یادداشت / امیر مهتدی فر
دانشجو و مجلس، زیر نگاه سنگین مرفهان
موردی که این انتخابات را تا این جای کار متفاوت از سایر انتخابات مجلس می نماید در کنار ثبت نام فله ای ، تاکید رسانه های بیگانه و دعوت آن ها به حضور در پای صندوق های رای است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زیتون ، یادداشت امیر مهتدی فر
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,چند روزی به برگزاری انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی باقی است.انتخاباتی که بسیاری از تحلیلگران داخلی و خارجی بر اهمیت آن به عنوان نقطه کانونی تاثیرگذاری بر روند مناسبات سیاست داخلی ایران و به تبع آن تاثیرگذاری عمیق و جدی بر مناسبات امنیتی-سیاسی منطقه ی غرب آسیا که اکنون محل نزاع جبهه ی مقاومت در برابر جبهه استکبار و تکفیر است ،تاکید مؤکد نموده اند.
,آنچه ذکر شد از باب اهمیت انتخابات کنونی کشور بود،لکن در این نوشتار مجال بسط این مقدمه که تداوم جبهه ی مقاومت چگونه با انتخابات و کرسی های سبز مجلس ایران پیوند می یابد نیست.سعی خواهم کرد در مختصر فضای این سیاهه به رویکرد عقلانیت مدار جنبش دانشجویی در برابر پدیده ای به نام انتخابات مجلس بپردازم.
,جنبش دانشجویی به عنوان یک پارامتر تاثیر گذار بر روند تحولات سیاسی اجتماعی کشور مطرح است.
,در مقطع حساس که جامعه ی ما در آن به سر می برد، علی رغم پیشرفت چشم گیر و چشم نواز در بسیاری از عرصه های سیاسی،فرهنگی و علمی هنوز نتوانسته است در حوزه ی مسائل اقتصادی پیشرفته قابل توجهی داشته باشد.
,شاید اصلی ترین عامل در این عقب ماندگی عدم باور مسئولین کشور به الگوی توسعه بومی کشور و اختلاف ایدئولوژیک در مسیر پیشرفت جامعه است که با زرورقی از سخنرانی های متفاوت پوشانده می شود. این گزاره به آن معنی است نگاه های مسئولین کشور حتی به مولفه ها و اهداف پیشرفت کشور نیز تفاوت دارد،این اختلافات فکری در مسیر پیشرفت کشور اولین عامل در عدم پیشرفت اقتصادی جامعه است.
,رهبر معظم انقلاب چند سالی است نگاه اصیل انقلاب اسلامی در حوزه مسائل اقتصادی را ذیل عنوان اقتصاد مقاومتی تعریف کرده و در راستای گفتمان سازی آن بسیار کوشیده اند.اقتصاد مقاومتی مجموعه ای از مولفه ها و سیاست هایی است که مسیر پیشرفت کشور را به خوبی شفاف می کند از این رو اعتقاد مسئولین کشور به اقتصاد مقاومتی شاید اصلی ترین نیاز امروز انقلاب اسلامی باشد که مسیر پیشرفت کشور را ثابت نگه دارد.
,حمله به تصمیمات نهادهای قانونی در انتخابات چند دوره ای است که به اقدامات همیشگی جریان خویش همه پندار مدعی قانون گرایی تبدیل شده است. اما موردی که این انتخابات را تا این جای کار متفاوت از سایر انتخابات مجلس می نماید در کنار ثبت نام فله ای ، تاکید رسانه های بیگانه و دعوت آن ها به حضور در پای صندوق های رای است. میزان حضور در انتخابات و درصد بالای مشارکت نشان دهنده ی میزان مقبولیت نظام سیاسی و از دید خارجی ها نشان دهنده میزان مشروعیت آن است.اکنون چه حوادثی در حال رخ دادن است و یا به عبارت بهتر در پوشش انتخابات انتظار چه نتیجه ای را دارند که در موازنه ی نتیجه و مشروعیت ، کفه ی ترازو به نفع آن ها باشد؟
,گزارش های متعددی در ماه های اخیر منتشر شده است که مضمون آن تمایل آمریکایی ها به روی کار آمدن جریان نو محافظه کار در انتخابات مجلس است. برای نمونه بعد از آزمایش موشک عماد، باب کورکر گفت که دولت اوباما بابت این آزمایش ها به ایران سهل گرفت تا چشم اندازها و دورنماهای انتخاباتی جریان نو محافظه کار در انتخابات مجلس تقویت شود.
,تمایل به دوران گذار عبارتی است که در سپهر سیاست داخلی ایران از آن سخن گفته اند. دوران گذاری که نه با شیوه های کودتای مخملی سال 88 که با روش نفوذ و(استحاله از درون) ساختار سیاسی رخ می دهد.
,جریان نو محافظه کار ذکر شده به گفته ی آمریکایی ها در طول تاریخ انقلاب اسلامی در دسته بندی های مختلفی حضور داشته است، یعنی در این جریان به لحاط سیاسی هم راست داریم هم چپ، هم کسانی که در دهه 60 معتقد به اقتصاد دولتی بودند هم کسانی که معتقد به اقتصاد باز.
,از این قسمت به بعد این جریان را طبقه مرفه جدید می خوانیم، یعنی کسانی که بعد از انقلاب وضع اقتصادی و سپس موضع اجتماعی و در نهایت مبنای فکری شان تغییر می کند. طبقه ای که منشا شکل گیری آن دست یابی به ثروت های باد آورده و قرار گرفتن انقلابیون دیروز در موضع توزیع این ثروت ها و نیز برخورداری از رانت (به معنای در آمد غیر تولیدی) است. طبقه ای که تمام مناسبات، روابط و بازشناسی اعضای آن بر اساس منفعت مشترک است و طبقه ای که صفت طبقه ی مرفه بی درد در کلام مقام معظم رهبری به آن اطلاق می شود.
,طبقه مذکور در کنش با سویه ها و جهت های انقلابی مانند عدالت خواهی،آزادی خواهی و معنویت خواهی دچار تعارضی می گردد و این انتخابات نقطه ی سر پنچه انداختن جریان انقلابی با طبقه ی مرفه جدید است. طبقه ی مرفه جدید در حال حاضر علیرغم فعالیتی که در راستای تثبیت ثروت خود به کار می بندد در حال بسط گفتمانی است که با وجوه بیرونی انقلاب اسلامی همانند استکبار ستیزی،کمک به مظلومان و استقلال خواهی در حال تعارض است و به واسطه ی رسانه های عظیمی که در اختیار دارد با روش های پیچیده تبلیغاتی و رسانه ای برای همرا ه سازی مردم با خود در انتخابات به ایجاد دوگانه های تصنعی می پردازد.
,و اما دانشجو،گروه های دانشجویی و تشکل ها
,در حالی که دانشجو به واسطه ی خصایصی چون جوانی،پرسشگر و منتقد بودن،آرمان خواهی و مطالبه گری منشا حرکت های اجتماعی هستند و نقش پیشتاز و ممتاز دارد.گاه احتمال دارد نقشی ارتجاعی و منفی را نیز ایفا کند.
,مقام دانش؛ مقام آزادی است و با سلطه جویی و سلطه طلبی مغایرت دارد.اگر جنبش های دانشجویی وارد بازی های سیاسی شوند یعنی سیاست زده شوند یا به عبارت دیگر دقیق تر قدرت را به جای حقیقت برگزینند تباه می شوند. وظیفه این جنبش نقد ، روشنگری و مطالبه گری است و وابستگی به طبقات و گروه ها مجال نقد و روشن گری را از اختیار دانشجو خارج می سازد. به عبارت دیگر روحیه ی آماده ی دانشجو برای اعتراض و بر انگیختگی هم سکوی پرش دانشجو و جامعه است و هم می تواند موجب زوال و انحطاط گردد.
,در عصری که به واسطه رسانه ها ، فریب و جهت دهی افکار عمومی به نفع طبقه صاحب زر و ثروت به امری معمول تبدیل شده است و خواسته های طبقه مذکور در پوشش خبر در حال پمپاژ رسانه ای است، دانشجوی تراز انقلاب اسلامی وظیفه مبارزه با مشهورات این طبقه یک درصد را دارد و این مبارزه مقدور نیست مگر با ترویج ادبیات و گفتمان عدالتخواهی دینی.
,از سوی دیگر فراهم بودن زمینه های میل به کسب قدرت در میان برخی اعضای تشکل های دانشجویی گاها سبب می گردد تا جنبش دانشجویی در ذیل احزاب سیاسی تعریف گردد و در حین انتخابات دانشجو به مثابه تابلوی جریان سیاسی به فعالیت ستادی و رای جمع کنی بپردازد. در این حالت دانشجوی آرمانگر به ضد خود که در اینجا رای جمع کن می خوانیم تبدیل می شود. و فرسنگ ها فاصله است بین این دو نقش اجتماعی.
,دانشجوی آرمان گر موتور پیش ران حرکت های اجتماعی است و دانشجوی رای جمع کن ابزار ویترینی فرد و جریانات سیاسی است.
,برای دانشجوی آرمان گرا اهداف مهم است و برای دانشجوی رای جمع کن، افراد.
,دانشجو باید مراقب باشد، چون طبقه مرفه جدید، دانشگاه را پلکان فتح مجلس می داند و برای آن در حال یارگیری است.
,تشدید فعالیت های احزاب و گروه ها در آستانه انتخابات و نگاه ابزاری سیاست بازان به دانشگاه باعث می گردد تا این آفت به نسبت سایر مواقع تشکل های دانشجویی را در این برهه زمانی بیشتر تهدید نماید. به عنوان تجربه ی تاریخی حضور دفتر تحکم وحدت در بازی قدرت و سهم خواهی آنان در انتخابات مجلس سوم نشان داد که ورود مصداقی تشکل های سیاسی به صحنه ی عینی سیاست به شدت ناصواب و آفت زا است.چرا که همراهی با قدرت،اهداف متعالی جنبش دانشجویی که مطالبه گری و روشنگری است را تحت الشعاع قرار می دهد.همراهی با گروه ها در فضای عینی سیاسی نیازمند مصلحت اندیشی است. و مصلحت اندیشی قتلگاه جنبش دانشجویی به حساب می آید.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه