شیره پزها؛
مسجدی با ۲۰۰ سال قدمت در بازار نظامیه اصفهان
ابتدای ورودی مسجد دو پله سنگی کوتاه وجود دارد. می ایستی و با دقت به درب ورودی زیبا نگاه می کنی. روبروی درب چوبی مسجد زنجیری آویزان است شاید این به دلیل است که نمازگزاران برای ورود باید سر تعظیم فرود آورند و وارد شوند. درب چوبی مسجد مزین با هنر منبت و معرق به زیبایی تمام نمایانگر هنر اصفهانی هاست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هنرما، نزدیک غروب وارد بازارچه نظامیه که می شوی صدای اذانی دلنشین به گوش می رسد به یاد مدینه النبی می افتی آنجا که باید بازار را رها کنی و اقامه نماز کنی. در کنار چند فروشگاه لباس، مسجدی زیبا توجهت را جلب می کند. مسجدی که به گفته یکی از بازاریان قدمت آن به ۲۰۰ سال پیش می رسد. بالای سر مسجد بر روی پارچه زردی نوشته شده است. مسجد شیره پزها. یکی از بازاریان می گوید: در زمان قدیم در این مسجد در ایام محرم الحرام شیره می پختند و به مردم نذری می دادند و به همین دلیل نام آن را شیره پزها گذاشته اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هنرما,زنجیری برای سر فرود آوردن به هنگام ورود به مسجد
, زنجیری برای سر فرود آوردن به هنگام ورود به مسجد,
ابتدای ورودی مسجد دو پله سنگی کوتاه وجود دارد. می ایستی و با دقت به درب ورودی زیبا نگاه می کنی. روبروی درب چوبی مسجد زنجیری آویزان است شاید این به دلیل است که نمازگزاران برای ورود باید سر تعظیم فرود آورند و وارد شوند. درب چوبی مسجد مزین با هنر منبت و معرق به زیبایی تمام نمایانگر هنر اصفهانی هاست. اصفهانی هایی که قرن ها هنر خود را به جهانیان نشان داده اند. بالای سر در ورودی پنجره ای گره چینی با حفره های لوزی یک شکل وجود دارد و در کنار آن چند لوزی دیگر که معماری اصیل اسلامی را نشان می دهد. کوتاهی سقف از همان ابتدا مشخص است. به محض ورود یک دیگ سنگی بزرگ می بینی که درست در وسط ورودی گذاشته شده است و راه ورود به دو سمت راست و چپ منتهی می شود. سمت راست دری باریک و چوبی مزین به هنر گره چینی نهاده شده است که پله هایی در پایین آن قرار دارد. به نظر می رسد زیر زمین مسجد باشد. در کنار این در حجره ای کوچک با فضای طاق و چشمه ساخته شده و چشمت را که به آن می گذاری و درون را می نگری اتاقکی کوچک را می بینی که گلیمی در آن پهن شده است. کوتاهی سقف شبستان ها و حجره ها دلنشینی مسجد را بیشتر کرده است. وارد حیاط می شویم حوضی نیلگون با ارتفاع کم و با آبنمایی که در وسط آن به زیبایی نشسته جلوه خاصب به مسجد بخشیده است. سمت چپ حوض و در کنار ورودی مردانه دو صندلی بلند سنگی وجود دارد برای نمازگزارانی که خسته از راه می رسند و می خواهند استراحتی کوتاه داشته باشند به نظر می رسد این دو صندلی سنگی از همان زمان های دور در این مسجد نهاده شده است.
,
دیوارهای لاجوردی منقش به نام جلاله الله
, دیوارهای لاجوردی منقش به نام جلاله الله,
بالای سر این دو صندلی دیوارها با نام جلاله الله مزین شده و این جلوه گری در دور تا دور مسجد با کاشی های لاجوردی و سفید منقش به اسماء متبرک حضرت حق متبلور است و چشم هر بیننده ای را به تماشا می خواند. هشتی ها و در کوچک و بزرگ با لایه های رنگارنگ دورتا دور مسجد نمایی از معماری سنتی و اصیل ایرانی را نشان می دهد. نمایی که برای توریست ها و گردشگران خارجی بی نظیر است و گاهی ما اصفهانی ها از این همه شگفتی و رنگارنگی هنر بی خبر هستیم. دو در زیبای گره چینی گنبدی شکل به نمای درونی مسجد حالتی روحانی بخشیده و فضای درونی مسجد را دلچسب تر کرده است. فنداسیون این مسجد به گونه ای ساخته شده که در تابستان ها خنک و در زمستان ها گرم است و این خاصیت هنرمندی معماران و بناهای گذشته است که به توانمندی هر چه تمام تر ساخت چیدمان فضا را با توجه به فصول گرم و سرد سال تنظیم می کردند.
,
فضای بیرونی و درونی مسجد حالتی خاص دارد به طوری که نمازگزاران خسته از راه که برای اقامه نماز به این مکان می آیند در خنکای نسیم در کنار حوض وضو می گیرند و وارد شبستان می شوند. منبری قدیمی در کنار شبستان زنانه است که با چند پله کوتاه ساخته شده است. به نظر می رسد که علمای گذشته با اینگونه معماری منبرها ارتباط فیزیکی بیشتری با مردم داشتند.
,در بخش شبستان مردانه نیز منبری با همین سبک و سیاق وجود دارد که با هنر معرق و منبت مزین شده است. جایگاه امام جماعت نیز با محرابی کوتاه ساخته شده و گنگره های تو در تو در شبستان و با نام جلاله الله معنویت خاصی به این مکان بخشیده است.
,اکثر بازاریان برای اقامه نماز به این مکان می آیند و راز و نیاز با معبود بی نیاز را آغاز می کنند. شما هم اگر به بازار آمدید سری به این مکان بزنید که خالی از لطف نیست.
,گفتنی است، مسجد شیره پزها مربوط به اوایل سدهٔ ۱۲ هجری قمری است و در اصفهان خیابان، جمال الدین عبدالرزاق، بازار نظامیه واقع شده است. این اثر در بیستم آبان ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
,
,
,
,
, ,
, ,
, ,
, , انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه