نوروز فرصتی است برای مهربانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کیار بیدار عمر کوتاه ما انسان‌ها پر است از لحظات زیبا و دوست‌داشتنی که به دلیل روزمرگی‌ها و دغدغه‌های بسیار از توجه بدان‌ها و استفاده از هر کدام‌شان غافلیم.

روزها و هفته‌ها و ماه‌ها و سال‌ها از پی هم می‌آیند و می‌روند اما بسیاری از ما غافل از آنیم که در حال از دست دادن چه سرمایه ارزشمندی هستیم و با گذر ایام از کودکی به نوجوانی و جوانی و در ادامه میانسالی و کهن‌سالی می‌رسیم.

ما آدم‌ها درحالی ایام را به سر می‌بریم که در طول این مسیر پرفراز و نشیب برای برخی طولانی و برای عده‌ای دیگر کوتاه است مشکلات، سختی‌ها، رنج‌ها، خوبی‌ها و... را پشت سر می‌نهیم.

گاهی اوقات نگاهی به پشت سر می‌اندازیم و آنچه را که در طی مدت زمان زندگی‌مان بدست آورده‌ایم یا از دست داده‌ایم را مروری کوتاه می‌کنیم و بسی جای تاسف است که بسیاری از ما بر آنچه از کف داده‌ایم و آنچه بدست آورده‌ایم متاسف می‌شویم و معدود افرادی هم هستند که با مرور گذشته نه تنها ناراحت و غمگین نمی‌شوند که لبخندی از رضایت بر لب‌های‌شان نقش می‌بندد.

با وجود همه این موارد اما خوب یا بد لحظات می‌آیند و می‌روند، انسان‌ها دسته به دسته در دنیا زندگی می‌کنند و می‌روند و تنها از خود خاطره‌ای، یادی و یا قاب عکسی بر جای می‌گذارند.

در این دنیای پر از سختی‌ها و مشکلات و... اما کسی هست که هوای بندگانش را دارد، خدای بزرگ، مهربان و بخشنده در کنار همه رنج‌ها و سختی‌هایی که البته خود انسان‌ها باعث و دلیل همه آنها هستند دنیا را پرساخته از نعمت‌هایی که حتی ما نمی‌توانیم اسامی این نعمت‌ها را بیان کنیم چه رسد به آنکه بخواهیم همه این نعمت‌ها را شکر گوییم.

هرچه را که می‌بینیم و نمی‌بینیم، آنچه را که داریم و نداریم و هر چیزی را که می‌شناسیم و نمی‌شناسیم آفریده و مخلوق خداوند حکیم است که بدلیلی آن را آفریده است و وجودش برای دیگر آفریده‌ها نعمت و برکت است. با وجود همه نعمت‌ها و آفریده‌ها اما انسان که خود آفریده خالق کل جهان است بدلیل برخورداری از نعمت عقل از توانایی بهره‌برداری از دیگر آفریدگان و مخلوقات خداوند لایزال بهرمند شده است تا چند صباحی که در این دنیا می‌آید و می‌رود بتواند ضمن امکان برخورداری از آرامش و آسایش بندگی خداوند را نیز به جای آورد.

اما انسان که از آغازین روز خلقت خود و به واسطه نیروهای خدادای خود نظیر عقل و هوش و قدرت انتخاب و ... و همچنین وجود نیروهای وسوسه‌انگیز و گمراه‌کننده نظیر شیطان گاهی راه را از بی‌راه تمیز نمی‌دهد و با وجود همه رهنمودهای الهی و فرستادگان خداوند بزرگ و کتاب‌های آسمانی همه چیز را فراموش می‌کند و در ورطه روزمرگی و خودبرتربینی غوطه‌ور می‌شود تا اینکه از پس ایام نوروز فرا می‌رسد.

نوروز که می‌آید کوله‌باری از تازگی و طراوت را با خود می‌آورد، بهار را می‌آورد تا زمین و زمان به یکباره زنده شود، مهر و مهربانی را می‌آورد تا انسان‌ها فارغ از همه دغدغه‌ها و روزمرگی‌ها و کدورت‌ها به یاد همدیگر افتند و مهربانانه و به گرامیداشت سنت زیبایی صله‌رحم راه خانه‌های همدیگر در پیش گیرند و برای دقایقی کوتاه هم که شده است در کنار یکدیگر آرام و قرار گیرند.

نوروز روز نو شدن است؛ نوروز که در راه است همه خوشحالند و به استقبال قدوم مبارک نوروز کارها و اقدامات بسیاری صورت می‌پذیرد. خانه‌ها را تمیز می‌کنند و رخت و لباس‌های نو می‌شوند. اسباب پدیرایی از میهمان فراهم می‌شود، رسوم کهن زنده می‌شوند و زیبایی نوروز و بهار همه چیز را دربر می‌گیرد.

ای کاش همه ما انسان‌ها این نعمت خدادادی را پاس بداریم و از این فرصت مهربانی و مهربان شدن بهره خود را برداریم تا در طول یکسال پیش رو که قرار است با همت و تلاش و همدلی و یکرنگی در راه آبادانی میهن و خدمت به همدیگر و بندگی خدای مهربان بکوشیم مهربانی نوروز و زیبایی و سخاوت بهار را فراموش نکنیم.

مهدی بهزادی تشنیزی

انتهای پیام/