دامداری روستایی در مسیر نابودی
از تخریب خانه های روستایی تا بهانه های بهداشتی
دامداری روستایی.... این روزها اگر همه ی خانه های روستایی را جستجو کنیم کمتر خانه ای را می یابیم که مثل سابق در آن گاو یا گوسفند یا حتی مرغ و خروس در آن نگهداری شود.[
گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کیار بیدار: این روزها یکی از مهمترین مباحثی که نقل مجالس است مساله ی بسیار مهم اساسی و حیاتی اقتصاد مقاومتی است اما برخی واقعیت های موجود در روستا ها باعث شده است این مساله مهم در حاشیه قرار گیرد یا کمتر بدان توجه شود.
در گذشته منازل روستایی نه تنها محل اسکان و زندگی خانواده ها بود که محلی برای امور اقتصادی هم تلقی می شدند تا اینکه اجرای برخی سیاست های نابجا و حتی غلط در گذشته باعث شد منازل روستایی شبیه خانه های شهری شوند و رونق کسب و کار روستایی از بین برود.
یکی از مهمترین منابع کسب درآمد و گذران امور اقتصادی خانواده ها در روستا ها نگهداری از دام و طیور در کنار محل زندگی بود که باعث می شد خانواده های روستایی علاوه بر دستری به مواد غذایی سالم و تازه و کامل و عدم وابستگی به مراکز تولید مواد غذایی صنعتی با فروش محصولات تولیدی خود درآمدی حداقلی را نیز کسب کنند اما تغییرات ایجاد شده در روتا ها همه این موارد را نابود کرده است.
در ادامه به برخی از مهمترین عواملی که باعث شد روستا ها چهره ای شهری به خود گیرند اشاره می کنیم:
1-غالب شدن تفکر شهر و شهر نشینی در روستا ها:
زندگی های به ظاهر تمیز و زیبا اما ماشینی و پر از دغدغه شهری ها که همواره در رسانه ها به صورت غیر واقعی به نمایش گذاشته می شود باعث شد نوعی از خود بیگانگی فرهنگی در روستا ها ایجاد شود تا اینکه روستائیان به سمت و وئی بروند که سبک زندگی آرام و زیبای خود را فراموش کرده و به زندگی شهری روی آورند.
در این نوع زندگی اساس معیشت بر فعالیت های خدماتی همچون کارمندی ... قرار گرفته و به سبک زندگی روستایی که اساسا بر پایه کشاورزی و دامداری بنا شده است چندان توجهی نمی شود.
2-تخریب خانه های قدیمی روستایی:
در سال های گذشته خانه های قدیمی روستایی به بهانه های مختلف اعم از مقاوم سازی و ....تخریب شد و به جای خانه هایی که هم فضای زندگی برای انسان ها و هم محل زندگی برای حیوانات اهلی را فراهم می کرد خانه هایی ساخته شد که در واقع امکانات خانه های قدیمی را نداشت.
خانه های قدیمی در روستا ها دارای حیاط های وسیع و برخوردار از انبار ذخیره مواد غذایی حیوانات اهلی و محلی برای نگهداری حیوانات خانگی اعم از خر و گاو و گوسفند و اسب و مرغ و غاز و اردک و ...بودند که علاوه بر تامین فضای زندگی برای افراد خانوار امکان فعالیت های اقتصادی نیز برای آنان فراهم می شد اما با تبدیل خانه های قدیمی روستایی به خانه های ساخته شده به سبک و نقشه شهری در روستا ها به یکباره همه چیز تغییر کرد و روستا ها علی رغم جمعیت و فرهنگ و ...خود به شهرهای کوچک با امکانات روستایی بدل شدند.
3-بهانه جویی های متعدد بهداشتی:
سال ها پیش در گوشه و کنار روستا ها شاهد انباشته شدن فضولات حیوانی بودیم که حاکی از آن بود که در این محل اهالی در حال نگهداری از حیوانات اهلی هستند.
با گذشت زمان و قوت گرفتن مواردی که پیش از این در خصوص آنها بحث شد روستا ها تقریبا ظاهری تمیز و آراسته به خود گرفتند به طوری که با وجود خیابان های عریض و آسفالت و جوی و جداول سیمانی و خانه های شیک و نماکاری شده و مغازه های پر از کالاهای رنگارنگ روستاها رنگ و بوی شهر پیدا کردند و در این میانه این تغییرات عمده و شگرف به زیان کسانی بود که می خواستند کماکان زندگی روستایی در روستا ها ادامه دهند.
کسانی که به زندگی روستایی وفادار ماندند جدای از مشکلاتی که در زندگی شخصی و نگهداری از احشام و ...دارند باید مشکل جدیدی را هم به سبد مشکلات خود اضافه کنند و آن محل دفع کودهای حیوانی ات که از سویی باعث بر هم خورد ظاهر شهری روستا ها می گردد و از طرف دیگر نارضایتی همسایگان و اهالی را موجب می شود که همین امر منجر به شکایات متعدد مردم به مراکز بهداشتی می شود.
اخطارنامه های متعدد از وی خانه های بهداشت و گاه احضاریه های دادگستری و حتی مکومیت و جریمه دامداران دیگر مساله ایست که علاقمندان به فعالیت های دامداری در روستا ها باید آن را تحمل کنند و در این شرایط است که اغلب دامداران ترجیه می دهند عطای دامداری را به لقایش ببخشند و به قول امروزی ها با فروش دامهایشان خوش نشین شوند.
4-عدم تناسب هزینه و درآمد:
دامداری شغلی است که در هر مرحله ای نیاز به پول و رمایه دارد و بسته به نوع دام یا طیور تحت نگهداری این رمایه متفاوت است.
با توجه به نیاز این شغل به رمایه اما ماله ی مهمتر درآمد حاصل از این رمایه گذای است که جوابگوی بسیاری از هزینه ها همچون آماده ازی مکان نگهداری دام یا طیور، هزینه خوراک، هزینه بهداشت و درمان، تلفات و ... نیت که خود باعث شده است انگیزه های دامداران در ادامه این شغل کمرنگ شود یا در پاره موارد از بین برود.
5-عدم وجود مجتمع های دامداری در اطراف روستا ها:
اگرچه روستا ها در مسیر توعه قرار گرفته اند و با چهره ای شهری در مسیری اند که شاید جایی برای فعالیت های تولیدی سنتی همچون دامداری در آنها نباشد اما نمی توان این شغل شریف و حیاتی را تادیده گرفت و دت بر روی دست گذاشت و نابودی اش را به نظاره نشست.
اغلب دامداران جز عده ای معدود از آنها متاسفانه از اقشار محروم جامعه هتند و قدرت این را ندارند تا در خارج از روستا ها با احداث دامداری های مجهز و دارای توجیه اقتصادی شغل و فعالیت خود را ادامه دهند اما آیا نمی توان با تشکیل شرکت های تعاونی از آنان حمایت کرد و در صدد احداث مجتمع های دامداری در خارج از روتا ها برآمد به گونه ای که نه تولیدات حاصل از این شغل تحت الشعاع قرار گیرد و نه شاغلان این شغل دت از کار خود بکشند و بیکار شوند؟
در این راستا دولت می تواند با تهیل امر احداث مجتمع های دامداری گامی بلند در حمایت از دامداری و امر تولید مواد غذایی بردارد تا ضمن ایجاد اشتغال کمک شایانی در راستای تامین مواد غذایی سالم و مطمئن برای اهالی روستا ها بردارد.
گزارش:مهدی بهزادی تشنیزی
,
,
,
, 1-غالب شدن تفکر شهر و شهر نشینی در روستا ها:,
,
,
, 2-تخریب خانه های قدیمی روستایی:,
,
,
, 3-بهانه جویی های متعدد بهداشتی:,
,
,
,
,
, 4-عدم تناسب هزینه و درآمد:,
,
,
, 5-عدم وجود مجتمع های دامداری در اطراف روستا ها:,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه