به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، آنچه در متن مذاکرات هسته ای رخ داد بسیار قابل تامل و تدقیق است، تحریم های مرتبط با پولشویی که در قانون پاتریوت گنجانده شده بود طی فرآیندی از متن مذاکرات کنار گذاشته و شامل گفتگوهای دو سوی میز نمی گردید. اما اکنون همین خارج شدن از شمول دایره مذاکرات باعث رقم خوردن فشارهای جدیدی برای باج خواهی آمریکایی ها شده است.
موج جدید فشار های مذکور از آنجا کلید خورد که از روند مذاکرات هسته ای در دولت یازدهم موضوع حساسی چون تحریم های پولشویی حذف شد و سخنان حول محور سایر تحریم ها رد و بدل می شد. همین غفلت استراتژیک باعث آن شد تا فشار های بین المللی تازه ای علیه ایران اسلامی به جریان بیافتد حال آنکه اساسا تحریم های مرتبط با پولشوئی در ارتباط با پرونده هسته ای علیه ایران به تصویب رسیده است!
این تحریم ها در اوج سال های پرونده هسته ای یعنی سال 1391 به تصویب رسید و علیه ایران اجرایی شد و مانع برقراری ارتباط میان بانک های ایرانی و خارجی گردید. تحریم ها وقتی از روند مذارکات کنار گذاشته شد در حقیقت بابی باز ماند تا مجددا بهانه جویی ها برای قطع ارتباط مالی- بانکی میان ایران و خارج از ایران به وقوع بپیوندد. این تحریمها در حقیقت و در لایه ای پنهان تر مرتبط با ماجرای محور مقاومت در منطقه هستند به این صورت که بهانه اصلی این تحریمها کمک ایران به تروریسم در منطقه عنوان شده است! هدف این تحریمها در حقیقت جدا نمودن حلقه های زنجیر مقاومت در منطقه از یکدیگر است تا بتواند با یک حلقه متصل به هم مواجه نشود.
تحریم های پولشویی در دوران جدید و پسابرجام می خواهد ارتباط مالی میان ایران و کشورها و گروه های مقاومت علیه استکبار را قطع نماید تا جبهه استکبار بتواند راحت تر با جبهه مقاومت در منطقه رو به رو شود.
تصور نادرست تیم مذاکره کننده از تاثیر تحریم های پولشویی در حقیقت همان عاملی بود که این تحریم ها را از موضوع مذاکرات کنار گذاشت. تیم مذاکره کننده این تحریم ها را دارای تاثیر اولیه می دانست و معتقد بود با این تحریم ها ما تنها از افتتاح حساب نزد شعب بانک های آمریکایی آن هم درون آمریکا منع می شویم ولذا می توان آن را از موضوع مذاکرات کنار گذاشت حال آنکه همانطور که منتقدین می گفتند این تحریمها دارای تاثیر ثانویه ای نیز هست یعنی با صورت بندی این تحریم ها ما در حقیقت از ارتباط بین بانکی در خارج و داخل نیز منع خواهیم شد و این یعنی اینکه مراودات مالی – بانکی برخلاف آنچه تبلیغ می شد در فضای پسا برجام تحت عناوینی جدید محدود خواهد ماند و چه بسا محدودتر از تحریم های مرتبط با سوئیفت. این تحریم های ثانویه اما همان تحریم هایی که بود بیشترین فشار را به اقتصاد ایران وارد کرد و باعث شد تا ما به جای دریافت ارز کالاهای خارجی را دریافت نمائیم و در حقیقت ریشه های تولید ملی را به شدت تحت تاثیر قرار داد.
حالا اما این تیر طلایی که از اسلحه دشمن رها شده در قلب دوران پسابرجام به مانع از تامین منافع ملی ایران اسلامی خواهد شد. این تیر طلایی اما در دورانی رها شده است که دو انتخابات مهم در ایران پشت سر گذاشته شده، و اعمال این تحریم ها بسیار هوشمندانه از جانب طرف غربی از دوران پیش از انتخابات به دوران پسا انتخابات موکول شده است.
این انتقال زمانی در نگاه اول شاید بی اهمیت یا کم اهمیت جلوه نماید اما در عالم واقع و از نگاهی تیزبینانه می تواند کدگشای بسیاری از تحولات عرصه انتخابات باشد که مجال بحثش در این گزارش نیست.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه