وضعیت حمام های تاریخی بویین میاندشت
در تاریخ اجتماعی ایران یکی از نمادهای پیشرفت شهر و روستا بناهای عمومی بوده اند. چنانچه اکثر مورخان و جغرافیا نویسان در توصیف شهر و برای بیان چگونگی آنها، تعداد مساجد، حمام ها، و کاروانسراها را ذکر کرده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بی ام خبر، اگرچه هنوز تاریخ دقیقی از سکونت در بویین میاندشت (در محل فعلی) در دست نیست، اما می بایست اواخر صفویه را دقیق ترین تاریخ برای مسکون شدن دو قریه بویین و میاندشت در موضع فعلی دانست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بی ام خبر, بی ام خبر,حمام تاریخی محله بویین در زیر خاک مدفون شده و باید امیدوار بود در زمانی نزدیک خاکبرداری و مرمت گردد . اما شهر بویین میاندشت هنوز یک حمام تاریخی شایسته ی توجه دارد ، حمامی که همزمان با بنای محله میاندشت در محل فعلی ساخته شده و به حدود ۳۵۰ سال از عمر آن می گذرد. بنایی که مشخصات معماری دوره صفویه را در خود دارد و بدنه اصلی خوشبختانه کاملا دست نخورده باقی مانده است.
,مساحت تقریبی بخش تاریخی حمام ۶۰ متر می باشد. طاق ها به شکلی خارق العاده ای دقیق و استادانه ساخته شده اند. خزینه حمام ۸۰ سانتی متر از سطح سکو و دو متر از سطح زمین پایین تر است. آب حمام از قنات نهر شاهی تأمین می شده و توسط سوخت گیاهی و جانوری گرم می گردیده است.
,گفتنی است این حمام مخصوص عموم مردم با نوبت های مردانه و زنانه بود. در زمان استیلای نظام خانی، خان حمام مخصوص خود را داشت که با وجود امکان استفاده در برخی مواقع، مردم رغبتی به استفاده از آن نداشتند.
,انتهای پیام /
]
ارسال دیدگاه