دلنوشته دانش آموز ایلامی در راهیان نور
رهایی تو ای پروانه از پیله مبارک باد
به هر طرف می نگرم رنگ خدا را می بینم اینجا سرزمین نور است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام بیست، دختران دبیرستانی حوزه دانش آموزی شهیده ولیزاده از ایلام که به اردوهای راهیان نور اعزام شده اند، در پایان سفر معنوی خود به سرزمین های نور، "دلنوشته ای به شهیدان" را بر صفحه نگاشته اند. این دلنوشته ها تحت عنوان "قلم های عاشق" و به صورت روزانه از نگاه محبت آمیز شما خواننده محترم می گذرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایلام بیست,
به هر طرف می نگرم رنگ خدا را می بینم اینجا سرزمین نور است و عشق و عروج . سرزمینی که در آن برادرانم به معراج پر کشیدند قطره های باران گونه ی اشکم بر شهر گونه ام می لغزد تا باز هم هوای دلم پاک و بارانی شود .چشم هایم را با الماس اشکم می شویم و جور دیگر می بینم و پرده ی سیاه بر دل نشسته ام را کنار می زنم . نقطه نقطه این سرزمین ، ذره ذره ی این خاک نور خدا برایم تجلی می کند .اینجا کجاست که دریای پر تطاطم قلبم آرام می شود و دردهای دل نا آرامم تسکین پیدا می کند؟ کاسه چشمم نا خود آگاه از اشک لبریز می شود... نمیدانم از چه بگویم و از کجا آغاز کنم ؟این سرزمین واین دیار چنان مرا مجذوب خود ساخته که از خود بی خود می شوم و واژه ها را فراموش می کنم چه چیزی مرا به این دیار کشانده ؟ شاید عشق... اما عشق چیست؟ عشق آنقدر مقدس است که در واژ ه های کوچک من نمی گنجد شاید عشق همان چیزی است که برادران شهیدم را به کبریا رسانده است . شاید عشق صدای آخرین نفس ها و دست های بسته ی برادران غواصم در زیر خاک سرد باشد .شاید هم عشق همان نگاه خیس به در خشکیده ی مادر شهیدی است که برای من و بودنم و آزادگی ام جنگیدند و یا حتی سنگر دانشی است که شهدای هسته ای در آن به معراج رفتند آه... اشک های سردم بر گونه ام می لغزند و به یادم می آورند تا بودنم در این سرزمین را مدیون تک تک عشاق سرزمین من مملو از هنرمند هایست تا از بند سیاه دنیا رها شدند می دانم که سرزمین من این است:
رهایی تو ای پروانه از پیله مبارک باد.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه