اختلافات دینی و فرهنگی مهمترین آسیب دنیای مجازی اینترنت/ آگاهی بخشی رسانه ها مانعی برای فجایع اجتماعی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز،هر فضایی بی شک فنون و روش خاص خودرا دارد وبرای ورود و استفاده از ان باید به سلاح وعلم آن مجهز شد تا مبادا در این وادی دچار سردرگمی و حیرانی شد ؛ دردی که این روزها دامنگیر جامعه ایرانی شده و تمام اقشار جامعه اعم از پیروجوان کودونوجوان را بنوعی درگیر خود کرده است .استفاده از فضاهای مجازی بدون آموزش و اطلاع رسانی صحیح ممکن نبوده وشهروندان تازمانی که نسبت به عواقب منفی استفاده های نادرست ازاین فضاها اگاه نباشند نمی توانند بسلامت ازاین گذرگاه و گردنه سخت تکنولوژی و علم عبور کنند و نتیجه آن افزایش جرایم رایانه ای و فضای مجازی که است که هر روز اخبار سواستفاده و جرایمی را می شنویم که عده ای دراین محیطها وسوسه شده ودست به ارتکاب جرم می زنند غافل ازاینکه عده ای از همشهریان و دوستان خودشان هم دراین دور تسلسل گرفتار می شوند.

فضاهای مجازی اگر درست وبجا بکار گرفته شوند می تواند به عنوان یک فرصت علمی و عملی و سهل الوصول برای ایجاد ارتباطات مورد استفاده قرار بگیرد و اگر خدایی ناکرده بدون اگاهی از قوانین رسانه ای و مطبوعاتی کشور استفاده شود عواقب و فجایع غیرقابل جبرانی بوجود می آورد که دامنگیر افرادو جامعه خواهدشد.

لزوم آگاهی خانواده ها از فضاهای مجازی و استفاده های مثبت ومنفی  که می شود ازاین محیط کرد بیش از پیش حس می شود و باید دستگاههای فرهنگی و اجتماعی به میدان آمده و تا قبل ازاین که دیر بشود برای اگاه سازی خانواده ها کاری بکنند وقدمی بردارند. اموزش سواد رسانه ای در مدارس و از معلمان ما باید شروع شود تا به دیگر لایه های جامعه برسد چرا که هنوز بسیاری از معلمان و مربیان ما خودشان هم آگاهی لازم و کافی از این فضاها و جرمهایی که اتفاق می افتاد نداشته و باید با آموزش  وارتقا سواد رسانه ای از مدارس و دبیرستان ها شروع کنیم . دراین میان وظیفه خطیر رسانه های اثرگذار بیشتر از هر زمان دیگری ایجاب می کند که به آموزش و آگاهی بخشی جامعه بطور فراگیر بپردازند و با رویکردی آموزش محور دراین وادی گام بردارند چرا که اگر اندکی عقب کرد کنیم دیری نمی پاید که با فاجعه اجتماعی و فرهنگی مواجه خواهیم شد.

فضای سایبر (که در ایران از آن تعبیر به فضای مجازی می شود) واژه‌ای است که در دهه ۱۹۸۰ وارد ادبیات علمی تخیلی شد و شاغلان در زمینه کامپیوتر و علاقه‌مندان به سرعت آن را به کار بردند و در دهه ۱۹۹۰ رایج شد. در این دوره، استفاده از اینترنت، شبکه و مخابرات دیجیتال سریعاً در حال رشد بود و لفظ فضای مجازی می‌توانست بسیاری از ایده‌ها و پدیده‌های نوظهور را نمایندگی کند.

لفظ مادر فضای سایبر، سایبرنتیک است که از یونانی باستان به معنای فرماندار یا راننده مشتق شده، واژه‌ای که نوربرت وینر برای کار پیشگامانه اش در مخابرات الکترونیک و علم کنترل به کار برد.

رعایت و دانستن حدود شرعی در فضای مجازی امروزه یکی از مهمترین موضوع هاست .
چرا که هر فرد با هر جنسیتی باید حریم مورد نظر را حفظ کند  .
یا اینکه هر آقا یا خانم که در این محیط فعالیت میکند باید مسائلی را هم بداند و هم رعایت کند  .
و یا حد و مرز واقعی آن کجاست .

رئیس پلیس فتای تهران بزرگ به ضرورت تدریس فضای مجازی در آموزش و پرورش اشاره کرد و گفت: بچه ها و حتی والدین باید آسیب های مربوط به این فضا را بشناسند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز به نقل از صدا و سیما، محمدمهدی کاکوان در برنامه تیتر امشب شبکه خبر سیما که به موضوع مراقبت های لازم در برابر ترفندهای کلاهبرداران در فضای مجازی اختصاص داشت افزود: فضای مجازی خوبی های زیادی دارد از جمله اینکه سرعت در آن است و اطلاعات بسیار خوبی رد و بدل می شود اما باید یاد بگیریم که چطور از آن استفاده کنیم.
وی گفت: فرهنگ استفاده از فضای مجازی باید آموزش داده شود تا از این فضا به خوبی استفاده شود.
رئیس پلیس فتای تهران بزرگ در رونمایی از پرونده کلاهبرداری در فضای مجازی افزود: در دو هفته گذشته پرونده ای داشتیم که در آن متوجه شدیم فردی با هک کردن 9 نفر و حدس زدن رمز دوم آنها کلاهبرداری کرده است.
کاکوان گفت: متهم دستگیر شد و متوجه شدیم که وی برای استفاده از شماره کارت های افراد هک شده رمز دوم آنها را از شماره های ساده ای که معمولاً افراد انتخاب می کنند حدس زده بود و این در حالی بود که یکی از این مال باختگان کارمند بانک بود.
وی افزود: حتماً مردم باید دقت داشته باشند که در این موارد رمزی را برای حساب ها و کارت های بانکی خود انتخاب کنند که قابل حدس زدن نباشد.
کاکوان همچنین در رابطه با گوشی های هوشمند هم گفت: این گوشی ها با توجه به قابلیت هایی که دارند و حضور هکرها باید از طریق کاربران و مردم هوشمندانه استفاده شود و توصیه می شود در این زمینه از هر سایتی دانلود صورت نگیرد زیرا با هک کردن گوشی اختیار گوشی به دست هکر می افتد.

رئیس پلیس فتای تهران بزرگ افزود: از این رو توصیه می شود گوشی همراه هوشمند خود را به اتاق خواب نبرید زیرا این امکان وجود دارد که در هر زمان که هکر اراده کند می تواند از این گوشی برای گرفتن عکس، فیلم و حتی صدا استفاده کند.

کاکوان همچنین به موضوع عکس ها و انتشار آن در فضای مجازی اشاره کرد و گفت: پرونده هایی در این زمینه است که در مجموع نشان دهنده آن است که در این فضا آسیب های فراوانی وجود دارد اما چنانچه والدین با فرزندان خود دوست باشند از این آسیب ها کاسته خواهد شد.

روح الله مؤمنی نسب کارشناس فضای مجازی نیز در این برنامه به تأثیر گوشی های موبایل هوشمند در زندگی امروزی اشاره کرد و گفت: باید تأسف خورد کالایی که این قدر در زندگی اثرگذار است 90 درصدش به صورت قاچاق وارد کشور می شود و 10 درصد آن نیز به صورت فله ای است به طوری که کنترلی روی آن نیست.
مؤمنی نسب افزود: توصیه می شود که برای نرم افزارها از شبکه های موبایل ایرانی استفاده شود زیرا در این صورت اگر فرد هک شود پلیس به سرعت می تواند هکر را پیدا کند چون سرور آن در داخل کشور قرار دارد.

وی گفت: با استفاده نرم افزارهای شبکه های موبایل ایرانی گردش اطلاعات شما از کشور خارج نخواهد شد و در این صورت است که امنیت اطلاعات بیشتر خواهد بود.
این کارشناس افزود: نکته دیگر اینکه در این شبکه ها واسطه هایی که شما را به اینترنت وصل می کنند و به ضرورت از اطلاعات شما کپی می گیرند در داخل کشور به مراتب کمتر از سرورهایی است که محل آن خارج از کشور است.

مؤمنی نسب گفت: باید در زمینه فضای مجازی دقت کنیم که در حقیقت مصرف کنیم نه اینکه مصرف شویم به این معنا که به اعتیاد در این زمینه دچار شویم.
وی با تأکید بر اینکه از محصولات ایرانی استفاده شود گفت: از محصولات خوب هم باید به خوبی استفاده شود.

حرکت گام به گام و نظارت بر فعالیت‌های کودکان در فضای مجازی می تواند وظیفه‌ای چالش برانگیز محسوب شود. این مساله زمانی که کودکان و نوجوانان دارای رایانه شخصی، تلفن همراه هوشمند، تبلت و یا کنسول‌های بازی‌های ویدئویی هستند، شرایط جدی‌تری نیز به خود می گیرد. با این وجود، استفاده از اینترنت در کنار کودکان می تواند به تجربه‌ای لذت بخش هم برای شما و هم برای آنها مبدل شود.

وب سایت‌های دوست داشتنی بسیاری در اینترنت وجود دارند که ارائه خدمات به افراد نوپایی که برای نخستین بار جستجو و کاوش در دنیای پهناور اینترنت آغاز کرده‌اند را در دستور کار خود قرار داده‌اند. استفاده از این خدمات می تواند فرصت‌های آموزشی مفیدی را برای کودکان فراهم کند. در نظر گرفتن ایمنی کودکان در فضای مجازی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و از این طریق والدین می توانند در بهترین موقعیت ممکن هدایت دقیق و مسئولانه فرزندان خود در فضای مجازی را بر عهده بگیرند.

از این رو، آگاهی و شناخت از خطرات موجود در این زمینه و برنامه ریزی مناسب پیش از فراهم کردن دسترسی به اینترنت برای کودکان از اهمیت ویژه‌ای در دنیای امروز که شاهد آهنگ سریع پیشرفت فناوری است، برخوردار می شود. در ادامه این مطلب گزیده‌ای از خطرات و همچنین اقدام‌های لازم برای حضور ایمن کودکان در فضای مجازی را بیان می کنیم.

خطرات:
در فضای مجازی ، امکان برقراری تماس‌های نامناسب کودکان با افرادی که ممکن است قصد سوء استفاده ، بهره برداری و یا تجاوز به حریم خصوصی آنها را داشته باشند ، وجود دارد.

در فضای مجازی ، امکان بروز رفتارهای نامناسب کودکان به واسطه تاثیر پذیری از شیوه‌های برخورد آنلاین دیگران مانند ارائه اطلاعات شخصی در مکان‌هایی که افراد بسیار زیادی به آنها دسترسی خواهند داشت ، وجود دارد. بر همین اساس، امکان تبدیل شدن کودکان و نوجوانان به عامل و یا هدف “زورگیری‌ سایبری*” وجود دارد.

در فضای مجازی، امکان دسترسی به محتوای نامناسب مانند فیلم‌ها، تصاویر، مطالب و نوشته‌های غیر اخلاقی، نژادپرستانه، خشونت آمیز و دیگر موارد مضر و خطرناک یکی دیگر از مواردی است که کودکان و نوجوانان را به شدت در معرض تهدید قرار می دهد.
در فضای مجازی، امکان تجارت گرایی که شامل بازاریابی و تبلیغات گسترده با محوریت کودکان می شود، وجود دارد.
در فضای مجازی، امکان دسترسی کودکان به اطلاعات شخصی والدین و یا افراد دیگر که روی رایانه آنها ذخیره شده‌اند، وجود دارد.
در فضای مجازی، استفاده بی دقت و یا ناآگاهانه کودکان می تواند احتمال آلودگی رایانه و یا دستگاه‌های دیگر به ویروس‌ها و بدافزارها را افزایش دهد.

ایمن نگه داشتن کودکان در فضای آنلاین :
روش‌های مختلفی برای ایمن نگه داشتن کودکان هنگام حضور آنها در فضای مجازی وجود دارد. بی تردید، یکی از موثرترین روش‌ها در این زمینه آموزش آنها از سنین پایین و آشنایی و افزایش آگاهی کودکان درباره خطراتی است که امکان مواجه شدن با آنها در فضای مجازی وجود دارد.

همچنین، کودکان باید چگونگی شناسایی این تهدیدها و خطرات و اقدام‌های ضروری برای مقابله با آنها را فرا بگیرند. منابع آموزشی مناسبی برای والدین، معلمان و حتی خود کودکان وجود دارند که ابعاد مختلف ایمنی کودکان در فضای آنلاین را پوشش می دهند.

در ادامه برخی از اقدام‌های مثبتی که می توان مورد بهره برداری قرار داد را معرفی می کنیم. به یاد داشته باشید که این عوامل با افزایش سن کودکان تغییر کرده و به طور مرتب باید مورد بازبینی و توجه قرار بگیرند.

– برای آموزش و افزایش آگاهی کودکان درباره فضای مجازی می توانید مجموعه‌ای از قوانین پیرامون استفاده از اینترنت، ایمیل و پیام‌های مختلف را تنظیم کنید. کودکان باید مسئولیت پذیری در قبال اقدام‌هایی که انجام می دهند را فرا گرفته و حس قضاوت و داوری را در خود بهبود ببخشند.

– باید کودکان نسبت به این مساله آگاه کنید که مخاطبان آنلاین آنها در فضای مجازی لزوما همان افرادی نیستند که بیان می کنند. به عنوان مثال فردی که بیکار است می تواند خود را مهندسی با درآمد بالا توصیف کند.

– محرمانه نگه داشتن اطلاعات و جزئیات شخصی در فضای مجازی و عدم دسترسی عمومی به آنها، اقدام دیگری است که باید به کودکان پیش و در زمان استفاده از اینترنت آموزش داده شود.

– هنگامی که کودکان فهرست آنلاینی را تکمیل می کند باید اطمینان حاصل کنید که از آدرس ایمیل خانوادگی که برای آنها در نظر گرفته شده است، استفاده می کنند.

– کودکان هرگز نباید بدون نظارت فردی بالغ با فرد یا افرادی که در دنیای مجازی ارتباط داشته‌اند، در دنیای واقعی نیز ملاقات داشته باشند.

– ارتباط نزدیکی با کودکتان برقرار کرده و با افزایش حس اطمینان در وی، این امکان را فراهم کنید تا درباره نگرانی‌های خود پیرامون مکالمات، پیام‌ها و یا رفتارهایی که در فضای مجازی داشته است، صحبت کند. کودکان را تشویق کنید تا تجربه حضور خود در اینترنت را با شما به اشتراک گذاشته و آن را به یک تجربه خانوادگی مبدل کنند.

– از کودکان بخواهید تا هر گونه زورگویی‌های سایبری را به سرعت و از طریق گفت و گوی حضوری و یا تلفنی به شما اطلاع دهند.

– از تنظیمات کنترل والدین در مرورگرها، موتورهای جستجو و بسته‌های امنیت اینترنتی برای حضور ایمن کودکان در فضای مجازی استفاده کنید.

– در صورت امکان، از نرم افزارهای ویژه کنترل والدین استفاده کنید.

– هرزنامه‌ها و پاپ آپ‌های ناشناس و متفرقه را مسدود کنید.

– امکان دسترسی تنها از طریق یک رایانه خانوادگی که در اتاقی مشترک قرار دارد را برای نظارت هرچه بهتر بر فعالیت‌های اینترنتی کودکان فراهم کنید.

– همواره در نزدیکی کودکانی که در فضای مجازی هستند، حضور داشته باشید.

– در صورت امکان از یک صفحه اصلی اینترنتی کودک‌پسند در تنظیمات مرورگر خود استفاده کنید.

– با زبان رایج در اتاق‌های گفت و گو آشنا شده و برای آگاهی هرچه بیشتر با عملکرد آنها یک حساب کاربری در وب سایت یا نرم افزارهای خدمات دهنده آنها ایجاد کنید.

– یک حساب ایمیل خانوادگی ایجاد کنید تا در صورت نیاز به ثبت نام در برخی وب سایت‌ها و یا رقابت‌های آنلاین، کودکان از آن استفاده کنند.
– اطمینان حاصل کنید که فرزاندان به حساب‌های کاربری شما دسترسی نداشته تا از پیامدهای منفی مانند حذف کردن و یا جابجا شدن غیر منتظره و ناخودآگاه اطلاعاتان توسط کودکان جلوگیری کنید.

– نسبت به محدود کردن دسترسی کودکان به حساب‌های کارت‌های اعتباری یا اطلاعات بانکی اطمینان حاصل کنید. همچنین از عدم دسترسی آنها به فروشگاه‌های آنلاین و یا وب سایت‌های دیگری که جزئیات و اطلاعات شما در آنها ذخیره شده‌اند اطمینان حاصل کنید.
– در مدت زمان استفاده از رایانه برای کودکان و این که چه زمانی در طول روز باید مورد استفاده قرار بگیرد، محدودیت‌هایی را قائل شوید.

* زورگیری سایبری (Cyber Bullying) شامل استفاده از رسانه‌های الکترونیک به ویژه تلفن همراه و اینترنت برای ارعاب، تهدید یا ناراحت کردن فردی دیگر می شود.

ظهور اینترنت هر چند فعالیت های رسانه های تصویری و مکتوب را آسان و سریع تر کرد اما به ایجاد شبکه های اجتماعی نیز منجر شد که کم کم نقش رسانه های سنتی و پیشین را کمرنگ می کند. رسانه های جمعی مانند رادیو، تلویزیون و مطبوعات و خبرگزاری ها که محصولات و تولیدات آنها زمانی تنها خوراک مخاطبان بود اما اکنون رقیب…

فضای مجازی، مانند شمشیری دو لبه ، از یک سو ساختارهای فرهنگی، اجتماعی و امنیتی ملت ها را با تهدید متوجه ساخته و از سویی دیگر، فرصت های ارزشمندی را برای معرفی قابلیت های جوامع فراهم ساخته است. با این فرض و گمان ، مقاله حاضر در پی شناخت تاثیر فضای مجازی بر امنیت ملی کشور است و با بررسی ابعاد اثرگذاری این فضا، یافته های تحقیق در قالب پرسشنامه در معرض قضاوت و ارزیابی بیست نفر از کارشناسان این حوزه قرار گرفت که ضمن تایید گویه های تاثیرگذار، داده های آن با روش های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و بر این اساس ، آسیب پذیری امنیت ملی کشور در برابر کارکرد سیاسی فضای مجازی در اولویت نخست تهدید قرار گرفت. در ادامه نیز، راهکارها و راهبردهای مواجهه فعال مورد پرسش واقع شد که در میان راهبردهای ارائه شده ، تاسیس مرکز سیاستگذاری به منظور مدیریت یکپارچه ، بهره گیری از ظرفیت های جامعه و تقویت سرمایه اجتماعی در صدر راهبردهای منتخب قرار گرفت.

افتادن تشت رسوایی در جامعه نه نتیجه اتفاقاتی مثل رد و بدل شدن زشت ترین مکالمات در زندگی روزمره و فضای مجازی ، بلکه محصول خواست جامعه عصیان زده برای بروز هیجان منفی در عامه پسندترین میادین ممکن است . محرومیت های ناشی از جنگ ، مردم مناطق جنگ زده را به دنبال چیزهای کشاند که ابتدا حق شان بود اما وقتی به آن نرسیدند ، دچار توقع کاذب شدند . طلبکار شدن مردم ما از زمین و زمان، آم روی دیگر سکه خواستن و نرسیدن است ؛ آنچه سال ها بعد از جنگ در مدرن ترین ایران ممکن هم به نحو زننده ای به چشم می خورد، محصول عادی خواستن و نرسیدن ، پرخاشگری و طلب حق به ناحق ترین اشکال ممکن است.

سرخوردگی ، طلبکاری یک جانبه در پی دارد و این دور و تسلسل در مبدا خودش دوباره به پرخاشگری می رسد. این مساله شاید مهم ترین دلیل بروز عجیب ترین بداخلاقی ها از سوی مردم عصیان زده سرزمینی باشد که حالا پیام های اخلاقی و فرهنگی منشور کوروش برایشان به شعارهایی خوش رنگ و لعاب در پیام های مجازی شان تبدیل شده است. با وجود این، بروز بی اخلاقی در یک برنامه تلویزیونی کودکانه و در ادامه آن برخوردهایی عجیب از سوی مردمانی که خودشان را در چنین ماجرایی محق می دانند ، اتفاقی عجیب نیست. درست به اندازه رد و بدل شدن جوک های قومیتی که سال های سال باعث خنده مردم کشور ما شده است و حالا با پیشرفت تکنولوژی بداخلاقی ها هم به روز شده و به عرصه مجازی کشیده می شود.

اغلب ما آدم های نسل جدید به عنوان مشتریان پر و پا قرص اسمارت فون ها با عضویت در چندین و چند شبکه مجازی برای جا نماندن از قافله تکنولوژی ، روزانه ده ها و شاید صدها پیام در شبکه های مجازی دریافت می کنیم که شاید 80 درصد آنها فاقد نکته ای مفید و کاربردی برای بهتر شدن روند زندگی مان باشند . با این حال چیزی که در این پیام ها به وفور دیده می شود ، جوک هایی است که اغلب با مضامین قومیتی است .

خنده های مجازی اما به جوک ها و شوخی های قومیتی خلاصه نمی شود و حقیقت تلخ دیگری در این مورد وجود دارد و آن چیزی نیست شوخی های 18+

هرچند بررسی دلایل چرایی رونق چنین شوخی هایی در بین ما ایرانی ها نیازمند پژوهش های فرهنگی ، اجتماعی و حتی روانشناسانه ای است اما شاید این سوال به وجود بیاید که آیا چنین مسائلی در کشورهای دیگر هم وجود دارد یا خیر؟

نکته ای که پس از آشنایی با فضای جوک های موجود به زبان انگلیسی بیش از هر چیز جلب توجه می کند ، متفاوت بودن موضوع جوک هاست . در کل ، دو تفاوت بزرگ بین جوک های آنها و لطیفه های ما وجود دارد : اول اینکه آنها تا این اندازه به جوک های نژادی و قومی بهایی نمی دهند . برای مثال کمتر می بینید یک آمریکایی بگوید: یه روز مکزیکی تباره… یا یه روز یه سیاه پوسته… جوک های آمریکایی معمولا به این شکل شروع می شوند: یه روز یه مرده … ، یه روز یه روانشناسه … ، یه روز یه کشیشه …

نکته دوم در مورد لطیفه های خارجی این است که جوک های 18+ در آمریکا هم وجود دارند، اما به طور چشمگیری در اقلیت قرار دارند. این یعنی اگر شما سایت های جوک انگلیسی را بگردید، از هر 10 جوک ممکن است، یک جوک پیدا کنید که در این حوزه قرار بگیرد ! در یک نگاه کلی به جوک های مدل ایرانی این طور نتیجه گیری می شود که کم پیش می آید از خلال جوک های ما، نکته ای ارزشمند بیرون بیاید و نگاهی متفاوت به پدیده ای داشته باشد. ما به پدیده های ثابت می خندیم، به تضادهای تکراری و کم عمق و از دل این خنده ها با احساس سربلندی بیرون می آییم، خنده هایمان به سوژه هایی مربوط است که خودمان نیستیم، نق خودمان و رفتارهایمان نیست، نمی توانیم کاری درباره شان انجام دهیم و به همین دلیل هم جایگزین رفتارهای مسئولانه مان می شوند.

رشد دشمنی ها به صورت نامرئی :

شوخی های قبیله ای و دشمنی نامرئی که بین قومیت های مختلف ایجاد می شود تنها در جوک ها و پیام های هر روزه پنهان نمی ماند. واقعیتی که از دل این جوک ها بیرون می آید به بطن جامعه هم سرایت می کند. در ظاهر به هم لبخند می زنیم اما یک کینه پنهانی را پروش می دهیم و منتظریم تا در یک موقعیت مناسب آن را به بدترین شکل تخلیه کنیم.

بیخود نیست که جرقه یک اتفاق کوچک به بدترین دعواها منجر می شود و فضای دانشگاه را به دو گروه بچه های تهران و شهرستان تقسیم می کند . تهرانی ها همان گروه باکلاس و مدرنی هستند که همه چیز می دانند و به شهرستانی ها از پایین نگاه می کنند. آن طرف ماجرا هم هست . آنهایی که تهرانی ها را از خود راضی می دانند و معتقدند سوسول های تهرانی به هیچ دردی نمی خورند و نباید در کارهای مهم مملکتی از آنها استفاده کرد.

همه آنهایی که در شهر رفت و آمد زیادی دارند می دانند که بداخلاقی بخشی از خوراک دیداری هر روزه شان است. محال است در روز به چند مورد صدای بلند و پرخاشگری برخورد نکرده باشید. با این حال اوضاع جامعه و آنچه هر روز در کوچه و خیابان می بینیم به مراتب بهتر از وضعیت دنیای مجازی است. شاید ترس از رو به رو شدن با یک آدم عصبانی و برخورد با یک فرد پرخاشگر و عواقب آن که در خیلی از مواقع به ضرب و جرح می رسد، آدم ها را کمی محتاط تر کرده است، هر چند طبق آمارهای غیررسمی ، نزاع های خیابانی رشد بالایی داشته تا جایی که در ایران در هر یک دقیقه ، یک نزاع خیابانی شکل می گیرد و پرونده های زیادی به پزشکی قانونی ارجاع داده می شود ، اما این آمار در برابر دعواها و پرخاشگری های دنیای مجازی عددی ناچیز است.

در دنیای مجازی شاید در هر ثانیه، یک ایرانی شروع به نوشتن کامنت های توهین آمیز پای عکس ها و پست های افراد مختلف می کند و چون ترسی از درگیری رودررو ندارد، ساعت ها این کار را ادامه می دهد و با دیگر کاربران هم این دعوا را ادامه می دهد؛ دعواهایی که تاثیر آن می تواند حتی از ضرب و جرح هم مخرب تر باشد.

این وضعیت زمانی بغرنج تر می شود که چنین رفتاری را با طرفداران غیرایرانی یک فرد مشهور مقایسه می کنیم.
بدی ماجرا برای افراد مشهور وقتی است که امکان مقابله به مثل را ندارند. به دلیل شخصیت اجتماعی که این افراد دارند، برخورد مستقیم می تواند تبعات بدی برایشان به همراه داشته باشد.

حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در حکمی اعضای جدید شورای عالی فضای مجازی را برای یک دوره چهار ساله منصوب کردند.
حضرت آیت الله خامنه‌ای در این حکم، با اشاره به اهمیت شورای عالی فضای مجازی در «مواجهه هوشمندانه و مقتدرانه با تحولات این عرصه»، و همچنین وظیفه اصلی این تشکیلات یعنی «سیاستگذاری، مدیریت کلان و برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری‌های لازم و به‌هنگام و نظارت و رصد کارآمد و روزآمد در فضای مجازی»، ۱۰ محور مهم وظایف و مأموریتهای شورای عالی فضای مجازی را ابلاغ کردند.
متن حکم رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است:

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
پیدایش فضای مجازی در چند دهه‌ی اخیر یکی از بزرگترین نمادهای تحول جهانی است. رخدادی که تأثیرات شگرف آن هر روز در ابعاد فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، امنیتی و دفاعی در عرصه‌ی ملی و بین‌المللی نمود بیشتری پیدا می‌کند.
اکنون  بیش از سه سال از تشکیل شورای عالی فضای مجازی می‌گذرد: شورائی که با مرکز ملی فضای مجازی وابسته به آن، به عنوان نقطه کانونی مواجهه‌ی هوشمندانه و مقتدرانه با تحولات پرشتاب این عرصه، برای استفاده از فرصت‌ها و ظرفیت‌ها و مقابله با آسیب‌ها و تهدیدات آن شناخته شده است.
وظیفه اصلی این تشکیلات سیاستگذاری، مدیریت کلان و برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری‌های لازم و به‌هنگام و همچنین نظارت و رصد کارآمد و روزآمد در این عرصه میباشد. لذا لازم است با توجه به تحولات سریع و پیچیده در این میدان از یک طرف و نیازهای واقعی و متراکم کشور از طرف دیگر، خود را برای انجام رسالتی سنگین در یک دوره چهار ساله آماده کند.
اینجانب ضمن تأکید بر مفاد حکم اولیه تشکیل شورا و پیوست آن، ضروری می دانم که نکات و موارد زیر، مورد اهتمام و توجه جدی رئیس و اعضای محترم شورای عالی فضای مجازی قرار گیرد.
۱- انحلال شوراهای عالی مصوب در گذشته که موازی این شورا هستند، به‌منظور تحکیم جایگاه فراقوه‌ای و موقعیت‌محوری و کانونی شورای عالی و نیز انتقال وظایف آن شوراها به شورای عالی فضای مجازی.
۲- تثبیت و تقویت جایگاه مرکز ملی فضای مجازی به عنوان بازوی شورای عالی فضای مجازی در جهت تحقق تصمیمات آن شورا با وظایف: رصد وضعیت جاری فضای مجازی و پیش‌بینی و آینده‌نگری تحولات دراین فضا در سطح ملی و بین‌المللی،‌ ایجاد هماهنگی و هم‌افزایی میان وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و نهادهای مختلف ذی‌ربط در ابعاد علمی، فنی، ‌اقتصادی، ‌بازرگانی، ‌حقوقی، انتظامی، ‌امنیتی و دفاعی مرتبط با فضای مجازی و نظارت مستمر بر عملکرد دستگاه‌ها و بخش‌های ذی‌ربط در چارچوب مصوبات شورای عالی.
۳- ارتقای جمهوری اسلامی ایران به قدرت سایبری در طراز قدرت‌های تأثیرگذار جهانی و برخورداری از ابتکار عمل و قدرت تعامل با دیگر کشورها در جهت شکل‌دهی به قواعد و قوانین مرتبط با فضای مجازی در عرصه جهانی با رویکرد اخلاق‌مدار و عادلانه.
۴- اهتمام ملی و همه‌جانبه و سرمایه‌گذاری جدی در امر ایجاد و توسعه انواع فناوری‌ها و صنایع کاملاً پیشرفته و رقابتی خصوصاً با استفاده و ایجاد رشته‌های نوین دانشگاهی و تربیت سرمایه‌های انسانی متعهد،‌ متخصص و کارآمد مورد نیاز در بخش‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، محتوایی و خدماتی در تمامی ابعاد فضای مجازی به‌ویژه در برنامه ششم توسعه و برنامه‌ریزی سالانه کشور.
۵- تسریع در راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات پس از تصویب طرح آن در شورای عالی و نظارت مستمر و مؤثر مرکز ملی بر مراحل راه‌اندازی و بهره‌برداری از آن.
۶-    اهتمام ویژه به سالم‌سازی و حفظ امنیت همه‌جانبه فضای مجازی کشور و نیز حفظ حریم خصوصی آحاد جامعه و مقابله مؤثر با نفوذ و دست‌اندازی بیگانگان دراین عرصه.
۷-    ترویج هنجارها، ‌ارزش‌ها و سبک زندگی اسلامی ایرانی و ممانعت از رخنه‌ها و آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی در این عرصه و مقابله مؤثر با تهاجم همه‌جانبه فرهنگی و نیز ارتقای فرهنگ کاربری و سواد فضای مجازی جامعه.
۸- احراز جایگاه و سهم مناسب برای اقتصاد دانش‌بنیان در فضای مجازی در چارچوب سیاست‌های اقتصاد مقاومتی کشور و برنامه‌ریزی همه‌جانبه برای بهبود شرایط کسب وکار مرتبط با فناوری‌های مجازی و بهره‌گیری از فرصت‌های اشتغال‌زایی ونیز رونق محتوا، خدمات و تجارت در این عرصه.
۹- توسعه محتوا و خدمات کارآمد و رقابتی منطبق بر ارزش‌ها و فرهنگ اسلامی – ایرانی در تمامی قلمروهای مورد نیاز جامعه و جلب مشارکت‌های مردمی و بکارگیری ظرفیت‌های بخش خصوصی در این زمینه.
۱۰- تدوین و تصویب نظام‌های امنیتی، حقوقی، قضایی و انتظامی مورد نیاز در فضای مجازی.
ترکیب اعضای حقوقی و حقیقی شورای عالی فضای مجازی برای دوره جدید به شرح زیر اعلام می شود:
اعضای حقوقی این شورا عبارتند از : رئیس‌جمهور (رئیس شورای عالی) ، رئیس مجلس شورای اسلامی، رئیس قوه قضائیه، رئیس سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، دبیر شورای عالی و رئیس مرکز، دادستان کل کشور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر علوم،تحقیقات و فناوری، وزیر اطلاعات، وزیر آموزش و پرورش، وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح کشور، معاون علمی و فن‌آوری رئیس‌جمهور، رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس  شورای اسلامی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، فرمانده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و همچنین اعضای حقیقی:  حجج اسلام و آقایان دکتر سیدسعیدرضا عاملی، دکتر حمید شهریاری، دکتر رضاتقی‌پور، دکتر مهدی اخوان بهابادی، مهندس مسعود ابوطالبی، دکتر کامیار ثقفی، دکتر رسول جلیلی و مهندس سیدعزت‌الله ضرغامی.
از خداوند متعال توفیق خدمتگزاری روزافزون برای همه‌ی حضرات مسألت می‌کنم.
سید علی خامنه‌ای

۱۴/ شهریور/ ۱۳۹۴

انتهای پیام/