گزارشی از بانوی هرمزگانی که با فروش نان رزق حلال برسر سفره فرزندانش می گذارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  هرمز؛ زنان سرپرست خانوار معمولا به‌دلیل فوت، مهاجرت، ازکارافتادگی و اعتیادِ همسرانشان، مسئولیت اقتصادی خانواده را برعهده می‌گیرند؛ بااین‌همه، مشاهدات، حکایت از آن دارند که تنها فقدان مرد نیست که بار اقتصادی را به دوش زنان می‌اندازد.

در سده های گذشته در جامعه ما توجه به اعتقادات و باورهای اسلامی مردم با پدیده  بی سرپرستی و فرزندان بی سرپرست به شکل مطلوب و طبیعی آن که همانا حمایت و نگهداری از اینان در خانواده بود برخوردار می کرده است.

پدیده از دست دادن مرد به عنوان سرپرست و نان آور خانواده عمری طولانی و به درازای سالیان خلقت دارد و زنان سرپرست خانواده نه تنها از عدم اشتغال مناسب رنج می برند، بلکه یکی از مشکلات اصلی آنان عدم حمایت های اجتماعی است.

نصرت نمونه ای از بانوی هرمزگانی است که با وجود سختی ها و مشکلات پیش رو دست از تلاش برای ادامه زندگی بهتر برای فرزندانش بر نداشته و به امید موفقیت فرزندانش با عزمی جزم فعالیت خود را ادامه می دهد.

او که بیش از هشت سال است همسرش به دلیل کهولت سن و عارضه جسمانی توان کار کردن ندارد بار خانه را به دوش کشیده و با فروش نان سنتی روزگار خود و فرزندانش را می گذراند.

اکنون بیش از 8ماه از فوت همسر می گذرد و بار تنهایی نیز بر دوش این بانو هرمزگانی اضافه شده است.

وی با اشاره به درآمد ناچیزیش از فروش نان می گوید: هزینه های زندگی گزاف تر از کمک های ناچیز کمیته امداد است و درمان همسرم در آخر ماههای عمرش بار سنگینی را بر دوش ما نهاده است.

نصرت سه فرزند دارد که با وجود پیگیری هایش برای معافیت پسرش از خدمت سربازی بیش از دوماه است که از یاری فرزند محروم مانده و چشم انتظار فرزند برای مرخصی چند روزه است تا اندکی از بار زندگی را از دوشش بردارد.

لبخند تلخ نصرت به مشکلات مایه دلگرمی فاطمه 12ساله است که با گذشت بیش از 8ماه از فوت پدر هنوز سیاه پوش است و گرد یتیمی بر چهره معصومش فریاد می زند.

مادر می گوید فاطمه سال گذشته شاگرد اول مدرسه بود که با از دست دادن پدر شادی و نشاط او هم از خانه رخت بر بسته و دیگر رغبتی برای باز کردن کتاب و حضور در جمع دوستانش را ندارد.

نصرت که از وعده های بی نتیجه مسئولان ناامید شده یادآور شد:  تنها آرزویش این است که خداوند این قدرت را به من ارزانی دهد تا بتوانم از عهده هزینه های زندگی برآیم و شرمنده خواسته فرزندانم نباشم.

این بانونی پرتلاش هرمزگانی که روزانه 80تا 100قرص نان سنتی درست می کند می گوید: بابت هر کیسه آرد باید مبلغ 65هزارتومان پرداخت کنم و هزینه هر بار هیزم بیش از 100هزارتومان است و تعاونی روستایی ماهانه تنها سهمیه یک کیسه آرد را ارائه می دهد.

نصرت که از هنگام اذان صبح تا اذان مغرب در نانوایی کوچک سنتی و در کنار تنورهای گلی وقتش را می گذراند صورت و دستهایش از حرارت آتش سوخته و چشمانش دیگر قدرت بینایی سابق را ندارد و  هزینه های درمان چشمش بر دوشش سنگینی می کند.

محمد پسر8ساله نصرت که همانند پروانه گرد مادر زحمت کش خود می گردد دست های مادرش را می بوسد و زخمتی دستان مردانه مادر را با دست کودکانه خود مقایسه می کند.

نصرت می گوید به قدری دست هایم خشن است که از خجالت می کشم بر سر کودکم بکشم و احساس می کنم مهر مادری را از فرزندانم دریغ کرده ام.

فاطمه که تا کنون با دقت به صحبت های مادرش گوش می داد با صورت قرمز از شرم به سمت تنور مادر رفت و سعی می کرد تا بتواند با کمک ناچیزش یاری برای غم های مادرش باشد.

سرخی غروب آفتاب در آسمان با قرمزی آتش تنور نانوایی نصرت همنوا شد جاده  میزبان مسافرانی می شود که برای اقامه نماز در صحن امام زاده روستا در حرکت هستند و تلاش نصرت و فاطمه برای پخت نان تازه و رزق حلال مضاعف می شود.

انتهای پیام/