مقایسه ای بر توافقات الجزایر 1981 و برجام؛
آمریکای الجزایر 1981 یا آمریکای برجام 2015؟
از مهمترین ضعف های این توافقنامه ها از نظر ایران این بود که باوجود تعهدات بزرگی که برای دولت ایران در آن ایجاد شده بود، آنها بصورت لایحه در اختیار مجلس قرار نگرفت تا توسط نمایندگان مردم رد یا تصویب شود و حق قانونی مجلس طبق اصل 77 قانون اساسی اینچنین ضایع گردید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ارگ نیوز؛ مقایسه های موردی بین قرارداد الجزایر ۱۹۸۱ و برجام ۲۰۱۵ نگارنده را به نتایج جالبی رساند که ذیلاً به آن پرداخته می شود:
, راه دانا, ارگ نیوز,نقش بهزاد نبوی در انقلاب اسلامی بسیار مرموز بوده است، وی به عنوان سرتیم سلسله مذاکرات پیچیده در سال ۱۹۸۱ مابین ایران و آمریکا پیرو بحران گروگانگیری جاسوسان آمریکایی از سفارت این کشور توسط دانشجویان، تاریخ ساز اولین شبه ترکمانچای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران است.
,نبوی که از محکومین فتنه های ۷۸ و ۸۸ است و در فتنه تحصن و استعفای دسته جمعی نمایندگان مجلس ششم نیز دست داشته است، در دسته بندی سیاسی، جز افراد خاکستری جبهه انقلاب محسوب می شود، فردی که با عدم رعایت خطوط قرمز نظام و رهبری در زمان خود اقدام به مذاکره با آمریکا نمود و میلیون ها دلار به کشور خسارت وارد کرد.
,در راستای اجرای قراردادهای ۱۹۸۱ الجزایر بود که دیوانی تحت عنوان دیوان داوری ایران و آمریکا شکل گرفت اما به هیچ عنوان جدی گرفته نشد و نبوی که خود به هیچ وجه توانایی مدیریت این تیم مذاکره کننده را نداشت حتی اجازه نداد تا افرادی حقوقدان وی را در این مذاکرات یاری کنند.
,خیانت وی زمانی آشکار می شود که در تاریخ ۲۴ دی ماه ۵۹ در مجلس حضور پیدا می کند و پیشنویس بیانیه های الجزایر را به عنوان موافقت نامه های ایران و آمریکا در اختیار داشت اما آنها را به اطلاع نمایندگان غیر مطلع نرساند، جالب است آقای ظریف نیز در طول مذاکرات برجام به نمایندگان بارها اعلام می کند که حتی اگر استیضاح هم بشود متن مذاکرات را در اختیار نمایندگان قرار نخواهد داد! و جای تعجب دارد که تاریخ تکرار می شود.
,درست است که ممکن است نقد الجزایر هم از سوی جناب شمخانی تسویه حساب سیاسی قلمداد شود، اما اینطور نیست و همه ی مردم باید بدانند که توافقات الجزایر نیز مانند برجام شامل تعهداتی سنگین برای دولت ایران بوده است که متاسفانه مانند برجام بصورت لایحه تقدیم مجلس نشد و نتیجتاً بدون هماهنگی با مجلس وقت به امضا رسید و فقط متن امضا شده آن در اختیار مجلس قرار گرفت و خسارات سنگینی به کشور تحمیل کرد.
,از مهمترین ضعف های این توافقنامه ها از نظر ایران این بود که باوجود تعهدات بزرگی که برای دولت ایران در آن ایجاد شده بود، آنها بصورت لایحه در اختیار مجلس قرار نگرفت تا توسط نمایندگان مردم رد یا تصویب شود و حق قانونی مجلس طبق اصل ۷۷ قانون اساسی اینچنین ضایع گردید.
,جالب است بدانید شهید دکتر حسن آیت که با ۶۶ گلوله توسط مخالفان فکری ایشان به شکلی تروریستی به شهادت رسید از جمله نمایندگانی بود که درخواست داشت آمریکا بایستی در خصوص اجرای تعهداتش در قبال اجرای مفاد قرارداد های الجزایر تضمین کتبی دهد اما به نظراتش توجهی نشد، همان بی توجهی که دولت فعلی به این شرط مهم رهبری در قبال برجام دارد، آیا باز هم باید شاهد صدمات جبران ناپذیر به کشور در ازای عدم ولایتمداری دولتی ها باشیم؟
,گفتنی است در حالی این موافقتنامه ها، بیانیه خوانده می شوند که حتی صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز در اینباره ۳ دهه سکوت مطلق اتخاذ کرده است.
,در دوران پسا برجام در حالی دولتمردان ایران منتظر بازگشت اموال به ناحق بلوکه شده ایران بودند که آمریکا بدعهدی خود را در اجرای توافقات الجزایر جهت آزاد سازی اموال و اقلام نظامی که در دوران حکومت پهلوی خریداری شده بود به اثبات رساند و این اموال و اقلام نظامی هیچگاه پس از این توافقات به کشور بازگردانده نشد.
,این کلاه گشاد آمریکایی زمانی بر سر تیم مذاکره کننده ایرانی در الجزایر رفت که ایران تمامی تعهدات خود را در طبق متن توافق پیش از اقدام متقابل آمریکا انجام داده بود و تمامی گروگانهایی که جاسوسی آنها اثبات شده بود را آزاد کرده و راه بازگشتی نداشت، اکنون نیز ایران اسلامی در شرایطی قرار دارد که انرژی هسته ای خود را به حالت تعلیق درآورده و به امید روزی است که پس از اجرای اقداماتش، ایالات متحده آمریکا تحریم هایش را بردارد.
,یادداشت از محمد عرب
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه