یادداشت/
قیام عاشورا و پیداکردن مصادیق حق و باطل در زمانه امروز ضرورت دارد
با توجه به نزدیک شدن ایام اربعین و برپا شدن مجالس عزاداری امام حسین(ع) توجه هرچه بیشتر به بررسی قیام عاشورا و پیداکردن مصادیق حق و باطل در زمانه امروز ضرورت دارد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از میامی جوان ،در این روزهای باقیمانده تا اربعین دوباره علم هیئتهای مذهبیمان برپا شده و و ندای یا حسین و یا ابالفضل گفتن های مردم شهرمان شنیده می شود مردمی که با وجود هجمه های فرهنگی دشمن هیچگاه در حمایت از امام مظلوم خود کوتاه نیامدند و حتی شاهد رونق هر ساله مجالس عزاداری امام حسین علیه السلام می باشیم و در این مسیر می بینینم که هرساله مراسم اربعین با شور و نشاط بیشتر از سوی شیعیان حضرت برگزار می شود و شاهد حضور میلیونی عاشقان امام حسین علیه السلام در مراسم پیاده روی به سمت کربلا می باشیم اما نکته ای که در ذهن نگارنده این مطلب تبدیل به یک تناقض شده است شیوه ها و برداشت های متفاوت از عزاداری در هیئات ها شده است در حالی که امام حسین علیه السلام هدف خود را از قیام در برابر یزید تنها اصلاح امت جد خویش عنوان کردند اما می بینیم که پس از این واقعه تا به امروز برداشت ها متفاوتی از این قیام شده است و چه بسا در بسیاری از موارد این تفاسیر در تناقض با یکدیگر می باشند و جالب اینجاست که همه این تفاسیر از سوی محبین حضرت صادر شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, میامی جوان,

, حتی یک زائر پیاده هم ممکن است دچار این آسیب شود
,مطمئنا در این مطلب،مجال بررسی مفصل این برداشت ها و نقد هر یک از این دیدگاه ها وجود ندارد و ما تنها در این نوشته به بررسی یک آسیب بزرگ در نحوه مواجهه با قیام عاشورا از سوی شیعیان حضرت می پردازیم فرقی نمی کند که پیاه به زیارت امام حسین علیه السلام برویم یا در شهرمان برای مظلومیت ایشان اشک بریزیم، ممکن است این دیدگاه غلط در هر حالتی دامن گیرمان شود.
,همچنین این آسیب در بسیاری از هیات مذهبی وجود داشته و چه بسا این مساله است که سبب بوجود آمدن نا هنجاری های دیگر در مجالس عزاداری امام حسین علیه السلام شده است، اگر چه نیاز است تا در فرصت های بعدی به تحقیق و نقد برداشت های متفاوت از قیام امام حسین علیه السلام پرداخته شود.
,

, مسیر رسیدن به امام یکی است و هرچه غیر از آن باشد مورد رضای ایشان نیست
,اگر بخواهیم با یک دید کلی و جامع به این پدیده در جامعه امروز ما بنگریم می بینیم که این سبکها و روش های مختلف هیئت داری تنها به دو مسیر خلاصه می شود ، یکی مسیر حق و مورد رضای حضرت سید الشهدا و دیگری مسیری که مورد رضای غیر حضرت می باشد و این مرزبندی باید در هر هیئت و مجلسی مشخص شود تا مبادا محبین و عاشقان این حضرت اسیر کید شیطان شده و مصداق خسر الدنیا و الآخرت شوند.
,در یک دیدگاه واقعه عاشورا از روز اول محرم تا غروب روز دهم خلاصه می شود گویی امام علیه السلام تنها برای عبرت گرفتن و بیدار کردن مردم زمان خود این چنین خونفشانی کرده اند.
,| از منظر قائلین به این نظر،اشک بر مصائب امام حسین علیه السلام تنها برای دلسوزی و ترحم بر اصحاب ایشان است، آنها برای مظلومیت امام شان اشک میریزند تا حضرت آنها را شفاعت کند و گناهان آنها آمرزیده شود . |
امام حسین آنها تا همین جا خلاصه می شود گویی حضرت به همراه خانواده و اصحابشان این مصیب را تحمل کردند تا محبین ایشان پس از آن بتواند هر چقدر که بخواهند در دنیا غرق شوند و هرچه که بخواهند بکنند بعد با ریختن چند قطره اشک بر امام حسین علیه السلام واجب الجنه شوند.
,البته عده ی دیگری چنین تحریفی را پیش از این در حق مولای خود کرده بودند و آن عده کسانی نیستند جز مسیحیانی که اعتقاد دارند حضرت مسیح علیه السلام به دار آویخته شد تا مجازات گناهان آنها و تمام مردم عالم باشد.
,

, یا حسین گفتن با پذیرفتن ظلم وکدخدا دانستن ظالم جمع نمی شود
,در این دیدگاه گویی تنها سهم امام از زندگی چند روزه شان تنها سالی ده روز است و بعد از آن امام حسین را باید به عنوان قهرمانی پنداشت که یا باید عاشقش بود و این عشق به گونه ای باشد که حتی قمه بر سر خودت بزنی و خون از سرت جاری کنی و یا امام حسین را تنها در حوزه زندگی شخصی خودت خلاصه کنی و یا حتی این عزاداری ها را فراموش کنی و ظلم یزید زمانه خودت را بپذیری و آنها را کد خدای خودت بدانی و با آنها سازش کنی ،اینجاست که حرف امامت که می فرمود هیهات من الذله بر زمین می ماند و دینت را به دنیای خودت فروخته ای.
,حتی رسوخ این اندیشه به اندازه ای در ذهن بعضی از افراد بیشتر می باشد که اعتقاد دارند اگر در مجلس عزاداری امام حسین سخنران بدنبال پیدا کردن مصادیق علی اکبر ها، حبیب بن مظاهرها و زهیر های زمانه خودش باشد تا آنان را در برابر شمرها،عمرسعدها،ابن زیاد ها قرار دهد می گویند مجلس امام حسین جای این سیاسی کاری ها نیست و این درحالی است که مجلس متعلق به امام حسینی است که خود مظهر عدالت و ظلم ستیزی بود.
,| مطمئنا اگر امام حسین در هزار و چهارصد سال پیش نگه داشته شود دیگر هیچ مجاهدی در راه خدا وجود نخواهد داشت و ظالمان عالم هر چقدر که می خواهند می توانند بر گرده مردم مظلوم جهان سوار شده و همه چیز این مردم را بستانند |
حال مگر می شود اسلام داعیه جامع بودن مسیر رسیدن به خدا را در هر زمان و مکانی داشته باشد اما وقتی به عزای امام حسین علیه السلام برسد شاخصی برای پیدا کردن حق و باطل به پیروان مکتبش ارائه ندهد؟ مگر معنای این حرف چیزی جز این است که دیگر کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا را باید فراموش کرد؟آیا نمی توان گفت که این همان اسلام آمریکایی و سکولاری است که حضرت امام (ره) بسیاری از مسئولین را از آن بر حذر می داشت و آن را به مردم هشدار می داد؟مطمئنا این خطر تحریف امام حسین علیه السلام از هر خطر دیگری مسموم تر و کشنده تر است .
,البته این جریان پیش از این نیز وجود داشته و عده ای در زمان حضرت علی علیه السلام دچار اشتباه شدند و نتوانستند مصادیق حق و باطل را به خوبی بشناسند و گروه مارقین را تشکیل دادند در حالی که آنها جزو اصحاب پیامبر بودند و در زمان ایشان در صف اول جنگ با کفار قرار داشتند اما مصداق این سخن حضرت رسول سلام الله علیه شدند"من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة" .
,مارقین همان گروه خوارج هستند که تا پایان نبرد صفین در رکاب علی علیه السلام بودند و به نفع آن حضرت شمشیر میزدند، ولی فریبکاری معاویه سبب شد بر امام خود شورش کنند و گروه سومی تشکیل دهند که هم بر ضد امام، و هم بر ضد معاویه باشند،علی علیه السلام با این گروه در منطقهای به نام نهروان رو به رو شد و جمع آنها را متفرق ساخت اما سرانجام یکی از همین خوارج، او را به شهادت رساند.
,| براستی که این افراد با قرار گرفتن در برابر امام زمان خود به مرگ جاهلیت هلاک شدند.در زمانه امروز هم اگر بصیر و آگاه نباشیم چه بسا در کنار این افراد قرار بگیریم و در حالی که فکر میکنیم در کنار امام زمانمان ایستاد ایم در برابرش ایستاده باشیم و خودمان را بدست خود هلاک کنیم فقط تنها تفاوت ما با مارقین این باشد که نام دیگری داشته باشیم و امام زمانمان شخص دیگری باشد. |
نگارنده/حمیدرضا صائمی
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه