یادداشت/عباس عسکری
عملکرد اجتماعی مسجد در نظام توسعه پایدار
مسجد جایگاه دورکردن و پاک نمودن نمازگزاران و جامعه مرتبط با ایشان از هرچه باطل و پلیدی (چون خودبینی، نفس پرستی و منفعت گرایی فردی) است. درواقع محلی است برای زدودن همه زنگارهای که بردل و جان و فکر و اندیشه فردی و جمعی انسان نشسته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از روشن خبر، عباس عسکری، کارشناس معماری و استاد جهاد دانشگاهی استان گیلان، در مطلبی به نقش مسجد در نظام توسعه پایدار شهر اسلامی پرداخته که متن آن در ذیل آمده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, روشن خبر,واقعیات تاریخی نشان می دهد که مسجد به عنوان عبادتگاه مسلمانان با عبادتگاه های سایر ادیان تفاوتهای معنایی وکالبدی اساسی دارد، که زندگی روحانی مومنان خداجو ضرورتا بدان وابسته است. فضای مسجد به حق فضای پاکی قداست و سازندگی است. مسجد در محله در حقیقت محل تحقق همه آرزوهای جمعی مسلمانان است. جایگاه تجلی عرفان و انوار درخشان الهی و گام برداشتن در راستای ظرفیت و رضای اوست.
,مسجد جایگاه دورکردن و پاک نمودن نمازگزاران و جامعه مرتبط با ایشان از هرچه باطل و پلیدی (چون خودبینی، نفس پرستی و منفعت گرایی فردی) است. درواقع محلی است برای زدودن همه زنگارهای که بردل و جان و فکر و اندیشه فردی و جمعی انسان نشسته است.
,اما در غرب از رنسانس تا امروز، امور روزمره و عمومی زندگی از عبادات صوری مقدس مطرح در آن جدا دانسته شده و عبادت نیز تنها به انجام پاره های مناسک نمادین و البته در روز های یکشنبه در کلیساها (که البته درگوشه های خلوت و به دور از محل و مکان ازدحام اجتماعات سیاسی و اقتصادی محدودگردیده) محدود شده است.
,در جامعه اسلامی نیز برخی عافیت طلب بر مبنای تفسیر غلط و سطحی خود از دنیا و مسئله مذموم بودن توجه به دنیا در اندیشه اسلامی، عقیده بر این دارند که مسجد را در گوشه هایی از شهر و به دور از ازدحامات و اجتماعات سیاسی و اقتصادی و اماکن مربوط به آنها یعنی میادین و بازارها باید ساخت و متاسفانه اعتقاد بر این دارند که فضای داخلی مسجد و ساختار عملکردی آن را نیز بایستی به گونه ای سامان داد و چیستی و چگونگی اجزا واندام های وابسته به آن را بایستی به گونه های تعریف و تحدید نمود تا مسجد از اغراض دنیا طلبانه و موضوعات مربوط به زندگی و سیاست امور زندگی دور و پاک نگه داشته شود.
,اما باید توجه داشت که؛ مسجد به لحاظ تاریخی نیز کارکردهای عمومی، چون کارکردهای نظامی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و در نهایت کارکردهای آموزشی و پرورشی دارد و بسیاری نویسندگان و سخنرانان دینی و غیردینی نیز در دهه های اخیر و به مناسبت های مختلف مذهبی از آن سخن گفته و یا درباره آن نوشته اند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه