دست مریزاد آقای شهردار با این خاطره سازی
خبری که بابت آن باید به شهردار دست مریزاد گفت این است، ابتکار پاییزی شهردار بجنورد، در یکی از خیابانهای شهر صورت گرفت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ خبرنگار پایگاه خبری فاروج در یادداشتی نوشت ، این ابتکار چیست؟برای نخستین بار به ابتکار شهردار خوشذوق بجنورد، یکی از خیابانهای این شهر با ممانعت از جمعآوری برگ درختان، مکانی برای پیادهروی شهروندان در فصل پاییز شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فاروج,این اقدام که با نصب بنری از سوی شهرداری در میدان مادر بجنورد همراه شده، از شهروندان برای استفاده از پاییز و راه رفتن بر روی برگ درختان دعوت شده است.
شهر تنها با حادثهها و چهرههای شهری است که هویت و شکل مییابد و تنها همین حادثهها و اتفاق های شهری است که تعلقخاطر و دلبستگی را در شهروند ایجاد میکند
شهرها خاطرهها را میسازند و خاطرهها شهرها را ، بنابراین شهر باید به گونهای باشد که بتواند آستانهای برای تکوین خاطره و حافظه شهری قلمداد شود.
کوچه پس کوچه های شهر را زیر پا می گذارم تصاویر با دور تند انگار از جلوی رویم می گذرند، به گمانم چیزی در شهر کم است، در پیاده روها، خیابان، کوچه، دیوارها و.... دنبالش می گردم اما نیست.
هیچ چیزی برای ایجاد انگیزه دمی ایستادن رویت نمی شود و...
استاد شهرسازی دانشگاه تهران، شهر بدون خاطره را به مثابه انسان بدون خاطره دانست که از لحاظ هویتی نمیتواند جایگاه ویژه ای را برای خود در نظر بگیرد و بدین ترتیب شهروند هم نمیتواند هویت خاصی را برای خودش قلمداد کند.
دکتر «سیدحسین حبیبی»افزود: «تنها با قدم زدن میتوان شهر را درک کرد؛ پرسه زدن در شهر این امکان را به شهروند میدهد که با شهر و هویت آن مانوس شده و خاطرات شهری وی شکل گیرد.
به گفته وی باید با ایجاد کاربریهای متفاوت در شهر، عرصههای عمومی را زیاد کرد و مفهوم نو سنتگرایانهای را در طراحی شهری ایجاد کرد تا هویت و صفای شهری رنگ اصلی خود را بازیابد و در هویتبخشی به ساکنان خود نیز نقش شاخص و مهم خود را ایفا کند.
سراغ این چیزهای که استاد می گوید را در شهر می گیرم اما هر چه بیشتر می جویم کمتر می یابم.
انتهای پیام/رض
این اقدام که با نصب بنری از سوی شهرداری در میدان مادر بجنورد همراه شده، از شهروندان برای استفاده از پاییز و راه رفتن بر روی برگ درختان دعوت شده است.
,
شهر تنها با حادثهها و چهرههای شهری است که هویت و شکل مییابد و تنها همین حادثهها و اتفاق های شهری است که تعلقخاطر و دلبستگی را در شهروند ایجاد میکند
شهرها خاطرهها را میسازند و خاطرهها شهرها را ، بنابراین شهر باید به گونهای باشد که بتواند آستانهای برای تکوین خاطره و حافظه شهری قلمداد شود.
,
کوچه پس کوچه های شهر را زیر پا می گذارم تصاویر با دور تند انگار از جلوی رویم می گذرند، به گمانم چیزی در شهر کم است، در پیاده روها، خیابان، کوچه، دیوارها و.... دنبالش می گردم اما نیست.
,هیچ چیزی برای ایجاد انگیزه دمی ایستادن رویت نمی شود و...
,
استاد شهرسازی دانشگاه تهران، شهر بدون خاطره را به مثابه انسان بدون خاطره دانست که از لحاظ هویتی نمیتواند جایگاه ویژه ای را برای خود در نظر بگیرد و بدین ترتیب شهروند هم نمیتواند هویت خاصی را برای خودش قلمداد کند.
دکتر «سیدحسین حبیبی»افزود: «تنها با قدم زدن میتوان شهر را درک کرد؛ پرسه زدن در شهر این امکان را به شهروند میدهد که با شهر و هویت آن مانوس شده و خاطرات شهری وی شکل گیرد.
به گفته وی باید با ایجاد کاربریهای متفاوت در شهر، عرصههای عمومی را زیاد کرد و مفهوم نو سنتگرایانهای را در طراحی شهری ایجاد کرد تا هویت و صفای شهری رنگ اصلی خود را بازیابد و در هویتبخشی به ساکنان خود نیز نقش شاخص و مهم خود را ایفا کند.
,
,
سراغ این چیزهای که استاد می گوید را در شهر می گیرم اما هر چه بیشتر می جویم کمتر می یابم.
,انتهای پیام/رض
,]
ارسال دیدگاه