از اسیر شدن به دست کوموله ها تا جانبازی در راه ناموس و وطن/ من می خواهم هر روز کشورم پیشرفت کند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ابهر24 جنگ تحمیلی علیرغم تمامی آسیب‌های جسمی و روحی و ویرانه‌های شهرها و روستاها، صحنه آزمایش مردان بزرگی بود که جانانه میدان دار صحنه نبرد شدند و از وطن و ناموس خود دفاع کردند. عده‌ا‌ی در این راه شهد شیرین شهادت نوشیدند و گروهی گردن آویز جانبازی آویختند و حالا تندیس ایثار و گذشت گشته‌اند. 

محمد ولی حیدربیگی  انبازی است از یادگاران دفاع مقدس که با از دست دادن دو پای خود همچنان راست قامت ادر برابر مشکلات و درد و رنج های جسمی و روحی ایستاده است.

محمد ولی حیدربیگی در گفت و گو با خبرنگار ابهر24 در ابتدای صحبت‌های خود گفت: محمد ولی حیدر بیگی متولد ابهرهستم. که در یک خانواده مذهبی و نحصیل کرده به دنیا آمدمدر تهران مشغول به تحصیل شدم و در زمان حکومت شاهنشاهی برای اینکه در تهران ضعیت خوبی حاکم نبود و من نیز نوجوان بودم بنا به خواسته برادرم به ابهر آمدم و در دبیرستان نوبنیاد ابهر مشغول به تحصیل شدم و در کنار تحصیل به فعالیت های شعار نویسی بر دیوار و پخش اعلامیه و ...روی آوردم.

وی در ادامه اضافه کرد: بعد از چند مدتی در برنامه ریزی خلع سلاح شهربانی ابهرهمکاری داشتم که بعد ها به عنوان نیروی کمیته مشغول فعالیت شدم.

جانباز 70 درصد ابهری با بیان اینکه بعد ها در گروه جهاد سازندگی کردستان شرکت کردم تصریح کرد: در جنگ دوم کردستان که من و برادرم در جهاد فعالیت داشتیم توسط کوکوله ها اسیر شدیم و بعد از 9 ماه سپری کردن در زندان کوموله ها آزاد شدیم و دوباره به جهاد برگشتیم.

حیدر بیگی در ادامه اضافه کرد: بنده یک سال به عنوان کادر در سپاه ابهر مشغول فعایت شدم و از آنجایی که من به جهاد علاقه داشتم دوباره به جهاد برگشتم و در پایگاه های منتظران شهادت، بیت المقدس، خرمشهر و ... حضور داشتم.

وی با بیان اینکه در عملیات کربلا 5 شرکت کردم و در آنجا جانباز شدم اظهار کرد: در عملیات کربلا 5 به فرماندهی سردار شهید اباذر فیروزی که فرماندهی منتطقه ابهر را در آن زمان داشت شرکت کردم که در این عملیات 39 رزمنده و شهید اباذر فیروزی به درجه رفیع شهادت نائل شدند و افراد زیادی نیز مجروح شدند که من نیز جزء مجروحین بودم.

جانباز 70 درصد ابهری تاکید کرد: من در این عملیات بود که به علت اصابت گلوله توپ فرانسوی به دو پای من و قطع شدن آنها در ‏منطقه عملیاتی شلمچه (شرق بصره) هنگام اجرای عملیات پیروزمندانه به افتخار جانبازی نایل ‏شدم.

حیدر بیگی افزود: هنگامی که امداد گران جوان آمدند تا مرا با خود به آمبولانس ببرند گفتن که دستت رو بده تا همراهیت کنیم و من گفتم که پا هایم قطع شده است و من نمیتوانم راه بروم.

وی در ادامه اضافه کرد: امدادگران برانکارد را آوردند و مرا به بیمارستان صحرایی بردند و ار آنجا به همراه دیگر مجروحان با هواپیما به یزد رفتیم که به علت نبود ضرفیت پذیرش دوباره به بندرعباس برای مداوا رفتیم که در آنجا 12 روز بستری شدم و دوباره به بیمارستان مصطفی خمینی تهران منتقل شدم.

جانباز 70 درصد ابهری گفت: بعد از مداوا و به دنبال بنده آمدند تا پست و مقامی به من بدهند ولی من نپزیرفتم و گفتم بگذارید تا من همان حیدربیگی بمانم.

حیدربیگی با بیان اینکه من می خواهم هر روز در کشورم پیشرفت باشد افزود: همکنون به عنوان فردی که در مورد مسائل اجتماعی در مطبوعات منتقد است فعالیت می کنم و دوست دارم کشورم هر روز بیشتر از دیروز پیشرفت کند.

وی چشم و چراغ دولت و ملت را مطبوعات و رسانه ها دانست و گفت: چشم و چراغ دولت و ملت مطبوعات و رسانه ها هستند زیرا همه مسائل را همچون ذربین می بینند و باید به آنها ارزش و اعتبار خاصی قائل شد.

جانباز 70 درصد ابهری تصریح کرد: اگر ما مسیر اشتباه را نشان دهیم دودش چشم خود مان و کشورمان را خواهد گرفت.

انتهای پیام/