یادداشت/
من ناله دلخراش یتیمان دلشکستهام
کاری ندارم که فردای قیامت چطور جواب همه کوتاهیها و منیت هایمان در دنیا را خواهیم داد و کاری ندارم که خدا چطور میخواهد ما را ببخشد اما نمیدانم چطور جواب دختربچه شهید مدافع حرم را باید بدهیم که نگاه معصومش دنیایی را آتش میزند که وای به حال قیامت ما...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نسل برهان؛ وبلاگ صبح غریب نوشت: این روزها که همه درگیر خودشان هستند، این روزها که همه درگیر دعواهای سیاسی و جنگ قدرت هستند و این روزها که دلها روزبهروز هم فاصله میگیرند و هیچکس حوصله دیگری را ندارد، عاشقانی هرچند معدود پیدا میشوند که دنیا و جانشان را فدای معشوق کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسل برهان,خیلی دوست ندارم که با چیدن واژههای ثقیل و جملات احساسی حرف دلم را پیچیده کنم، کاری ندارم که فردای قیامت چطور جواب همه کوتاهیها و منیت هایمان در دنیا را خواهیم داد و کاری ندارم که خدا چطور میخواهد ما را ببخشد اما نمیدانم چطور جواب دختربچه شهید مدافع حرم را باید بدهیم که نگاه معصومش دنیایی را آتش میزند که وای به حال قیامت ما...
,
, , ,
تصویر بالا متعلق به دختر شهید مدافع حرم مصطفی قاسم پور است که حدود یک ماه پیش در دفاع از حرم آل الله به شهادت رسید، مراسم بدرقه کاروان دانشجویان آذربایجان غربی به مناطق عملیاتی جنوب کشور از خانواده شهید دعوتشده بود تا هم تجلیلی از آنها شود و هم دلگرمی... نمیدانم که چقدر دلشان گرم شد و داغشان خنک اما این دختربچه هم دل و هم دنیا را برایم آتش زد.
,
, , دوست داشتم که بتوانم کاری بکنم اما چهکاری میتواند جای خالی یک پدر را برای دختربچه یتیم بگیرد هیچچیز ندارم که بگوییم جز این مناجات زیبای شهید چمران:
," من فریادم! که در سینه مجروح جبل عامل در خلال قرنها ظلم و ستم محفوظ شدهام. من ناله دلخراش یتیمان دلشکستهام که در نیمههای شب از فرط گرسنگی بیدار میشوند و دست محبتی وجود ندارد که برای نوازش آنها را لمس کند، از سیاهی و تنهایی میترسند. آغوش گرمی نیست که به آنها پناه بدهد. من آه صبحگاهم که از سینه پرسوز بیوهزنان سرچشمه میگیرم و همراه نسیم سحری به جستجوی قلبها و وجدانهای بیدار به هر سو میروم و آنقدر خسته میشوم که از پای میافتم. ناامید و مأیوس به قطره اشکی مبدل میشوم و بهصورت شبنمی در دامن برگی سقوط میکنم. من اشک یتیمانم که دلشکسته در جستجوی پدر و مادر به هر سو میدوند، ولی هر چه بیشتر میدوند کمتر مییابند. وای به وقتیکه یتیمی بگرید که آسمان به لرزه درمیآید."
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه