شیخ بهایی حکیمی نادر روزگار خویش
شیخ بهایی در سال ۹۲۵ خورشیدی در بعلبک چشم به جهان گشود و دانشمند بنام دوره صفویه بود. شیخ بهایی در طول حیات پربار خویش، به نقاط مختلف جهان سفر کرد و از محضر استادان برجسته، در رشتههای گوناگون استفاده کرد و در بسیاری از دانشها متبحّر شد. او از شاگردان شهید ثانی و از افتخارات جهان اسلام بهشمار میآید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ شیخ بهایی مردی بود که از تظاهر و فخر فروشی نفرت داشت و این خود انگیزه ای برای اشتهار خالص شیخ بود. شیخ بهایی به تایید و تصدیق اکثر محققین و مستشرقین ، نادر روزگار و یکی از مردان یگانه دانش و ادب ایران بود که پرورش یافته فرهنگ آن عصر این مرز و بوم و از بهترین نمایندگان معارف ایران در قرن دهم و یازدهم هجری قمری بوده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,,
سوم اردیبهشت ماه، روز بزرگداشت شیخ بهایی، عالم کمنظیر، فقیه و حکیم فرزانه است؛ او که از شاگردان شهید ثانی و از افتخارات جهان اسلام بهشمار میآید.
,,
شخصیت علمی و ادبی و اخلاق و پارسای او باعث شد تا از ۴۳ سالگی شیخالاسلام اصفهان شود و در پی انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان (در ۱۰۰۶ قمری)، از ۵۳ سالگی تا آخر عمر (۷۵ سالگی) منصب شیخالاسلامی پایتخت صفوی را در دربار مقتدرترین شاه صفوی،شاه عباس اول برعهده داشته باشد.
,,
شیخ بهاء الدین ، محمدبن حسین عاملی معروف به شیخ بهایی دانشمند بنام دوره صفویه است. اصل وی از جبل عامل شام بود.
,,
شیخ بهایی در سال ۹۲۵ خورشیدی در بعلبک چشم به جهان گشود و دانشمند بنام دوره صفویه بود. اصل وی از جبل عامل شام بود. بهاء الدین محمد ده ساله بود که پدرش عزالدین حسین عاملی از بزرگان علمای شام بسوی ایران رهسپار گردید و چون به قزوین رسیدند و آن شهر را مرکز دانشمندان شیعه یافتند، در آن سکنی گزیدند و بهاءالدین به شاگردی پدر و دیگر دانشمندان آن عصر مشغول گردید.
,,
مرگ این عارف بزرگ و دانشمند را به سال 1030 و یا 1031 هجری در پایان هشتاد و هفتمین سال حیاتش ذکر کرده اند.وی در شهر اصفهان روی در نقاب خاک کشید و مریدان پیکر او را با شکوهی که شایسته شان او بود ، به مشهد بردند و در جوار حرم هشتمین امام شیعیان به خاک سپردند.
,
,
,
شیخ بهایی در طول حیات پربار خویش، به نقاط مختلف جهان سفر کرد و از محضر استادان برجسته، در رشتههای گوناگون استفاده کرد و در بسیاری از دانشها متبحّر شد. او با ارائه حدود 100 اثر ارزنده در شاخههای مختلف علم و تربیت شاگردان بسیار که هر کدام منشأ برکات فراوان بودند، به جهان اسلام روشنایی بخشید.
,,
شیخ بهایی شاگردانی تربیت نموده که به نوبه خود از بزرگترین مفاخر علم و ادب ایران بوده اند، مانند فیلسوف و حکیم الهی ملاصدرای شیرازی و ملاحسن حنیفی کاشانی وعده یی دیگر که در فلسفه و حکمت الهی و فقه و اصول و ریاضی و نجوم سرآمد بوده و ستارگان درخشانی در آسمان علم و ادب ایران گردیدند که نه تنها ایران ،بلکه عالم اسلام به وجود آنان افتخار می کند.
,,
,
میراث ماندگار شیخ، هنوز پس از قرنها چراغ راه پویندگان دانش و دین است. شیخ بهایی که در کودکی وارد ایران شده بود، از همان دوران، علاقه وافری به یادگیری زبان فارسی نشان داد و سرانجام با مکالمه، ترجمه و نگارش به زبانفارسی به خوبی آشنا شد . از نخبگان و فرزانگان دوران که خوشه چین خرمن پرفیض شیخ بهایی بودند، میتوان ملاصدرای شیرازی، ملامحسن فیض کاشانی، فیاض لاهیجی، محقق سبزواری، سیدحسن کرکی، سیدماجد بحرانی و ملامحمدتقی مجلسی را نام برد که هر کدام از آنها، خدمتی بزرگ به دنیای اسلام ارائه دادند و نقشی عظیم در هدایت جامعه بشری ایفا کردند .
,,
,
شیخ در فاصلهٔ سالهای ۹۹۴ تا ۱۰۰۸ قمری سفرهایی چند به خارج از قلمروی صفویه داشت. مکه، مصر و شام از جمله مقاصد این سفرها بودهاند.
,,
,
از جمله آثار مهندسی و فنی شیخ بهایی میتوان به «خواص الاعداد»، «علم الحساب»، «علم جبر و مقابله»، «اعمال مساحت»، «خلاصه الحساب» و «تحفه حاتمیه» اشاره کرد. «طومار شیخ بهایی»، «انتقال آب رود کارون»، «چهل ستون»، «بنای بارگاه حضرت علی»، «نقشه ارگ»، «بقعه بابا رکنالدین»، «منار جنبان»، «حمام شیخ بهایی»، «مسجد شیخ لطف الله»، «مسجد شاه اصفهان»، «طراح باغ» و «استفاده از زغال چوب در پی ساختمان» برخی از آثار معماری و خدمات علمی منتسب به شیخ بهایی است.
,,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه