اصلاح فرهنگی برای توسعه شهری؛

آیا گرافیتی‌ها می‌توانند تبریز را زیبا کنند؟

آیا گرافیتی‌ها می‌توانند تبریز را زیبا کنند؟
با جهت دادن درست به هنر گرافیتی، می‌توان از آن برای آراستن شهر استفاده کرد و جلوه‌ای زیبا به خیابان‌ها بخشید.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، خیابان‌های پر رفت و آمد، مردمی که هر روز از این خیابان‌ها رد می‌شوند در هیاهوی این شلوغی شهر و عجله برا رسیدن به قرار و کار اگر کمی بیشتر به گوشه و کنار شهر توجه کنند؛ نوشته ها و نقاشی های عجیبی را مشاهده خواهند کرد، طرح‌هایی که نشان ازحرف‌های نقاشان خیابانی و نماد معرفی آن‌ها است؛ گرافیتی‌ها!

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,  خیابان‌های پر رفت و آمد، مردمی که هر روز از این خیابان‌ها رد می‌شوند در هیاهوی این شلوغی شهر و عجله برا رسیدن به قرار و کار اگر کمی بیشتر به گوشه و کنار شهر توجه کنند؛ نوشته ها و نقاشی های عجیبی را مشاهده خواهند کرد، طرح‌هایی که نشان ازحرف‌های نقاشان خیابانی و نماد معرفی آن‌ها است؛ گرافیتی‌ها!,

گرافیتی‌ها از دل مردم  می‌آیند و غالبا تحصیلات هنری هم ندارند، آنهایی که کارهایشان صرفا جهت دیده شدن عده خاصی نمی باشد و هدف والا تری دارند؛ به نظر آنها گالری های کوچک نمی توانند پذیرای اثرشان شوند و یک گالری بزرگ شهری برا خود ساخته اند .

,

اگر سرعت حرکت زندگی در دیدن اطرافتان تاثیری نداشته باشد و به آنچه اطرافتان می‌گذرد کمی توجه کنید، حتما تاکنون در عبور از کوچه و خیابان‌های شهر ، تصاویری را دیده‌اید که بیشترشان یک روز هستند و روز دیگر پاک می‌شوند، آثاری کار هنرمندان جوانی است که اغلب دوست ندارند شناخته شوند؛ نقاشی ‌هایی که تنها کاری هنری و زیبا‌شناسانه محسوب نمی‌شوند، بلکه حرف‌هایی دارند برای مردم و به گفته خالقانشان، از نگاه و کارکرد اجتماعی برخوردارند.

, ز,

گرافیتی یک پدیده هنری مردم پسند جدید است که  فرهنگ اعتراض جوانان و هنر خیابانی در شهرهای بزرگ مورد توجه قرار گرفته است. گرافیتی در کشورهای غربی به منزله راهی برای بیان عقاید و دیدگاه های گروه های سیاسی به حاشیه رانده شده یا محروم که از امکانات تبلیغات رسمی برخوردار نیستند، نیز مورد استفاده قرار می گیرد. جوانان هم با کمک  نمادگرایی گرافیتی جنبه ای  رمزگونه به بیان خود می بخشند، و هم بدان وسیله خود را از فرهنگ رسمی متمایز می سازند و به این طریق گرافیتی وجهی زیرزمینی نیز می یابد.

,

برخی از جوانان ایرانی اگرچه مدتی است از این شیوه برای بیان دیدگاه های خود استفاده می کنند، پیوندی پنهان میان آن و دیگر عناصر سبک زندگی جوانان ایرانی - به ویژه موسیقی زیرزمینی - در شهرهای بزرگ (تهران، کرج، مشهد، شیراز،تبریز) دارند.

,

گرافیتی، نوشته‌ها و نقاشی‌هایی هستند که سال هاست بر دیوار شهرهای مختلف دنیا نقش بسته و جای خود را باز کرده است. برخی آغاز گسترش این نوع از نقاشی را روی آوردن هنرمندان در زمان انقلاب مکزیک به آن می‌دانند که «دیوید آلفرو» و «خوزه کلمنته اروسکو» ،«دیگو ریورا» از مهم‌ترین آن‌ها هستند و برخی آن را منسوب به هنرهای اعتراضی سیاهپوستان می‌دانند. از این رو ارتباط عمیق و مستقیمی بین گرافیتی و موسیقی به سبک هیپ هاپ قائلند.

,

اگر هم انتقاد سیاسی و هم اجتماعی در گرافیتی ایرانی به چشم می خورد، انتقاد اجتماعی بارزترین وجه گرافیتی مشاهده شده در مناطق شهری است.  گرافیتی که نوعی بیان فرهنگی متعلق به بخشی از جوانانی است که تحت تاثیر فرهنگ «جوانان جهانی» قرار گرفته اند و در آنها نشانه های بسیاری از اعتراض فرهنگی و سیاسی به چشم می خورد ، گرافیتی در کشور رفته رفته جای خود را به موسیقی زیر زمینی می دهد هر چند هنوز هم هستند جوانانی که دغدغه های اجتماعی جامعه را به تصویر می کشند . 

,

در دهه 90 میلادی یا دهه 70 شمسی هیپ هاپ توسط رقص بریک در ایران متولد شد و مورد توجه جوانان ایرانی قرار گرفت، میتوان گفت که هیپ هاپ از طریق رقص بریک به ایران تزریق شد و زمینه را برای دیگر ارکان هیپ هاپ فراهم کرد، بطوری که چند سال بعد یعنی در اواخر دهه 70 شمسی  موسیقی رپ در ایران دیده شد، رپ انقلابی در موسیقی ایران و سلیقه ی جوانان ایرانی برپا کرد و توجه جوانان ایرانی به هیپ هاپ زیادتر شد، پس تعجبی نبود که در همان سال های اول موسیقی رپ، در دیوار های شهر تهران  گرافیتی دیده شود.

,

در نیمه اول دهه 80 شمسی  گرافیتی در ایران و در تهران (شهرک اکباتان) متولد شد، اما کسی نمی‌داند که اولین گرافیتی در ایران چگونه به وجود آمد، بعداز گذشته فقط چند سال گرافیتی از تهران به دیگر شهر های ایران منتقل شد و میتوان گفت که بعد از تهران  شهرهای مشهد، اصفهان، تبریز، کاشان و شیراز اولین شهرهای بودند که گرافیتی را روی دیوار های خود دیدند. 

, ا,

گرافیتی در ایران گسترش پیدا کرد، در این میان اینترنت و شبکه های اجتماعی نیز در این امر نقش پر رنگی داشتند، در دهه‌ای که گذشت، شهرت هنرمندان خیابانی ایرانی و گرافیتی با افزایش چشمگیری روبه‌رو شده است. هنرمندان ایرانی در فضاهای مجازی، به سازمان‌دهی و همکاری پرداخته و فضایی برای ثبت و نمایش جهانی کارهایشان یافتند، حس رقابت را میان گرافیتی کاران ایران ایجاد شد و گرافیتی ایرانی در مسیر رشد خود قرار گرفت.

,

در فضای شلوغ شهرها که تبلیغات و آگهی‌ها به هزار نوع و شکل مختلف بی اجازه به حریم و حتی ناخودآگاه ما نفوذ می‌کنند، بسیاری از هنرمندان گرافیتی این حق را برای خود قائلند که با تمام مخالفت‌ها و موافقت‌ها به کارشان ادامه دهند. گرافیتی جدای از این که نامش اغلب به همراه اعتراض و خرابکاری شکل گرفته است، اما با جهت دادن درست، می‌توان از آن برای آراستن شهر نیز استفاده کرد. اتفاقی که این روزها خواسته یا ناخواسته در سطح شهر  بسیار دیده می‌شود و البته این روزها گرافیتی‌های دیگری نیز علاوه بر این دیوارنگاری‌های سفارشی بر سطح خیابان‌ها دیده می‌شود که جنبه اعتراضی ندارند،  با توجه به این که گرافیتی انواع مختلف دارد و در بسیاری موارد تنها به حک شدن اسم یا نوشته‌ای بسنده می‌کند، اما با نگاهی به کارهای شاخص در طی سال‌های دهه 80 و آغاز 90 گرافیتی در ایران به سمت تصویر کردن مفاهیمی اجتماعی رفته است، همان رویه‌ای که هنرمندان گرافیتی مشهور دنیا را اعتبار بخشیده است.

,

دبیرخانه جشنواره مردمی عمار در ششمین دوره برگزاری این جشنواره، برای نخستین بار، بخش «گرافیک» را به فهرست مسابقه خود اضافه کرد. و با انتشار فراخوانی، از عموم فعالان حوزه گرافیک، دعوت کرده است تا با شرکت در این بخش، آثار خود را به دبیرخانه جشنواره ارسال نمایند

,

خیل تولیدکنندگان حرفه‌ای و آماتوری که با رویکرد انقلاب اسلامی مشغول خلق اثر هستند، اما تولیداتشان بسیار کمتر از ‌قدرشان دیده می‌شوند. از این رو، دبیرخانه جشنواره مردمی عمار، امسال کوشش می‌کند، نخستین «جشنواره مردمی گرافیک عمار» را با اهدافی متناظر با اهداف و رویکردهای جشنواره فیلم برگزار کند.

نخستین جشنواره گرافیک جشنواره عمار در قالب‌های «پوستر»، «اینفوگرافی»، «جلد دفاتر»، «گرافیتی» و «عکس‌نوشت» برگزار می‌شود و گرافیست‌ها، می‌توانند آثار خود را در موضوعات «تاریخ معاصر ایران»، «فتنه 88»، «بیداری اسلامی و جهانی»، «نقد درون گفتمانی»، «اقتصاد مقاومتی»، «جنگ نرم» و موضوعات ویژه «ایران و امریکا» و «حادثه هفتم تیر» به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.

,
,
,

همچنین بخش ویژه «سوژه‌های بومی» هم، به منظور ترغیب هنرمندان برای تولید اثر درباره سوژه‌های بومی استان‌ها، شهرستان‌ها و روستاها، در این فراخوان، گنجانده شده است و فعالان حوزه گرافیک می‌توانند آثار خود را درباره سوژه‌های «شهدای انقلاب»، «کمک‌های مردمی پشت جبهه» و «تاریخچه و ابعاد قانون رضاخانی کشف حجاب در شهرها و روستاها»، به دبیرخانه جشنواره ارسال نمایند.

,

طبق قوانین این جشنواره همه شرکت کنندگان در بخش گرافیتی (دیوار نگاری ) باید اثر خود را اجرا کرده و تصویر اجرا را همراه با طرح اثر به ادرس این جشنواره بفرستند . با این اقدام  در گوشه کنار  شهر میتوان هنر ایرانی اسلامی را دید و لذت برد و با ادامه همچین روندی قطعا میشود در زیباسازی شهری از گرافیتی به جای عکس استفاده کرد. 

,

شاید در جنگ نرم نتوان یک پدیده حاکم بر جامعه را کاملا ریشه کن کرد اما می توان با اصلاح یک فرهنگ آن را در چارچوب اصول جای داد.

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه