به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خاورستان، پرده اول: در گزارش های مردمی خاورستان راجع به موضوع جشن ها و کنسرت ها به مصاحبه ای جالب برخوردم که البته انتشار پیدا نکرده است جوانی که اصرار داشت خود را آرمین معرفی کند پس از اصرار خبرنگار ما و مطمئن شدن از اینکه این مصاحبه خبری از طریق صداوسیما صورت نمی گیرد حاضر به گفتگو می شود . وی که خیلی دوست داشت تتوی روی دستش نشان دهد و با کلنجار رفتن با موهایش تیپ خاص خودش را به نمایش بگذارد در گفتگو با خبرنگار ما گفت : آقایان ممنون ؛ یک خرده بیرجند را از این حالت خمودگی درآوردید . باید این کنسرت ها برگزار بشه . اصلا خوراک ما همین کنسرت ها است . باید هم خانوادگی باشه . اصلا برای تعامل و ارتباط نسل جوان بین همدیگر لازمه خانوادگی باشه . ما خودمون هفته پیش از تنهائی داشتیم می مردیم . هفته پیش کنسرت مهدی جون ( مهدی یغمائی ) را رفتیم .عجب حالی داد . از تنهائی هم دراومدیم . آقایان اگر این بزن و بکوب ها نباشه که آدم دپرس میشه . انسان کجا باید این بدن رو تکون بده و خودش رو تخلیه کنه ؟ همش ورزش که نمیشه کرد .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خاورستان, خاورستان, خاورستان,
پرده دوم : این روزها برگزاری کنسرت و جشن بیشتر از آنکه فرهنگی باشد جنبه اقتصادی دارد و یکی از راه های یک شبه پولدار شدن همین راه انداختن یک کنسرت است . یک خواننده نسبتا مشهور را دعوت می کنید حدودا 20 میلیون تومان هزینه ایاب و ذهاب و دستمزد وی می شود . بعد شروع به تبلیغات با نصب چند بنر با رنگ و لعاب می کنید چیزی در حدود 2 میلیون خرج تبلیغات می شود . هزینه عوامل اجرائی را در حدود 3 میلیون در نظر بگیرید . نوبت به فروش بلیط می رسد . بلیط از 30 تا 70 هزار تومان و گاها تا 100 هزار تومن بنا بر جایگاه نشستن از مردم می گیرید که اگر میانگین آن یعنی 50 هزار تومن را در نظر بگیریم و تعدادی که حداقل از آن استقبال می کنند 1000 نفر فرض کنیم مبلغی در حدود 50 میلیون تومان از این کاسبی پردرآمد نصیب راه اندازی یک کنسرت یا جشن می شود که اگر هزینه های خواننده و ... را کسر کنیم چیزی در حدود 25 میلیون تومان در یک شب عاید مسئول برگزاری کنسرت می شود .
,
بنابراین درآمدی در حد 25 میلیون تومان برای یک شب هر کسی را وسوسه می کند وارد چنین بازار پردرآمدی شود . هم کلاس فرهنگی دارد و خود را دوستدار فرهنگ و عاشق شادی جوانان معرفی می کند و هم از سوئی پول هنگفتی به جیب می زند . بنابراین مسابقه بین موسسات فرهنگی شهرستان و استان برای برگزاری کنسرت ها و جشن ها با محتواهای گوناگون و دعوت از خوانندگان مختلف کاملا طبیعی است .
,
پرده سوم :برای جابجائی دیوار پارکینگ حیاط خانه که سند شش دانگ آن در دست ماست قوانین سفت و سختی وجود دارد . کمیسیون های مختلف و تبصره های کوچک و بزرگ و پرداختی های عجیب و غریب وجود دارد . اما برگزاری یک کنسرت یا جشن برای هزاران جوان کوچک و بزرگ که در اوج سنین تغییرات فرهنگی هستند به راحتی آب خوردن است . با گرفتن یک مجوز ساده و دادن یک تعهد کوچک شما می توانید بزرگترین کنسرت را در بیرجند برگزار کنید و کلی هم پول به جیب بزنید .
,
بازخوانی این پرده ها نشان میدهد که باید برای انجام کارهای عظیم فرهنگی مثل برگزاری کنسرت و جشن و ... بر موسساتی که گاها بیشتر به دنبال پول جیب خود هستند نظارت صد در صد و جزئی و دقیق وجود داشته باشد .
,
برای نظارت بیشتر بر برگزاری جشن ها و کنسرت هایی که با حضور عموم مردم صورت می گیرد و پس از اتفاقات تلخ سال گذشته در دانشگاه بیرجند طی مصوبه ای قرار بر این شد که اعطاء مجوز به جشن ها و کنسرت ها بر عهده شورائی با عضویت نهاد های دخیل در موضوعات فرهنگی استان از جمله اداره کل فرهنگ و ارشاد ، سازمان تبلیغات ، شهرداری ، سپاه و ورزش و جوانان واگذار شود که البته بعد از این مصوبه و برگزاری جلسات و کنترل مناسب جشن ها ، حواشی خاصی رخ نداد .
,
اما شنیده ها حاکی از آن است که برخی از جشن های برگزار شده در این روزها بدون اطلاع اعضاء این شورا برگزار شده اند و همچنین در آخرین جلسات این شورا به دلیل توصیه های جدی برخی از نهادها برای کنترل و مدیریت بهتر این جلسات ، کم کم حرف هائی از لغو این شورا زده می شود .
,
از سوئی دیگر برخی کسانی که فرهنگ را دستمایه پر کردن جیب خود کرده اند از این موضوع استقبال کرده و حتی حداقلی ترین نظارت ها را هم بر نمی تابند و کم کم در برخی جشن هایی که اخیرا برگزار شده متاسفانه کنترل های کمتری صورت گرفته و در مواردی سعی می کنند به جای اینکه از نظارت استقبال کنند نظارت همگان از جمله نهادهای فرهنگی و خبرنگاران را به هر صورت ممکن حذف کنند .
,
حال وسط این آش شلم شوربا ، آن کسی که برد می کند موسسه فرهنگی است که اولا نظارت را نمی پذیرد و از زیر بار آن شانه خالی می کند ثانیا شاد کردن مردم بهانه ای برای پول در آوردن خودش شده ثالثا خود را مدعی العموم فرهنگ و شادی عمومی هم می پندارد .
,
و آن کسی که ضرر می کند جوانان بخت برگشته ای هستند که در دام پول درآوردن عده ای بدون نظارت نهادهای فرهنگی فکر و ذهن خود را به جشن و کنسرتی می سپارند که از دل آن دوستی های خیابانی ، عشق های آتشین نا آگاهانه و افزایش موسیقی و فرهنگ غربی ، کاهش هنجارهای اسلامی بیرون می آید .
,
در جامعه ای که برای جابجائی دیوار پارکینگش کمیسیون گذاشته شده و چند نفر مصوبه و دستورالعمل می خوانند و هزینه عوارض و ... می تراشند برای بزرگترین کارهای فرهنگی از جمله شادی و تطابقش با اسلام و فرهنگ اصیل ایرانی هیچ قانون و ضابطه ای وجود ندارد و آن می شود که سال گذشته دیدیم و کم کم هم به همان سو خواهیم رفت .
,
بنابراین سینه چاکان شادی جوانان در واقع همان پولدارهای یک شبه هستند که گهگاهی از این فضای عمومی و التهاب جوانی سوء استفاده کرده شروع به موج سواری می کنند و طرف مقابل با برچسب هائی مثل تحجر ، خشک مقدسی ، بی توجه به شادی عمومی و تحلیه جوانان می نوازند .
,
نقطه قابل ذکر این است باز هم تاکید میشود اسلام مخالف شادی نیست . مخالف جشن و سرور نیست . اما به قول یکی از علماء جشن و سروری در اسلام مجاز است که اگر خواسته باشی در مسجد هم آن را برپا کنی شرم نداشته باشید نه اینکه خواسته باشید جلوی خبرنگار را بگیرید که پوشش تصویری ندهد و از پخش فیلم ها و عکس های چنین جشنی که شاید هم مجوزی داشته باشید به انواع و انحاء مختلف جلوگیری کنید .
,
گفتنی است در این یک سال جشن های زیادی برگزار شده که اتفاقا موضع خاورستان موضعی حمایتی بوده و حتی آنها را ترویج کرده است . اما این دلیل مناسبی برای چشم بستن بر ضوابط و قوانین برپائی مراسم شادی و جشن اسلامی نیست . چون دود آن به چشم همین جوانان و فرهنگ جامعه می رود.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه