شأن دیپلماسی به اقتدار کشور است نه وابستگی؛

تعاملی که روحانی دوست دارد

تعاملی که روحانی دوست دارد
مشکل اصلی دولت یازدهم در سیاست خارجی، آن است که «تعامل» را به هر قیمتی طلب می‌کند و در این راستا حاضر است از استقلال و اقتدار کشور نیز مایه بگذارد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، روحانی علاقه‌ی بسیار زیادی به «تعامل» با دنیا دارد. او از همان روزهای آغازینِ حیات دولت یازدهم، خط و مشی‌های اعتدالی خود را ترسیم کرد و در این مجموعه، تعامل با جهان را جزء اولویت‌های اصلی سیاست خارجی دولت عنوان نمود. مثلا در اردیبهشت‌ماه سال 93 در سفر به ایلام گفت: «با همه‌ی همسایگان روابط‌مان گسترش خواهد یافت. با دنیای غرب و شرق، آنهایی که به حقوق ملت ایران و عظمت این سرزمین و رشد و شکوفایی آن سر فرود بیاورد و قصد دوستی داشته باشند، ما هم به سمت آنها دست صمیمیت دراز می‌کنیم؛ مسیر ما با دنیا مسیر تعامل، دوستی و در چارچوب عزت، حکمت و مصلحت است.»

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

در دوران پسابرجام، اتفاقات زیادی در سفرهای خارجی حسن روحانی رخ داده است. اتفاقاتی که هم در تشریفات دیپلماتیک ناپسند شمرده می‌شود و هم به لحاظ سیاسی، شأن کشور ایران را پایین آورده است؛ چرا که توهین به یک رئیس‌جمهور، توهین به تمامی ملت محسوب می‌شود.

,

ماجرا از نخستین سفر پسابرجامی رئیس‌جمهور به ایتالیا و سپس فرانسه شروع می‌شود. روحانی جهت حضور در نشست خبری با نخست‌وزیر ایتالیا، در موزه‌ی کاپیتولین شهر رُم حاضر می‌شود و زیر سُم اسب «مارکوس آئورلیوس آنتونیوس» که ایرانیان را در عصر پارتیان و سلسله‌ی اشکانی به سختی شکست داده و مغلوب خود ساخته، به گفتگو می‌پردازد. رسانه‌های جهان بلافاصله با انتشار تصاویر قرارگرفتن روحانی در زیر سم اسب مارکوس، به کوچک‌شمردن ایران در رسانه‌های بین‌المللی می‌پردازند.

,

 

,

 

, ,

پس از آن، روحانی به پاریس سفر می‌کند و فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه، در اقدامی غیر محترمانه حاضر نمی‌شود سرو مشروب را از ضیافت شام حذف کند و عملا ضیافت شام برگزار نمی‌شود.

,

هفته‌ی گذشته نیز زمزمه‌ی سفر رئیس‌جمهور به اتریش شنیده شد. اما ناگهان این دیدار به دلایلی که دولت آن را امنیتی عنوان کرد، لغو شد و پس از آن علی لاریجانی علت اصلی آن را جواب منفی اتریشی‌ها به درخواست ایران مبنی بر لغو تجمع ضدانقلاب در اتریش، مقارن با سفر روحانی، اعلام کرد. به عبارت دیگر، دیپلماسی تعاملانه‌ی دولت یازدهم، حتی نتوانست به اندازه‌ی لغو یک تجمع سی‌چهل نفره در نظر مقامات اتریش، اهمیت داشته باشد.

,

البته در کنار این‌ها باید به تهدید اخیر وزیر امور خارجه بحرین نیز اشاره کرد که در مصاحبه با العربیه گفت: «کشورهای عربی حوزه‌ی خلیج فارس، برای مقابله با ایران جدی هستند... ایران باید حمایت از حزب‌الله لبنان و دیگر گروه‌ها را متوقف کند.»

,

علاوه بر این‌ها، روحانی در راستای تعامل با جهان، رتبه‌ی پاسپورت ایرانی را از جایگاه 86 در سال 2013 که اوج دوران ایران‌هراسی بود، به جایگاه 98 در سال 2016 که عصر پسابرجام گفته می‌شود تنزل داد و قدمی دیگر در جهت بازگشت عزت به ایران در عرصه‌ی بین‌المللی برداشت.

, رتبه‌ی پاسپورت ایرانی,

 دولت یازدهم حتی نتوانست در قبال حوادث رخ داده در عربستان، اعم از تجاوز به دو زائر نوجوان ایرانی و فاجعه‌ی تلخ منا، یک عذرخواهی ساده از مقامات سعودی بگیرد و در عوض به دلیل دخالت در امور داخلی عربستان به خاطر اعدام شیخ نمر، مورد توهین و تحقیر سعودی‌ها واقع شد. تا جایی که کشورهایی فزرتی مثل جیبوتی هم روابط‌شان را با ایران قطع کردند.

,

مشکل اصلی دولت یازدهم در سیاست خارجی، آن است که «تعامل» را به هر قیمتی طلب می‌کند و در این راستا حاضر است از استقلال و اقتدار کشور نیز مایه بگذارد. غافل از آنکه در دنیای کنونی، تعامل زمانی صورت می‌گیرد که طرف مقابل، وجهی از اقتدار ایران را نظیر اقتداری که در صنعت هسته‌ای داشته است، ببیند و پای میز مذاکره بیاید. در غیر این صورت، ادبیات آنها در مقابله با ایران، ادبیاتی تعاملانه و محترمانه نخواهد بود.

,

روحانی باید بپذیرد که نباید با مؤلفه‌های مقتدرانه‌ی کشور نظیر قدرت موشکی، محور مقاومت، حزب‌الله و مسأله‌ی فلسطین شوخی کند و آنها را قابل مذاکره بداند. او باید در زنگ برجام مدارس حاضر شود و در کنار دانش‌آموزان، برجام را نه روزنامه‌وار، بلکه عمیقا مورد مطالعه قرار دهد.

,

انتهای پیام/م

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه