کدام رسم حضرت امیر(ع) در پرداخت یارانه های نقدی فراموش شد؟

یارانه ی نقدی چیزی جز " لَسَوَّیْتُ بَیْنَهُمْ " و " مال الله " نیست

یارانه ی نقدی چیزی جز " لَسَوَّیْتُ بَیْنَهُمْ " و " مال الله " نیست
اینکه سهم تولید و حتی سهم بخش یارانه غیرنقدی باید تخصیص داده شده و اجرا شود شکی در آن نیست و این مهم باید محقق گردد، لکن طبق قانون، همه ساله با افزایش قیمت حامل های انرژی، به دلیل کاهش فشار بر مردم، بخشی از این افزایش قیمت در قالب یارانه نقدی باید به مردم اعطا می شد اما قریب به پنج سال عدد یارانه نقدی ثابت مانده و دولت خلاف قانون عمل کرده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زیتون ، مقام معظم رهبری درخصوص نحوه اعطای بیت المال به مسلمین در حکومت حضرت امیر(ع) می فرمایند: " در اوایل حکومت، امیرالمؤمنین بین همه‌ی آحاد مردم در اعطای بیت‌المال تساوی برقرار کرد؛ چون قبل از امیرالمؤمنین تقریباً بیست سالی بود که در اسلام رسم شده بود بعضی اشخاص را به خاطر سبقت در اسلام و مهاجر و انصار بودن و ... بر بعضی دیگر ترجیح دهند. پولی را که در بیت‌المال جمع می‌شد - که از غنایمِ جنگها و یا شاید از زکوات بود - وقتی تقسیم می‌کردند، به صورت سرانه به اشخاص می‌دادند. رسم مالیِ آن روزگار این‌گونه بود؛ مثل رسوم ادارات دولتیِ جهان امروز نبود. در آن زمان رسم شده بود که به بعضی بیشتر بدهند. امیرالمؤمنین آمد و گفت نه؛ هر کس متدیّن‌تر و مؤمن‌تر است، اجرش با خداست. هر کس توانایی بیشتری دارد، در زندگی تلاش می‌کند و اگر دنبال مال است، مال کسب می‌کند؛ اما من بیت‌المال را بالسّویه تقسیم می‌کنم. بعضی اشخاص آمدند نصیحت کردند و گفتند یا امیرالمؤمنین! این کار، شما را شکست می‌دهد و عدّه‌ای را وادار می‌کند در مقابل شما بایستند. حضرت چنین فرمود: «اتأمرونی ان اطلب النّصر بالجور فیمن ولّیت علیه من اهل الاسلام واللَّه لا اطور به ما سمر سمیر و ما ام نجم(۱)»؛ شما از من می‌خواهید که در حوزه‌ی حکومتِ خود، پیروزی را با ظلم به دست آورم؟! آری؛ من پیروز خواهم شد و عدّه‌ای مخالفت نمی‌کنند؛ ولی من این پیروزی را نمی‌خواهم. اگر بناست به خاطر ظلم و جور از امیرالمؤمنین طرفداری شود، امیرالمؤمنین آن را نمی‌خواهد. فرمود: «واللَّه ما اطور به ما سمر سمیر»؛ من هرگز چنین کاری را نخواهم کرد." 

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون ,

خطبه ۱۲۶ از سخنان آن حضرت است وقتى با تندى به او گفتند که چرا در تقسیم بیت المال میان همه مساوات مى‏ کند و سابقه و شرافت افراد را در نظر نمیگیرد:

,

" أَ تَأْمُرُونِّی أَنْ أَطْلُبَ النَّصْرَ بِالْجَوْرِ فِیمَنْ وُلِّیتُ عَلَیْهِ وَ اللَّهِ لَا أَطُورُ بِهِ مَا سَمَرَ سَمِیرٌ وَ مَا أَمَّ نَجْمٌ فِی السَّمَاءِ نَجْماً لَوْ کَانَ الْمَالُ لِی لَسَوَّیْتُ بَیْنَهُمْ فَکَیْفَ وَ إِنَّمَا الْمَالُ مَالُ اللَّهِ أَلَا وَ إِنَّ إِعْطَاءَ الْمَالِ فِی غَیْرِ حَقِّهِ تَبْذِیرٌ وَ إِسْرَافٌ وَ هُوَ یَرْفَعُ صَاحِبَهُ فِی الدُّنْیَا وَ یَضَعُهُ فِی الْآخِرَةِ وَ یُکْرِمُهُ فِی النَّاسِ وَ یُهِینُهُ عِنْدَ اللَّهِ وَ لَمْ یَضَعِ امْرُؤٌ مَالَهُ فِی غَیْرِ حَقِّهِ وَ لَا عِنْدَ غَیْرِ أَهْلِهِ إِلَّا حَرَمَهُ اللَّهُ شُکْرَهُمْ وَ کَانَ لِغَیْرِهِ وُدُّهُمْ فَإِنْ زَلَّتْ بِهِ النَّعْلُ یَوْماً فَاحْتَاجَ إِلَى مَعُونَتِهِمْ فَشَرُّ خَلِیلٍ وَ أَلْأَمُ خَدِینٍ ."
ترجمه:
آیا به من امر می‏کنید تا با ستم کردن در حق کسانى که بر آنان حکومت دارم پیروزى بجویم به خدا سوگند تا شب و روز مى ‏آید و مى ‏رود، و ستاره به دنبال ستاره حرکت مى‏ کند دست به چنین کارى نمى ‏زنم. اگر مال از خود من بود همه را در پرداخت کردن برابر مى‏ داشتم تا چه رسد به اینکه مال، مال خداست بدانید که پرداخت مال در غیر موردش تبذیر و اسراف است، و این کار شخص را در دنیا سر بلندى مى‏ دهد ولى در آخرت موجب سر شکستگى است، او را در دیده مردم با ارزش اما نزد خداوند خوار مى‏ کند. کسى مالش را در برنامه غیر حق و نزد غیر مستحق صرف نکرد مگر اینکه خداوند او را از سپاسگزارى همان مردم محروم کرد، و محبّتشان متوجه غیر او گشت، و اگر روزى قدمش بلغزد و به یارى آنان نیازمند شود همان مردم بدترین دوست و پست‏ترین رفیق خواهند بود.

,
,
,

 

,

لزوم پرداخت سهم تولید و افزایش یارانه های نقدی با افزایش قیمت حامل های انرژی

,

بیانات رهبری و خطبه های نهج البلاغه مقدمه ای بود بر بررسی سرنوشت یارانه ها(شما بخوانید بیت المال) که به تفسیرامام اول شیعیان باید به صورت مساوی تقسیم شود و نه به طرق دیگر. البته با توجه به ظرافت های موجود در بیانات رهبری، طبعا همه ی بیت المال به مردم اهدا نشده و بخشی از آن برای تقویت بنیه ی دفاعی و حمایت از مستضعفین امت اسلامی هزینه می شد. لکن آن بخشی از بیت المال که قرار بر اهدا بود باید به صورت مساوی تقسیم می گردید.

,

براساس قانون هدفمندی یارانه ها، دولت مجاز است حداکثر تاپنجاه درصد خالص وجوه حاصل از اجراء این قانون را در قالب پرداخت یارانه های نقدی و غیرنقدی هزینه کرده، سی درصد وجوه حاصل هم به بخش تولید روانه شده و بیست درصد هم در اختیار دولت قرار گیرد. همانطور که اشاره شد، کل پنجاه درصد هم مختص یارانه نقدی نیست و تنها بخشی از این مقدار باید صرف یارانه نقدی شده و مابقی در اختیار گسترش بیمه های تامین اجتماعی و مقاوم سازی مسکن گردد.

,

اینکه سهم تولید و حتی سهم بخش یارانه غیرنقدی باید تخصیص داده شده و اجرا شود شکی در آن نیست و این مهم باید محقق گردد، لکن طبق قانون، همه ساله با افزایش قیمت حامل های انرژی، به دلیل کاهش فشار بر مردم، بخشی از این افزایش قیمت در قالب یارانه نقدی باید به مردم اعطا می شد اما قریب به پنج سال عدد یارانه نقدی ثابت مانده و دولت خلاف قانون عمل کرده است. این روند در بررسی بودجه سال 95 وضعیت نامناسب تری پیدا کرده و بخشی از یارانه نقدی مردم حذف گردید. 

,

 

,

شمشیر دولبه

,

این مصوبه واکنش های مختلفی را بدنبال داشت. مهرداد بذرپاش با انتقاد از حذف یارانه پردرآمدها می گوید:یارانه ای که از قِبَل افزایش قیمت حامل‌ها به خود مردم پرداخت می‌شود و عدد آن نیز بیش از 5 سال است که ثابت مانده، حال هر روز برای 45 هزار و 500 تومان نقشه می‌کشیم که چگونه حذفش کنیم.

,

محمد حسین فرهنگی در توضیح معیار حذف یارانه های نقدی اظهار داشت: در مصوبه، هیچ عددی ذکر نشده است امّا معیاری گذاشته شده است که یارانه کسی که درآمد بیشتر از سه میلیون تومان دارد حذف خواهد شد.

,

نادر قاضی‌پور نیز به‌عنوان مخالف این تبصره گفت: هدفمندی یارانه‌ها مانند شمشیر دو لبه است و نباید بدون زحمت و تلاش به کسی پولی داده شود، بنابراین تصویب این موضوع هیچ سودی برای کشور نداشته و با توجه به اینکه دولت برنامه پنجم را به مدت یک سال دیگر تمدید کرده است، پس به دنبال آن است که قانون هدفمندی را همانند سال گذشته اجرا کند.

,

وی افزود: متاسفانه از همان ابتدا سهم تولید و اشتغال از منابع حاصل از هدفمندی یارانه‌ها پرداخت نشده است.

,

انتهای پیام/م

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه