چرا دولت کاهش در آمدهای نفتی را داد می زند؟
روحانی با بیان سخنانی در جمع مردم یزد مبنی بر اینکه در دولت گذشته نفت بر اساس نرخ 120 دلار فروش رفته است و این دولت با مشکلات نفت 25 دلاری دست به گریبان است ؛در واقع به دنبال توجیه رکود موجود در اقتصاد و عدم کارایی سیاستهای دولت بود .[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سایت صبح رزن در یادداشتی نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح رزن ,خبرگزاری ها : رئیسجمهور در اجتماع مردم استان یزد
آنها که میگویند دولت یازدهم چه کرده توجه کنند که دولت یازدهم کشور را با نفت 25 دلاری، اداره کرده است. ارزش پول ملی را علیرغم کاهش قیمت نفت، حفظ کرده است. ثبات و آرامش بازار را هم حفظ کرده است؛ روند کاهنده تورم را هم حفظ کردهایم.
روحانی با بیان سخنانی در جمع مردم یزد مبنی بر اینکه در دولت گذشته نفت بر اساس نرخ 120 دلار فروش رفته است و این دولت با مشکلات نفت 25 دلاری دست به گریبان است ؛در واقع به دنبال توجیه رکود موجود در اقتصاد و عدم کارایی سیاستهای دولت بود .
اما شاید ناخواسته موج جدیدی از تردیدها را در خصوص آمارها و صحت و درستی ارائه امارهای اقتصادی توسط مشاوران و تیم اقصتادی دولت به مردم و شخص رئیس جمهر به راه انداخته است.
تا پیش از این اظهارات گاه و بیگاه برخی مسئولاین رده چندم دولت یازدهم مبنی بر اداره ی کشور در شرایط بحرانی و با نفت بشکه ای 25 دلار به دلیل نداشتن اهمیت، بی پاسخ مانده بود .
تحلیلگران اقتصادی این سخنان را از نوع گلاویز شدنهای بین مدیران دست چندم دو دولت قبل و فعلی میپنداستند؛ ولی سخنان روحانی در یزد به عنوان مرد اول و اصلی دولت دارای تفکرات توسعه گرایانه و نزدیک به مدلهای غربی اقتصاد، اقتصاد دانان برجسته کشور و مسئولان بلند پایه اقتصادی دولت سابق را وادار کرد تا با باز کردن پرونده ی این موضوع را به یکی دیگر از موضوعات نقدهای خود به عملکرد تیم اقتصادی دولت اضافه کنند.
در واقع انچه از همه چیز بیشتر در این میان خود را نشان میدهد این است که امارها و ارقام ارائه شده توسط تیم اقتصادی دولت و شخص رئیس جمهور از وزانت بالای علمی و اجرایی برخورد دار نیست و براحتی با چند جمع و تقسیم ساده اقتصادی اعتبار خود را در پایین ترین سطوح علمی کشور از دست رفته میبیند.
سخنان بهروز مرادی و محمود بهمنی دوعضو بلند پایه ی اقتصادی دولت دهم در خصوص اینکه دولت یازدهم فقط در مدت سال 94 با کاهش قیمت نفت مواجه بوده است و همچنین بر اساس محاسبه ی نفت با میانگین 8 ساله ی دولت قیمت نفت نه 120 دلار بلکه 78 دلار بوده است بدون هیچ جوابی از سوی تیم اقتصادی دولت باقی ماند.
مقایسه ی بین 30 ماه ی دولت نهم و یازدهم
در حالی که نزدیک به 30 ماه از فعالیت دولت یازدهم میگذرد دولت یازدهم 12 ماه از 30 ماه فعالیت خود را با نفت بالای 100 دلاری سر کرده است و در سال 94 بود که به دلیل بازی نفتی عربستان سعودی با قیمت نفت، بهای بشکههای سیاه با کاهش روبهرو بوده است.
حسن روحانی و تیم وی تأکید فراوانی بر نفت 25 دلاری دارند به طوری که رسانههای همسو در یک سناریوی تهیه شده تلاش میکنند به مردم بقبولانند که دولت یازدهم با نفت زیر 30 دلار به اداره کشور مشغول است در حالی که دولت گذشته با نفت 148 دلاری هیچ خروجیای جز تورم و رکود نداشت!
همانطور که در بالا اشاره شده دولت روحانی با نفت 72 دلاری کشور را اداره کرده است در حالی که دولت نهم در همین زمان - 30 ماه نخست فعالیت خود - با نفت 66 دلاری کنار آمد و خبری از نفت 72 دلاری نبود ضمن آنکه قیمت دلار هم به مانند امروز 3 هزار و 600 تومان نبود و درآمد ارزی این روزهای دولت یازدهم وجود نداشت. در واقع نرخ ارز در سالهای ابتدایی دولت نهم معادل 1 هزار ریال یا کمی بیشتر بود میانگین قیمت نفت در هشت سال حضور دولتهای نهم و دهم 86 دلار بود که مدیران ارشد.
وضعیت دولت یازدهم به نسبت دولت نهم در 30 ماه فعالیت خود نیز میتواند جالب باشد. دولت یازدهم سعی دارد آن را 148 دلار نمایش دهند. در واقع میانگین قیمت نفت در 96 ماه فعالیت دولت گذشته تنها 16 دلار با میانگین قیمتی نفت در 30 ماهه فعالیت دولت یازدهم فاصله دارد.
آنچه از این مقایسه ها بیرون می آید چیزی نیست جز اینکه تقریبا در امد 30 ماهه ی دولت یازدهم اگر بیش از مدت مشابه در دوران 30 ماه ی دولت نهم نباشد کمتر هم نیست.
جناب روحانی و تیم دولت در حالی که با شگردهای تبلیغاتی سعی دارند تا از مسئله ی کاهش قیمت نفت دلیل و سرپوشی برای وضعیت و عملکرد بد اقتصادی خود بیابند ؛دچار یک اشتباه استراتژیک شده اند و آن این است که اتفاقا کاهش قیمت نفت حاصل عملکرد ضعیف و به شدت بد در حوزه ی دیپلماسی نفتی است.
دولت با سیاستهای نگاه به غرب خود از مهمترین حوزه ی تمدنی و در امدی خود یعنی شرق و ماده ی بدبوی درامد زا و راه های افزایش قیمت ان غفلت کرده است و در حالی که سرگرم مذاکرات هسته ای بوده است میدان بازی در بزرگترین منبع درآمد کشور در 1 قرن اخیر را به رقبای امریکا و متحدانش در منطقه واگذار کرده است.
هیچ شکی نمیتوان داشت که نتیجه ی سیاستهای یکجانبه گرایانه ی دولت در عرصه ی هسته ای و نگاه به بیرون در حوزه ی اقتصادی علی رغم توصیه همه ی دلسوزانه ی رهبری انقلاب خسارت دیدن بیش از پیش کشور و از دست دادن امتیازات بیشتر حتی در حوزه ی هسته ای است.
در واقع دولت با کم توجهی به نفت و مقوله های پیرامونی آن علاوه بر اینکه در امد کشور را کاهش یافته میبیند با از دست دادن یکی از قدرتهای استراتژیک چانه زنی خود در عرصه ی اقتصاد بین الملل ؛وادار به دادن امتیازهای بیشتر یا سکوت در برابر عهد شکنی طرف مقابل در برجام است.
و در داخل نیز مدام از شگرد تبلیغاتی مظلوم نمایی به جای پاسخگویی و حمله به رقبا بهره خواهد برد.
شگردی که شاید در کوتاه مدت سرپوش مناسبی بر کاستی ها باشد اما در بلند مدت می تواند نقش موجی فراگیر در بین مردم برای نارضاتی از سیاستهای اعلامی و اعمالی دولت باشد.
انتهای پیام/
خبرگزاری ها : رئیسجمهور در اجتماع مردم استان یزد
آنها که میگویند دولت یازدهم چه کرده توجه کنند که دولت یازدهم کشور را با نفت 25 دلاری، اداره کرده است. ارزش پول ملی را علیرغم کاهش قیمت نفت، حفظ کرده است. ثبات و آرامش بازار را هم حفظ کرده است؛ روند کاهنده تورم را هم حفظ کردهایم.
روحانی با بیان سخنانی در جمع مردم یزد مبنی بر اینکه در دولت گذشته نفت بر اساس نرخ 120 دلار فروش رفته است و این دولت با مشکلات نفت 25 دلاری دست به گریبان است ؛در واقع به دنبال توجیه رکود موجود در اقتصاد و عدم کارایی سیاستهای دولت بود .
اما شاید ناخواسته موج جدیدی از تردیدها را در خصوص آمارها و صحت و درستی ارائه امارهای اقتصادی توسط مشاوران و تیم اقصتادی دولت به مردم و شخص رئیس جمهر به راه انداخته است.
تا پیش از این اظهارات گاه و بیگاه برخی مسئولاین رده چندم دولت یازدهم مبنی بر اداره ی کشور در شرایط بحرانی و با نفت بشکه ای 25 دلار به دلیل نداشتن اهمیت، بی پاسخ مانده بود .
تحلیلگران اقتصادی این سخنان را از نوع گلاویز شدنهای بین مدیران دست چندم دو دولت قبل و فعلی میپنداستند؛ ولی سخنان روحانی در یزد به عنوان مرد اول و اصلی دولت دارای تفکرات توسعه گرایانه و نزدیک به مدلهای غربی اقتصاد، اقتصاد دانان برجسته کشور و مسئولان بلند پایه اقتصادی دولت سابق را وادار کرد تا با باز کردن پرونده ی این موضوع را به یکی دیگر از موضوعات نقدهای خود به عملکرد تیم اقتصادی دولت اضافه کنند.
در واقع انچه از همه چیز بیشتر در این میان خود را نشان میدهد این است که امارها و ارقام ارائه شده توسط تیم اقتصادی دولت و شخص رئیس جمهور از وزانت بالای علمی و اجرایی برخورد دار نیست و براحتی با چند جمع و تقسیم ساده اقتصادی اعتبار خود را در پایین ترین سطوح علمی کشور از دست رفته میبیند.
سخنان بهروز مرادی و محمود بهمنی دوعضو بلند پایه ی اقتصادی دولت دهم در خصوص اینکه دولت یازدهم فقط در مدت سال 94 با کاهش قیمت نفت مواجه بوده است و همچنین بر اساس محاسبه ی نفت با میانگین 8 ساله ی دولت قیمت نفت نه 120 دلار بلکه 78 دلار بوده است بدون هیچ جوابی از سوی تیم اقتصادی دولت باقی ماند.
مقایسه ی بین 30 ماه ی دولت نهم و یازدهم
در حالی که نزدیک به 30 ماه از فعالیت دولت یازدهم میگذرد دولت یازدهم 12 ماه از 30 ماه فعالیت خود را با نفت بالای 100 دلاری سر کرده است و در سال 94 بود که به دلیل بازی نفتی عربستان سعودی با قیمت نفت، بهای بشکههای سیاه با کاهش روبهرو بوده است.
حسن روحانی و تیم وی تأکید فراوانی بر نفت 25 دلاری دارند به طوری که رسانههای همسو در یک سناریوی تهیه شده تلاش میکنند به مردم بقبولانند که دولت یازدهم با نفت زیر 30 دلار به اداره کشور مشغول است در حالی که دولت گذشته با نفت 148 دلاری هیچ خروجیای جز تورم و رکود نداشت!
همانطور که در بالا اشاره شده دولت روحانی با نفت 72 دلاری کشور را اداره کرده است در حالی که دولت نهم در همین زمان - 30 ماه نخست فعالیت خود - با نفت 66 دلاری کنار آمد و خبری از نفت 72 دلاری نبود ضمن آنکه قیمت دلار هم به مانند امروز 3 هزار و 600 تومان نبود و درآمد ارزی این روزهای دولت یازدهم وجود نداشت. در واقع نرخ ارز در سالهای ابتدایی دولت نهم معادل 1 هزار ریال یا کمی بیشتر بود میانگین قیمت نفت در هشت سال حضور دولتهای نهم و دهم 86 دلار بود که مدیران ارشد.
وضعیت دولت یازدهم به نسبت دولت نهم در 30 ماه فعالیت خود نیز میتواند جالب باشد. دولت یازدهم سعی دارد آن را 148 دلار نمایش دهند. در واقع میانگین قیمت نفت در 96 ماه فعالیت دولت گذشته تنها 16 دلار با میانگین قیمتی نفت در 30 ماهه فعالیت دولت یازدهم فاصله دارد.
آنچه از این مقایسه ها بیرون می آید چیزی نیست جز اینکه تقریبا در امد 30 ماهه ی دولت یازدهم اگر بیش از مدت مشابه در دوران 30 ماه ی دولت نهم نباشد کمتر هم نیست.
جناب روحانی و تیم دولت در حالی که با شگردهای تبلیغاتی سعی دارند تا از مسئله ی کاهش قیمت نفت دلیل و سرپوشی برای وضعیت و عملکرد بد اقتصادی خود بیابند ؛دچار یک اشتباه استراتژیک شده اند و آن این است که اتفاقا کاهش قیمت نفت حاصل عملکرد ضعیف و به شدت بد در حوزه ی دیپلماسی نفتی است.
دولت با سیاستهای نگاه به غرب خود از مهمترین حوزه ی تمدنی و در امدی خود یعنی شرق و ماده ی بدبوی درامد زا و راه های افزایش قیمت ان غفلت کرده است و در حالی که سرگرم مذاکرات هسته ای بوده است میدان بازی در بزرگترین منبع درآمد کشور در 1 قرن اخیر را به رقبای امریکا و متحدانش در منطقه واگذار کرده است.
هیچ شکی نمیتوان داشت که نتیجه ی سیاستهای یکجانبه گرایانه ی دولت در عرصه ی هسته ای و نگاه به بیرون در حوزه ی اقتصادی علی رغم توصیه همه ی دلسوزانه ی رهبری انقلاب خسارت دیدن بیش از پیش کشور و از دست دادن امتیازات بیشتر حتی در حوزه ی هسته ای است.
در واقع دولت با کم توجهی به نفت و مقوله های پیرامونی آن علاوه بر اینکه در امد کشور را کاهش یافته میبیند با از دست دادن یکی از قدرتهای استراتژیک چانه زنی خود در عرصه ی اقتصاد بین الملل ؛وادار به دادن امتیازهای بیشتر یا سکوت در برابر عهد شکنی طرف مقابل در برجام است.
و در داخل نیز مدام از شگرد تبلیغاتی مظلوم نمایی به جای پاسخگویی و حمله به رقبا بهره خواهد برد.
شگردی که شاید در کوتاه مدت سرپوش مناسبی بر کاستی ها باشد اما در بلند مدت می تواند نقش موجی فراگیر در بین مردم برای نارضاتی از سیاستهای اعلامی و اعمالی دولت باشد.
انتهای پیام/
خبرگزاری ها : رئیسجمهور در اجتماع مردم استان یزد
آنها که میگویند دولت یازدهم چه کرده توجه کنند که دولت یازدهم کشور را با نفت 25 دلاری، اداره کرده است. ارزش پول ملی را علیرغم کاهش قیمت نفت، حفظ کرده است. ثبات و آرامش بازار را هم حفظ کرده است؛ روند کاهنده تورم را هم حفظ کردهایم.
روحانی با بیان سخنانی در جمع مردم یزد مبنی بر اینکه در دولت گذشته نفت بر اساس نرخ 120 دلار فروش رفته است و این دولت با مشکلات نفت 25 دلاری دست به گریبان است ؛در واقع به دنبال توجیه رکود موجود در اقتصاد و عدم کارایی سیاستهای دولت بود .
اما شاید ناخواسته موج جدیدی از تردیدها را در خصوص آمارها و صحت و درستی ارائه امارهای اقتصادی توسط مشاوران و تیم اقصتادی دولت به مردم و شخص رئیس جمهر به راه انداخته است.
تا پیش از این اظهارات گاه و بیگاه برخی مسئولاین رده چندم دولت یازدهم مبنی بر اداره ی کشور در شرایط بحرانی و با نفت بشکه ای 25 دلار به دلیل نداشتن اهمیت، بی پاسخ مانده بود .
تحلیلگران اقتصادی این سخنان را از نوع گلاویز شدنهای بین مدیران دست چندم دو دولت قبل و فعلی میپنداستند؛ ولی سخنان روحانی در یزد به عنوان مرد اول و اصلی دولت دارای تفکرات توسعه گرایانه و نزدیک به مدلهای غربی اقتصاد، اقتصاد دانان برجسته کشور و مسئولان بلند پایه اقتصادی دولت سابق را وادار کرد تا با باز کردن پرونده ی این موضوع را به یکی دیگر از موضوعات نقدهای خود به عملکرد تیم اقتصادی دولت اضافه کنند.
در واقع انچه از همه چیز بیشتر در این میان خود را نشان میدهد این است که امارها و ارقام ارائه شده توسط تیم اقتصادی دولت و شخص رئیس جمهور از وزانت بالای علمی و اجرایی برخورد دار نیست و براحتی با چند جمع و تقسیم ساده اقتصادی اعتبار خود را در پایین ترین سطوح علمی کشور از دست رفته میبیند.
سخنان بهروز مرادی و محمود بهمنی دوعضو بلند پایه ی اقتصادی دولت دهم در خصوص اینکه دولت یازدهم فقط در مدت سال 94 با کاهش قیمت نفت مواجه بوده است و همچنین بر اساس محاسبه ی نفت با میانگین 8 ساله ی دولت قیمت نفت نه 120 دلار بلکه 78 دلار بوده است بدون هیچ جوابی از سوی تیم اقتصادی دولت باقی ماند.
مقایسه ی بین 30 ماه ی دولت نهم و یازدهم
در حالی که نزدیک به 30 ماه از فعالیت دولت یازدهم میگذرد دولت یازدهم 12 ماه از 30 ماه فعالیت خود را با نفت بالای 100 دلاری سر کرده است و در سال 94 بود که به دلیل بازی نفتی عربستان سعودی با قیمت نفت، بهای بشکههای سیاه با کاهش روبهرو بوده است.
حسن روحانی و تیم وی تأکید فراوانی بر نفت 25 دلاری دارند به طوری که رسانههای همسو در یک سناریوی تهیه شده تلاش میکنند به مردم بقبولانند که دولت یازدهم با نفت زیر 30 دلار به اداره کشور مشغول است در حالی که دولت گذشته با نفت 148 دلاری هیچ خروجیای جز تورم و رکود نداشت!
همانطور که در بالا اشاره شده دولت روحانی با نفت 72 دلاری کشور را اداره کرده است در حالی که دولت نهم در همین زمان - 30 ماه نخست فعالیت خود - با نفت 66 دلاری کنار آمد و خبری از نفت 72 دلاری نبود ضمن آنکه قیمت دلار هم به مانند امروز 3 هزار و 600 تومان نبود و درآمد ارزی این روزهای دولت یازدهم وجود نداشت. در واقع نرخ ارز در سالهای ابتدایی دولت نهم معادل 1 هزار ریال یا کمی بیشتر بود میانگین قیمت نفت در هشت سال حضور دولتهای نهم و دهم 86 دلار بود که مدیران ارشد.
وضعیت دولت یازدهم به نسبت دولت نهم در 30 ماه فعالیت خود نیز میتواند جالب باشد. دولت یازدهم سعی دارد آن را 148 دلار نمایش دهند. در واقع میانگین قیمت نفت در 96 ماه فعالیت دولت گذشته تنها 16 دلار با میانگین قیمتی نفت در 30 ماهه فعالیت دولت یازدهم فاصله دارد.
آنچه از این مقایسه ها بیرون می آید چیزی نیست جز اینکه تقریبا در امد 30 ماهه ی دولت یازدهم اگر بیش از مدت مشابه در دوران 30 ماه ی دولت نهم نباشد کمتر هم نیست.
جناب روحانی و تیم دولت در حالی که با شگردهای تبلیغاتی سعی دارند تا از مسئله ی کاهش قیمت نفت دلیل و سرپوشی برای وضعیت و عملکرد بد اقتصادی خود بیابند ؛دچار یک اشتباه استراتژیک شده اند و آن این است که اتفاقا کاهش قیمت نفت حاصل عملکرد ضعیف و به شدت بد در حوزه ی دیپلماسی نفتی است.
دولت با سیاستهای نگاه به غرب خود از مهمترین حوزه ی تمدنی و در امدی خود یعنی شرق و ماده ی بدبوی درامد زا و راه های افزایش قیمت ان غفلت کرده است و در حالی که سرگرم مذاکرات هسته ای بوده است میدان بازی در بزرگترین منبع درآمد کشور در 1 قرن اخیر را به رقبای امریکا و متحدانش در منطقه واگذار کرده است.
هیچ شکی نمیتوان داشت که نتیجه ی سیاستهای یکجانبه گرایانه ی دولت در عرصه ی هسته ای و نگاه به بیرون در حوزه ی اقتصادی علی رغم توصیه همه ی دلسوزانه ی رهبری انقلاب خسارت دیدن بیش از پیش کشور و از دست دادن امتیازات بیشتر حتی در حوزه ی هسته ای است.
در واقع دولت با کم توجهی به نفت و مقوله های پیرامونی آن علاوه بر اینکه در امد کشور را کاهش یافته میبیند با از دست دادن یکی از قدرتهای استراتژیک چانه زنی خود در عرصه ی اقتصاد بین الملل ؛وادار به دادن امتیازهای بیشتر یا سکوت در برابر عهد شکنی طرف مقابل در برجام است.
و در داخل نیز مدام از شگرد تبلیغاتی مظلوم نمایی به جای پاسخگویی و حمله به رقبا بهره خواهد برد.
شگردی که شاید در کوتاه مدت سرپوش مناسبی بر کاستی ها باشد اما در بلند مدت می تواند نقش موجی فراگیر در بین مردم برای نارضاتی از سیاستهای اعلامی و اعمالی دولت باشد.
انتهای پیام/
خبرگزاری ها : رئیسجمهور در اجتماع مردم استان یزد
آنها که میگویند دولت یازدهم چه کرده توجه کنند که دولت یازدهم کشور را با نفت 25 دلاری، اداره کرده است. ارزش پول ملی را علیرغم کاهش قیمت نفت، حفظ کرده است. ثبات و آرامش بازار را هم حفظ کرده است؛ روند کاهنده تورم را هم حفظ کردهایم.
روحانی با بیان سخنانی در جمع مردم یزد مبنی بر اینکه در دولت گذشته نفت بر اساس نرخ 120 دلار فروش رفته است و این دولت با مشکلات نفت 25 دلاری دست به گریبان است ؛در واقع به دنبال توجیه رکود موجود در اقتصاد و عدم کارایی سیاستهای دولت بود .
اما شاید ناخواسته موج جدیدی از تردیدها را در خصوص آمارها و صحت و درستی ارائه امارهای اقتصادی توسط مشاوران و تیم اقصتادی دولت به مردم و شخص رئیس جمهر به راه انداخته است.
تا پیش از این اظهارات گاه و بیگاه برخی مسئولاین رده چندم دولت یازدهم مبنی بر اداره ی کشور در شرایط بحرانی و با نفت بشکه ای 25 دلار به دلیل نداشتن اهمیت، بی پاسخ مانده بود .
تحلیلگران اقتصادی این سخنان را از نوع گلاویز شدنهای بین مدیران دست چندم دو دولت قبل و فعلی میپنداستند؛ ولی سخنان روحانی در یزد به عنوان مرد اول و اصلی دولت دارای تفکرات توسعه گرایانه و نزدیک به مدلهای غربی اقتصاد، اقتصاد دانان برجسته کشور و مسئولان بلند پایه اقتصادی دولت سابق را وادار کرد تا با باز کردن پرونده ی این موضوع را به یکی دیگر از موضوعات نقدهای خود به عملکرد تیم اقتصادی دولت اضافه کنند.
در واقع انچه از همه چیز بیشتر در این میان خود را نشان میدهد این است که امارها و ارقام ارائه شده توسط تیم اقتصادی دولت و شخص رئیس جمهور از وزانت بالای علمی و اجرایی برخورد دار نیست و براحتی با چند جمع و تقسیم ساده اقتصادی اعتبار خود را در پایین ترین سطوح علمی کشور از دست رفته میبیند.
سخنان بهروز مرادی و محمود بهمنی دوعضو بلند پایه ی اقتصادی دولت دهم در خصوص اینکه دولت یازدهم فقط در مدت سال 94 با کاهش قیمت نفت مواجه بوده است و همچنین بر اساس محاسبه ی نفت با میانگین 8 ساله ی دولت قیمت نفت نه 120 دلار بلکه 78 دلار بوده است بدون هیچ جوابی از سوی تیم اقتصادی دولت باقی ماند.
مقایسه ی بین 30 ماه ی دولت نهم و یازدهم
در حالی که نزدیک به 30 ماه از فعالیت دولت یازدهم میگذرد دولت یازدهم 12 ماه از 30 ماه فعالیت خود را با نفت بالای 100 دلاری سر کرده است و در سال 94 بود که به دلیل بازی نفتی عربستان سعودی با قیمت نفت، بهای بشکههای سیاه با کاهش روبهرو بوده است.
حسن روحانی و تیم وی تأکید فراوانی بر نفت 25 دلاری دارند به طوری که رسانههای همسو در یک سناریوی تهیه شده تلاش میکنند به مردم بقبولانند که دولت یازدهم با نفت زیر 30 دلار به اداره کشور مشغول است در حالی که دولت گذشته با نفت 148 دلاری هیچ خروجیای جز تورم و رکود نداشت!
همانطور که در بالا اشاره شده دولت روحانی با نفت 72 دلاری کشور را اداره کرده است در حالی که دولت نهم در همین زمان - 30 ماه نخست فعالیت خود - با نفت 66 دلاری کنار آمد و خبری از نفت 72 دلاری نبود ضمن آنکه قیمت دلار هم به مانند امروز 3 هزار و 600 تومان نبود و درآمد ارزی این روزهای دولت یازدهم وجود نداشت. در واقع نرخ ارز در سالهای ابتدایی دولت نهم معادل 1 هزار ریال یا کمی بیشتر بود میانگین قیمت نفت در هشت سال حضور دولتهای نهم و دهم 86 دلار بود که مدیران ارشد.
وضعیت دولت یازدهم به نسبت دولت نهم در 30 ماه فعالیت خود نیز میتواند جالب باشد. دولت یازدهم سعی دارد آن را 148 دلار نمایش دهند. در واقع میانگین قیمت نفت در 96 ماه فعالیت دولت گذشته تنها 16 دلار با میانگین قیمتی نفت در 30 ماهه فعالیت دولت یازدهم فاصله دارد.
آنچه از این مقایسه ها بیرون می آید چیزی نیست جز اینکه تقریبا در امد 30 ماهه ی دولت یازدهم اگر بیش از مدت مشابه در دوران 30 ماه ی دولت نهم نباشد کمتر هم نیست.
جناب روحانی و تیم دولت در حالی که با شگردهای تبلیغاتی سعی دارند تا از مسئله ی کاهش قیمت نفت دلیل و سرپوشی برای وضعیت و عملکرد بد اقتصادی خود بیابند ؛دچار یک اشتباه استراتژیک شده اند و آن این است که اتفاقا کاهش قیمت نفت حاصل عملکرد ضعیف و به شدت بد در حوزه ی دیپلماسی نفتی است.
دولت با سیاستهای نگاه به غرب خود از مهمترین حوزه ی تمدنی و در امدی خود یعنی شرق و ماده ی بدبوی درامد زا و راه های افزایش قیمت ان غفلت کرده است و در حالی که سرگرم مذاکرات هسته ای بوده است میدان بازی در بزرگترین منبع درآمد کشور در 1 قرن اخیر را به رقبای امریکا و متحدانش در منطقه واگذار کرده است.
هیچ شکی نمیتوان داشت که نتیجه ی سیاستهای یکجانبه گرایانه ی دولت در عرصه ی هسته ای و نگاه به بیرون در حوزه ی اقتصادی علی رغم توصیه همه ی دلسوزانه ی رهبری انقلاب خسارت دیدن بیش از پیش کشور و از دست دادن امتیازات بیشتر حتی در حوزه ی هسته ای است.
در واقع دولت با کم توجهی به نفت و مقوله های پیرامونی آن علاوه بر اینکه در امد کشور را کاهش یافته میبیند با از دست دادن یکی از قدرتهای استراتژیک چانه زنی خود در عرصه ی اقتصاد بین الملل ؛وادار به دادن امتیازهای بیشتر یا سکوت در برابر عهد شکنی طرف مقابل در برجام است.
و در داخل نیز مدام از شگرد تبلیغاتی مظلوم نمایی به جای پاسخگویی و حمله به رقبا بهره خواهد برد.
شگردی که شاید در کوتاه مدت سرپوش مناسبی بر کاستی ها باشد اما در بلند مدت می تواند نقش موجی فراگیر در بین مردم برای نارضاتی از سیاستهای اعلامی و اعمالی دولت باشد.
انتهای پیام/
خبرگزاری ها : رئیسجمهور در اجتماع مردم استان یزد
,آنها که میگویند دولت یازدهم چه کرده توجه کنند که دولت یازدهم کشور را با نفت 25 دلاری، اداره کرده است. ارزش پول ملی را علیرغم کاهش قیمت نفت، حفظ کرده است. ثبات و آرامش بازار را هم حفظ کرده است؛ روند کاهنده تورم را هم حفظ کردهایم.
,روحانی با بیان سخنانی در جمع مردم یزد مبنی بر اینکه در دولت گذشته نفت بر اساس نرخ 120 دلار فروش رفته است و این دولت با مشکلات نفت 25 دلاری دست به گریبان است ؛در واقع به دنبال توجیه رکود موجود در اقتصاد و عدم کارایی سیاستهای دولت بود .
,اما شاید ناخواسته موج جدیدی از تردیدها را در خصوص آمارها و صحت و درستی ارائه امارهای اقتصادی توسط مشاوران و تیم اقصتادی دولت به مردم و شخص رئیس جمهر به راه انداخته است.
,تا پیش از این اظهارات گاه و بیگاه برخی مسئولاین رده چندم دولت یازدهم مبنی بر اداره ی کشور در شرایط بحرانی و با نفت بشکه ای 25 دلار به دلیل نداشتن اهمیت، بی پاسخ مانده بود .
,تحلیلگران اقتصادی این سخنان را از نوع گلاویز شدنهای بین مدیران دست چندم دو دولت قبل و فعلی میپنداستند؛ ولی سخنان روحانی در یزد به عنوان مرد اول و اصلی دولت دارای تفکرات توسعه گرایانه و نزدیک به مدلهای غربی اقتصاد، اقتصاد دانان برجسته کشور و مسئولان بلند پایه اقتصادی دولت سابق را وادار کرد تا با باز کردن پرونده ی این موضوع را به یکی دیگر از موضوعات نقدهای خود به عملکرد تیم اقتصادی دولت اضافه کنند.
,در واقع انچه از همه چیز بیشتر در این میان خود را نشان میدهد این است که امارها و ارقام ارائه شده توسط تیم اقتصادی دولت و شخص رئیس جمهور از وزانت بالای علمی و اجرایی برخورد دار نیست و براحتی با چند جمع و تقسیم ساده اقتصادی اعتبار خود را در پایین ترین سطوح علمی کشور از دست رفته میبیند.
,سخنان بهروز مرادی و محمود بهمنی دوعضو بلند پایه ی اقتصادی دولت دهم در خصوص اینکه دولت یازدهم فقط در مدت سال 94 با کاهش قیمت نفت مواجه بوده است و همچنین بر اساس محاسبه ی نفت با میانگین 8 ساله ی دولت قیمت نفت نه 120 دلار بلکه 78 دلار بوده است بدون هیچ جوابی از سوی تیم اقتصادی دولت باقی ماند.
,مقایسه ی بین 30 ماه ی دولت نهم و یازدهم
,در حالی که نزدیک به 30 ماه از فعالیت دولت یازدهم میگذرد دولت یازدهم 12 ماه از 30 ماه فعالیت خود را با نفت بالای 100 دلاری سر کرده است و در سال 94 بود که به دلیل بازی نفتی عربستان سعودی با قیمت نفت، بهای بشکههای سیاه با کاهش روبهرو بوده است.
,حسن روحانی و تیم وی تأکید فراوانی بر نفت 25 دلاری دارند به طوری که رسانههای همسو در یک سناریوی تهیه شده تلاش میکنند به مردم بقبولانند که دولت یازدهم با نفت زیر 30 دلار به اداره کشور مشغول است در حالی که دولت گذشته با نفت 148 دلاری هیچ خروجیای جز تورم و رکود نداشت!
,همانطور که در بالا اشاره شده دولت روحانی با نفت 72 دلاری کشور را اداره کرده است در حالی که دولت نهم در همین زمان - 30 ماه نخست فعالیت خود - با نفت 66 دلاری کنار آمد و خبری از نفت 72 دلاری نبود ضمن آنکه قیمت دلار هم به مانند امروز 3 هزار و 600 تومان نبود و درآمد ارزی این روزهای دولت یازدهم وجود نداشت. در واقع نرخ ارز در سالهای ابتدایی دولت نهم معادل 1 هزار ریال یا کمی بیشتر بود میانگین قیمت نفت در هشت سال حضور دولتهای نهم و دهم 86 دلار بود که مدیران ارشد.
,وضعیت دولت یازدهم به نسبت دولت نهم در 30 ماه فعالیت خود نیز میتواند جالب باشد. دولت یازدهم سعی دارد آن را 148 دلار نمایش دهند. در واقع میانگین قیمت نفت در 96 ماه فعالیت دولت گذشته تنها 16 دلار با میانگین قیمتی نفت در 30 ماهه فعالیت دولت یازدهم فاصله دارد.
,آنچه از این مقایسه ها بیرون می آید چیزی نیست جز اینکه تقریبا در امد 30 ماهه ی دولت یازدهم اگر بیش از مدت مشابه در دوران 30 ماه ی دولت نهم نباشد کمتر هم نیست.
,جناب روحانی و تیم دولت در حالی که با شگردهای تبلیغاتی سعی دارند تا از مسئله ی کاهش قیمت نفت دلیل و سرپوشی برای وضعیت و عملکرد بد اقتصادی خود بیابند ؛دچار یک اشتباه استراتژیک شده اند و آن این است که اتفاقا کاهش قیمت نفت حاصل عملکرد ضعیف و به شدت بد در حوزه ی دیپلماسی نفتی است.
,دولت با سیاستهای نگاه به غرب خود از مهمترین حوزه ی تمدنی و در امدی خود یعنی شرق و ماده ی بدبوی درامد زا و راه های افزایش قیمت ان غفلت کرده است و در حالی که سرگرم مذاکرات هسته ای بوده است میدان بازی در بزرگترین منبع درآمد کشور در 1 قرن اخیر را به رقبای امریکا و متحدانش در منطقه واگذار کرده است.
,هیچ شکی نمیتوان داشت که نتیجه ی سیاستهای یکجانبه گرایانه ی دولت در عرصه ی هسته ای و نگاه به بیرون در حوزه ی اقتصادی علی رغم توصیه همه ی دلسوزانه ی رهبری انقلاب خسارت دیدن بیش از پیش کشور و از دست دادن امتیازات بیشتر حتی در حوزه ی هسته ای است.
,در واقع دولت با کم توجهی به نفت و مقوله های پیرامونی آن علاوه بر اینکه در امد کشور را کاهش یافته میبیند با از دست دادن یکی از قدرتهای استراتژیک چانه زنی خود در عرصه ی اقتصاد بین الملل ؛وادار به دادن امتیازهای بیشتر یا سکوت در برابر عهد شکنی طرف مقابل در برجام است.
,و در داخل نیز مدام از شگرد تبلیغاتی مظلوم نمایی به جای پاسخگویی و حمله به رقبا بهره خواهد برد.
,شگردی که شاید در کوتاه مدت سرپوش مناسبی بر کاستی ها باشد اما در بلند مدت می تواند نقش موجی فراگیر در بین مردم برای نارضاتی از سیاستهای اعلامی و اعمالی دولت باشد.
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه