یادداشت
ترفند وابسته سازی شیوخ!
در این یادداشت، تعریف کوتاهی داریم از استراتژی وابسته سازی سعودی ها که قبلا آمریکایی ها با روش های مختلف این استراتژِی را در پیشبرد ایجاد اجماع جهانی علیه ایران، روسیه، چین و برخی کشورها و جریان ها انجام داده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ گروه بین الملل آناج/ حسن حسین زاد: شبتای شاویت، رئیس سابق سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی «موساد» در بخشی از گفتوگوی خود با شبکه رادیویی «یو اس رادیو» در تابستان سال 2015 گفته بود: (ما فرصت بی نظیری برای تشکیل ائتلافی متشکل از کشورهای میانه روی عربی به رهبری عربستان سعودی و اسرائیل داریم تا با قدرت هسته ای احتمالی ایران در آینده مقابله کنیم و نظام جدیدی را در خاورمیانه تشکیل دهیم. ) این خبر زمانی تکمیل شد که سعودی ها با همگام کردن برخی کشورها در حمله به یمن، خبرهایی از تشکیل ائتلاف عربی به گوش رسید و آخرین بار محمد بن سلمان در کنفرانس خبری، از تشکیل ائتلاف به اصطلاح اسلامی خبر داد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,چالش های مستقیم و علنی رژیم سعودی با جمهوری اسلامی ایران در چهار سال اخیر علی الخصوص با سرنگونی و خطر سقوط برخی شرکای خود در غرب آسیا و شمال آفریقا به اوج خود رسید و عربستان این را به خوبی حس کرد که ایران در جهت مخالف منافع عربستان در حال حرکت است و جنبش های شرقی(شیعیان عربستان و برین) در بیخ گوش خود، شروع به بیدادگری کرده اند. لذا فعالسازی گروه های تروریستی سوریه، تلاش برای تحریم نفتی ایران و جایگزین کردن نفت خود و کمک به اپوزیسیون لندن نشین در سال 89، اولین قام در واکنش به تحرکات ایران بود. لکن عربستان هر سه استراتژی خود تا حدود زیاد طعم شکست را چشید و به این واقعیت رسید که باید اجماعی در اجرای برنامه ها و نقشه های خود ایجاد کند تا مشروعیتی جهانی حداقل بین اعراب و حتی جامعه ی جهانی اسلامی به وجود آورد. سعودی ها برای این تشکیل این اجماع از ترفند ها و پتانسیل های مختلف استفاده کرده و میکند:1) طایفه ای و مذهبی نشان دادن سیاست های منطقه ای ایران با تحلیل های "امپراطوری پارسی" و "امپراطوری صفویه ی شیعی" 2) دخالت ایران در کشورهای اسلامی و تصرف آنها، مانند تحلیل "در اختیار داشتن 4 پایتخت عربی توسط ایران" 3) اشغال جزایر سه گانه(نازعات) توسط ایران 4) حمایت ایران از گروه های رادیکال شیعه 5) جریان ترور سفیر عربستان در آمریکا 6) وابسته سازی کشورهای ضعیف و در حال توسعه ی اسلامی و عربی و ... .
,در این یادداشت، تعریف کوتاهی داریم از استراتژی وابسته سازی سعودی ها که قبلا آمریکایی ها با روش های مختلف این استراتژِی را در پیشبرد ایجاد اجماع جهانی علیه ایران، روسیه، چین و برخی کشورها و جریان ها انجام داده است. با وجه به اینکه عربستان سعودی از لحاظ اقتصادی و سیاسی نسبت به سایر کشورهای عربی پیشرو بوده و خود را خادم الحرمین نامیده است، با ترفندهای مالی و معنوی، سعی در همسو کردن کشورهای فقیر و کشورهای در حال توسعه ی عربی اسلامی را دارد. با توجه به کثرت و اختلافات عقیدتی و سیاسی موجود بین تروریست ها در سوریه، عربستان موفق به اجماع حتی در حد سه کشور نشد و کشور ها به صورت تقریبا مستقل و با نظر غرب حمایت از گروه های تابع را انجام میدهند. در جریان حمله ی یمن که شاید مهمترین پیگیری علنی و پر تلاش سعودی ها برای تشکیل ائتلاف بود، سعودی ها موفق به اجماع اکثریت این کشور ها نشد و تنها برخی کشورها که از لحاظ سیاسی و اقتصادی وابسته ی سعودی ها بودند، اقدام به کمک کردند و بقیه کشورها که عربستان به نوعی، امید زیادی به استارت ائتلاف عربی بود به میانجی گری و محکومیت روی آوردند.
,در تنش های اخیر ایران و عربستان که از اعدام شیخ نمر و حمله ی معترضین به سفارت عربستان که بعد از سفر اردوغان به ریاض شروع شد، عربستان فرصت تازه ای برای احیا و تقویت کشورهای وابسته پیدا کرد، وجود افراد نفوذی و کاتالیزگر بسیار مشکوک در جریان حمله به سفارت، این احتمال را بسیار قوی کرد که اولا اعدام شیخ نمر با حمایت مثلث غربی-صهیونیستی-ترکی صورت گرفته است. و ثانیا یقینا عربستان مستقیم یا غیر مستقیم در ایجاد این آشوب و وارد شدن معترضین به سفارت دست داشته است تا از لحاظ بین المللی سعی در به انزوا کشیدن خبر اعدام شیخ نمر و فعالین سیاسی دارد و آتش کشیدن عمدی سفارتش را برای جامعه ی اسلامی و عربی پیراهن عثمان کرده است.
,همراه شدن برخی کشورهای عربی اسلامی، نشان از تلاش سعودی ها برای تداوم تشکیل این ائتلاف است. برای مثال کشوری مانند سومالی که حکومت مرکزی حاکمیت را از دست داده است، گروه های تروریستی و دزدان دریایی در این کشور جولان میکنند و اقتصاد این کشور در وضع بحرانی میباشد و عربستان به بهانه ی خرید شتر و برخی مرکبات سومالی را وابسته ی خود کرده است و یا کشوری مانند بحرین که از هر لحاظ به خصوص نظامی و امنیتی کاملا در اختیار عربستان است و یا کشوری مانند ترکیه که خود را میانه رو میداند، برای مقابله با ایران و سیاستهایش، حاضر شده است که با کشور مرتجعی مانند عربستان همزبان شود و به جای محکومیت سیاست های رادیکال سعودی ها، حمایت علنی خود را از آل سعود اعلام کرده است.
,در این بین بودند کشورهایی که به هر دلیل چه از روی عقلانیت و سایر چه از روی انصاف و بصیرت، از جمله عراق، مصر، عمان، لبنان، اندونزی و پاکستان تمایلی به همنوایی و همگامی با رژیم سعودی ندارند و به نوعی ائتلاف عربستان را اقیم و ابتر کرده اند و در بدترین حالت خواهان میانجی گری هستند و نه محکومیت و متزلزل کردن در روابط دیپلماتیک.
,به قول حضرت آقا که در دیدار با علمای کشورهای اسلامی فرمودند که: "من دیگر امید چندانی به سیاستمداران جهان اسلام ندارم. " و این همان بیان کننده ی رفتارهای حال حاضر کشورهای ضعیف، وابسته، مرتجع، غرب گرا و تشنه ی سرمایه در خلاف جهت حرکت مقاومت اسلامی و به نفع رژیم اشغالگر صهیونیستی و غرب میباشد.
]
ارسال دیدگاه