وقتی که دود سیاسی کاریهای دولتمردان به چشم سیستانی ها می رود/ طرح تصویب مناطق آزاد کشور به خواسته دولت به تعویق افتاد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اوشیدا: خشکسالی قریب به دو دهه اخیر در سیستان آسیب های فراوانی را به مردم و زیرساخت ها و نیز کم کاریهای مدیران و صاحب نظران در گذشته به بخش های مختلف این منطقه وارد کرده است.
از جمله می توان به مهاجرت، افسردگی، بیکاری، اعتیاد، قاچاق، سرقت های خرد و کلان، ناامیدی، طلاق، کاهش جمعیت، فقر و در واقع از بین رفتن روح زندگی در سیستان نام برد.
شاید به همین دلایل ذکر شده بود که بیش از دو سال است که نمایندگان، مسئولین و مردم سیستان به طرق مختلف مطالبه خود را به گوش مسئولین کشوری رسانده‌اند که منطقه آزاد سیستان تنها روزنه‌ای است که می‌تواند جلوی مهاجرت مردم و خالی شدن سیستان را از سکنه بگیرد.
اما در این میان اظهارات گاه متناقض از سوی مسئولین استانی و کشوری سبب شد که مردم سیستان نسبت به اجرایی شدن این طرح دچار تردیدهایی شوند.
لایحه ایجاد منطقه آزاد سیستان که پس از تلاش های بی دریغ نمایندگان، مسئولین دلسوز و مطالبه گری مردم به مرز اجرایی شدن رسیده بود و طی پیگیریهای نمایندگان مقرر شده بود که در هفته جاری و با آغاز کار مجلس به عنوان اولین اولویت مورد بررسی مجدد و در نهایت به همراه چند منطقه دیگر به تصویب برسد در کمال ناباوری بدلیل زد و بندهای سیاسی افرادی با تصویب شدن این طرح در مجلس نهم مخالفت نمودند.
و در تازه ترین طرح مخالفت از سوی دولت تدبیر و امید که خود را حامی مردم مناطق محروم می داند و وعده برطرف کردن مشکلات و خروج از بحران طی صد روزه می دهد، در کمال ناباوری زمانی که بارقه های امید پس از کش و قوس های فراوان و تلاشهای مستمر نمایندگان مردم جهت نهایی شدن منطقه آزاد سیستان قوت گرفته بود،انصاری معاون پارلمانی رئیس جمهور در تاریخ 22 دی ماه طی نامه ای به مجلس جهت تعویق انداختن در اعلام مناطق آزاد چند شهر از جمله سیستان، مریوان، بانه، مهران و...به بهانه مطالعه و کارشناسی بیشتر به مدت سه ماه خواستار شد اینها خود ابهامات و سوالاتی را در اذهان عمومی مردم ایجاد کرده است، چرا طرحی که از سوی انان ارسال شده و آماده رای گیری در مجلس را دارد به مجلس دهم پاس کاری می شود.

 

تردید های که به واقعیت تبدیل می شود
ایجاد و راه اندازی منطقه آزاد در حوزه سیستان با توجه به هم مرز بودن خطه سیستان با ۳ استان کشور افغانستان، یکی از مهمترین خواسته های مردم و مسئولان برای رهایی از مشکلات معیشتی مردم بود اما هنوز مدتی از مطالبه جدی مردم نگذشته بود که منطقه آزاد سیستان به جریانی برای بازیهای سیاسی تبدیل شد و دود این سیاسی کاریها به چشم و گلوی مردم مظلوم سیستان رفته و حنجره دارالولایه را مسموم می کند.
باید پرسید مسبب اصلی جریان کند شدن بررسی طرح منطقه آزاد سیستان از همان روزهای اولیه آیا غیر از فرد یا افرادی است که با لباس خدمت به مردم ،اجحاف روا می دارند و برایشان مهم است که در مجلس نهم به تصویب نرسد، چرا عده ای مطالبه و آرزوی دیرینه مردم رنج کشیده سیستان با دست های پینه شده را قربانی امیال و خواسته های سیاسی و حزبی خود و جریانهای همراه می کنند؟
آیا سالها خشکسالی پی در پی، رنج و محرومیت برای مردم سیستان کافی نیست تا کی باید مردم خطه دارالولایه تاوان سیاسی بازیهای دشمنان به ظاهر دوست را بدهند؟
تا کی باید سایه رنج محرومیت و بیکاری بر سر این مردم جا خوش کند و فرهنگ و تمدن این دیار بازیچه وعده های توخالی عده ای با زیبا سخن گفتنشان به نابودی کشیده شود.
چرا تاوان عداوت و تسویه حساب های شخصی و حزبی عده ای که در تحقق این طرح کوتاهی و کم لطفی می کنند را باید مردم معصوم و ولائی سیستان پرداخت کنند.
هم اکنون چرا دولت تدبیر و امید با طرح مناطق آزاد مخالفت می کند،آیا بجز بهره برداری سیاسی می تواند باشد.


انتهای پیام/