پاسخی از نوع ادبیات به نویسندگان قلم به‌مزد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سلام کمیجان، امر به معروف و نهی از منکر از بزرگ‌ترین واجبات دینی است، و خداوند درباره ی آن در قرآن می فرمایند: باید از شما «اُمّت اسلامی» گروهی باشند که به سوی نیکی دعوت کنند، و امر به معروف و نهی از منکر نمایند. و آنان هستند که رستگارند.

در کتب فتوایی ما شیعیان آمده است: امر به معروف و نهی از منکر، در صورتی واجب می‌شود که انجام دادن معروف واجب، و انجام دادن منکر حرام باشد، و در این صورت امر به معروف و نهی از منکر واجب کفائی است، و اگر بعضی از افراد به این وظیفه عمل کنند، از دیگران ساقط می‌شود، ولی بر همه لازم است که اگر با فعل حرام و ترک واجبی مواجه شدند بی‌تفاوت نباشند، و انزجار خود را با گفتار و کردار ابراز نمایند و این مقدار واجب عینی است.

قصد نداریم در این مطلب از اقسام و شرایط امر به معروف و نهی از منکر برای شما بگوییم، اما حتما شماهم با افرادی برخورد داشته اید که وقتی به آن ها درباره ی منکری تذکر می دهی، سریع در پاسخ می گویند: موسی به دین خود، عیسی به دین خود یا اینکه از کلمات دیگر مثل به من چه! یا به تو چه! استفاده می کنند.

اخیرا شعر و ادبیات، به خصوص خوانندگی یکی از مهم ترین ابزار تبلیغاتی شده است که تاثیر بیشتری نسبت به سایر ابزارها بر روی افراد می گذارد، در این باره رهبر معظم انقلاب می فرمایند: خلفا به شاعران پول می دادند، برای این که مثلاً در مدح بنی امیه یا بنی عباس و در باب این که اینها برحقند، شعر بگویند.

امروز هم پول میدهند و میگویند به ابتذال بکشید و اسلام را قدح کنید و اهل بیت را مورد مذمت قرار بدهید و شیعه را خراب کنید.

الان در دنیا دهها نویسنده‌ی مزدور قلم‌ به‌مزد وجود دارند که صاحب ذوق و هنر هم هستند و از این پولهای بیحسابِ دلارهای نفتی میگیرند و کتاب مینویسند. من – به قول مشهدیها – بُری کتاب از همین مواردی که اینها علیه اسلام و تشیع و امام(ره) و جمهوری اسلامی و ماها نوشته‌اند، دارم.

تبلیغات است دیگر؛ تبلیغات با شیوه‌های خوب، اما با محتواهای بد. ببینید چه قدر قضیه اهمیت دارد.

یکی از این افراد و شاعری که در بعضی از شعر های خود در مسیر هدف های دشمنان و مخالفان اسلام قدم برداشته است، خانم سیمین بهبهانی است.

این شاعر یکی از شعرهای خود را در مقابل فریضه واجب امر به معروف و نهی از منکر سروده است که پس از آن با جوابیه دندان شکن میثم صفر پور مواجه شده است، که شعر اصلی و جوابیه آن را قرار می دهیم:

سیمین بهبهانی

من اگر کافر و بی دین و خرابم؛ به تو چه؟؟؟
من اگر مست می و شرب و شرابم ؛ به توچه؟؟؟

تو اگر مستعد نوحه و آهی٬ چه به من؟؟؟
من اگر عاشق سنتور و ربابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر غرق نمازی٬چه کسی گفت چرا؟؟؟
من اگر وقت اذان غرقه به خوابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر لایق الطاف خدایی٬ خوش باش.
من اگر مستحق خشم و عتابم ؛به تو چه؟؟؟

دنیا گر چه سراب است به گفتار شما
من به جِد طالب این کهنه سرابم ؛به تو چه؟؟؟

تو اگر بوی عرق میدهی از فرط خلوص!
و من ار رایحه ی مثل گلابم؛ به تو چه؟؟؟

من اگر ریش٬ سه تیغ کرده ام از بهر ادب .
و اگر مونس این ژیلت و آبم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر جرعه خور باده کوثر هستی!
من اگر دُردکش باده ی نابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر طالب حوری بهشتی٬ خب باش!
من اگر طالب معشوق شبابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو گر از ترس قیامت نکنی عیش عیان.
من اگر فارغ از روز حسابم ؛ به تو چه؟


↴جوابیه دندان شکن میثم صفرپور

کفر و بی دینی ات ای یار , به ما مربوط است,
بشنو این پند گهربار , به ما مربوط است.

تو که با لهو و لعب در پی مستی هستی,
میکنی جمع گرفتار , به ما مربوط است.

بی خیالت بشوم بارش طوفان بلا,
میرسد از درو دیوار , به ما مربوط است.

آنچه آمد به سر طایفه نوح نبی ,
میشود واقعه تکرار , به ما مربوط است.

من اگر لایق الطاف خدایم , به تو چه؟
تو کنی جامعه بیمار , به ما مربوط است.

تو اگر می بخوری در پس خانه , چه به من؟
گر بیایی بر انظار , به ما مربوط است.

تو به این کوه گنه عامل شیطان گشتی,
شده ای نوکر دربار به ما مربوط است.

گر نبندیم بر پوزه او قلاده,
میدرد همچو سگ هار , به ما مربوط است.

گر تو سوراخ کنی کشتی این جامعه را,
میشود غرق به ناچار به ما مربوط است.

مست کن لیک نبینم که تو مستی کردی,
اربده , کوچه و بازار؟ به ما مربوط است.

تو که با چنگ و ربابت همه مردم را,
میکنی مستعد نار , به ما مربوط است.

به جهنم که خودت را بکشی در خانه,
در خیابان بزنی دار به ما مربوط است.

دین من داده اجازه که دخالت بکنم,
تا نبینم ز تو آزار , به ما مربوط است.

امر معروف کنم , نهی ز منکر بپذیر,
تا ابد , ترمز اشرار , به ما مربوط است.

انتهای پیام/ع