یادداشت
جریان استکبار باور و استکبار ستیز
دو نوع نگاه در خصوص نحوه اداره کشور و پیشبرد اهداف عالی نظام وجود دارد ، نگاه اول دورن زا و متکی به فرصت ها و ظرفیت های داخلی با عزمی جهادی و انقلابی است و نگاه دوم چشم خود را به خارج از مرزها دوخته و معتقد است که سیاست خارجی خود را باید تغییر داده و یا با فلان مستکبر باید کنار بیاییم .[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنحان، سید حامد امیری، از فعالان سیاسی شهر زنجان در یادداشتی با عنوان " جریان استکبار باور و استکبار ستیز"، نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسیم زنحان,صف بندی هایی که در طول انقلاب اسلامی در کشور شکل گرفته است از اولین روزهای تشکیل ساز و کار بروکراسی نظام معمول بوده است.زمانی این صف بندی ها به تندرو و محافظه کار تقسیم می شدو در مقطعی این تقسیم بندی ها به چپ و راست تغییر پیدا کرده بود.
,بعد از حذف جریان بنی صدر و اختلافات و شکافی که در جامعه روحانیت مبارز ایجاد شد از دل آن مجمع روحانیون مبارز برآمد.
,لذا مدتی لیست های انتخاباتی و جریان های سیاسی حول جامعتین چرخیده و به فعالیت جناحی و سیاسی مشغول بودند.
,در فاصله ی زمانی قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال 1376 جریانات سیاسی در مقطعی به چهار گروه راست و چپ سنتی ؛ راست و چپ مدرن تقسیم شده بودند.
,تا این مقطع بیشتر این جریانات نه در بنیان و ریشه اعتقادات و مبانی انقلاب بلکه در نحوه ی اجرا و سلایق اختلاف نظر داشتند .
,در سال 1377 و یکسال بعد از پیروزی محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری و یکسال قبل از فتنه ی 78و ماجراهای کوی دانشگاه جریان فکری اصلاح طلبی و اصلاح گرایی از دل دولت وقت و حامیان وی ظهور کرد که خود را اصلاح طلب نام نهاده و با مبانی فکری جدید پا به عرصه ی سیاسی گذاشتند اینان اغلب افراد پشیمان از گذشته ی سیاسی و مبارزاتی خود بوده و در یک تعامل فکری با غرب در دوران سازندگی پایه های فکری و نظری خود را بنا نهاده و با توجه به مناسب بودن بستر ، فعالیت خود را آغاز کردند لکن در این سو جبهه اصول گرایی با اعتقاد به همان آرمان های گذشته و خط مشی انقلاب و انقلابی گری در مقابل این جریان قرار گرفت.
,از این بازه به بعد دیگر اختلاف سلایق و تفاوت نگرش ها در اجرا ، تبدیل شده بود به اختلافات فکری و مبانی عقیدتی و روز به روز نیز بر این شکاف افزوده می شد که اوج آن را در مجلس ششم شاهد بودیم.با وقایعی که در چند سال اخیر به وقوع پیوست جریان اصلاحات دچار نوعی بحران هدف و تشکیلاتی شده و راه خود را گم کرد بطوری که برای ادامه حیات سیاسی خود در این اواخر با جریان اعتدال نوعی ائتلاف نانوشته داشته و خود را پشت آن مخفی کرده است.
,اما اصول گرایان توانستند هویت خود را حفظ کرده و حتی پست های کلیدی در نظام را نیز از جبهه اصلاحات پس بگیرند.لکن در حال حاضر و علی الخصوص در این برهه از انتخابات و با توجه به ریزش ها و چالش هایی که اصول گرایان نیز در مواردی همچون برجام، سکوت افرادی در برابر فتنه ی 88 و... با آن روبرو شدند دیگر باید به جریان هایی توجه کنیم که رهبر انقلاب نیز در سخنان خود به آن اشاره کردند. ایشان در اولین روز فروردین 1394 و در چند سخنرانی خود نیز اشاره داشتند که " دو نوع نگاه در خصوص نحوه اداره کشور و پیشبرد اهداف عالی نظام وجود دارد ، نگاه اول دورن زا و متکی به فرصت ها و ظرفیت های داخلی با عزمی جهادی و انقلابی است و نگاه دوم چشم خود را به خارج از مرزها دوخته و معتقد است که سیاست خارجی خود را باید تغییر داده و یا با فلان مستکبر باید کنار بیاییم ."
,لذا در این برهه به دوجریان غالب فکری رسیده ایم که شاکله ی همه ی فعالیت ها را شکل می دهد به دو جریان استکبار باور و استکبار ستیز.
,صف بندی هایی که در طول انقلاب اسلامی در کشور شکل گرفته است از اولین روزهای تشکیل ساز و کار بروکراسی نظام معمول بوده است.زمانی این صف بندی ها به تندرو و محافظه کار تقسیم می شدو در مقطعی این تقسیم بندی ها به چپ و راست تغییر پیدا کرده بود.
,بعد از حذف جریان بنی صدر و اختلافات و شکافی که در جامعه روحانیت مبارز ایجاد شد از دل آن مجمع روحانیون مبارز برآمد.
,لذا مدتی لیست های انتخاباتی و جریان های سیاسی حول جامعتین چرخیده و به فعالیت جناحی و سیاسی مشغول بودند.
,در فاصله ی زمانی قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال 1376 جریانات سیاسی در مقطعی به چهار گروه راست و چپ سنتی ؛ راست و چپ مدرن تقسیم شده بودند.
,تا این مقطع بیشتر این جریانات نه در بنیان و ریشه اعتقادات و مبانی انقلاب بلکه در نحوه ی اجرا و سلایق اختلاف نظر داشتند .
,در سال 1377 و یکسال بعد از پیروزی محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری و یکسال قبل از فتنه ی 78و ماجراهای کوی دانشگاه جریان فکری اصلاح طلبی و اصلاح گرایی از دل دولت وقت و حامیان وی ظهور کرد که خود را اصلاح طلب نام نهاده و با مبانی فکری جدید پا به عرصه ی سیاسی گذاشتند اینان اغلب افراد پشیمان از گذشته ی سیاسی و مبارزاتی خود بوده و در یک تعامل فکری با غرب در دوران سازندگی پایه های فکری و نظری خود را بنا نهاده و با توجه به مناسب بودن بستر ، فعالیت خود را آغاز کردند لکن در این سو جبهه اصول گرایی با اعتقاد به همان آرمان های گذشته و خط مشی انقلاب و انقلابی گری در مقابل این جریان قرار گرفت.
,از این بازه به بعد دیگر اختلاف سلایق و تفاوت نگرش ها در اجرا ، تبدیل شده بود به اختلافات فکری و مبانی عقیدتی و روز به روز نیز بر این شکاف افزوده می شد که اوج آن را در مجلس ششم شاهد بودیم.با وقایعی که در چند سال اخیر به وقوع پیوست جریان اصلاحات دچار نوعی بحران هدف و تشکیلاتی شده و راه خود را گم کرد بطوری که برای ادامه حیات سیاسی خود در این اواخر با جریان اعتدال نوعی ائتلاف نانوشته داشته و خود را پشت آن مخفی کرده است.
,اما اصول گرایان توانستند هویت خود را حفظ کرده و حتی پست های کلیدی در نظام را نیز از جبهه اصلاحات پس بگیرند.لکن در حال حاضر و علی الخصوص در این برهه از انتخابات و با توجه به ریزش ها و چالش هایی که اصول گرایان نیز در مواردی همچون برجام، سکوت افرادی در برابر فتنه ی 88 و... با آن روبرو شدند دیگر باید به جریان هایی توجه کنیم که رهبر انقلاب نیز در سخنان خود به آن اشاره کردند. ایشان در اولین روز فروردین 1394 و در چند سخنرانی خود نیز اشاره داشتند که " دو نوع نگاه در خصوص نحوه اداره کشور و پیشبرد اهداف عالی نظام وجود دارد ، نگاه اول دورن زا و متکی به فرصت ها و ظرفیت های داخلی با عزمی جهادی و انقلابی است و نگاه دوم چشم خود را به خارج از مرزها دوخته و معتقد است که سیاست خارجی خود را باید تغییر داده و یا با فلان مستکبر باید کنار بیاییم ."
,لذا در این برهه به دوجریان غالب فکری رسیده ایم که شاکله ی همه ی فعالیت ها را شکل می دهد به دو جریان استکبار باور و استکبار ستیز.
,انتهای پیام /
]
ارسال دیدگاه