کوره آهنگران ارومیه ای در حال خاموشی است
روزگاری مردمان ارومیه شاهد تلاش تعداد زیادی آهنگر بودند، اما این تعداد اکنون به چند تن آهنگر رسیده که کوره کهنسالترین آهنگر شهر نیز به تدریج در حال خاموشی است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، از زمانهای گذشته افراد برای گذران زندگی، حرفهای را از کودکی یاد میگرفتند و بیشتر عمر خود را در آن حرفه میگذراند، اما با گسترش شهرها، مردم به کارهایی غیر از کشاورزی و دامداری نیز روی آوردند و در کارگاههای ساده، دکانها و حجرههای کوچک، مشغول کسب و کاری میشدند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,البته در شهرهای مختلف آذربایجان غربی مردم با حفظ کارهای روستایی و شغل هایی همچون دامداری و کشاورزی نگذاشته اند که این حرفه ها به فراموشی سپرده شوند؛ اما با وجود مشکلات زیاد در این زمینه همچون عدم حمایت مناسب نهادهای مربوطه، نبود صنایع تبدیلی در زمینه کشاورزی و غیره مردم با مهاجرت به شهرها در کارهای مختلف شهری مشغول می شوند.
,
, با گذر روزگار و پیشرفت زندگی بشر، بسیاری از این کسب و کارها در نقاط مختلف کشور به فراموشی سپرده شد؛ هرچند مشاغل سنتی تا حدودی نیز در ارومیه از بین رفته است، اما هنوز در میان مردم کوچه و بازار شهر کسانی هستند که به شغل آبا و اجدادیشان وفادار هستند.
,آهنگری از نمونه شغلهایی است که هنوز میتوان صدای ضربههای قوی آهنگر را در پسکوچههای شهر شنید.
,این صداها هنوز در کوچه های شهر ارومیه از جمله مناطق حوالی مرکز (میدان ولایت فقیه)، بازار قدیمی ارومیه و چند نقطه دیگر به گوش می رسد.
,
, روزگاری مردمان ارومیه شاهد تلاش تعداد زیادی آهنگر بودند، اما این تعداد اکنون به چند تن آهنگر رسیده که کوره کهنسالترین آهنگر شهر نیز به تدریج در حال خاموشی است.
,"آهنگری را از پدرم یاد گرفتم و از وقتی یادم میآید پشت کوره آهنگری عرق ریختم؛ هفتاد سالی میشود که با این کار روزگار میگذرانم. هرچند کار آهنگری نسبت به گذشته سختی کمتری دارد، ولی به نسبت زحمتی هم که میکشیم آن چنان درآمدی برایمان نمیماند ...."
,اینها بخشهایی از گفتههای علی عقیلی یکی از آهنگران قدیمی ارومیه ای با خبرنگار اروم نیوز است که در کارگاه کوچکش سالها به این کارمشغول است و روزگار میگذراند.
,کارگاه کوچک حاج علی در یکی از کوچههای باریک شهر است. او به سختی پتک سنگین را بالا و پایین میآورد و روی ورق برشته شده آهن میکوبد. او که 72 سال عمر خود را در کنار آتش و آهن سپری کرده تاکنون وسایل زیادی همچون نعل اسب، چاقو، منقل، سیخ و بیل ساخته است.
,چهرهاش شکسته و ساده اما بانشاط است؛ دستهای پینه بستهاش حکایت از سالها کار سخت و طاقت فرسا در کنار کوره داغ آهنگری دارد. او میگوید: آهنگری یکی از مشاغل سنتی مردم ارومیه است.
,حاج علی ادامه میدهد: امروز کارگاههای آهنگری تب وتاب و هیاهوی گذشته را ندارد و در حال حاضر نیز تنها تعداد انگشت شماری در ارومیه مشغول به این کار سخت هستند، اما کم کم این شغل نیز مانند دهها شغل دیگر که روزگاری در این شهر وجود داشت از بین میرود و حتی الان هم کسی حاضر نیست این کار را انجام دهد.
,آتش سوزان درون کوره صورتش را آزار میدهد، پادرد، چشم درد و ... از آثار این کار سخت و طاقت فرسا است، اما او بیهیچ گلایهای تنها به فکر گذران سالهای باقی مانده عمرش است.
,این آهنگر کهنه کار ارومیه ای میگوید: در گذشته آهنگری نسبت به الان دردسرهای بیشتری داشت. در آن زمان بوتههای قیچ را از روستاهای اطراف با زحمت زیاد و با شتر به ارومیه میآوردیم و به جای زغالسنگ در کوره از این بوتهها استفاده میکردیم.
,
, او میگوید: انبانی از پوست گاو دباغی شده که به آن دم و بازدم میگفتند در کارگاههای آهنگری وجود داشت که با دمیدن در آن، زغالهای کوره را برافروخته میکردیم و به این وسیله آهن پارههای سرد در لابهلای این زغالها تغییر شکل میداد و با ضربات محکم چکش به صورتهای مختلف در میآمد، ولی الان آهنگران وسایل دم و بازدم قدیمی را کنار گذاشته و به جای آنها از پنکههای تهویه برای این کار استفاده میکنند.
,از صبح زود شروع و گاهی تا پاسی از شب مشغول کار است، اگرچه درآمد چندانی ندارد، ولی کار آبا و اجدادیش را با همه سختیهایش دوست دارد و خدا را به خاطر درآمد حلالی که از این شغل به دست میآورد شاکر است و میگوید: این کار برایش درآمد چندانی ندارد، ولی با آن یک زندگی را میچرخاند.
,حاج علی، آهنگر کهنه کار ارومیه ای با بیان اینکه در حال حاضر بیشترین مشتریانش کشاورزان هستند، میگوید: دستانش دیگر توان سابق را برای بالا و پایین آوردن پتک ندارد، اما دوست دارد این صنعت حفظ شود و دوباره رونق این صنعت را ببیند.
,,
منبع: اروم نیوز
, اروم نیوز,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه