مواظب باشید قبله نمای مد گرایی به سمت اروپا و غرب نباشد
با توجه به تغییر معیارهای مد و مدگرایی در ذهن جوانان و بروز انحرافات فکری، عقیدنی و تغییر در نوع پوشش و سبک زندگی باید همگان بر این نکته واقف باشند که مد خوب است اما زمانیکه منطبق بر آموزه های اسلامی ایرانی باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تیار، پشت ویترین بوتیک لباس فروشی مشغول نگاه به لباسهای پشت ویترین بودم که صدای بحث مادر و دختری توجهم را به خود مشغول کرد دیدم مادر با صدای بلند و با عصبانیت گفت: این رو دیگه چرا نمی پسندی؟! دختر نوجوان گفت: این هم رنگش خوب نیست، رنگ سال 95 عنابیه و باید مانتوی عنابی رنگ و خوش دوخت کوتاه و نازک پیدا کنم و بخرم!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تیار,مادرش گفت: دیروز گوشیتو عوض کردی و عنابی خریدی. من دیگه پول این ادا واصول های تو را ندارم و دختر در کمال بی توجهی به ناراحتی و عصبانیت مادرش گفت: هنوز کامپیوترمو عوض نکردم. اونم مدلش قدیمی شده، دنیا، دنیای آخرین سیستم هاست. باید به روز زندگی کرد و نباید از مد و دنیا عقب بمانم.
مادرش گفت: مطمئنی از دنیا عقب نیستی؟ دختر گفت: دارم با دنیا پیش می رم و شیوه جدید زندگی گردن رو یاد می گیرم.
و مادرش ادامه داد: با دنیا پیش رفتن از راه افزایش دامنه آگاهی هاست نه اینکه دشوار زندگی کنی یا فقط به ظاهرت برسی تا دیگران به به و چه چه کنند.
این مکالمات همچنان ادامه داشت و از اینکه جوانان ما به دنبال چه هستند و مد و به روز بودن را در چه چیزی دنبال می کنند ناراحت شدم.
بی تردید اگر نسل جوان ما همین رویه معمول را در نوع پوشش، رفتار و بعضا گفتار خود در پیش بگیرند مد و مدگرایی در تمام زوایای زندگی آنان رخنه خواهد کرد و بیم این خطر می رود که با خیل عظیم جوانان خودباخته و مدگرا و تحت تأثیر تبلیغات مدلهای غربی قرار بگیریم.
بنابراین بیان پیامدهای منفی مدگرایی و ارائه راهکارهای مقابله با این پدیده در این شرایط کنونی، قطعا آن دسته از جوانان فریب خورده را از خواب غفلت بیدار خواهد کرد.
مواظب باشید قبله نمای مد گرایی به سمت اروپا و غرب نباشد
مقام معظم رهبری درباره مد و مدگرایی می فرماید :بنده با مُد خیلی موافقم، جزو آدم هایی هستم که به مد گرایش دارم، اما مدی که از داخل جوشیده باشد مد آرایش مو و لباس و حرف زدن ما، همه اش دارد از بیرون می آید که این درست نیست.
این حرف اشتباه نشود با این که بنده با مد و تنوع و تحول در روش های زندگی مخالفم، نخیر، مدگرایی و نوگرایی اگر افراطی نباشد، اگر روی چشم و هم چشمی رقابت های کودکانه نباشد عیبی ندارد. لباس و رفتار و آرایش تغییر پیدا می کند، مانعی هم ندارد، اما مواظب باشید قبله نمای این مدگرایی به سمت اروپا نباشد، این بد است.
اگر مدیست های اروپا و آمریکا در مجلاتی که مدها را مطرح می کنند، فلان طور لباس را برای مردان یا زنان خودشان ترسیم کردند، آیا ما باید اینجا در همدان یا تهران یا در مشهد آن را تقلید کنیم؟ این بد است. خودتان طراحی کنید و خودتان بسازید. بنده زمان ریاست جمهوری در شورای عالی انقلاب فرهنگی قضیه طرح لباس ملی را مطرح کردم و گفتم بیایید یک لباس ملی درست کنیم، بالاخره لباس ملی ما که این کت و شلوار نیست.
البته من با کت و شلوار مخالف نیستم، خود من هم گاهی اوقات در ارتفاعات یا جاهای دیگر ممکن است کاپشن هم بپوشم، ایرادی هم ندارد، اما بالاخره این لباس ملی ما نیست. عرب ها لباس های ملی خودشان را دارند، هندی ها لباس ملی خودشان را دارند، اندونزیایی ها لباس ملی خودشان را دارند، کشورهای گوناگون شرقی لباس های ملی خودشان را دارند، آفریقایی ها لباس ملی خودشان را دارند و در مجامع جهانی هر کس لباس ملی خود را دارد، افتخار هم می کنند.
ما در جایی رئیس جمهوری را دیدیم که لباس ملی اش عبارت بود از دامن! مرد بزرگ، دامن پوشیده بود! پاهای او هم لخت بود! یک دامن تقریبا تا حدود زانو، و هیچ احساس حقارت هم نمی کرد. با افتخار تمام در آن جلسه شرکت می کرد، می آمد و می رفت و می نشست. این، لباس ملی اوست، ایرادی هم ندارد. عرب ها با تفاخر، لباس ملی خودشان را می پوشند ـ پیراهن بلند و چفیه و عقال ـ و ممکن است به نظر من و شما هیچ منطقی هم نداشته باشد، اما لباس آنهاست و آن را دوست دارند. من و شما که ایرانی هستیم،لباسمان چیست؟ شما نمی دانید لباس ما چیست. البته من نمی گویم طرح این لباس حتماً باید برگردد به لباس پانصد سال قبل، ابداً. من می گویم بنشینید برای خودتان یک لباس طراحی کنید. البته الان این را از شما نمی خواهم، این را من در شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح کردم. آن روز ما یک بخش دولتی را مأمور کردیم و گفتیم دنبال این کار بروید. یک کار مقدماتی هم کردند، اما آن را به جایی نرساندند، دوره ریاست جمهوری ما هم تمام شد من می خواهم بگویم اگر شما موی سرتان را می خواهید آرایش کنید، اگر می خواهید لباس بپوشید، اگر می خواهید سبک راه رفتن را تغییر دهید، بکنید، اما خودتان انجام دهید، از دیگران یاد نگیرید.
در کشورهای غربی و بیشتر از همه در آمریکا، حدود سه چهار دهه پیش یک مشت جوان بر اثر واخوردگی از شرایط اجتماعی، دچار حرکت هایی شدند، که البته تا امروز هم ادامه دارد. در زمان ما مظهر این افراد، بیتل ها بودند که با آرایش عجیب و غریب و با نوعی موسیقی شبیه موسیقی پاپ ـ که الان در دنیا معمول است ـ ظاهر می شدند.
بنده بعد از انقلاب به الجزایر رفتم. در خیابان ماشین ما عبور می کرد. یک وقت دیدم پسر جوانی نصف موی سرش را تراشیده و نصف دیگر را باقی گذاشته است، هر چه من نگاه کردم، دیدم این آرایش، هیچ زیبایی ندارد. مشخص بود او از کسانی تقلید کرده است. در الجزایر، فشار صنعتی و فشار ابزار تولید و تکنیک بر زندگی مردم اصلاً آن قدرنیست که یک جوان، احساساتی را پیدا کند که در آمریکا یا انگلیس یا در جای دیگر پیدا می کرد، اما چون دیده بود آنها انجام داده اند، او هم انجام می داد. بنده با این چیزها مخالفم و دوست نمی دارم جوان ما این طوری حرکت کند و دختر و پسر ما دائم چشم شان به آنها باشد.
انتهای پیام/م
مادرش گفت: دیروز گوشیتو عوض کردی و عنابی خریدی. من دیگه پول این ادا واصول های تو را ندارم و دختر در کمال بی توجهی به ناراحتی و عصبانیت مادرش گفت: هنوز کامپیوترمو عوض نکردم. اونم مدلش قدیمی شده، دنیا، دنیای آخرین سیستم هاست. باید به روز زندگی کرد و نباید از مد و دنیا عقب بمانم.
,مادرش گفت: مطمئنی از دنیا عقب نیستی؟ دختر گفت: دارم با دنیا پیش می رم و شیوه جدید زندگی گردن رو یاد می گیرم.
,و مادرش ادامه داد: با دنیا پیش رفتن از راه افزایش دامنه آگاهی هاست نه اینکه دشوار زندگی کنی یا فقط به ظاهرت برسی تا دیگران به به و چه چه کنند.
,این مکالمات همچنان ادامه داشت و از اینکه جوانان ما به دنبال چه هستند و مد و به روز بودن را در چه چیزی دنبال می کنند ناراحت شدم.
,بی تردید اگر نسل جوان ما همین رویه معمول را در نوع پوشش، رفتار و بعضا گفتار خود در پیش بگیرند مد و مدگرایی در تمام زوایای زندگی آنان رخنه خواهد کرد و بیم این خطر می رود که با خیل عظیم جوانان خودباخته و مدگرا و تحت تأثیر تبلیغات مدلهای غربی قرار بگیریم.
,بنابراین بیان پیامدهای منفی مدگرایی و ارائه راهکارهای مقابله با این پدیده در این شرایط کنونی، قطعا آن دسته از جوانان فریب خورده را از خواب غفلت بیدار خواهد کرد.
,مواظب باشید قبله نمای مد گرایی به سمت اروپا و غرب نباشد
,مقام معظم رهبری درباره مد و مدگرایی می فرماید :بنده با مُد خیلی موافقم، جزو آدم هایی هستم که به مد گرایش دارم، اما مدی که از داخل جوشیده باشد مد آرایش مو و لباس و حرف زدن ما، همه اش دارد از بیرون می آید که این درست نیست.
,این حرف اشتباه نشود با این که بنده با مد و تنوع و تحول در روش های زندگی مخالفم، نخیر، مدگرایی و نوگرایی اگر افراطی نباشد، اگر روی چشم و هم چشمی رقابت های کودکانه نباشد عیبی ندارد. لباس و رفتار و آرایش تغییر پیدا می کند، مانعی هم ندارد، اما مواظب باشید قبله نمای این مدگرایی به سمت اروپا نباشد، این بد است.
,اگر مدیست های اروپا و آمریکا در مجلاتی که مدها را مطرح می کنند، فلان طور لباس را برای مردان یا زنان خودشان ترسیم کردند، آیا ما باید اینجا در همدان یا تهران یا در مشهد آن را تقلید کنیم؟ این بد است. خودتان طراحی کنید و خودتان بسازید. بنده زمان ریاست جمهوری در شورای عالی انقلاب فرهنگی قضیه طرح لباس ملی را مطرح کردم و گفتم بیایید یک لباس ملی درست کنیم، بالاخره لباس ملی ما که این کت و شلوار نیست.
,البته من با کت و شلوار مخالف نیستم، خود من هم گاهی اوقات در ارتفاعات یا جاهای دیگر ممکن است کاپشن هم بپوشم، ایرادی هم ندارد، اما بالاخره این لباس ملی ما نیست. عرب ها لباس های ملی خودشان را دارند، هندی ها لباس ملی خودشان را دارند، اندونزیایی ها لباس ملی خودشان را دارند، کشورهای گوناگون شرقی لباس های ملی خودشان را دارند، آفریقایی ها لباس ملی خودشان را دارند و در مجامع جهانی هر کس لباس ملی خود را دارد، افتخار هم می کنند.
,ما در جایی رئیس جمهوری را دیدیم که لباس ملی اش عبارت بود از دامن! مرد بزرگ، دامن پوشیده بود! پاهای او هم لخت بود! یک دامن تقریبا تا حدود زانو، و هیچ احساس حقارت هم نمی کرد. با افتخار تمام در آن جلسه شرکت می کرد، می آمد و می رفت و می نشست. این، لباس ملی اوست، ایرادی هم ندارد. عرب ها با تفاخر، لباس ملی خودشان را می پوشند ـ پیراهن بلند و چفیه و عقال ـ و ممکن است به نظر من و شما هیچ منطقی هم نداشته باشد، اما لباس آنهاست و آن را دوست دارند. من و شما که ایرانی هستیم،لباسمان چیست؟ شما نمی دانید لباس ما چیست. البته من نمی گویم طرح این لباس حتماً باید برگردد به لباس پانصد سال قبل، ابداً. من می گویم بنشینید برای خودتان یک لباس طراحی کنید. البته الان این را از شما نمی خواهم، این را من در شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح کردم. آن روز ما یک بخش دولتی را مأمور کردیم و گفتیم دنبال این کار بروید. یک کار مقدماتی هم کردند، اما آن را به جایی نرساندند، دوره ریاست جمهوری ما هم تمام شد من می خواهم بگویم اگر شما موی سرتان را می خواهید آرایش کنید، اگر می خواهید لباس بپوشید، اگر می خواهید سبک راه رفتن را تغییر دهید، بکنید، اما خودتان انجام دهید، از دیگران یاد نگیرید.
,در کشورهای غربی و بیشتر از همه در آمریکا، حدود سه چهار دهه پیش یک مشت جوان بر اثر واخوردگی از شرایط اجتماعی، دچار حرکت هایی شدند، که البته تا امروز هم ادامه دارد. در زمان ما مظهر این افراد، بیتل ها بودند که با آرایش عجیب و غریب و با نوعی موسیقی شبیه موسیقی پاپ ـ که الان در دنیا معمول است ـ ظاهر می شدند.
,بنده بعد از انقلاب به الجزایر رفتم. در خیابان ماشین ما عبور می کرد. یک وقت دیدم پسر جوانی نصف موی سرش را تراشیده و نصف دیگر را باقی گذاشته است، هر چه من نگاه کردم، دیدم این آرایش، هیچ زیبایی ندارد. مشخص بود او از کسانی تقلید کرده است. در الجزایر، فشار صنعتی و فشار ابزار تولید و تکنیک بر زندگی مردم اصلاً آن قدرنیست که یک جوان، احساساتی را پیدا کند که در آمریکا یا انگلیس یا در جای دیگر پیدا می کرد، اما چون دیده بود آنها انجام داده اند، او هم انجام می داد. بنده با این چیزها مخالفم و دوست نمی دارم جوان ما این طوری حرکت کند و دختر و پسر ما دائم چشم شان به آنها باشد.
,,
انتهای پیام/م
,
ارسال دیدگاه