واکاوی شعار انتخاباتی یک کاندیدای اصلاح طلب؛

روحـانی باش اما حَـسن نباش!

روحـانی باش اما حَـسن نباش!
یکی از نامزدهای انتخابات مجلس دهم از حوزه انتخابی تبریز شعار من روحانی ام را به عنوان برند تبلیغاتی خود انتخاب کرد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، با نزدیک شدن به انتخابات مجلس شورای اسلامی کاندیداها نیز شعارهای جدیدی را رو می‌کنند تا بلکه بتوانند نظر مردم را نسبت به خود جلب کرده و بخت خویش را با حمایت از چهره های شاخص سیاسی و قرابت افکار به گروه های سیاسی برای رسیدن به بهارستان بیازمایند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

برهمین شالوده هم یکی از کاندیداهای اصلاح طلب حوزه انتخابی تبریز، آذرشهر و اسکو شعار "من روحانی ام" را به عنوان جوهر انتخاباتی خویش برگزیده تا با تشبیه خود به رئیس جمهور مبنای تعقل خویشتن را آشکار سازد.

,

من روحانی‌ام؛ دو وجه را در انگارش عوام هویدا می‌کند؛ اولی عنوان روحانیت است که کسی مخالف حضور این قشر والا مقام در عرصه انتخابات نیست و از قضا جای بسی بشاشیت است که این قشر فرهیخته نیز در نهادهای نظارتی و قانون گذاری کشور نقش ایفا می‌کند. همانا روحانیون از احترام خاصی در بین مردم برخوردارند و تداوم راه انقلاب با حضور آنان میسر می‌شود.

,

دومین ذهنیتی که از مشاهده این شعار به ذهن مردم خطور می‌کند، قیاس کاندیدا با رئیس جمهور است؛ در واقع این نامزد اصلاح طلب مجلس با برند کردن من روحانی‌ام سعی کرده مشی سیاسی خویش را به عوام بفهماند.

,

اما سوالی که اذهان را درگیر می‌کند استهفامی است که برای رسیدن به ضمانت آن باید به مردم و عملکرد آقای روحانی در طول دو سال اخیر مراجعه کرد؛ آیا "من روحانی‌ام" در جامعه امروزی و قرار فعلی خواهانی دارد؟

,

البته روحانی بودن زیاد هم بد نیست چراکه این کاندیدا هم می‌تواند تمام مشکلات و معظلات جامعه را در صورت تکیه زدن بر کرسی سبز متوجه منتقدین کند و با وهمی آسوده در طول دوران وکالتش وعده دهد، حال مهم نیست این وعده‌ها محقق شود یا خیر.

,

روحانی می‌تواند در ایام انتخابات از اشتغال زایی و عدم شرمندگی جوانان در برابر خانواده نطق کند و بعد از رسیدن به قدرت ایجاد اشتغال را به رئیس جمهوری غربی حواله کند. حرف از بهبود وضعیت معیشتی مردم در عرض 100 روز بزند و بعد از گذشت دو سال سفره‌ها را هم کوچکتر کند.

,

آب خوردن مردم را به رفع تحریم‌ها گره بزند و برای تابو شکنی حرف از صلح امام حسن(ع) به میان آورد؛ عاقبت هم به سرجای پیشین خود بازگردد و بگوید تحریم‌ها 30 درصد در اقتصاد کشورتاثیر داشت.

,

روحانی که باشی می‌توانی هفته‌ای یک بار از رکود عبور کنی و سخن از امید و تدبیر به میان آوری؛ هرکسی هم انتقاد کرد در اقدامی گاز انبری نامش را دلواپس و بی شناسنامه نهانی و با فرستادنش به جهنم، کارهایت را خواه صحیح و خواه مغلوط به مرحله ظهور برسانی.

,

روحانی قادر است در عرض 2 سال به اندازه 8 سالی که از آن به فلاکت یاد می‌کند، بدبختی‌های جدیدی را به ارمغان بیاورد و با رها کردن سایر مشکلات جامعه در پسِ تنش و دعوای سیاسی باشد؛ در ایام انتخابات به جای بی طرفی خواستار حضور معتدلین یا همان منفعلین باشد و با حمله به شورای نگهبان تشنج و استفزاز را به جامعه هدیه کند.

,

روحانی این توانایی را دارد که با یک طرح تمامی کمپین‌ها را زیرپا بگذارد و در طول چند روز انبارهای بزرگان نظام سرمایه داری را خالی کند؛ سیب زمینی را برای تنظیم بازار دفن کند و از فقرزدایی بگوید.

,

البته روحانی بودن مزایای دیگری هم دارد که مستور ماندن آنها در حال حاضر صواب است.

,

ختم کلام اینکه آقای کاندیدا که خود روحانی راستین هستید و مردم حجت الاسلام خطابت می‌کنند؛ روحانی باش اما حسن نباش!

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه