کاندیداتوری بدون دانش با تکیه بر نسب
معامله یا معادله قدرت، بازی جدید زمامدارانی است که اسم و رسم و آوازه شان اعتماد برای مردم به ارمغان می آورد ولی پشت پرده فعالیتهایشان نه تنها نفع مردم و شهر نیست که منافع شخصی بر هر منفعتی ترجیح و اولویت دارد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نقل از مرآت، شاید این جمله معروف از عالم فرزانه آیت الله بهجت را شنیده اید:« آمده ایم با زندگی کردن قیمت پیدا کنیم نه با هر قیمتی زندگی کنیم» جمله ای که حال و هوای امروز شهرمان را خوب به تصویر می کشد، عده ای که می خواهند به هر قیمتی زندگی کنند با معامله قدرت برای قدم گذاردن در عرصه ای مهیا می شوند که جز ذلت برای آن ها چیزی به ارمغان نخواهد آورد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,اگر رابطه اخلاق و سیاست مد نظر قرار بگیرد در یک صورت کلی می توان آن را به دو نوع تقسیم کرد، نوع اول ترجیح اخلاق سیاسی یعنی اصالت و ترجیح حفظ قدرت سیاسی به بهای زیرپا نهادن اصول اخلاقی و نوع دوم سیاست اخلاقی به معنای حفظ اصول اخلاقی و انسانی و پایبندی به آن هر چند با صیانت ظاهری از قدرت سیاسی در تعارض باشد.
,متاسفانه حال سیاسی این روزهای شهر اصلا خوب نیست، پزشکی کهنه کار می گفت غده های سرطانی مصلحت اندیشان مختار که حفظ و صیانت از قدرت سیاسی را به هر چیزی ترجیح می دهند ارکان شهر را فرا گرفته و در حال نابودی آن هستند درمان فوری توصیه شده هم شکافتن و خارج کردن این غده هاست که تنها با بصیرت و دانش افزایی امکان پذیر خواهد بود.
,شاید تشریح غده های سرطانی کمکی باشد به یافتن بهترین دارو برای شیمی درمانی و نابودی آن ها در این زمان کم باقی مانده تا انتخابات. مخصوصا که می بینیم یک عده آمده اند که فقط رای ها را بشکنند حتی اگر پیروز نشوند و بعد از اینکه اسم و رسمی به هم زدند به دنبال اتفاقات خوب بعدی در زندگی خود باشند. عده ای آمده اند به پشتوانه نسب خود قدمی بردارند حداقل برای دوره های بعد شناخته شوند و رزومه ای برای خود دست و پا کنند تا در برنامه های سیاسی آتی کشور از کمترین جایگاه ها شروع کرده و به آن جا که می خواهند برسند، عده ای دیگر آمده اند ... .
,انگار این روزها هر کس سنگ خودش را به سینه می زند، بزرگان شهر که از آن ها توقع می رود حداقل یکبار نهج البلاغه حضرت علی (ع) را روزنامه وار خوانده باشند و یا حداقل ویژگی ها و اخلاقیات و واجبات حکومتی یک زمامدار از نگاه آن امام همام را بشناسند انگار در خوابی عمیق به سر می برند و هرگز این کلمات حتی به گوششان هم نرسیده، چرا؟ باید این چرا را رو در رو از خودشان پرسید.
,چرا دست به دست هم می دهند و با حمایت از کاندیدی که عدم اعتماد به نفس، رزومه خالی، حرکت های نا متناسب با شئون، فرهنگ و دین در کارنامه او موج می زند و به وضوح می توان موارد اشاره شده را در برنامه های انتخاباتی وی مشاهده کرد، رای اول مردم باشد؟
,معامله یا معادله قدرت، بازی جدید زمامدارانی است که اسم و رسم و آوازه شان اعتماد برای مردم به ارمغان می آورد ولی پشت پرده فعالیتهایشان نه تنها نفع مردم و شهر نیست که منافع شخصی بر هر منفعتی ترجیح و اولویت دارد.
,یکی تلاش می کند فلان کاندید با وجود عدم درک سیاسی در لیست جبهه ای قرار بگیرد، آن یکی حاضر است به جای یک کاندید سخن بگوید و عدم تواناییهای او را در ارتباط برقرار کردن با مردم بپوشاند، دیگری تمام همتش را به کار می گیرد نسب یک کاندیدا را به رخ بقیه بکشد و .... یک کاندیدا از خود حرفی برای گفتن ندارد و مدام پیشینیه خانوادگی خود را به رخ می کشد، آن دیگری رای های مردمی را که به واسطه هم محلی بودن حاضرند خرج او کنند به رخ بقیه می کشد، کاندیدای دیگر از رنگ به عنوان وسیله برای جمع کردن رای استفاده می کند، نامزد دیگر برای خراب کردن انتخابات شهرش حاضر است از نفوذ و دست های پشت پرده اش استفاده کند و با چیدن مهره ها و حرکت دادن آن ها افکار مردم را مشوش کرده و عرصه را برای همدستانش باز کند.
,این بده بستان های عجیب و قریب که این روزها باب میدان سیاست و سیاسیون برای ماندن در هرم قدرت شده نه تنها به آرمان های انقلاب، امام و شهدا ضربه می زند بلکه دشمنی داخلی با حکومت نیز محسوب می شود در حالی که اگر همین داده و ستدها رنگ ایثار و گذشت به خود بگیرد و آن ها که می دانند توانایی ندارند عرصه را برای کسانی که توانایی انجام مسئولیت های مهم و حیاتی دارند باز بگذارند مسلما حسن محسوب شده و منافع زیادی به همراه می آورد.
,بزرگترین دشمن یک حکومت دشمنان خارجی نیستند، زمامدارانی هستند که از روی ناآگاهی از وظایف و ناتوانی در انجام امور یا انحراف بزرگترین ضربه را به جامعه اسلامی وارد کرده و باعث دور شدن جامعه از دستورهای دینی یا اضمحلال نظام اسلامی می شوند.
,نامزدهای انتخاباتی بدانند فلسفه پذیرش مسئولیت در هر حکومتی، تلاش برای استحکام پایه های آن، اجرای دقیق قوانین، برقراری امنیت، تامین رفاه و آسایش مردم، برطرف کردن مشکلات و گرفتاری ها، جبران ضعف ها و کمبودها، خشنود کردن مردم، دلگرم نمودن آنان نسبت به حکومت، تلاش برای شکوفایی و پیشرفت همه جانبه جامعه، دفاع از ارزش های مادی و معنوی نظام، آباد کردن شهرها و بازسازی ویرانی ها و... است.
,یکی از پدیده های شوم اخلاقی در قاموس سیاست و سیاست مداران، قدرت طلبی است. قدرت و حکومت چیزی است که افراد غیرمهذب، حریصانه به دنبال آنند و کمال مطلوب خود را در آن می جویند؛ غافل از آن که قدرت، نعمتی زوال پذیر و از خطرناک ترین نعمت هاست. امام علی(ع) می فرماید:« همنشین قدرت و سلطنت سلطان و حاکم، شیر سواری را ماند که دیگران غبطه او را می خورند، ولی خود می داند که در چه جایگاه خطرناکی است.»
,اگر زمامداران، نادرست، خودسر و بی برنامه عمل کنند، می توانند سخت ترین آسیب ها را بر نظام وارد کرده و چه بسا با توسل به کارهای خلاف شرع و قانون و خلاف شأن، عوامل سقوط و تباهی و بی اعتباری حکومت را نیز فراهم آورند.
,امیدواریم این بازی با قدرت و معامله های پنهانی برای باقی ماندن در عرصه رقابت این بار ضربه جدی به شهر و انتخاباتمان وارد نکند و چشم زمامدارانمان را از این نماد پوشالی قدرت جدا کرده و به واقعیت ها بگشاید.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه