عکس العمل هایی با رنگ و بوی سیاسی؛
آقای روحانی! اجازه سنگ اندازی در اجرای ایجاد امنیت مردم را ندهید
رئیس جمهور محترم اگر در این جهت همکاری نمی کند و به دولت خود نیز چنین اجازه ای نمی دهد اجازه ندهد در اجرای ایجاد امنیت اجتماعی و روانی مردم سنگ اندازی شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گام نیوز در اخبار شنیدیم که رئیس پلیس تهران گفته تعداد 7000 نیروی گشت نامحسوس در تهران سازماندهی کرده ایم تا در باره چهار تخلف اجتماعی به پلیس گزارش دهند و پلیس نیز بر اساس ضوابط، برخورد لازم را در جهت جلوگیری از جرم با مرتکبین انجام دهد. این چهار جرم عبارتند از: ایجاد مزاحمت برای نوامیس، کشف حجاب در خودروها، رانندگی پرخطر در بزرگراه ها، انجام حرکات نمایشی.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گام نیوز ,تاکنون برای مبارزه با بزه های اجتماعی راهکارهای فراوانی ارائه شده، ولی تجربه نشان داده که هیچکدام از این طرح ها موفقیت قابل قبولی نداشته و بعد از مدتی به وادی فراموشی سپرده شده اند. اینکه چرا این طرح ها با موفقیت چندانی روبرو نمی شوند دلایل مختلفی می تواند داشته باشد.
,یکی اینکه اراده قوی در مجریان برای اجرای قوانین وضع شده وجود ندارد. دوم مخالفت برخی از مسئولان که باید خود حامی باشند ولی به دلایل خاصی سنگ اندازی می کنند.سوم مقاومت تعدادی از شهروندان در اجرای این طرح که در نهایت موجب تضعیف اراده ی مجریان قانون می شود و دلایل دیگری که در هر دوره ای می تواند متفاوت باشد. قبل از آنکه در باره ی این طرح جدید نیروی انتظامی صحبتی داشته باشم چند سؤال طرح می کنم:
,1. آیا در جامعه ی ما بزه های اجتماعی وجود دارد؟ 2. آیا ضرورت مبارزه با این بزه ها احساس می شود یا خیر؟ 3 . اگر وجود دارد مهمترین بزه هایی که باید با آن ها مبارزه شود چیست؟ 4. نظر مردم در باره ی مبارزه با این بزه ها چیست؟ 5. نظر دولتمردان برای مبارزه با این بزه ها چیست؟ و سؤالاتی از این قبیل. اینکه در جامعه بزه وجود دارد شکی نیست این تنها اختصاص به جامعه ما ندارد بلکه بسیاری از جوامع را شامل می شود. البته با تفاوتهای کمی و کیفی.
,این چهار موردی که در مصاحبه ی رئیس پلیس تهران گفته شد چهار بزه ای است که متأسفانه نه تنها در تهران بلکه در سایر نقاط ایران نیز کم و بیش وجود دارد. اگر از فضای سیاسی و جناحی و رسانه ای خارج شویم مطمئنم تمامی مردم نسبت به سه مورد بزه در جامعه کاملا ناراضی و ناخوشنودند و خواهان جامعه و محیطی هستند که همگان در آن احساس امنیت و آرامش کنند. اینکه زن و مرد جامعه در برابر بی حرمتی ها و تجاوز به عنف عده ای افراد مجرم احساس امنیت نکنند آسیبی جدی برای زندگی همه ی مردم است. بنابراین هرچه این بی قانونی ها در جامعه بیشتر باشد نابسامانی در جامعه و عدم امنیت روحی و روانی در مردم بیشتر خواهد بود.
,اگر متولیان امر بتوانند با این پدیده های مجرمانه مبارزه کنند ولی به هر دلیلی از زیر بار آن شانه خالی کنند قطعا باید پاسخگو باشند. جامعه ای که ناامن باشد همه درآن ضرر می کنند فرقی بین موافقین یا مخالفین اجرای طرح نیز نیست. در نظر بگیرید خانمی در خیابان در حال حرکت است عده ای دزد و چاقوکش بر سر او بریزند و کیف و زیورآلات اورا ببرند و تا سر حد مرگ به او آسیب رسانند و گاه برای آنکه شناسایی نشوند او را بکشند. پدیده ای که متأسفانه گاه و بیگاه شاهد آن هستیم. در چنین جامعه ای چگونه می توان امنیت روانی یا امنیت جسمی داشت؟ قتل جان خراش یک کودک افغانی نمونه ای از این جرایم است. اما در مورد پدیده ی بی حجابی که ممکن است عده ای مبارزه با آن را برنتابند چون خود از مصادیق آن هستند و یا از قبل آن می خواهند در نزد عده ای کسب وجهه کنند باز هم یک ضرورت است. ضرورتی که سال ها به شیوه ی دقیق و درست با آن برخورد نشده است. فراموش نکنیم که جامعه ی ما یک جامعه اسلامی است و حفظ حجاب در چارچوب اسلام برای مرد و زن واجب است. هر چند که پدیده ی بی حجابی در جوامع غیر دینی بزه محسوب نمی شود ولی در جامعه ما از آنجا که از ضروریات دین و دستور صریح قرآن است باید رعایت شود. به خصوص آسیب هایی که از ناحیه بی حجابی به جامعه خصوصا جوانان وارد می شود. اتفاقا تمامی تلاش دشمن نیز بر این است که این حجاب را که همواره برای زنان سدی در برابر نقشه های شوم استعمارگران برای تسلط بر جوامع اسلامی بوده از سر آنان بردارند. در واقع با برداشتن هر حجاب از سر هر زن مسلمان سنگری را برای نفوذ بیشتر خود فتح می کنند. نفوذ مرحله به مرحله و سنگر به سنگر دشمن برای تسلط بر جوامع اسلامی، با ترویج بی بند و باری هاست که یکی از نمونه های آن بی حجابی است.
,همه می دانیم که رئیس جمهور طبق قانون اساسی مسئولیت اعتلای کشور، ترویج دین و اخلاق، دعوت به خیر و امر به معروف و نهی از منکر به عنوان یک وظیفه متقابل ملت و دولت، به کار گرفتن همه امکانات برای ایجاد محیطی مساعد برای رشد فضائل اخلاقی براساس ایمان، تقوا و مبارزه با کلیه مظاهر فساد و تباهی و پاسداری از قداست خانواده و استواری روابط خانوادگی بر پایه حقوق و اخلاق اسلامی را برعهده دارد. مسلما اجرای این وظایف نیاز به سازوکارها و سرمایه گذاری هایی دارد که جز با اهتمام جدی و انگیزه ی ایمانی و اراده ی دینی و انقلابی امکان پذیر نیست.
,انتظار بر این بود که رئیس جمهور که خود فردی روحانی است و قبل از آنکه رئیس جمهور باشد رسالت هدایتگری و اصلاح اخلاق و روحیات مردم را برعهده دارد؛ یکی از مهم ترین رسالت های خود را اصلاح اخلاق و رفتار آحاد جامعه بداند. در حالی که شاهد موضع تند و تلخ رئیس جمهور در برابر این برنامه نیروی انتظامی بودیم که هدفی جز ایجاد آرامش اجتماعی و مبارزه با بزهکاری ها در جامعه ندارد . متأسفانه برخی رفتارهای رؤسای جمهور یا مسئولان بلندپایه در جهت حمایت از رفتار ناپسند برخی از اقشار جامعه اثری سوء بر فضای اخلاقی جامعه دارد. رفتاری که رئیس جمهور سابق نیز در برابر یکی از اقدامات نیروی انتظامی از خود نشان داد؛ و حالا رئیس جمهور روحانی نیز همان مسیر یا تندتر را طی می کند. عکس العمل هایی که بیشتر رنگ و بوی سیاسی دارد.
,به عقیده من باید قوه ی قضائیه و نیروی انتظامی براساس وظایفی که قانون برایشان در نظر گرفته عمل کنند و در انجام مأموریت های محوله ذره ای کوتاهی نکنند و با جرائم تعریف شده که به ساختار اجتماعی جامعه و امنیت روانی و جسمی مردم لطمه وارد می کنند قاطعانه برخورد کنند. اطمینان دارم اگر قوانین ابلاغی به درستی و با حفظ حرمت و حقوق مردم اجرا شود و مقطعی و گذرا نباشد و مردم در عمل کاهش این جرائم را مشاهده نمایند بدون تردید با استقبال مردم روبرو خاهد شد. چرا که نتیجه اش به خود مردم برمی گردد. امیدوارم رئیس جمهور محترم اگر در این جهت همکاری نمی کند و به دولت خود نیز چنین اجازه ای نمی دهد اجازه ندهد در اجرای ایجاد امنیت اجتماعی و روانی مردم سنگ اندازی شود.
,نصرالله شفیعی نوشت
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه