به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازشاهوخبر؛ روز دانشجو بهانه ایی شد که به سراغ تنها مرکز دانشگاهی شهرکامیاران برویم تا درباره جریان های دانشجویی در این دانشگاه گزارشی تهیه کرده و در صورت آمادگی دانشجویان میزگردی ترتیب دهیم. اما در این واحد نه خبری از دانشجویان بود و نه مکانی درخور که بتوان گزارشی تهیه کرد یا تریبونی آزاد ترتیب داد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شاهوخبر,دانشگاه پیام نور واحد کامیاران در ساختمان زیرزمین اداره راه و شهرسازی جای داده شده و فضای آن هیچ سنخیتی با مرکز آموزش علوم آکادمیک ندارد؛ فضایی بسته و مرده، کادر دانشگاهی منفعل و رنجور و دانشجویانی رنجدیده و سیال در فضای لایتناهی عدم علم آموزی، از شاخصه های مهم این واحد است.
,در این مکان دم زدن از روز دانشجو گناهی نابخشودنی ست، زیرا همه روزه روز دانشجوست..؛ وقتی انبارهای نهادی، کلاس درس دانشگاه باشد قطعا دانشجو در عذابی روزمره گرفتار می آید و همه روزش، روز دانشجوست؛ وقتی کادر علمی دانشگاه از میان ناشناخته ترین آدمیان روزگار انتخاب می شوند و جز روزمرگی حضور در این مرکز فعالیت دیگر علمی و عملی ندارند، قطعا این روزمرگی همه روزش، روز دانشجوست؛ وقتی دانشجویی که برای علم آموزی باید نردبان ترقی را با پایین رفتن از پله های زیرزمینی طی کند، روز دانشجو را هر روزه به زیر می کشد و.. .
,دولت مردان ما از خیلی چیزها دم می زنند که هرم نفس هایشان حتی به استان کردستان نمی رسد چه برسد به شهر کامیاران، پس آنان هیچ...، چرا مسئولان مربوطه در استان و شهرستان از وضعیت این واحد دانشگاهی از خود منزجر نمی شوند؟ یا همین نمایندگان مجلس که با نزدیک شدن به زمان انتخابات انواع بنرهای تبلیغاتی را بر سر بام و دیوار شهر کشیده اند و از لوله کشی فاضلاب فلان روستا گرفته تا حصارکشی خانه دوست کجاست.. دم زده اند و دیگر از فعالیت هایی کلان قانونی، حقوقی و امنیت اقتصادی و فرهنگی هیچ خبری نیست و شاید هم خبری ندارند، چرا نتوانستند اعتبارات لازم را برای ساخت واحد دانشگاهی شهر اکتساب نمایند.
,بعضی ازمسئولان شهرستان نیز همیشه به دنبال خیرین مدرسه ساز و دانشگاه ساز می گردند که این افراد زحمت کشیده و اعتباری در اختیار آنان قرار دهند تا حماسه آفرین شوند، دانشگاهی ساخته و محفلی برای شنیدن سخنانشان در روز 16 آذر داشته باشند، اما باید تذکر داد درشهرستانی که تنها منبع درآمد مردمانش کشاورزی و کارگری ست آیا خیّری به چشم دیده می شود؟
,پس این همه بودجه و اعتبار دولتی در کدامین سوراخ های مشک آب تدبیروامید گم شده است که شایسته دانسته اید خود در فضای عالی ادارات نشسته و دانشجویی که قرار است آینده ساز باشد باید در سرمای سخت زمستان سردر گریبان فرو برد و در زیرزمینی دانش جویی کند؟ البته شاید از نظر شما آینده همان امروز باشد که بدان رسیده اید و دگر شاید فردایی نباشد... .
,امروز در تقویم روز دانشجوست و اما شهرکامیاران همه روزش روز دانشجوست.. ، سالیان درازیست که جوانان این شهر برای کسب علم تمام شهرهای ایران را در می نوردند و سختی ها می کشند تا آینده خود و جامعه را بسازند و با علم آموزی در خدمت عمل و عملگرایی باشند، ولی چنان که می بینیم قشون قشون بیکار باسواد در میان دریای پرتلاطم نبود کار موج می زنند و ظاهرا برای هیچ کس، حتی خودشان نیز دیگر مهم نیستند.
,نخبه های شهر ما با ورود به دانشگاه، ختنه نشده اخته می شوند تا در محیطی که باید عملگرایی و پراتیک را بیاموزند حتی از غذای سلف سرویس دم برنزنند، جز جزوه های خط خطی شده استاد دوروبر هیچ کتابی نروند و با گوش جان سپردن به سخنان گاه و بیگاه شخصیتی دولتی هیچ گوش شنوایی نداشته باشند،و انتظار می رود دانشجو بی تکلف و تکلیف بازیچه احزاب و گروه های رسوخ کرده در دانشگاه نشود.
,عدم نخبه پروری و توجه صرف به ظواهر علمی و پژوهشی موج این روزهای دریای آرام دانشگاه های ماست، دانشگاهی که خود منفعل شده چگونه می تواند فعیل و فعال بودن را بیاموزد؛ درسال تحصیلی اخیر مسئولان دانشگاهی درکردستان تاکنون چند پانل آزاد برای هم اندیشی برگزار کرده اند؟ چرا از بروز وتراوش علوم خود برای دانشجویان طفره می روند و ذره ایی از اندیشه فرخ و فراغ خود را در تریبون هایی که در اختیار دارند به بیرون درز نمی دهند تا دانشجو درک کند که همیان ابهت هیئت علمی چه علومی را در خود انبان نموده است.
,در یکی از همین دانشگاه های کردستان که قرار بود دانشجو آزادانه آزادی را بیاموزد، واقعیت تمام علوم و فنونی که آموزش داده می شود پول اندوزی است و بس؛ مسئولان دانشگاه از پول خواهی سخن می گویند و دانشجو از وادی بی پی و سامان گرفتن پول؛ و پول، پول، پول... سخن ناب دانشگاه آزاد شده ی ماست... .
,چرا باید تنها جریان نفوذی در مراکز دانشگاهی ما نقدینگی نداشته دانشجویان باشد و بس؛ واقعیت جامعه امروز این است که در این مراکز به جای نخبه پروری، مدرک پروری رشد دارد و خانواده ها و جوانان پس از ازدست دادن منابع مالی خود صرفا با یک مدرک دانشگاهی رها می شوند و... ؛ آیا بهتر نیست تمام اینگونه محافل پولی و بنگاه های مالی را که به نام دانشگاه به ملت قالب می نماییم، ببندیم و صرفا به مرکزی برای یادگیری جد و در جهت جهد برای ساختن آینده علمی بهتر تلاش نماییم!
,برعکس آنچه که بعضی ها رواج می دهند، بیکار بی سواد مزیتی بر بیکار باسواد دارد و آن داشتن زمان لازم برای کسب شغل و درآمد از راه های تجربی است و دیگر بهترین سال های عمر خود را صرف آموزش ظاهری و مدرک گرفتن نمی نماید؛ بهتر است روز دانشجو باز حماسه آفرین شود و تصمیم گیرندگان کلان آموزشی کشور در این اندیشه باشند که به جای دانشگاه سازی و بیکار پروری، عمل آفرینی، کارآفرینی و اعتبار بخشی را گسترش دهند.
,انتهای پیام/ف
,
ارسال دیدگاه