شده که مردم ملل متحد ایمان خود را به حقوق بشر و مقام و ارزش انسانی و تساوی حقوق مرد و زن مجدداً در منشور اعلام کرده‌‌اند. در کشور فرانسه ژنرال دو گل قانونی گذراند که تا حدودی زن می‌توانست صاحب اموال خود باشد.

,

در ایتالیا قانون ۱۹۱۹ م. زن را از شمار محجورین خارج کرد. امروزه در جهان غرب با این که حدود نیم قرن و اندی است که ندای حقوق و تساوی زن و مرد را سر داده‌اند، در عین حال جنایت و ظلمشان به زن از زمان‌های جاهلیت کمتر نیست، به نام تساوی زنان با حقوق ناچیز به کارخانه‌ها می‌کشانند با این که خدای سبحان زن را برای کارهای سخت خلق نکرده است، زنان را به کارهای سخت خلق نکرده است، زنان را به کارهای سخت وامی‌دارند که این خود باعث پر کردن جیب سرمایه‌داران غربی و فرسوده کرده جسم و روح زنان گردیده، به نام آزادی او را از منزل که محل تربیت کودک بود به مراکز فحشا از قبیل کاباره‌ها و دانسینگ‌ها کشاندند تا با جذب مشتری منبع درآمد هنگفتی برای صاحبان مراکز شوند، به نام آزادی و تساوی از وجود زن برای فروش لوازم آرایش و لباس‌های کارخانه‌هایشان و نیز ساختن فیلم‌های سکسی و جذب کردن مردم مخصوصاً جوانان به سینما استفاده کردند تا با این روش‌ها در کسب و تجارت خود موفق‌تر باشند و سود کلانی به جیب بزنند و به نام آزادی و به نام انتخاب، که دختر شایسته و نمونه سال انتخاب می‌کنند، با چاپ عکس‌های عریان در ابعاد مختلف در مجله‌ها و روزنامه‌ها از وجود آنها استفاده می‌کنند تا به این طریق مشتری بیشتری برای خود جذب کنند.

,

امام خمینی رحمه الله علیه در این مورد می‌فرماید: «هر کس بخواهد شمّه‌ای از آن جنایات مطلع شود به روزنامه‌ها و مجله‌ها و شعرهای اوباش و اراذل رضاخان از روزگار سیاه کشف حجاب الزامی به بعد مراجعه کند و از مجالس و محافل و مراکز فساد آن زمان سراغ بگیرد، رویشان سیاه و شکسته باد قلم‌های روشنفکرانه آنان. و گمان نشود آن جنایت با اسم آزادی زنان و آزادیمردان بدون نقشه جهان‌خواران و جنایت‌کاران بین المللی بود، یکی از نقشه‌های آنان کشیدن جوانان به مراکز فحشا بود که موفق شدند و کشور ما را از جوانان که عضو فعال جامعه‌اند تهی کردند و مغزهای آنان را از قوه تفکر خلع سلاح نمودند که هر چه از این کشور غرب‌زده و آفت زده بچاپند و به یغما ببرند همگان بی‌تفاوت باشند. ابر جنایت‌کاران که ادامه حیات خود را در اسارت‌ ملت‌ها به ویژه ملت‌های اسلامی می‌دانند برای پیروزی هر چه سریع‌تر نقشه‌هایشان چه راه‌هایی که برای انحراف و منحرف نمودن و به فساد کشاندن بانوان مظلوم در پیش گرفتند و با ظاهر فریبنده‌ای به نام زن مترقی نسبت به زن این قشر انسان پرور و آموزگار چه ظلم‌ها و جنایت‌ها نمودند.»

,

آری، مادری که باید با ظرافت و درایت خود، عالم اکبرِ وجود فرزند خود را کشف کند و با پرورش نیروهای خدادادی‌اش از او یک انسان محکم و نستوه بسازد و با زیرکی و هنر زنانه خود، مشکلات خانواده را حل کند، با تبلیغ از کانون خانواده جدا و مشغول کارهای کاذب نمودند و هر روزه این فاصله بیشتر احساس می‌کردید.

,

انتهای پیام/

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه