خاطراتی شیرین از یک شغل مقدس/ از مبارزی که با منافقین در کلاس درس انشا جنگید تا معلمی که مدرسه ساز شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از  شبکه اطلاع رسانی مرصاد، معلمی یکی از جذاب ترین و پر خاطره ترین مشاغلی است که امروز جمع کثری از جامعه به آن مشغول هستند.

هر یک از معلمان خاطرات شنیدنی دارند که می توان صدها جلد کتاب از آن نوشته و به چاپ رساند. دوران آموزشی، مواجهه با مشکلات، سر و کار داشتن با دانش آموزان، فداکاری ها و  ده ها مورد دیگر از جمله مسائلی است که یک معلم در دوران خدمت خود با آن روبرو می شود که بیان آن ها می تواند برای دیگر اقشار جامعه هم جالب توجه باشد.

در ادامه گفتگوهایی از 9 معلم آمده است که هر یک خاطرات تلخ و شیرین، فداکاری ها و خواسته های خود را بیان کرده اند.

رزمنده ای که در دوران اسارت هم معلمی کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد  به نقل از  سراب روانسر، آزاده سرافراز  حاج محمد صالح مرادی جانباز 50 درصد یکی از یادگاران عرصه جهاد علم و عمل است که در هر دو سنگر جنگ و تدریس برای شهر و دیاریش افتخار آفرینی کرده است.

خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی سراب روانسر به بهانه  هفته معلم و بزرگداشت مقام معلم به گفتگوی مختصری با این معلم سرافراز، پرداخته است که در ادامه آمده است.

او در گفتگو با خبرنگار سراب روانسر اظهار داشت: متولد سال 1340 در روانسر هستم که دوره ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را در روانسر ادامه دادم و در در اوایل جنگ با اصرار خودم برای دفاع از مملکت به جبهه رفتم.

ورود به جبهه در سن 17 سالگی

وی عنوان داشت: به فرمان رهبر کبیر انقلاب امام خمینی(ره) و جهت دفاع از کشور و دین پس از طی مراحل اولیه آموزش در سن 17 سالگی وارد جبهه شدم و پس چندین بار مجروحیت اسیر شدم و به عراق انتقال داده شدم.

این آزداه سرافراز بیان داشت: در زمان اسارت به بدترین وضع با ما رفتار می شد. از شکنجه های روحی و جسمی گرفته تا توهین و اهانت؛ اما در این میان تلاش در جهت حفظ نظام باعث شده بود تا اینگونه دردها برای ما قابل تحمل باشد.

 مرادی تصریح کرد: توهین به مقدسات و شخصیت های ما ایرانی ها یکی از اصلی ترین روش های نیروهای بعثی در شکنجه ما بود و در صورت سرپیچی ما را به شکنجه می بستند، و اسرای ایرانی همگی این شکنجه های بی رحمانه را تحمل می کردند اما  حاضر به این نشدند که به کسی و شخصی توهین کنند.

مرادی با بیان اینکه در زمانیکه هنوز به جبهه اعزام نشده بود دیپلم داشت افزود: در زمان اسارت چندان اوقات بیکاری زیادی نداشتیم. اکثر اوقات ما را به بیگاری می گرفتند اما در کمترین فرصتی که پیش می آمد خواندن و نوشتن را به دیگر اسراء می آموختم که در طول 96 ماه اسارت به بسیاری از اسراء سواد خواندن و نوشتن آموختم.

وی افزود: هر چند نیروهای عراقی با تدریس و آموزش سواد به زندانیان مخالف بودند و بارها با ما برخورد شد اما علاقه من و تلاش اسراء هیچ گاه در مقابل خواسته های نابجای نیروهای عراقی قامت خم نکرد و بصورت مخفیانه و آشکار کار آموزش را انجام می دادم.

تالیف کتاب در زمان اسارت

این معلم بازنشسته تصریح کرد: بعد از آزادی فوق دیپلم را گرفتم و در آموزش و پرورش شهرستان  استخدام شدم و در زمان اسارت کتاب اول ابتدایی نوشتم و  به دلیل علاقه زیادی که به تدریس داشتم حدود 300 تا 400 نفر را باسواد کردم.

وی در پایان با بیان اینکه هفته معلم، بهانه ای است برای گرامیداشت معلمین فداکاری همچون استاد مطهری ها، یادآور شد: معلمین در قبال معرفی وضعیت ایران قبل از انقلاب و اوایل انقلاب به دانش آموزان خود مسئول هستند چرا که بسیاری از دانش آموزان ما نمی دانند که این انقلاب چگونه شکل گرفته است و تا امروز چگونه این امنیت و آسایش در جامعه برقرار شده است.

فردی که در وادی خدمات همه فن حریف بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، شهرستان جوانرود ماوای معلمین دلسوزی بوده است که از اوایل انقلاب با وجود مشکلات، کمبود امکانات و دوری مسیرهای (تردد) سر کلاسهای درس حضور می یافتند و حتی در بحران جنگ تحمیلی هم خدمات قابل توجهی در زمینه خدمات رسانی در نقاط محروم شهرستان جوانرود و منطقه اورامانات داشتند.

شاید اگر به خاطرات کودکان دهه شصت و هفتاد رجوع کنیم خواهیم دید که کم نیستند معلمینی که با وجود مشکلات خاص آنروزها با تمام وجود و با هدف والای نشر علم و دانش در سر کلاس های درس حضور سبز داشتند که شاید به واسطه مشغله های دنیای امروز نامی از آنان در محافل برده نمی شود.

از ماموستایان محلی همچون،  ملا سعدالله ظهیری، ملا سید جبار، ملا سید حکیم قاسمی، ملا سید جعفر حسینى و ... که در کسوت معلمی نیز خدمت می کردند تا فرهیختگان بومی همچون، سید باقر هاشمی، بهمن صدیقی، توفیق ( میرزا آغا) منوچهری، مهدى قاضی زاده و ... بسیاری از مشکلات را به جان خریده و در راستای اعتلای علم و دانش در شهرستان در ذهن ها ثبت شده اند.

هدایت قادرى دبیرعلوم اجتماعى مدارس جوانرود یکی از این معلمین دلسوز است که در کنار شغل شریف معلمی و آموزش فرزندان این دیار دستی هم در کار امداد و نجات داشت و با نهایت تلاش در خدمات رسانی به مردم روستاهای شهرستان  فعالیت می کرد. قادری در زمینه خدمات پزشکى ( تزیقات و پانسمان، گچ گیرى شکستگی ها و ...)  خدمات قابل توجهی به دانش آموزان، مردم جوانرود و اورامانات داشت.

او در خصوص یکی از خاطراتش می گوید: دریکى از روزهاى بهارى دریک کلاس روستایی که دانش آموزان آن روستا سرگرم بازى بودند، ناگهان صداهاى از مردم دهکده دراطراف مدرسه شنیده شد، کمک کمک "آقاى قادرى" به دادم برس. بچه ها درب حیاط مدرسه را بازکردند که فردى خون آلود را دیدیم که مردم روستا نظر به اینکه در آن زمان دکترهاى بنگلادشى درشهر جوانرود خدمت  مى کردند و تا شهرفاصله زیادى بود وا مکانات پزشکى هم کم بود، او را به حیاط مدرسه آوردند.

آن فرد که از روستاییان بود و  براى امرارمعاش کار( کشاورزى )رفته بود و یک "داس" تیزشده اى براى چیدن علوفه برده بود. براثرسهل انگارى به دستش زده بود، چه حادثه دلخواشى، خون ریزى به شیوه اى ناهنجار، پارگى عضلات و... ایجادشده بود. بچه ها و مردم با مشاهده این ماجرا دست به دعا  شدند، ایشان را دلجویی و آن مرد زخمى را به کلاس درس بردند و برای درمان دست به کار شدیم.

هدایت قادری در گفتگو با خبرنگار جوانرود  هه وال از حال و هوای آن روزهای معلمین و پیشرفت های امروز در زمینه سطح تحصیلات جامعه و نقش معلمین در این راستا سخن می گوید. مشروح این گفتگو در ادامه آمده است.

لطفاخود را معرفى نمایید؟

قادری: هدایت قادرى متولد١٣٤٣، دبیر مطالعات علوم اجتماعى با ٢٧ سال سابقه تدریس در مدارس شهرستان جوانرود می باشم.

آیا هنوزمشغول تدریس هستید؟

قادری: خیر، در سمت معاونت پرورشى، اداره آموزش و پرورش جوانرود مشغول خدمت هستم.

انگیزه شما برای انتخاب  شغل معلمى چه بوده است؟

قادری: از دوران مقطع ابتدایى گفتار و رفتار بعضى از آموزگاران مرا به شغل شریف معلمى مجذوب کرد و همین اعمال حسنه باعث شد تصمیم بگیرم تا در آینده شغل ملعمى  را پیشه کنم و مثل دیگر معلمان عزیز، معلم دلسوزى براى دیارم باشم.

وضعیت آموزش و پرورش در دوران شما چگونه بود؟

اگر چه استخدامى و کلاس دارى ما همگام بود با جنگ تحمیلى کشور عراق علیه نظام مقدس جمهورى اسلامى ایران اما باید بگویم بهترین دوران اتحاد و همکارى معلمان و دانش آموزان براى آشنایى با جبهه وجنگ بود. معلمان در دو جبهه حضور داشتند (مبارزه با بیسوادى و حضور فعال در خط مقدم جنگ تحمیلى)

از معلمین قدیمی که با شما همراه بودند چند نفر را نام ببرید؟

قادری: استادانى همچون حسن فیض الهى، رئوف منوچهرى، مجیدعبدالهى وعلى فخرى... ٦

زیبا ترین خاطره شما از دوران معلمی چه بود؟

قادری: خدمت در روستاهاى محروم که وظایفی همچون معلمى، پیشواى جمعه و جماعت و امداد پزشکى و کمکهاى اولیه براى دانش آموزان و مردم خوب و فهیم روستا داشتم.

خدمات شما در جامعه زبان زد عام و خاص است، دوست داریم از زبان خود شما چندمورد را بشنویم؟

قادری: چندین سال خدمات پزشکى (امدادونجات، تزریقات و پانسمان) درمطب هاى خصوصى پزشکان، ١٤سال مربى هلال احمر و سازمان دانش آموزشى و فعالیت فرهنگى و هنرى ( نویسندگى، عضو سازمانهاى مردم نهاد) داشته ام.

آینده دانش آموزان شهرستان جوانرود را چگونه مى بینید؟

قادر: با توجه به تدابیر خانواده ها، مسئولان، معلمان دلسوز و همت خود دانش آموزان رتبه هاى برتر در زمینه هاى علمی-پرورشى و آموزشی را براى عمران و آبادانى ایران پهناور کسب خواهند کرد هم چنان که این پله های ترقی را یکی پس ازدیگری طی کرده اند.

برای تبریک روز معلم سخن شما چیست؟

قادری: نقش واقعى معلمان همیشه مثل علما و روحانیون معظم راهنمایى و ارشاد (تعلیم وتربیت) بوده و هست. در حقیقت نفس روز معلم، موفقیت دانش آموزان در ابعاد دنیوى و اخروى است. این ایام مبارک را به همه اساتید و پیشکسوتان "معلمان" دردآشنای جامعه تبریک مى گویم.

وضعیت امروز تحصیلی درشهرستان جوانرود را چگونه می بینید؟

قادری:  موفقیت جامعه مرهون  زحمات معلمان گذشته مى باشد. اکنون دوران شکوفایى، پیشرفت و نام آورى برای دانش آموزان است.

"د" مثل "آرشد"!!!

حسین خزایی از معلمان خوش ذوق و هنرمند کنگاور است که مدتی است با سمتی در اداره آموزش و پرورش در حال خدمت است، در گفتگو با آفتاب کنگاور اظهار داشت: زمانی که معلم سال اول ابتدایی بودم، دانش آموزی داشتم که بسیار ضعیف و کم حرف بود، طوری که هرکاری می کردم تغییری نمی کرد. روزی با خودم عهد بستم که حتما باید این دانش آموز را به حرف بیاورم و آن را تشویق کنم.

وی افزود: کلاس شروع شد و من در حال آموزش حروف بودم، به این شکل که حرفی را می گفتم و از بچه ها می خواستم تا کلمه یا اسمی که به آن ختم می شود را بگویند. حرف "ی" را گفتم سپس هرکدام از بچه ها کلمه ای میگفتند که متوجه شدم دانش آموز مورد نظر بلند فریاد زد "ی" مثل "آرش"!!!

خزایی اضافه کرد: این کلمه را چند بار تکرار کرد و من برای اینکه تشویق شود حرف "ش" را پای تخته نوشتم و روبه دانش آموز کردم و خواستم کلمه ای بگوید، که خوشبختانه بلند فریاد زد "ش" مثل "آرش"! از همه خواستم تا او را تشویق کنند، و پس از تشویق دانش آموز بسیار خوشحال شد.

وی گفت: چند لحظه بعد کلمه "د" را نوشتم و بار دیگر خواستم بچه ها مثالی بزنند، که باز هم دانش آموز مورد نظر بلند فریاد زد "د" مثل "آرشد"!!!

محبت از جنس پدر

علی اشرف حسینی مهر از معلمان زحمت کش و کارمندان آموزش و پرورش خاطره ای از مدیری با محبت تعریف کرد که نشان از گذشت و مهربانی معلمین دارد.

حسینی مهر در گفتگو با آفتاب کنگاور اظهار داشت: سال اول معلمی من در دهه 60 بود و درآن زمان معلم مدرسه ای در کرمانشاه بودم. روزهای نزدیک به عید از طرف آموزش و پرورش چند قلم کالا به معلمان هدیه می دادند که بسیار برایم با ارزش بود. ارزش نه از نظر مبلغ، بلکه با سن کمی که داشتم بسیار خوشحال می شدم که این کالا ها را به خانه ببرم و پیش خانواده احساس افتخار کنم.

وی گفت: روز تقسیم کالا ها فرا رسید و من متوجه شدم فقط به برخی از معلم ها بن کالا می دادند، اما خوشبختانه من هم جزء کسانی بودم که بن تحویل می گرفت؛ رفتم کالا ها را گرفتم و پس از خداحافظی های قبل از عید به کنگاور برگشتم اما اینبار با روحیه ای بالا و خوشحال به خانه رفتم.

این معلم گفت: آن سال گذشت و باز هم نزدیک به عید شد. البته در سال جدید مدیر تغییر کرده بود،طبق روال قبل به محل دریافت بن کلا رفتم و مسئول آن قسمت به من گفت که به معلم های تازه کار، تا چند سال بن داده نمی شود. با کمال تعجب پرسیدم که من سال گذشته با اینکه اول سالم بود بن تحویل گرفتم اما امسال نمی دهید! چرا؟

وی افزودپ: جواب خاصی نگرفتم و با خودم کمی فکر کردم متوجه شدم. مدیر ما سال گذشته بن کالای خود را بدون اینکه من متوجه شود به من هدیه کرده بود تا موجب دلگرمی من شود. بله محبت است که معلم را در این عرصه سخت و طاقت فرسا نگه داشته است.

کتک کاری بی جا!

کتابیان از معلمین زحمتکش آموزش و پرورش کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور اظهار داشت: اردیبهشت ماه بود که بچه ها را به اردوی یک روزه در یکی از مناطق زیبای شهرستان بردیم. منطقه ای که انتخاب کردیم سراب روستای فش بود که علاوه بر طبیعت زیبا خطر های مختلفی هم برای دانش آموزان داشت.

وی افزود: به منظور جلوگیری از بروز هرگونه آسیب به دانش آموزان،به همه آنها تاکید کردیم، به دیواره ای که در اطراف این سراب وجود دارد نزدیک نشوند.

کتابیان گفت: مدتی گذشت که متوجه شدم دانش آموزی روی دیواره رفته و در حال بازیگوشی است، من هم نزدیک رفتم و کشیده ای آرام به او زدم و به پایین کشیدم، اما پس از پایین آمدم متوجه شدم که این دانش آموز فرزند یکی از معلمان همراه ما بود، که بسیار بر من سخت گذشت.

مبارزه با منافقین از راه تدریس درس انشا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از الوند خبر، هفته بزرگداشت مقام معلم همیشه بهانه ایست برای توجه بیشتر به افرادی که نقش اساسی در تعلیم و تربیت داشته و دارند. این روزها دنیای واقعی و مجازی پر است از رد و بدل شدن تقدیر و تشکر از معلم ها؛ هرچند معلمی شغلی است که با توجه به زحمت ها و سختی هایش کمتر دیده شده ولی آن ها همچنان به تلاش خود در راه تعلیم و تربیت ادامه داده اند.

این هفته بهانه ای بود تا پای صحبت های حاج نعمت نوربخش یکی از قدیمی ترین معلمان قصرشیرین بنشینیم که از پیش از انقلاب تا بعد از جنگ تحمیلی در خدمت دانش آموزان و آوارگان جنگ زده این شهرستان بوده است.

حاج نعمت نور بخش در گفتگو با الوند خبر در خصوص میزبانی قصرشیرین از معلمان تبعید شده در دوران مبارزه با طاغوت اظهار داشت: پیش از انقلاب اکثریت معلمین مبارزی که به دلیل فعالیت های انقلابی خود توسط ساواک تبعید می شدند به قصرشیرین می فرستادند لذا این شهرستان از دبیران و معلمین با سواد و با فرهنگ زیادی برخوردار بود که همین امر تاثیر زیادی بر جوانان شهرستان و پرورش روحیه انقلابی گری آنان داشت.

وی گفت: انقلاب اسلامی از سال 1350 در قصرشیرین با محوریت روحانیون و بزرگان شکل گرفت و تحرکات خود را به آرامی در میان جوانان شهرستان نشان داد. جوانان در مساجد جامع و غروی جمع می شدند و در پوشش کلاس های قرآنی و احکام جلسات سیاسی و انقلابی خود برگزار می کردند.

آغاز مبارزات انقلابی در قصرشیرین پس از سیلی زدن به گوش یک معلم

وی افزود: در سال 56 یکی از مامورین شهربانی سیلی را به گوش یکی از دبیران مدرسه راهنمایی سابق که اکنون دبیرستان دخترانه رسالت است میزند که موجب اعتصاب تمامی معلمین آموزش و پرورش شهرستان می شود و همین امر جرقه ای برای شروع فعالیت های مبارزین و انقلابیون شهرستان شد.

وی یاد آور شد: پیش از انقلاب معلمین به سختی می توانستند با دانش آموزان خود از اندیشه های امام و دین سخن بگویند حتی خواندن کتب بزرگان کشور ممنوع بود و داشتن چنین کتاب های جرم بسیار بزرگی محسوب میشد.

وی با اشاره به تلاش ساواک برای دستگیری او گفت: مدتی تحت تعقیب ساواک بوده و از خانه فراری بودم. شنیده بودند که من کتاب های ممنوعه را مطالعه می کنم و در میان دوستان توزیع می کنم.

این معلم پیشکسوت ادامه داد: در آن زمان سخنان علما و بزرگان کشور اجازه چاپ نداشت به همین خاطر صحبت های آنان را بر روی نوار کاست ضبط کرده و در میان مردم توزیع می کردند که هر جوان انقلابی به صورت کاملا مخفیانه از این نوارها در خانه خود داشت و گوش می داد.

تاسیس انجمن میثم تمار

وی افزود: با پیروزی انقلاب انجمنی به نام میثم تمار با مدیریت من و عضویت فرهنگیان، دانش آموزان و جمعی از نیروهای انقلابی در قصرشیرین تاسیس شد که مسئولیت امنیت شهرستان و مبارزه با نیروهای منافقینی که هنوز در شهر حضور داشتند را بر عهده داشت که حتی به یاد دارم آن زمان به سردار شهید حمد الله دکامی زاده که یکی از اعضای این انجمن بود گفتم که اداره جهاد سازندگی هنوز در تصرف سازمان مجاهدین خلق است که شهید دکامی زاده به همراه تعدای از نیروهای انجمن این اداره را از وجود نیروهای مجاهدین پاک سازی کردند.
    

وی یاد آور شد: با تاسیس سپاه پاسداران به همراه تعدای از فرهنگیان قصرشیرین به عضویت افتخاری این نهاد درآمدیم  و علاوه بر تدریس و شغل معلمی خود به صورت افتخاری در خدمت سپاه بودیم. جاسوسی که آن زمان در منطقه فعالیت داشت همیشه به من میگفت که آقای نور بخش روزی به هم میرسیم، من آن موقع نمی دانستم که منظورش از این حرف چه بود تا این که بعد از شروع جنگ مشخص شد این شخص جاسوس نیروهای عراقی در قصرشیرین است که آمار تمامی نیروهای سپاهی و حزب اللهی را به عراق داده بود و پس از محاصره و تصرف قصرشیرین اگر هریک از این اشخاص را اسیر می کردند سریعا آنان را تیر باران و شهید می کردند.

وی اظهار داشت: با آغاز جنگ تحمیلی در قصرشیرین و تصرف این شهرستان توسط نیروهای عراقی، اداره آموزش و پرورش به کرمانشاه منتقل شدند و تحت عنوان آموزش و پرورش قصرشیرین مستقر در کرمانشاه کار تدریس دانش آموزان جنگ زده و آواره را انجام میداد. من نیز به همراه دیگر معلمین و دبیران قصرشیرین به کرمانشاه رفتیم و تا سال 72 که به منطقه بازگشتیم در خدمت دانش آموزان جنگ زده قصرشیرین بودیم.

وی ادامه می دهد: علاوه بر مدیریت بخش حراست آموزش و پرورش بیشتر دروس انشاء را به من می دادند چون در آن زمان دروسی همچون انشاء برای منافقین و نیروهای مخالف انقلاب از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود و برای تاثیر و جذب دانش آموزان از این موضوع استفاده می کردند لذا برای تدریس چنین دروسی از نیروهای انقلابی و مطمئا استفاده می کردند. در آن زمان من مسولیت تدارک نیروهای رزمنده را بر عهده داشتم و بعد از کلاس درس و تعطیلی مدارس، مواد غذایی و شربت را برای جبهه می بردیم.  

قصرشیرین چوب خیانت های بنی صدر را خورد

نوربخش تاکید کرد: قصرشیرین در آن زمان چوب خیانت های بنی صدر را خورد که باعث تصرف شهر و ورود نیروهای عراقی شد. در آن زمان که باید برای امنیت مرزهای کشور نیرو جذب میکرد برعکس مامورین مستقر در مرز را بازنشسته و یا اخراج کرد. 

وی افزود: شش ماه پیش از آغاز جنگ تحمیلی در قصرشیرین جنگ شروع شده بود و این شهرستان آماج حملات توپ خانه های ارتش عراق بود. شایعه پخش کرده بودند که لشگر 88 پیروز خراسان برای برای کمک به مردم قصرشیرین به منطقه اعزام شده است و ارتش عراق از این موضوع استفاده کرده و با عنوان نیروهای رزمنده ایرانی بر روی تانک های خود پرچم ایران نصب کردند و از سمت دشت ذهاب و منطقه مرزی خان لیلی وارد منطقه شدند و قصرشیرین را محاصره کردند و مردم شهر را به اسارت در آوردند و اعلام کردند در صورت کشته شدن هر یک نفر از نیروهای عراقی، 5 نفر از مردم قصرشیرین را اعدام و ترباران خواهند کرد. 

مسئولین شرایط استفاده از توانمندی های معلمان ورزشکار را فراهم کنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد ؛ وحید ناصری یکی از معلمین قهرمان  و ورزشکاراستان کرمانشاه در گفتگو با  مرصاد اسپرت  ضمن تبریک ایام گرامیداشت مقام معلم گفت: مسلما در جامعه معلمان نقش معماران اصلی را دارند که با تربیت و تعلیم صحیح افراد جامعه می توانند در شکوفایی و پیشرفت آنان تاثیرات مثبتی داشته باشند.

ناصری افزود: معلمان ورزشکار باید هم یک الگوی تربیتی، اخلاقی و پهلوانی نمونه ای برای دانش آموزان باشند و در راه آموزش صحیح نسبت به آنان از هیچ تلاشی کوتاهی نکنند و همین مهم، وظیفه معلمان ورزشکار را نسبت به عموم معلمین خطیرتر می کند.

وی خاطرنشان کرد: معلمانی که علاوه بر رسالت اصلی خود در زمینه دیگری مانند ورزش حرفی برای گفتن دارند می تواند با بها دادن جامعه و مسئولین به آنها از پتانسیل های عظیم آموزش و پرورش استفاده کنند و فرزندان نسل جوان این مرز و بوم را با استعداد های ویژه در مسیر رشد حقیقی و درست هدایت کنند.

معلم ورزشکار و قهرمان کرمانشاهی در ادامه مسائل معیشتی معلمان را یکی از بزرگترین دغدغه های آنان دانست و گفت: در این راه آموزش و پرورش اقداماتی را در سال های اخیر در خور شأن و مقام معلمان انجام داده است ولی انتظار می رود این توجه و برنامه ریزی ها، همچنان منسجم، همیشگی و با حساسیت بیشتری صورت گیرد.

ناصری در خصوص انتظارات خود از مسئولین سطح استان گفت: مسئولین باید ضمن شناسایی و شناخت توانمندی های بالغوه همه معلمان علی الخصوص معلمان ورزشکار، شرایط استفاده بهینه از این توانمندی ها را فراهم کرده تا موجبات شکوفایی استعدادهای این معلمان به نحو شایسته فراهم شود.

وی خطاب به دانش آموزان نسل جوان جامعه گفت: این آینده سازان جامعه آتی باید در ابتدای مسیر حرکت زندگی شان از تجربیات ارزنده ی مربیان خود استفاده نمایند و این جمله را سرلوحه ی کار خود قرار دهند که " در ورزش خیلی زود، دیر میشود " پس تلاش و همت مضاعف را برای فتح قله های ترقی سرلوحه کار خود قرار دهند.

گفتنی است که وحید ناصری از معلمان ورزشکار و قهرمان و نمونه آموزش و پروش ناحیه 3 کرمانشاه در رشته تکواندو است که مربی تیم ملی تکواندو نونهالان ایران در مسابقات اسیایی و جهانی را کارنامه ورزشی خود به ثبت رسانیده است.

این معلم ورزشکار و جوان کرمانشاهی در حال حاضر حضور در مسابقات قهرمانی کشور سال 95 و همچنین اردو های آماده سازی و انتخابی تیم ملی نوجوانان کشور را در پیش رو دارد.

از ارائه پژوهشهای مختلف تا خدمت درمناطق محروم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصادمحمد صدیقی، معلم نمونه استانی در گفتگو با بازی دراز ضمن تبریک مقام بزرگداشت معلم به تمامی فرهنگیان اظهار داشت: بنده اهل شهرستان سرپل ذهاب هستم، بعد از گذراندن تحصیلات دوره راهنمایی، سال 1372 در دانش سرای شهید مفتح در سرپل ذهاب مشغول به تحصیل شدم و با گذراندن دوران تحصیل، سال  1376 در اداره آموزش و پرورش و در مناطق محروم سرپل ذهاب مشغول به کار شدم.

صدیقی با بیان اینکه 10 سال افتخار خدمت در مقطع ابتدایی، مناطق محروم پشت تنگ ذهاب از توابع شهرستان را دارم، افزود: بنده با سابقه 23 سال تدریس در مقطع ابتدایی، در مرکز اختلالات یادگیری شهرستان با مدرک کارشناسی اختلال یادگیری، مشغول به فعالیت هستم.

وی گفت: در کنار خدمت در آموزش و پرورش، در دانشگاه پیام نور شهرستان نیز به عنوان استاد روانشناسی مشغول به تدریس هستم.

صدیقی همچنین با اشاره به اینکه  سال گذشته بعنوان معلم نمونه شهرستان معرفی شده است، گفت: به لطف خداوند در کنار این موفقیت ها در دو سال گذشته بعنوان خادم نمونه شهدا استان معرفی شده ام و توفیق این را دارم که جزء مربیان طرح صالحین، خادم شهدا و گردان عاشورا شهرستان باشم.

این معلم نمونه استانی معیارهای یک معلم نمونه را، ملاک های همچون ارائه طرح درس و طراحی آموزشی در کلاس درس، اخلاق مناسب و استفاده از شیوه های نوین آموزشی عنوان کرد.

صدیقی در خصوص مولفه های که سبب انتخاب وی به عنوان معلم نمونه استان شده است، بیان کرد: شرکت و ارائه 5 مقاله در کنفرانس ها، کارهای پژوهشی و تحقیقاتی در راستای رشته تحصیلی روانشناسی، سابقه خدمت در مناطق محروم و دیگر امتیازاتی که در ستاد بزرگداشت معلم در اداره آموزش و پرورش شهرستان جمع بندی می شود، از جمله مولفه های انتخاب من به عنوان معلم نمونه استان بوده است.

وی با بیان اینکه معلمان باید به دانش آموزان چگونه اندیشیدن را بیاموزند نه اندیشه ها را، افزود: معلمان در روش های تدریس باید تنوع داشته باشند و از الگوهای نوین تدریس و سخت افزارها و نرم افزارهای موجود بهره ببرند و همچنین مهارت های زندگی اجتماعی و فردی را در قالب های مختلف به دانش آموزان آموزش دهند.

محمد صدیقی با بیان احساس خود نسبت به معرفی شدن وی به عنوان معلم نمونه استانی گفت: از این که خداوند الطاف بی کرانش را به بنده ارزانی داشته، بسیار خرسند و سپاسگزارم که توفیق این را پیدا کردم در مناطق محروم با عشق و علاقه خدمت کنم و دانش آموزان را به آرزوهای دیرنه خود برسانم.

وی گفت: افراد مختلفی بعنوان نمونه انتخاب می شوند اما از نظر من مهمتر از نمونه شدن، نمونه ماندن است. چون نمونه شدن موقتی است ، می آید و می رود، ولی انسان باید سعی کند در تمام عرصه های زندگی نمونه باقی بماند.

 صدیقی در سخن پایانی خود تاکید کرد: معلمان باید با کمبود امکانات و تحمل سختی های محیط آموزشی در مناطق محروم، بتوانند زمینه آموزشی برای دانش آموزان را نیز فراهم کنند و عامل موفقیت دانش آموزان باشند.

وی همچنین استفاده از روشهای نوین تدریس، توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان، ایجاد جو رفاقت به جای رقابت در کلاس درس، ربط دادن دروس به زندگی واقعی دانش آموزان، پرورش خلاقیت در دانش آموزان و... از دیگر ویژگی های معلمی است که می توان به صورت گذرا به آنها اشاره کرد.

دیه فرزند و برادرم را وقف یک سنت خداپسندانه کردم/ ساخت سه مدرسه در روستاهای محروم دهستان چله

 به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر،  معلم گیلانغربی در روز معلم دیه فرزند و برادر خود را برای ساخت مدارس وقف کرد.

پیروز پرنون پدر مرحوم محمدجواد پرنون دانشجوی سال دوم رشته شیمی دانشگاه رازی کرمانشاه، دیه فرزند و برادرش مرحومش یونس پرنون دارای مدرک ارشدحقوق خصوصی که بر اثر حادثه تصادف فوت شده بودند، را برای احداث آموزشگاه در روستاهای چشمه پهن فریدون، قمرالی و سنگچین صالح وقف کرد.

در این راستا به سراغ این معلم فداکار رفتیم تا از نیت نیک این فرد برای کمک به آموزش نسل آینده این دیار آگاه شویم.

آنچه می خوانید مشروح گفتگویی است که با واقف فداکار و معلم دلسوز گیلانغربی توسط خبرنگار مطلع الفجر انجام شده است:

حادثه  فوت عزیزان شما چطور به وقوع پیوست و در کجا بود؟

 متاسفانه در 24 شهریور پارسال و در جاده ژاورمرگبر تصادف رانندگی رخ داد که برای ما خیلی درناک و غم انگیز بود.

 فوت شدگان این حادثه چه نسبتی با شما داشتند؟

 در این حادثه دردناک متاسفانه  من تنها پسرم و برادرم را از دست دادم.

دلیل تصمیم شما برای وقف دیه این مرحومان به امر مدرسه سازی چه بود؟

اول این که مرحومان هردو ناکام از دنیا رفتند و حداقل ثوابی از این کار نصیب آنان می شود در ثانی خودم نیز فرهنگی هستم و میدانم آموزش و پرورش از طرفی با کمبود بودجه در این زمینه مواجه است و از طرف دیگر با کمبود فضای آموزشی روبروست به همین دلیل تصمیم به وقف در عرصه تعلیم و تربیت کردم.

 ساخت مدارس از محل وقف شما قرار است در کدام دهستان و یا روستای شهرستان گیلانغرب انجام شود؟

قرار است این وقف در روستاهای چشمه پهن فریدون، قمرالی و سنگچین صالح که در دهستان چله از توابع گیلانغرب صورت گیرد و امیدواریم مورد به درگاه خداوند متعال نیز مقبول افتد.

انتهای پیام/م