یادداشتی درباره فیلم مستند «روی پوست نهنگ» اثر رامتین بالف
نام رامتین بالف در هنر بوشهر و ایران با متفاوت بودن گره خورده است و این متفاوت بودن گاهی باعث غنا و موفقیت اثر بوده و گاهی باعث شده اثر برای مخاطب گنگ بماند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سیرنگ – مهدی انصاری : «روی پوست نهنگ» مثل هر فیلم دیگری نقاط ضعف و قدرتی دارد که می توان آنها را برشمرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سیرنگ – مهدی انصاری : «روی پوست نهنگ» مثل هر فیلم دیگری نقاط ضعف و قدرتی دارد که می توان آنها را برشمرد., سیرنگ,نام رامتین بالف در هنر بوشهر و ایران با متفاوت بودن گره خورده است و این متفاوت بودن گاهی باعث غنا و موفقیت اثر بوده و گاهی باعث شده اثر برای مخاطب گنگ بماند.
, نام رامتین بالف در هنر بوشهر و ایران با متفاوت بودن گره خورده است و این متفاوت بودن گاهی باعث غنا و موفقیت اثر بوده و گاهی باعث شده اثر برای مخاطب گنگ بماند.,در فیلم روی پوست نهنگ ما با مفهوم یا قصه متفاوتی رو به رو نیستیم - همه روزگار سپری شده و رو به زوال بافت قدیمی بوشهر را می دانیم – پس تفاوت کجاست؟ فیلم با تصویری از یک توریست که وارد بوشهر می شود شروع می شود و مخاطب قرار است از دیدگاه این توریست بوشهر را سیاحت کند.
, در فیلم روی پوست نهنگ ما با مفهوم یا قصه متفاوتی رو به رو نیستیم - همه روزگار سپری شده و رو به زوال بافت قدیمی بوشهر را می دانیم – پس تفاوت کجاست؟ فیلم با تصویری از یک توریست که وارد بوشهر می شود شروع می شود و مخاطب قرار است از دیدگاه این توریست بوشهر را سیاحت کند.,به نظر می رسد تفاوت در این است که یک توریست بیشتر از یک ساکن بومی برای این بافت دل می سوزاند، هر چند در ادامه ی فیلم این نظرگاه روایی نقض می شود و این یکی از معایب فیلم است که در ادامه به بقیه آنها خواهم پرداخت. اتفاقی که در فیلم می افتد بالف بدون این که به سازمان مطبوع و متولی (میراث فرهنگی) باج دهد همه را از دم تیغ نقد می گذراند و برای این نهنگ پیر مرثیه سر می دهد، از مردم عادی بگیر تا تجار صاحب عمارت ها تا مسولین مربوطه.
, به نظر می رسد تفاوت در این است که یک توریست بیشتر از یک ساکن بومی برای این بافت دل می سوزاند، هر چند در ادامه ی فیلم این نظرگاه روایی نقض می شود و این یکی از معایب فیلم است که در ادامه به بقیه آنها خواهم پرداخت. اتفاقی که در فیلم می افتد بالف بدون این که به سازمان مطبوع و متولی (میراث فرهنگی) باج دهد همه را از دم تیغ نقد می گذراند و برای این نهنگ پیر مرثیه سر می دهد، از مردم عادی بگیر تا تجار صاحب عمارت ها تا مسولین مربوطه.,فیلمساز با استفاده از پلان هایی که با لنز واید از عمارت ها می گیرد همه آنها را با خطوط خمیده و دارای انحنا تبدیل به نهنگ هایی خفته و رو به اضمحلال می کند. در پلان هایی از تخریب بافت که با سینه زنی بوشهر مونتاژ موازی می شوند برای این نهنگ ها سوگواری می کند و حتی جایی که کارگران بیل و کلنگ به دست پشت وانت نشسته اند با گذاشتن صدای درندگانِ حیات وحش روی تصویر به صریح ترین شکل حرفش را می زند.
, فیلمساز با استفاده از پلان هایی که با لنز واید از عمارت ها می گیرد همه آنها را با خطوط خمیده و دارای انحنا تبدیل به نهنگ هایی خفته و رو به اضمحلال می کند. در پلان هایی از تخریب بافت که با سینه زنی بوشهر مونتاژ موازی می شوند برای این نهنگ ها سوگواری می کند و حتی جایی که کارگران بیل و کلنگ به دست پشت وانت نشسته اند با گذاشتن صدای درندگانِ حیات وحش روی تصویر به صریح ترین شکل حرفش را می زند.,کارگردان ریشه شناسی این آسیب را با پلان هایی که درتقابل بین فرسودگی بافت و ورود پر زرق وبرق پول و ثروت (پلان هایی که واردات ماشین های گران قیمت را نشان می دهد- درست بیخ گوش بافت) است را نشان می دهد، گویی دیگر این بافت سهمی از این پول و ثروت ندارد. بافتی که خود زمانی نماد وحاصل رونق و ثروت بوده است، اکنون مانند گدایی است در پس زمینه پرزرق و برق واردات و تجارت. کارگردان در پایان فیلم با تصویری که از یک نهنگ آش ولاش و مرده و حتی چندش آورنشان می دهد نقطه پایانی می گذارد بر روزگار سالخورده ی بافت و مرگ آن را اعلام می کند.
, کارگردان ریشه شناسی این آسیب را با پلان هایی که درتقابل بین فرسودگی بافت و ورود پر زرق وبرق پول و ثروت (پلان هایی که واردات ماشین های گران قیمت را نشان می دهد- درست بیخ گوش بافت) است را نشان می دهد، گویی دیگر این بافت سهمی از این پول و ثروت ندارد. بافتی که خود زمانی نماد وحاصل رونق و ثروت بوده است، اکنون مانند گدایی است در پس زمینه پرزرق و برق واردات و تجارت. کارگردان در پایان فیلم با تصویری که از یک نهنگ آش ولاش و مرده و حتی چندش آورنشان می دهد نقطه پایانی می گذارد بر روزگار سالخورده ی بافت و مرگ آن را اعلام می کند.,اما فیلم می توانست بسیار کوتاه تر باشد، مقدمه و شروع بسیار طولانی است و استفاده از موسیقی نیز می توانست بهتر باشد. در جاهایی از فیلم ضرباهنگ موسیقی با تقطیع پلان ها همخوانی نداشت و تدوین نیز می توانست خلاقانه تر و جسورآمیز تر باشد.
, اما فیلم می توانست بسیار کوتاه تر باشد، مقدمه و شروع بسیار طولانی است و استفاده از موسیقی نیز می توانست بهتر باشد. در جاهایی از فیلم ضرباهنگ موسیقی با تقطیع پلان ها همخوانی نداشت و تدوین نیز می توانست خلاقانه تر و جسورآمیز تر باشد.,به نظر می رسد کارگردان اسیر زیبایی های بعضی از پلان هایش شده و یا به هر صورت می بایست فیلم را به مدت زمان مورد نظر می رسانده و پلان های مربوط به ماهیگیری و استفاده از موسیقی نی انبان هیچ ارتباط تمامیکی با بقیه فیلم ندارد و می تواند حذف شود.
, به نظر می رسد کارگردان اسیر زیبایی های بعضی از پلان هایش شده و یا به هر صورت می بایست فیلم را به مدت زمان مورد نظر می رسانده و پلان های مربوط به ماهیگیری و استفاده از موسیقی نی انبان هیچ ارتباط تمامیکی با بقیه فیلم ندارد و می تواند حذف شود.,درپایان با دیدن این فیلم تقریبا می توان گفت امکان این را یافته که از تمام کوچه های بافت قدیم بوشهر گذر کرده و آن را به مثابه یک توریست دیده ایم، این مورد به فیلم ارزشی تاریخی می دهد برای روزی که دیگر خبری از این کوچه ها و عمارت ها نباشد و ای کاش استاندار محترم در سخنرانی خود به دور از حواشی شروع و پایان و در عوض عذر تاخیر و مسئله ته لنجی! به نکته ای که فیلم در میان می گذارد می پرداخت، نکته ای که به عمد یا سهو فراموش شد./ انتهای پیام
, درپایان با دیدن این فیلم تقریبا می توان گفت امکان این را یافته که از تمام کوچه های بافت قدیم بوشهر گذر کرده و آن را به مثابه یک توریست دیده ایم، این مورد به فیلم ارزشی تاریخی می دهد برای روزی که دیگر خبری از این کوچه ها و عمارت ها نباشد و ای کاش استاندار محترم در سخنرانی خود به دور از حواشی شروع و پایان و در عوض عذر تاخیر و مسئله ته لنجی! به نکته ای که فیلم در میان می گذارد می پرداخت، نکته ای که به عمد یا سهو فراموش شد./ انتهای پیام ]
ارسال دیدگاه