حاجی آباد؛ روستایی که دیگر نیست!
بعد از سالها ، ایام نوروز امسال در فرصت کوتاهی که پیش آمد به «روستای حاجی آباد زرین» رفتم؛ دو نیم روز و یک شب. این زمان اندک، به دیدار دوستان و اقوام و نیز گشت و گذار در طبیعت گذشت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اردکان گویا، بعد از سالها، ایام نوروز امسال در فرصت کوتاهی که پیش آمد به حاجی آباد زرین رفتم. دو نیم روز و یک شب. این زمان اندک، به دیدار دوستان و اقوام و نیز گشت و گذار در طبیعت گذشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اردکان گویا,حاجی آبادزرین در این چند سال اخیر، بسیار دگرگون شده و شوربختانه کمتر نشان و اثری از یادگارهای روزگار کودکی ما و پیش از آن، بر جامانده و این بسیار غم انگیز است.
,از روستای حاجی آباد زرین قدیمی ها با عنوان "قلعه" یاد می کردند. قلعه، نامی زیبا که در خود، خاطرات و سرگذشتهای نانوشته ی بسیاری را از تاریخ و حیات مردم کویرنشین، روایت می کرد.
,افسوس و درد!! که قلعه، آن نماد ایستادگی و پایداری، همچون دیگر بناهای قدیمی حاجی آباد و بافت تاریخی کوچک و زیبای آن که همچون نگینی در میان نخلستانهای انبوه می درخشید به سادگی قربانی "بولدوزر جهل" شد و افرادی فاتحانه و سرمست یک یک یادگارهای نیاکان را با خاک یکسان کردند و به جای آن بناهای بدریخت و همیشه ناتمام از سیمان و آجر برآوردند.
,
قلعه و مسجد کوچک و حسینیه ی زیبای مجاور آن به همراه خانه ها و کوچه های قدیمی، حمام خزینه ای و غسالخانه کوچک و بسیار جالبی که در زیر درختان خرما و بر لب جوی آب قنات قرار داشت و رهگذران را به یاد "کوچ بزرگ و ابدی" می انداخت و نیز لب سخر(استخر) رویایی روستا که داخل کشمون (کشتخوان) قرار داشت.. همه و همه به وسیله ی انسانهایی راحت طلب و رفاه زده که همواره سودای شهر و شهرنشینی در سر داشتند ویران شد.
و این تاسف تلخ همچنان ادامه دارد..
,
امروزه وقتی وارد حاجی آبادزرین می شوی میدان ورودی روستا با شکل و شمائل میادین شهری به همراه ساختمان آجری پاسگاه انتظامی و مخابرات و.. به تازه واردان می گوید که: اینجا دیگر یک روستا نیست! بلکه شهرک نوبنیاد و بدقواره ای است که خانواده های شهرنشین سالی یکی دوبار برای استراحت و خواب به آنجا می آیند! خیابان های بلوار بندی شده و خانه هایی که مثل قارچ در گوشه و کنار آبادی با مصالحی همچون سیمان و کاشی و سرامیک و آهن سر برمی آورند جلوه ی یک شهرک ناهنجار به آبادی می دهند. از سوی دیگر کودکان چیپس و پفک به دست و دخترانی با مانتوهای کوتاه و جلف و پسرانی با تیشرتهای تنگ و موهای مدل دار و گفتگو کردن با لهجه ی شهری و ... همه و همه نشان از نوعی خودباختگی فرهنگی و دور شدن غمناک این روستای تاریخدار کویری از فرهنگ و هویت اصیل خود است.
,نشانه های این دگردیسی فرهنگی و اجتماعی زیاد است اما چیزی که از همه بیشتر مضحک می نماید وجود پارک های تفریحی متعدد با شعار خنده دار "مواظب کودکان خود باشید" در روستایی است که دهها هکتار باغ مصفا و سرسبز را در دامن خود جای داده است. به نظر می رسد طراحان این پارکها حتا یک لحظه هم به کارکرد ویژه ی این فضاهای در اصل شهری فکر نکرده اند و گویا نمی دانند که پارک معمولا" برای محیط های شهری تعبیه و طراحی می شود که به لحاظ فضای سبز و مکانهای تفریحی در تنگنا هستند نه برای روستایی که سراپایش تفرجگاه و تفریحگاه است و اصلا" خودش یک تفرجگاه طبیعی و خدادادی محسوب می شود. آنگونه که ما و هم نسلان ما بهترین و خاطره انگیزترین روزهای زندگی مان را در کودکی و نوجوانی در فضاهای طبیعی این روستا سپری کردیم.
,جالبتر آنکه شنیده شده که قرار است به زودی یکی از مزارع نزدیک به آبادی از سوی مسئولان روستا خریداری و تبدیل به یک مرکز تفریحی و گردشگری شود! این دیگر از آن لطیفه های بسیار تلخ است!!
,ای کاش مسئولان به جای این تفکرات سطحی ناشی از شهرزدگی، بیش ازین به هویت و اصالت این روستای دورافتاده ی کویری که ظرفیتهای بی مانندی برای تبدیل شدن به قطب گردشگری و توریستی و بومگردی کویری را دارد ضربه نمی زدند و به جای آن، به بارور کردن و فعال ساختن توانمندی های بومی منطقه می اندیشیدند.
,بازسازی اندک بناهای به جامانده از قدیم و تدوین طرح جامع گردشگری روستایی و برگزاری مراسم های سنتی بومی شاید بتواند اندکی آب رفته را به جوی برگرداند.
,
متاسفانه در کنار مسائل پیش گفته حاجی آباد زرین از دو معضل فرهنگی دیگر هم به شدت در رنج است که خلاصه وار بدان اشاره می کنم؛
یکی تفکر قشری، ظاهربینانه و متعصبانه ای که در همه وقت و در همه جا قصد دارد شادمانی و نشاط را از مردم بگیرد و به جای آن، اشک و غم و اندوه را نثار آنها کند.
,
غافل از آنکه مردمی که از اقامت در شهر و زندگی شهری خسته شده و به تنگ آمده اند به امید تفریح و شادی و خوشگذرانی و فرونشاندن غبار خستگی یکساله در ایام عید نوروز به طبیعت و روستای آباء و اجدادی شان می آیند تا روزهای معدودی را از آرامش نهفته در طبیعت و صفای و سادگی زندگی روستایی بهره مند شوند.
,ای کاش حداقل در این فرصت کوتاه صدای بلندگوهای شیون و ماتم را کم می کردیم و مردم را به حال خود وا می گذاشتیم تا کمی بیاسایند.
,معضل دیگر، هجوم و چنگ اندازی بداندیشان ویرانگری است که در نبود نهادهای نظارتی، طبیعت بکر و کم نظیر حاجی آباد زرین را جولانگاه خود قرار داده اند.
,طبیعت و حیات وحش حاجی آباد زرین متاسفانه به حال خود رها شده و قرارگاه شکارچیان و تباه کنندگان طبیعت شده است. سازمان محیط زیست استان یزد، عملا" و رسما" منطقه ی حاجی آباد را رها کرده تا گروه گروه شکارچیان متخلف از اقصانقاط استان راهی کوه های منطقه شوند و هر جنایتی را خواستند انجام دهند. فقط در یک مورد، روز سوم عید نوروز امسال دو بز کوهی با بزغاله های در شکمشان، توسط دو شکارچی بی رحم شکار و سه آهوی جبیر تشنه، با موتور هلاک و صید شدند.. به گفته ی یکی از کارشناسان محیط زیست اگر مسئولان محلی به اقدامی عاجل نیندیشند تا دوسال دیگر هیچ جنبنده ای در منطقه حاجی آباد یافت نخواهد شد.
,حاجی آباد سرزمین نیاکان ماست؛ دیاری که از طبیعت بکر و بی مانند و فرهنگ پاکیزه و اصیل برخوردار است که در گذر زمان به همه ی اجزاء آن آسیب های جدی رسیده است.
,وظیفه ی ذاتی همه ی ماست که برای پیشگیری از نابودی فرهنگ و آداب و سنن و اصالتهای تاریخی و به ویژه طبیعت آن بکوشیم و صدمات وارده را جبران کنیم.
,انتهای پیام/ م
]
ارسال دیدگاه