اردبیل شهری پر از عطر حسین

اردبیل شهری پر از عطر حسین
تلاقی پایتخت حسینیت و اردبیل در شعر زنده یاد استاد ناصر آزاد اردبیلی که در سال 1350 شمسی به نظم درآمده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سبلانه، تلاقی پایتخت حسینیت و اردبیل در شعر زنده یاد استاد ناصر آزاد اردبیلی که در سال 1350 شمسی به نظم درآمده است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سبلانه, سبلانه,

شهری پر از عطر حسین

,

این شهر که نامش اردبیل است

,

بر کعبه معرفت، دلیل است

,

شهری ست چو گوهر درخشان

,

تابد به جبین ملک ایران

,

این شهر که خواستگاه شیعه است

,

از بوی گل حسین بود مست

,

این کشور اعظم تشیع

,

در زیر لوای دین اسلام

,

دلهای رمیده است آرام

,

آنان که به زیر این درفشند

,

بر دیده دهر، نور بخشند

,

از پاکی صاحبان ادراک

,

این شهر مقدس است بس پاک

,

از جلوه عالمان ذیقدر

,

این شهر منوّر است چون بدر

,

از نور دل سخن سرایان

,

این شهر شده ست نور باران

,

طوبی به کسان که از محبّت

,

بر آل علی کنند خدمت

,

گویند سخن به آل طاها

,

باشند همه شاعران توانا

,

در خدمت پادشاه دینند

,

دلداده حضرت حسینند

,

تا عرضه کنم مقامشان را

,

گویم به ردیف،نامشان را

,

بنگر تو فروغ معنوی را

,

افزود مقام «یحیوی» را

,

آن شاعر عالی و مقرّب

,

تاج الشعرا شده ملقب

,

استاد بزرگ «شمس عطار»

,

بر رحمت حق بود سزاوار

,

«بیضا» به کلام عارفانه

,

در عشق حسین بود یگانه

,

«ناطق» به سخنوری چنان است

,

محبوب قلوب شاعران است

,

مشهور شده ست نام «انور»

,

با شهرت شاعر هنرور

,

هرجا که سخن ز «منزوی» هست

,

خواننده سخنور زبردست

,

«مضطر» که سخنوری غمین است

,

روحش به غم حسین، عجین است

,

«منعم» که ادیب و نکته دان است

,

چون آب، کلام او روان است

,

از «قاسمی» بلند همت

,

شعر است فکاهی و نصیحت

,

در دیده دوستان خوشبین

,

شعرش چو خودش، لطیف و شیرین

,

باشد به سخنوری، «نخستین»

,

شایسته آفرین و تحسین

,

بشنو ز کلام «بختیاری»

,

آوای پرنده بهاری

,

شیدای حسین جناب «غمگین»

,

خوش فکر و شریف و مرد حق بین

,

یادم آورم از جناب «ذاکر»

,

و ز «کاتب» و «عندلیب» و «شاکر»

,

از «بهجت» و «اخگر» و «روایی»

,

«یورتچی» و «معزّی» و «تقایی»

,

از «صدری» و «عاصم» و کلامش

,

«مبکی» و «موذن» و پیامش

,

وز «شایق» و «ثابت» فروتن

,

در برج سخنوران «محیّر»

,

باشد ز ستارگان نیّر

,

«راثی» و «حیرانی» و «پیامی»

,

هستند ز شاعران نامی

,

اینان همه شاعر و ادیبند

,

هم خالص و مخلص و ربیبند

,

اینان که به عشق مستحتل اند

,

سرمایه فخر اردبیل اند

,

یارب! به مقام آل طاها

,

بر عزّت و قدرشان بیفزا

,

گر مرده و یا که زنده هستند

,

بر حضرت دوست،‌بنده هستند

,

این بیت بدیهه را که آرم

,

از «قاسمی» است یادگارم

,

«ناصر» چو سخنوارن اعضم

,

گوند سخن متین و محکم

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه