شهردار شهر زیر زمینی نوش آباد:
گردشگری چاره رهایی از اقتصاد نفتی است
عباس شافعی گفت: خیلیها هستند که برای یک شب یا چند ساعت در مناطقی مانند مرنجاب حضور پیدا میکنند و میروند و به خاطر بیبرنامگیها حاصل حضور آنان چیزی جز آلودگی محیط زیست و تخریب طبیعت نیست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، توجه به گردشگری یکی از مهم ترین رویکردهای اقتصادی جهان است. در ایران نیز تلاش شده است با تاسیس نهادهایی همچون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری توجه به این مسأله بیشتر شود، ولی آن چنان که باید برنامههای متقن و دامنه داری برای سامان دادن این حوزهی اقتصاد اجرا نشده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خطب شکن،,عباس شافعی، شهردار شهر زیرزمینی نوش آباد (اویی) است که در طول مدت مسئولیت خود، تجربیات گران بهایی در مورد جذب گردشگر به دست آورده است. وی در این گفتگو با مطرح کردن صنعت گردشگری به عنوان یکی از راههایی که میتوان با استفاده از آن از سلطهی اقتصاد وابسته به نفت خارج شد، راهکارهایی را برای بهره گیری بهتر از فرصتهای جذب گردشگر در شهرستان مطرح میکند.
در چند سال گذشته بحثهای مربوط به اقتصاد مقاومتی به صورت جدی و با تاکیدات مقام معظم رهبری مورد توجه قرار گرفته است. البته بحثهایی به این مضمون برای رهایی کشور از وابستگی، از مدتها قبل در بیانات و نظرات ایشان به چشم میخورد. رهبری از سالیان پیش به صورت مکرر به مسئولان تذکر دادند که باید روزی برسد که در چاههای نفت را ببندیم و از وابستگی به آن رها شویم که این مطلب برای رفع وابستگی و خروج از ضربههایی است که ممکن است بر اقتصاد کشور وارد شود.
آیا میتوانیم درِ چاههای نفت را ببندیم؟!
این سوال تازگی ندارد، بسیاری از فرهیختگان و صاحب نظران روی این سوال کار کردهاند و به همین خاطر است که جدیت بیشتری برای تحقق اقتصاد مقاومتی در بین بسیاری از آنان وجود دارد…
اقتصاد کشور ما از مدتها پیش بر روی درآمدهای نفتی شکل گرفته است و در تاریخ صد و چند سالهای که از اکتشاف این ماده در این گذشته است، اگر روزی قیمت نفت نوسان منفی به خود میدید، فعالیتهای اقتصادی کشور نیز دچار رکود یا حتی تعطیل میشد. نفت منبع درآمدی برای تامین هزینههای جاری و هم هزینههای عمرانی محسوب میشد و هرگز به آن به عنوان ثروت و سرمایه نگاه نمیشد. به محض این که دولت درصدد تصویب بودجه بر میآمد قیمت نفت را در سال آینده پیش بینی میکرد و بر اساس آن برای بخشهای مختلف اقتصادی برنامه میریخت.
آن چه در سالهای اخیر اتفاق افتاده، این است که هزینهی استخراج نفت در حال عبور از مبلغی است که آن را از ما میخرند. به این ترتیب به جایی که خود به خود استخراج نفت صرفهی اقتصادی ندارد و باید در چاههای نفت را بست، نزدیک میشویم. در واقع هم اکنون هم به نظر میرسد صرفه بر این است که چاههای نفت بسته شود و استخراج آن متوقف گردد، با این حال برخی ملاحظات سیاسی مانع آن میشود. البته سازمان مدیریت و برنامه ریزی در آمارهایی که منتشر شده، ادعا کرده که وابستگی بودجهی کشور به درآمدهای نفتی در سال ۹۴ تنها ۳۳ درصد بوده است و در سال جاری به ۲۵ درصد خواهد رسید.
چه چیزی جایگزین نفت میشود؟
در دنیا، کشورهایی که معمولا صاحب منابع طبیعی و زیرزمینی مثل نفت نیستند، به گردشگری توجه ویزهای دارند. این صنعت به جهت گردش مالی و ارزآوری بعد از نفت، دومین صنعت بزرگ است.
در سال ۱۹۵۰ میلادی تعداد گردشگران در جهان ۵۰ میلیون نفر بوده که ۲۵ میلیون دلار از طریق آن عاید کشورهای گردشگرپذیر شده است. در آماری که سازمان جهانی گردشگری در سال ۲۰۱۵ منتشر کرد نشان میدهد شمار گردشگران جهان به ۱ میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفر و گردش مالی آن به ۱۵۰۰ میلیارد دلار رسیده است.
در ایران آمارها حکایت از توجهی اندک به گردشگری دارد: بر اساس آمارها سهم ایران از ۱ میلیارد ۴۰۰ میلیون گردشگر سال ۲۰۱۵ تنها ۰٫۳۴ درصد بوده است، چیزی حدود ۵ میلیون نفر. این در حالی است که کشورهایی مثل فرانسه، آمریکا و چین به ترتیب با ۸۵، ۷۰ و ۵۷ میلیون نفر بیشترین سهم را از این صنعت داشتهاند.
اعتقادی که باید ایجاد شود
از طرف دیگر طبق آماری که معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ارائه داده بود ایران جزء ۱۰ کشور برتر جهان در زمینهی دارا بودن جاذبههای گردشگری است.
تا زمانی که مسئولان ما به گردشگری اعتقاد پیدا نکنند، اتفاق خاصی در این زمینه رخ نخواهد داد. درست است که گردشگر همراه خود ممکن است ناهنجاریهایی را به همراه آورد، ولی این تبعات با اعتقاد و عمل درست مدیران قابل رفع است.
گردشگران بی برنامه، گردشگران مشکلساز
سازمان جهانی گردشگری کسی را توریسم میداند که حداقل ۲۴ ساعت و حداکثر ۶ ماه در منطقهای بماند که اگر چنین تعریفی را مد نظر قرار دهیم، به نظر میرسد شمار گردشگران منطقهی ما، کمتر از آن چیزی است که به عنوان آمار رسمی اعلام میشود. خیلیها هستند که برای یک شب یا چند ساعت در مناطقی مانند مرنجاب حضور پیدا میکنند و میروند و به خاطر بیبرنامگیها حاصل حضور آنان چیزی جز آلودگی محیط زیست و تخریب طبیعت نیست.
راههایی برای ارتقای گردشگری آران و بیدگل
یکی از مشکلاتی که منطقهی ما نیز همانند کل کشور درگیر آن است، فقدان طرح جامع گردشگری برای مدیریت این مقوله است. البته کارهایی به صورت جسته و گریخته انجام شده است، ولی باید برای ساماندهی درست و عمل موثر، در این زمینه نقشهی راه داشته باشیم. کارهای جدا از هم نه تنها دردی را دوا نخواهد کرد، بلکه ممکن است تبعات جبران ناپذیری را هم به همراه داشته باشد.
جذب سرمایه گذاری در صنعت گردشگری یکی دیگر از بایدهای رونق گردشگری در منطقه است. یکی از عواملی که سبب میشود گهگاه برخی موارد ناخوشایند از حضور گردشگران در شهرستان مشاهده شود، فقدان زیرساختهای مناسب برای پذیرایی از آنان است. در واقع جاذبههای گردشگری آران و بیدگل گردشگران را به خود جذب میکند و شهرهای اطراف از آن سود میبرند.
آموزش، فرهنگسازی و توانمندسازی شهروندان برای پذیرایی از گردشگران سومین عاملی است که به رشد این صنعت در شهرستان کمک میکند. هنوز مزهی شیرین اقتصاد گردشگری زیر زبان شهروندان ما حس نشده است، به همین خاطر هنوز آن طور که باید نتوانستهایم موفق باشیم. در ایام نوروز حدود ۷۰ هزار نفر به عنوان گردشگر وارد شهر میشوند، ولی مردم نمیتوانند از حضور آنان در شهر، بهره برداری کنند.
انتهای پیام/گ
عباس شافعی، شهردار شهر زیرزمینی نوش آباد (اویی) است که در طول مدت مسئولیت خود، تجربیات گران بهایی در مورد جذب گردشگر به دست آورده است. وی در این گفتگو با مطرح کردن صنعت گردشگری به عنوان یکی از راههایی که میتوان با استفاده از آن از سلطهی اقتصاد وابسته به نفت خارج شد، راهکارهایی را برای بهره گیری بهتر از فرصتهای جذب گردشگر در شهرستان مطرح میکند.
در چند سال گذشته بحثهای مربوط به اقتصاد مقاومتی به صورت جدی و با تاکیدات مقام معظم رهبری مورد توجه قرار گرفته است. البته بحثهایی به این مضمون برای رهایی کشور از وابستگی، از مدتها قبل در بیانات و نظرات ایشان به چشم میخورد. رهبری از سالیان پیش به صورت مکرر به مسئولان تذکر دادند که باید روزی برسد که در چاههای نفت را ببندیم و از وابستگی به آن رها شویم که این مطلب برای رفع وابستگی و خروج از ضربههایی است که ممکن است بر اقتصاد کشور وارد شود.
آیا میتوانیم درِ چاههای نفت را ببندیم؟!
این سوال تازگی ندارد، بسیاری از فرهیختگان و صاحب نظران روی این سوال کار کردهاند و به همین خاطر است که جدیت بیشتری برای تحقق اقتصاد مقاومتی در بین بسیاری از آنان وجود دارد…
اقتصاد کشور ما از مدتها پیش بر روی درآمدهای نفتی شکل گرفته است و در تاریخ صد و چند سالهای که از اکتشاف این ماده در این گذشته است، اگر روزی قیمت نفت نوسان منفی به خود میدید، فعالیتهای اقتصادی کشور نیز دچار رکود یا حتی تعطیل میشد. نفت منبع درآمدی برای تامین هزینههای جاری و هم هزینههای عمرانی محسوب میشد و هرگز به آن به عنوان ثروت و سرمایه نگاه نمیشد. به محض این که دولت درصدد تصویب بودجه بر میآمد قیمت نفت را در سال آینده پیش بینی میکرد و بر اساس آن برای بخشهای مختلف اقتصادی برنامه میریخت.
آن چه در سالهای اخیر اتفاق افتاده، این است که هزینهی استخراج نفت در حال عبور از مبلغی است که آن را از ما میخرند. به این ترتیب به جایی که خود به خود استخراج نفت صرفهی اقتصادی ندارد و باید در چاههای نفت را بست، نزدیک میشویم. در واقع هم اکنون هم به نظر میرسد صرفه بر این است که چاههای نفت بسته شود و استخراج آن متوقف گردد، با این حال برخی ملاحظات سیاسی مانع آن میشود. البته سازمان مدیریت و برنامه ریزی در آمارهایی که منتشر شده، ادعا کرده که وابستگی بودجهی کشور به درآمدهای نفتی در سال ۹۴ تنها ۳۳ درصد بوده است و در سال جاری به ۲۵ درصد خواهد رسید.
چه چیزی جایگزین نفت میشود؟
در دنیا، کشورهایی که معمولا صاحب منابع طبیعی و زیرزمینی مثل نفت نیستند، به گردشگری توجه ویزهای دارند. این صنعت به جهت گردش مالی و ارزآوری بعد از نفت، دومین صنعت بزرگ است.
در سال ۱۹۵۰ میلادی تعداد گردشگران در جهان ۵۰ میلیون نفر بوده که ۲۵ میلیون دلار از طریق آن عاید کشورهای گردشگرپذیر شده است. در آماری که سازمان جهانی گردشگری در سال ۲۰۱۵ منتشر کرد نشان میدهد شمار گردشگران جهان به ۱ میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفر و گردش مالی آن به ۱۵۰۰ میلیارد دلار رسیده است.
در ایران آمارها حکایت از توجهی اندک به گردشگری دارد: بر اساس آمارها سهم ایران از ۱ میلیارد ۴۰۰ میلیون گردشگر سال ۲۰۱۵ تنها ۰٫۳۴ درصد بوده است، چیزی حدود ۵ میلیون نفر. این در حالی است که کشورهایی مثل فرانسه، آمریکا و چین به ترتیب با ۸۵، ۷۰ و ۵۷ میلیون نفر بیشترین سهم را از این صنعت داشتهاند.
اعتقادی که باید ایجاد شود
از طرف دیگر طبق آماری که معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ارائه داده بود ایران جزء ۱۰ کشور برتر جهان در زمینهی دارا بودن جاذبههای گردشگری است.
تا زمانی که مسئولان ما به گردشگری اعتقاد پیدا نکنند، اتفاق خاصی در این زمینه رخ نخواهد داد. درست است که گردشگر همراه خود ممکن است ناهنجاریهایی را به همراه آورد، ولی این تبعات با اعتقاد و عمل درست مدیران قابل رفع است.
گردشگران بی برنامه، گردشگران مشکلساز
سازمان جهانی گردشگری کسی را توریسم میداند که حداقل ۲۴ ساعت و حداکثر ۶ ماه در منطقهای بماند که اگر چنین تعریفی را مد نظر قرار دهیم، به نظر میرسد شمار گردشگران منطقهی ما، کمتر از آن چیزی است که به عنوان آمار رسمی اعلام میشود. خیلیها هستند که برای یک شب یا چند ساعت در مناطقی مانند مرنجاب حضور پیدا میکنند و میروند و به خاطر بیبرنامگیها حاصل حضور آنان چیزی جز آلودگی محیط زیست و تخریب طبیعت نیست.
راههایی برای ارتقای گردشگری آران و بیدگل
یکی از مشکلاتی که منطقهی ما نیز همانند کل کشور درگیر آن است، فقدان طرح جامع گردشگری برای مدیریت این مقوله است. البته کارهایی به صورت جسته و گریخته انجام شده است، ولی باید برای ساماندهی درست و عمل موثر، در این زمینه نقشهی راه داشته باشیم. کارهای جدا از هم نه تنها دردی را دوا نخواهد کرد، بلکه ممکن است تبعات جبران ناپذیری را هم به همراه داشته باشد.
جذب سرمایه گذاری در صنعت گردشگری یکی دیگر از بایدهای رونق گردشگری در منطقه است. یکی از عواملی که سبب میشود گهگاه برخی موارد ناخوشایند از حضور گردشگران در شهرستان مشاهده شود، فقدان زیرساختهای مناسب برای پذیرایی از آنان است. در واقع جاذبههای گردشگری آران و بیدگل گردشگران را به خود جذب میکند و شهرهای اطراف از آن سود میبرند.
آموزش، فرهنگسازی و توانمندسازی شهروندان برای پذیرایی از گردشگران سومین عاملی است که به رشد این صنعت در شهرستان کمک میکند. هنوز مزهی شیرین اقتصاد گردشگری زیر زبان شهروندان ما حس نشده است، به همین خاطر هنوز آن طور که باید نتوانستهایم موفق باشیم. در ایام نوروز حدود ۷۰ هزار نفر به عنوان گردشگر وارد شهر میشوند، ولی مردم نمیتوانند از حضور آنان در شهر، بهره برداری کنند.
انتهای پیام/گ
عباس شافعی، شهردار شهر زیرزمینی نوش آباد (اویی) است که در طول مدت مسئولیت خود، تجربیات گران بهایی در مورد جذب گردشگر به دست آورده است. وی در این گفتگو با مطرح کردن صنعت گردشگری به عنوان یکی از راههایی که میتوان با استفاده از آن از سلطهی اقتصاد وابسته به نفت خارج شد، راهکارهایی را برای بهره گیری بهتر از فرصتهای جذب گردشگر در شهرستان مطرح میکند.
,در چند سال گذشته بحثهای مربوط به اقتصاد مقاومتی به صورت جدی و با تاکیدات مقام معظم رهبری مورد توجه قرار گرفته است. البته بحثهایی به این مضمون برای رهایی کشور از وابستگی، از مدتها قبل در بیانات و نظرات ایشان به چشم میخورد. رهبری از سالیان پیش به صورت مکرر به مسئولان تذکر دادند که باید روزی برسد که در چاههای نفت را ببندیم و از وابستگی به آن رها شویم که این مطلب برای رفع وابستگی و خروج از ضربههایی است که ممکن است بر اقتصاد کشور وارد شود.
,آیا میتوانیم درِ چاههای نفت را ببندیم؟!
, آیا میتوانیم درِ چاههای نفت را ببندیم؟!,
این سوال تازگی ندارد، بسیاری از فرهیختگان و صاحب نظران روی این سوال کار کردهاند و به همین خاطر است که جدیت بیشتری برای تحقق اقتصاد مقاومتی در بین بسیاری از آنان وجود دارد…
,
اقتصاد کشور ما از مدتها پیش بر روی درآمدهای نفتی شکل گرفته است و در تاریخ صد و چند سالهای که از اکتشاف این ماده در این گذشته است، اگر روزی قیمت نفت نوسان منفی به خود میدید، فعالیتهای اقتصادی کشور نیز دچار رکود یا حتی تعطیل میشد. نفت منبع درآمدی برای تامین هزینههای جاری و هم هزینههای عمرانی محسوب میشد و هرگز به آن به عنوان ثروت و سرمایه نگاه نمیشد. به محض این که دولت درصدد تصویب بودجه بر میآمد قیمت نفت را در سال آینده پیش بینی میکرد و بر اساس آن برای بخشهای مختلف اقتصادی برنامه میریخت.
,آن چه در سالهای اخیر اتفاق افتاده، این است که هزینهی استخراج نفت در حال عبور از مبلغی است که آن را از ما میخرند. به این ترتیب به جایی که خود به خود استخراج نفت صرفهی اقتصادی ندارد و باید در چاههای نفت را بست، نزدیک میشویم. در واقع هم اکنون هم به نظر میرسد صرفه بر این است که چاههای نفت بسته شود و استخراج آن متوقف گردد، با این حال برخی ملاحظات سیاسی مانع آن میشود. البته سازمان مدیریت و برنامه ریزی در آمارهایی که منتشر شده، ادعا کرده که وابستگی بودجهی کشور به درآمدهای نفتی در سال ۹۴ تنها ۳۳ درصد بوده است و در سال جاری به ۲۵ درصد خواهد رسید.
,چه چیزی جایگزین نفت میشود؟
, چه چیزی جایگزین نفت میشود؟,
در دنیا، کشورهایی که معمولا صاحب منابع طبیعی و زیرزمینی مثل نفت نیستند، به گردشگری توجه ویزهای دارند. این صنعت به جهت گردش مالی و ارزآوری بعد از نفت، دومین صنعت بزرگ است.
,
در سال ۱۹۵۰ میلادی تعداد گردشگران در جهان ۵۰ میلیون نفر بوده که ۲۵ میلیون دلار از طریق آن عاید کشورهای گردشگرپذیر شده است. در آماری که سازمان جهانی گردشگری در سال ۲۰۱۵ منتشر کرد نشان میدهد شمار گردشگران جهان به ۱ میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفر و گردش مالی آن به ۱۵۰۰ میلیارد دلار رسیده است.
,در ایران آمارها حکایت از توجهی اندک به گردشگری دارد: بر اساس آمارها سهم ایران از ۱ میلیارد ۴۰۰ میلیون گردشگر سال ۲۰۱۵ تنها ۰٫۳۴ درصد بوده است، چیزی حدود ۵ میلیون نفر. این در حالی است که کشورهایی مثل فرانسه، آمریکا و چین به ترتیب با ۸۵، ۷۰ و ۵۷ میلیون نفر بیشترین سهم را از این صنعت داشتهاند.
,اعتقادی که باید ایجاد شود
, اعتقادی که باید ایجاد شود,
از طرف دیگر طبق آماری که معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ارائه داده بود ایران جزء ۱۰ کشور برتر جهان در زمینهی دارا بودن جاذبههای گردشگری است.
,
تا زمانی که مسئولان ما به گردشگری اعتقاد پیدا نکنند، اتفاق خاصی در این زمینه رخ نخواهد داد. درست است که گردشگر همراه خود ممکن است ناهنجاریهایی را به همراه آورد، ولی این تبعات با اعتقاد و عمل درست مدیران قابل رفع است.
,گردشگران بی برنامه، گردشگران مشکلساز
, گردشگران بی برنامه، گردشگران مشکلساز,
سازمان جهانی گردشگری کسی را توریسم میداند که حداقل ۲۴ ساعت و حداکثر ۶ ماه در منطقهای بماند که اگر چنین تعریفی را مد نظر قرار دهیم، به نظر میرسد شمار گردشگران منطقهی ما، کمتر از آن چیزی است که به عنوان آمار رسمی اعلام میشود. خیلیها هستند که برای یک شب یا چند ساعت در مناطقی مانند مرنجاب حضور پیدا میکنند و میروند و به خاطر بیبرنامگیها حاصل حضور آنان چیزی جز آلودگی محیط زیست و تخریب طبیعت نیست.
,
راههایی برای ارتقای گردشگری آران و بیدگل
, راههایی برای ارتقای گردشگری آران و بیدگل,
یکی از مشکلاتی که منطقهی ما نیز همانند کل کشور درگیر آن است، فقدان طرح جامع گردشگری برای مدیریت این مقوله است. البته کارهایی به صورت جسته و گریخته انجام شده است، ولی باید برای ساماندهی درست و عمل موثر، در این زمینه نقشهی راه داشته باشیم. کارهای جدا از هم نه تنها دردی را دوا نخواهد کرد، بلکه ممکن است تبعات جبران ناپذیری را هم به همراه داشته باشد.
,
جذب سرمایه گذاری در صنعت گردشگری یکی دیگر از بایدهای رونق گردشگری در منطقه است. یکی از عواملی که سبب میشود گهگاه برخی موارد ناخوشایند از حضور گردشگران در شهرستان مشاهده شود، فقدان زیرساختهای مناسب برای پذیرایی از آنان است. در واقع جاذبههای گردشگری آران و بیدگل گردشگران را به خود جذب میکند و شهرهای اطراف از آن سود میبرند.
,آموزش، فرهنگسازی و توانمندسازی شهروندان برای پذیرایی از گردشگران سومین عاملی است که به رشد این صنعت در شهرستان کمک میکند. هنوز مزهی شیرین اقتصاد گردشگری زیر زبان شهروندان ما حس نشده است، به همین خاطر هنوز آن طور که باید نتوانستهایم موفق باشیم. در ایام نوروز حدود ۷۰ هزار نفر به عنوان گردشگر وارد شهر میشوند، ولی مردم نمیتوانند از حضور آنان در شهر، بهره برداری کنند.
,انتهای پیام/گ
,]
ارسال دیدگاه