مسئولین به طرح های پژوهشی داخلی بی اعتماد هستند/ معلولیت برای پژوهش به من انگیزه می دهد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اصفهان بیدار، در تقویم کشورمان، هفته آخر آذر ماه به منظور گرامیداشت پژوهش و تجلیل از پژوهشگران به نام هفته پژوهش نامگذاری شده است. پژوهش در کشور ما در حوزه های مختلفی اعم از صنعت و علوم انسانی رشد داشته، اما هنوز توجه به کار پژوهشی توسط مسئولان مورد غفلت است.

منصوره محمدی متولد ۶ آبان ماه ۶۷ یکی از پژوهشگران و مخترعان جوان اصفهانی است که با داشتن معلولیت از نوع کوتاهی قد، تحصیل در مقاطع علمی بالا را رها نکرده و کار پژوهشی را به دقت دنبال می کند. قد او ۱۲۰ سانتی متر است و در حال حاضر سرگرم نوشتن پروپوزال کارشناسی ارشد در رشته حسابداری است.

اصفهان بیدار: از اختراعتان برایمان بگویید؟

اختراع من، دستگاه بهینه سازی در مصرف آب با تکنیک لوله های فرعی و آنالیز آب و در طبقه بندی اختراع های گروه عمران است. این دستگاه خیلی ساده است و با استفاده از آن در مصرف آب صرفه جویی می شود.
روش کار و ساخت این دستگاه به این صورت است که به سیستم آبرسانی شهر فقط دو لوله فرعی و چند شیر تخلیه اضافه شده است.
همه ما زمانی که می خواهیم استحمام کرده و یا از آب گرم مخزن آبگرمکن یا پکیج ها و یا حتی آبگرمکن های دیواری استفاده کنیم با هدر رفت میزان زیادی آب سرد در ابتدا روبرو شده ایم. این دستگاه به نحوی کار می کند که زمانی که شر آب حمام باز شد تا زمانی که آب گرم از شیر تخلیه خارج شود آب سرد اولیه را به درون آبگرمکن هدایت می کند تا هدر نرود. هدر رفت آب حتی برای زمانی که فاصله آبگرمکن تا شیر تخلیه زیاد باشد هم قابل کنترل خواهد شد. به نحوی که شیرهای تخلیه اضافه شده تا آب در لوله های فرعی آمده و سپس به داخل آگرمکن برمی گردد. به طور کلی سیستم ساده ای دارد اما با همین سادگی دستگاه، روزانه ۳۰ لیتر در مصرف آب صرفه جویی می شود.

اصفهان بیدار: مشابه خارجی این دستگاه هم وجود دارد؟

بله، حدود یکسال قبل از اینکه دستگاه را بسازم در آمریکا ساخته شد.

اصفهان بیدار: آیا اختراع شما کاربردی شده است؟ چه کارهایی برای کاربردی کردن آن کرده اید؟

متاسفانه خیر، در کشور ما حاضرند طرح های خارجی را خریداری کنند اما از طرح های پژوهشگران ایرانی استفاده نشود. من برای کاربردی کردن این طرح با استانداری های قم، اصفهان و شیراز مذاکره کردم اما نتیجه ای نداشت. هر چند قم خیلی از این طرح استقبال کرد اما گفتند دولت باید مردم را مجبور کند تا از این سیستم استفاده کنند و من نمی توانم مردم را مجبور به استفاده از آن کنم.
چند روز پیش هم به تهران تماس گرفتم اما آن ها در پاسخ به من گفتند که یک میلیون تومان می دهیم و این وسیله را در خانه تان کار بگذار، گفتم بی قایده است و باید سیستم آبرسانی شهر را کلا عوض کنیم. حتی وام ۵۰ میلیون تومانی برای تولید انبوه به من پیشنهاد شد اما وقتی مردم استقبال نکنند شکست می خورم. به یقین تا زمانی که دولت پشتیبانی نکند این طرح عملیاتی نمی شود.
تا زمانی که مردم برای چند لیتر آب ۱۰۰۰ تومان می پردازند، کسی حاضر نمی شود دستگاهی با قیمتی بالا خریداری کند تا در مصرف آب صرفه جویی شود. کسی دلش برای هدر رفت آب نمی سوزد.
من حتی تاییده وزارت خارجه را هم برای طرحم گرفتم. آقای دکتر اسماعیلی در استانداری یک نفر را که مقیم آمریکا بود به من معرفی کردند و به من گفتند تاییده وزارت خارجه را بگیرم. پس از آن طرحم را با مدارک شناسایی به ان فرد دادم و ایشان آن را به آمریکا برد و رفت که رفت و دیگر خبری از او نیست. خاله این فرد نیز کارخانه ای در زمینه سیستم آبرسانی داشت اما چون استانداری معرفی کرده بود، اطمینان کردم و طرحم را به او دادم؛
حتی ممکن است به نام خودشان طرح مرا ثبت کنند. به آقای دکتر اسماعیلی گفتم و ایشان هم گفت که من فقط معرفی کردم اما به اختیار خودتان بود. من مجبور بودم ریسک کنم. اما فکر نمی کنم نتیجه بگیرم.

اصفهان بیدار: کار پژوهشی دیگری نیز داشته اید؟

بله، در حال حاضر روی طرح دیگری کار می کنم و همچنین دفاع دانشگاهم هم مانده است.

اصفهان بیدار: به نظر شما چرا پژوهش ها در کشور ما عملیاتی نمی شوند؟

به نظر من مسئولین به طرح های پژوهشی داخلی اعتماد ندارند و حاضرند مشابه طرح های ما را از کشورهای خارجی بگیرند اما از ما نه؛ آن ها نمی توانند ریسک کنند. همانطور که اشاره کردم مشابه طرح من را در آمریکا ساخته اند، سازمان آب قم می خواست برای یک قطعه آن فقط ۱۰۰ میلیون تومان پول بپردازد اما از من مفت می خواستند. دلشان نمی آید به پژوهشگران داخلی میدان بدهند و پولی برای آن ها خرج کنند اما حاضرند از کشورهای خارجی همین طرح ها را با قیمت زیاد بخرند.
من به قم گفتم طرحم را به رایگان در اختیار شما قرار می دهم اما فقط مرا استخدام کنید اما باز هم قبول نکردند.
نه تنها من بلکه اکثر دوستانم مخترع هستند و آن ها بالای ۲۰ اختراع دارند اما تاکنون اختراع هیچکدامشان کاربردی و عملیاتی نشده است.

اصفهان بیدار: به نظر شما معلولیت در انجام امور پژوهشی و سایر فعالیت های اجتماعی بازدارنده نیست؟

نه، اتفاقا معلولیت انگیزه ایجاد می کند، معلولان برای اینکه در جامه خود را ثابت کنند سراغ این کارها می روند و من هم با وجود اینکه از دوستانم در ثبت اختراع و امور پژوهشی پایین ترم اما انگیزه زیادی برای ادامه فعالیت دارم.

اصفهان بیدار: از اینکه وقتتان را در اختیارمان قرار دادید سپاسگذاریم.

انتهای پیام/