تجمیع بیمهها، تعریف و پیامدها
سلامتی و تأمین یکی از مقولههایی است که از دیرباز موردتوجه بشر بوده و دولتها تلاش میکنند تا شرایطی را فراهم نمایند تا مردم از حداکثر سطح سلامت با توزیعی عادلانه از آن بهرهمند شوند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از جویباران، سلامتی و تأمین یکی از مقولههایی است که از دیرباز موردتوجه بشر بوده و دولتها تلاش میکنند تا شرایطی را فراهم نمایند تا مردم از حداکثر سطح سلامت با توزیعی عادلانه از آن بهرهمند شوند. با شکلگیری حکومتهای مردمسالار، تأمین سلامتی بهعنوان یک حق و درخواست اجتماعی در مجموعه وظایف دولتها و تعهدات بینالمللی آنها قرارگرفته است. یکی از مشکلات کنونی در خصوص سلامت عمومی که دغدغه سیاستگذاران نظامهای سلامت شده است، نابرابریهای موجود در وضعیت سلامت مردم است. اگرچه سطح کلی سلامت مردم و شاخصهای مربوط به آن در جوامع مختلف افزایشیافته است، ولی هنوز بسیاری از جوامع از نابرابری سلامت و دسترسی به خدمات سلامتی (از بعد اقتصادی، فرهنگی و جغرافیایی) رنج میبرند. علت اصلی بسیاری از این نابرابریهای سلامت، خارج از حیطههای اختیارات نظامهای سلامت کشورهاست. عواملی از قبیل بیسوادی، کمبود درآمد خانوارها به دلیل توزیع ناعادلانه ثروت، نداشتن آگاهی و شیوههای نادرست زندگی و طبقه پایین اجتماعی، ازجمله عواملی هستند که در شرایط کنونی بر سلامت مردم تأثیرگذار هستند که نادیده گرفتن آنها باعث عدم تحقق اهداف سلامتی و برقراری برابری در سلامت خواهد شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, جویباران,هدف بسیاری از کشورهای جهان این است که نظام تأمین مالی سلامت خود را بهگونهای طراحی کنند که مردم در برابر هزینههای تأمین سلامتی محافظت کند. هدف بعدی ایجاد پوشش همگانی خدمات سلامت است؛ یعنی مردم به خدمات سلامتی کافی با هزینه مناسب دسترسی داشته باشند.
در بسیاری از کشورهای درحالتوسعه تنها بخشی از مردم در برابر خطر مالی ناشی از نیاز به خدمات سلامتی محافظت میشوند؛ که مهمترین دلیل آن عدم وجود تعهد در دولتمردان، کمبود منابع مالی برای پوشش تمام جمعیت و نبود توانایی مدیریتی برای مدیریت صندوقهای بیمهای است. به همین دلایل هم تنها برخی از کشورهای درحالتوسعه توانستهاند پوشش همگانی خدمات سلامتی در کشور خود ایجاد نمایند. در گروه کشورهای درحالتوسعه با درآمد متوسط، تنها کشورهای تایلند، کره جنوبی، غنا، ترکیه و مکزیک توانستهاند بهطور کامل یا نسبی به این هدف دست یابند.
تجمیع بیمهها:
یکی از شاکلههای اصلی جراحی بزرگ نظام بهداشت و درمان ایران، موسوم به طرح تحول نظام سلامت، ماده ۳۸ برنامه پنجم است که به اجرای قانون تجمیع بیمهها اشاره دارد. درواقع ادغام بیمهها و تبدیل 17 صندوق بیمهگر به شکل یک صندوق واحد، تکلیف قانون برنامه پنجم توسعه بوده که از آن، تنها تغییر عنوان سازمان بیمه خدمات درمانی به سازمان بیمه سلامت ایران محقق شده و مابقی آن در هالهای از ابهام است.
پیامدهای ادغام صندوق بیمههای کشور:
یک مفهوم حیاتی در جهتگیری سیاست تأمین مالی سلامت بهسوی پوشش فراگیر، مفهوم انباشت خطر جمعی است که بهموجب آن تمامی افراد و خانوارها در تأمین مالی کل هزینههای مراقبت سلامت مشارکت مینمایند. هر چه انباشت خطر در یک نظام مالی سلامت بیشتر باشد، مردم بیشتری قادر میباشند که پیامدهای مالی خطرات سلامت خود را تحمل نمایند و احتمالاً دسترسی بیشتری به مراقبتهای موردنیاز خود خواهند داشت. پرواضح است که سیستم بیمهای واحد، انباشت خطر بالقوه و دسترسی مالی قابل مدیریتشدهای را دارد. در حوزه بهرهوری؛ با توجه به ادغام صندوقهای بیمهای انتظار کاهش هزینههای بالاسری واداری به علت صرفه اقتصادی در مقیاس میرود. بااینحال اندازه مناسب صندوقهای بیمهای باید با توجه به معیارهای خروجی و ورودی مطلوبی تعیین گردد تا اثربخشی مناسبی داشته باشد. هرچند اندازه فراتر از آن میتواند ناکارآمدی مدیریتی، عدم پاسخگویی و مسئولیتپذیری را به همراه داشته باشد. مطالعات مختلفی تأثیر مثبت ادغام صندوقهای بیمهای را بر برقراری عدالت در تأمین مالی به اثبات رساندهاند. با توجه به سطوح توسعهیافتگی کشورها و سیاستهای حاکم بر آن کشور، میباید سیاست تأمین مالی مانند ادغام بیمهها را پیادهسازی نمود. بهطورکلی، سیستم واحد بیمهای به این دلیل مهم است که میتواند انباشت خطر بیشتری را داشته باشد و بهتر میتواند از طریق برنامههای مالی خود جهت چانهزنی با ارائهدهندگان مراقبتهای بهداشت و درمان استفاده کند. این رویکرد عادلانه است، چراکه همه افراد باقدرت مالی یکسان میتوانند از مزایای یکسانی استفاده نمایند. بااینوجود دستیابی به بهرهوری لزوماً با داشتن سیستم بیمهای واحد قابلدستیابی نیست.
قاسم رجبی واسوکلایی
کارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
ارسال دیدگاه