[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از خاورستان روستای خور به عنوان نگین کویر بر پیشانی خراسان جنوبی از سمت یزد و کرمان می درخشد و به عنوان یکی از شهرهای قدیمی در کتب تاریخی از آن نام برده شده است که بافت تاریخی آن متاثر از شرایط اقلیمی و جغرافیایی محیط خود می باشد.
,
شبکه اطلاع رسانی دانا,
خاورستان ,
خانههای گلی، پوشش گنبدی، حیاط مرکزی، بادگیرها، اتاقهای دور تا دور حیاط، هشتیها و دهلیزها، دیوارهای قطور، حوض و باغچه وسط حیاط به صورت هماهنگ و یکنواخت از ویژگیهای معماری خانههای روستای خور بوده که مطابق با اقلیم منطقه به وجود آمدهاست.
تراکم خانهها و کوچههای پرپیچ و خم و همچنین بادگیرها از شاخصهای عمده روستایی خور بوده که جهت مقابله با اوضاع اقلیمی منطقه به وجود آمدهاست، در بافت خور بناهایی همچون قلعه، آب انبار، مسجد، حسینیه، حمام و خانههای قدیمی وجود دارد که اکثراً متعلق به دوره صفویهاست.در روستای خور حدفاصل بین جاده اصلی و ابنیه روستا دو آب انبار وجود دارد که بخاطر مشخصات متفاوت آن ارزش دیدن و وقت گذاشتن را دارد
. آب انبار اصلی و بزرگتر قدمت آن احتمالا به دوره صفویه می رسد. ویژگی اصلی این آب انبار این است که برخلاف دیگر آب انبار ها پله های ورودی برای برداشت آب ندارد.موقعیت این آب انبار به گونه ای است که در کنار یک دره قرار گرفته است در نتیجه از داخل دره دالانی حدود 20 متری حفر شده است و بدین طریق به محل برداشت آب دسترس داشته اند که باعث شده این آب انبار مشخصاتی متفاوت داشته باشد
.مصالح بکار رفته شده شامل آجر سنگ و ملات آن ساروج و آهک است.این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.آب انبار دیگری در مجاورت قبرستان روستا وجود دارد که نسبتا به آب انبار اصلی کوچکتر و جدیدتر است.
برخی روایت میکنند که در قدیم نام روستا شهر سبز بوده و در پی جنگی که در این روستا در میگیرد نام آن به خون و سپس خور تغییر پیدا میکندمحل روستا با توجه به سفالهایی که از زیر خاک بیرون میآید تغییرات اندکی داشته است.محل کنونی آن در دامنه کوههای آرک و بلنجیر قرار گرفته است.
ساکنان اولیه روستا با هوشمندی مکان آن را به گونه ای انتخاب کرده اند که آب مورد نیاز روستا که تا پیش از لوله کشی روستا از طریق قنات تامین میشده ،با شیب مناسبی از طرف کوههای شمال شرقی روستا به سوی روستا سرازیر شود.حوضه آبی قنات به اندازه مناسبی پهن و گسترده است وسبب شده آب آن حتی پس از چندین سال خشکسالی تغییر محسوسی نکند.
آب قنات اضافه بر تامین آب نوشیدنی روستا زمینهای کشاورزی و باغهای روستا را نیز سیراب مینماید. خانههای خشت و گلی و ردیف بادگیرها از آرایههای اصلی روستا میباشند ."گوده" که گودی پهن و نسبتا عمیقی است ،دور تا دور آبادی را در برگرفتهاست.گوده نتیجه سالیان دراز خاکبرداری و گودبرداری مردم روستا جهت حاصلخیز کردن زمینهای کشاورزی است.با فرارسیدن سرمای زمستان و باران و برف رودخانههای فصلی از دامنه کوههای آرک به راه افتاده و در پایان به گوده میریزند.
از جاذبههای طبیعی این روستا میتوان به آب گرم، چشمانداز کویری و آسمان پر ستاره آن اشاره کرد.مردم روستای خور، مراسم مختلف ملی و مذهبی را به سنت دیرین، برگزار میکنند.
از مهمترین مراسم ویژه این روستا میتوان به مشعل گردانی در روز عاشورا اشاره کرد. این مراسم اهمیت و جلوهای خاص دارد.سنگ درنگ درنگو از دیگر مراسم آیینی مردم روستای خور است. موسیقی و استفاده از سازهای بادی، در مراسم عمومی روستا رواج دارد.
از زیباترین جلوههای موسیقی روستا میتوان به رقص چوببازی، آواها و ترانههای آهنگ آزاد، کنار به خاک، وسط به خاک، پک پک، دست به خواب، پشت و گندم کاری اشاره کرد.
.................
نسرین کاری
.................
,
خانههای گلی، پوشش گنبدی، حیاط مرکزی، بادگیرها، اتاقهای دور تا دور حیاط، هشتیها و دهلیزها، دیوارهای قطور، حوض و باغچه وسط حیاط به صورت هماهنگ و یکنواخت از ویژگیهای معماری خانههای روستای خور بوده که مطابق با اقلیم منطقه به وجود آمدهاست.
تراکم خانهها و کوچههای پرپیچ و خم و همچنین بادگیرها از شاخصهای عمده روستایی خور بوده که جهت مقابله با اوضاع اقلیمی منطقه به وجود آمدهاست، در بافت خور بناهایی همچون قلعه، آب انبار، مسجد، حسینیه، حمام و خانههای قدیمی وجود دارد که اکثراً متعلق به دوره صفویهاست.در روستای خور حدفاصل بین جاده اصلی و ابنیه روستا دو آب انبار وجود دارد که بخاطر مشخصات متفاوت آن ارزش دیدن و وقت گذاشتن را دارد
. آب انبار اصلی و بزرگتر قدمت آن احتمالا به دوره صفویه می رسد. ویژگی اصلی این آب انبار این است که برخلاف دیگر آب انبار ها پله های ورودی برای برداشت آب ندارد.موقعیت این آب انبار به گونه ای است که در کنار یک دره قرار گرفته است در نتیجه از داخل دره دالانی حدود 20 متری حفر شده است و بدین طریق به محل برداشت آب دسترس داشته اند که باعث شده این آب انبار مشخصاتی متفاوت داشته باشد
.مصالح بکار رفته شده شامل آجر سنگ و ملات آن ساروج و آهک است.این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.آب انبار دیگری در مجاورت قبرستان روستا وجود دارد که نسبتا به آب انبار اصلی کوچکتر و جدیدتر است.
برخی روایت میکنند که در قدیم نام روستا شهر سبز بوده و در پی جنگی که در این روستا در میگیرد نام آن به خون و سپس خور تغییر پیدا میکندمحل روستا با توجه به سفالهایی که از زیر خاک بیرون میآید تغییرات اندکی داشته است.محل کنونی آن در دامنه کوههای آرک و بلنجیر قرار گرفته است.
ساکنان اولیه روستا با هوشمندی مکان آن را به گونه ای انتخاب کرده اند که آب مورد نیاز روستا که تا پیش از لوله کشی روستا از طریق قنات تامین میشده ،با شیب مناسبی از طرف کوههای شمال شرقی روستا به سوی روستا سرازیر شود.حوضه آبی قنات به اندازه مناسبی پهن و گسترده است وسبب شده آب آن حتی پس از چندین سال خشکسالی تغییر محسوسی نکند.
آب قنات اضافه بر تامین آب نوشیدنی روستا زمینهای کشاورزی و باغهای روستا را نیز سیراب مینماید. خانههای خشت و گلی و ردیف بادگیرها از آرایههای اصلی روستا میباشند ."گوده" که گودی پهن و نسبتا عمیقی است ،دور تا دور آبادی را در برگرفتهاست.گوده نتیجه سالیان دراز خاکبرداری و گودبرداری مردم روستا جهت حاصلخیز کردن زمینهای کشاورزی است.با فرارسیدن سرمای زمستان و باران و برف رودخانههای فصلی از دامنه کوههای آرک به راه افتاده و در پایان به گوده میریزند.
از جاذبههای طبیعی این روستا میتوان به آب گرم، چشمانداز کویری و آسمان پر ستاره آن اشاره کرد.مردم روستای خور، مراسم مختلف ملی و مذهبی را به سنت دیرین، برگزار میکنند.
از مهمترین مراسم ویژه این روستا میتوان به مشعل گردانی در روز عاشورا اشاره کرد. این مراسم اهمیت و جلوهای خاص دارد.سنگ درنگ درنگو از دیگر مراسم آیینی مردم روستای خور است. موسیقی و استفاده از سازهای بادی، در مراسم عمومی روستا رواج دارد.
از زیباترین جلوههای موسیقی روستا میتوان به رقص چوببازی، آواها و ترانههای آهنگ آزاد، کنار به خاک، وسط به خاک، پک پک، دست به خواب، پشت و گندم کاری اشاره کرد.
.................
نسرین کاری
.................
,
خانههای گلی، پوشش گنبدی، حیاط مرکزی، بادگیرها، اتاقهای دور تا دور حیاط، هشتیها و دهلیزها، دیوارهای قطور، حوض و باغچه وسط حیاط به صورت هماهنگ و یکنواخت از ویژگیهای معماری خانههای روستای خور بوده که مطابق با اقلیم منطقه به وجود آمدهاست.
تراکم خانهها و کوچههای پرپیچ و خم و همچنین بادگیرها از شاخصهای عمده روستایی خور بوده که جهت مقابله با اوضاع اقلیمی منطقه به وجود آمدهاست، در بافت خور بناهایی همچون قلعه، آب انبار، مسجد، حسینیه، حمام و خانههای قدیمی وجود دارد که اکثراً متعلق به دوره صفویهاست.در روستای خور حدفاصل بین جاده اصلی و ابنیه روستا دو آب انبار وجود دارد که بخاطر مشخصات متفاوت آن ارزش دیدن و وقت گذاشتن را دارد
. آب انبار اصلی و بزرگتر قدمت آن احتمالا به دوره صفویه می رسد. ویژگی اصلی این آب انبار این است که برخلاف دیگر آب انبار ها پله های ورودی برای برداشت آب ندارد.موقعیت این آب انبار به گونه ای است که در کنار یک دره قرار گرفته است در نتیجه از داخل دره دالانی حدود 20 متری حفر شده است و بدین طریق به محل برداشت آب دسترس داشته اند که باعث شده این آب انبار مشخصاتی متفاوت داشته باشد
.مصالح بکار رفته شده شامل آجر سنگ و ملات آن ساروج و آهک است.این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.آب انبار دیگری در مجاورت قبرستان روستا وجود دارد که نسبتا به آب انبار اصلی کوچکتر و جدیدتر است.
برخی روایت میکنند که در قدیم نام روستا شهر سبز بوده و در پی جنگی که در این روستا در میگیرد نام آن به خون و سپس خور تغییر پیدا میکندمحل روستا با توجه به سفالهایی که از زیر خاک بیرون میآید تغییرات اندکی داشته است.محل کنونی آن در دامنه کوههای آرک و بلنجیر قرار گرفته است.
ساکنان اولیه روستا با هوشمندی مکان آن را به گونه ای انتخاب کرده اند که آب مورد نیاز روستا که تا پیش از لوله کشی روستا از طریق قنات تامین میشده ،با شیب مناسبی از طرف کوههای شمال شرقی روستا به سوی روستا سرازیر شود.حوضه آبی قنات به اندازه مناسبی پهن و گسترده است وسبب شده آب آن حتی پس از چندین سال خشکسالی تغییر محسوسی نکند.
آب قنات اضافه بر تامین آب نوشیدنی روستا زمینهای کشاورزی و باغهای روستا را نیز سیراب مینماید. خانههای خشت و گلی و ردیف بادگیرها از آرایههای اصلی روستا میباشند ."گوده" که گودی پهن و نسبتا عمیقی است ،دور تا دور آبادی را در برگرفتهاست.گوده نتیجه سالیان دراز خاکبرداری و گودبرداری مردم روستا جهت حاصلخیز کردن زمینهای کشاورزی است.با فرارسیدن سرمای زمستان و باران و برف رودخانههای فصلی از دامنه کوههای آرک به راه افتاده و در پایان به گوده میریزند.
از جاذبههای طبیعی این روستا میتوان به آب گرم، چشمانداز کویری و آسمان پر ستاره آن اشاره کرد.مردم روستای خور، مراسم مختلف ملی و مذهبی را به سنت دیرین، برگزار میکنند.
از مهمترین مراسم ویژه این روستا میتوان به مشعل گردانی در روز عاشورا اشاره کرد. این مراسم اهمیت و جلوهای خاص دارد.سنگ درنگ درنگو از دیگر مراسم آیینی مردم روستای خور است. موسیقی و استفاده از سازهای بادی، در مراسم عمومی روستا رواج دارد.
از زیباترین جلوههای موسیقی روستا میتوان به رقص چوببازی، آواها و ترانههای آهنگ آزاد، کنار به خاک، وسط به خاک، پک پک، دست به خواب، پشت و گندم کاری اشاره کرد.
.................
نسرین کاری
.................
,
خانههای گلی، پوشش گنبدی، حیاط مرکزی، بادگیرها، اتاقهای دور تا دور حیاط، هشتیها و دهلیزها، دیوارهای قطور، حوض و باغچه وسط حیاط به صورت هماهنگ و یکنواخت از ویژگیهای معماری خانههای روستای خور بوده که مطابق با اقلیم منطقه به وجود آمدهاست.
تراکم خانهها و کوچههای پرپیچ و خم و همچنین بادگیرها از شاخصهای عمده روستایی خور بوده که جهت مقابله با اوضاع اقلیمی منطقه به وجود آمدهاست، در بافت خور بناهایی همچون قلعه، آب انبار، مسجد، حسینیه، حمام و خانههای قدیمی وجود دارد که اکثراً متعلق به دوره صفویهاست.در روستای خور حدفاصل بین جاده اصلی و ابنیه روستا دو آب انبار وجود دارد که بخاطر مشخصات متفاوت آن ارزش دیدن و وقت گذاشتن را دارد
. آب انبار اصلی و بزرگتر قدمت آن احتمالا به دوره صفویه می رسد. ویژگی اصلی این آب انبار این است که برخلاف دیگر آب انبار ها پله های ورودی برای برداشت آب ندارد.موقعیت این آب انبار به گونه ای است که در کنار یک دره قرار گرفته است در نتیجه از داخل دره دالانی حدود 20 متری حفر شده است و بدین طریق به محل برداشت آب دسترس داشته اند که باعث شده این آب انبار مشخصاتی متفاوت داشته باشد
.مصالح بکار رفته شده شامل آجر سنگ و ملات آن ساروج و آهک است.این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.آب انبار دیگری در مجاورت قبرستان روستا وجود دارد که نسبتا به آب انبار اصلی کوچکتر و جدیدتر است.
برخی روایت میکنند که در قدیم نام روستا شهر سبز بوده و در پی جنگی که در این روستا در میگیرد نام آن به خون و سپس خور تغییر پیدا میکندمحل روستا با توجه به سفالهایی که از زیر خاک بیرون میآید تغییرات اندکی داشته است.محل کنونی آن در دامنه کوههای آرک و بلنجیر قرار گرفته است.
ساکنان اولیه روستا با هوشمندی مکان آن را به گونه ای انتخاب کرده اند که آب مورد نیاز روستا که تا پیش از لوله کشی روستا از طریق قنات تامین میشده ،با شیب مناسبی از طرف کوههای شمال شرقی روستا به سوی روستا سرازیر شود.حوضه آبی قنات به اندازه مناسبی پهن و گسترده است وسبب شده آب آن حتی پس از چندین سال خشکسالی تغییر محسوسی نکند.
آب قنات اضافه بر تامین آب نوشیدنی روستا زمینهای کشاورزی و باغهای روستا را نیز سیراب مینماید. خانههای خشت و گلی و ردیف بادگیرها از آرایههای اصلی روستا میباشند ."گوده" که گودی پهن و نسبتا عمیقی است ،دور تا دور آبادی را در برگرفتهاست.گوده نتیجه سالیان دراز خاکبرداری و گودبرداری مردم روستا جهت حاصلخیز کردن زمینهای کشاورزی است.با فرارسیدن سرمای زمستان و باران و برف رودخانههای فصلی از دامنه کوههای آرک به راه افتاده و در پایان به گوده میریزند.
از جاذبههای طبیعی این روستا میتوان به آب گرم، چشمانداز کویری و آسمان پر ستاره آن اشاره کرد.مردم روستای خور، مراسم مختلف ملی و مذهبی را به سنت دیرین، برگزار میکنند.
از مهمترین مراسم ویژه این روستا میتوان به مشعل گردانی در روز عاشورا اشاره کرد. این مراسم اهمیت و جلوهای خاص دارد.سنگ درنگ درنگو از دیگر مراسم آیینی مردم روستای خور است. موسیقی و استفاده از سازهای بادی، در مراسم عمومی روستا رواج دارد.
از زیباترین جلوههای موسیقی روستا میتوان به رقص چوببازی، آواها و ترانههای آهنگ آزاد، کنار به خاک، وسط به خاک، پک پک، دست به خواب، پشت و گندم کاری اشاره کرد.
.................
نسرین کاری
.................
,
,
خانههای گلی، پوشش گنبدی، حیاط مرکزی، بادگیرها، اتاقهای دور تا دور حیاط، هشتیها و دهلیزها، دیوارهای قطور، حوض و باغچه وسط حیاط به صورت هماهنگ و یکنواخت از ویژگیهای معماری خانههای روستای خور بوده که مطابق با اقلیم منطقه به وجود آمدهاست.
,
,
تراکم خانهها و کوچههای پرپیچ و خم و همچنین بادگیرها از شاخصهای عمده روستایی خور بوده که جهت مقابله با اوضاع اقلیمی منطقه به وجود آمدهاست، در بافت خور بناهایی همچون قلعه، آب انبار، مسجد، حسینیه، حمام و خانههای قدیمی وجود دارد که اکثراً متعلق به دوره صفویهاست.در روستای خور حدفاصل بین جاده اصلی و ابنیه روستا دو آب انبار وجود دارد که بخاطر مشخصات متفاوت آن ارزش دیدن و وقت گذاشتن را دارد
,
,
. آب انبار اصلی و بزرگتر قدمت آن احتمالا به دوره صفویه می رسد. ویژگی اصلی این آب انبار این است که برخلاف دیگر آب انبار ها پله های ورودی برای برداشت آب ندارد.موقعیت این آب انبار به گونه ای است که در کنار یک دره قرار گرفته است در نتیجه از داخل دره دالانی حدود 20 متری حفر شده است و بدین طریق به محل برداشت آب دسترس داشته اند که باعث شده این آب انبار مشخصاتی متفاوت داشته باشد
,
,
.مصالح بکار رفته شده شامل آجر سنگ و ملات آن ساروج و آهک است.این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.آب انبار دیگری در مجاورت قبرستان روستا وجود دارد که نسبتا به آب انبار اصلی کوچکتر و جدیدتر است.
,
,
,
برخی روایت میکنند که در قدیم نام روستا شهر سبز بوده و در پی جنگی که در این روستا در میگیرد نام آن به خون و سپس خور تغییر پیدا میکندمحل روستا با توجه به سفالهایی که از زیر خاک بیرون میآید تغییرات اندکی داشته است.محل کنونی آن در دامنه کوههای آرک و بلنجیر قرار گرفته است.
,
,
ساکنان اولیه روستا با هوشمندی مکان آن را به گونه ای انتخاب کرده اند که آب مورد نیاز روستا که تا پیش از لوله کشی روستا از طریق قنات تامین میشده ،با شیب مناسبی از طرف کوههای شمال شرقی روستا به سوی روستا سرازیر شود.حوضه آبی قنات به اندازه مناسبی پهن و گسترده است وسبب شده آب آن حتی پس از چندین سال خشکسالی تغییر محسوسی نکند.
,
,
آب قنات اضافه بر تامین آب نوشیدنی روستا زمینهای کشاورزی و باغهای روستا را نیز سیراب مینماید. خانههای خشت و گلی و ردیف بادگیرها از آرایههای اصلی روستا میباشند ."گوده" که گودی پهن و نسبتا عمیقی است ،دور تا دور آبادی را در برگرفتهاست.گوده نتیجه سالیان دراز خاکبرداری و گودبرداری مردم روستا جهت حاصلخیز کردن زمینهای کشاورزی است.با فرارسیدن سرمای زمستان و باران و برف رودخانههای فصلی از دامنه کوههای آرک به راه افتاده و در پایان به گوده میریزند.
,
,
از جاذبههای طبیعی این روستا میتوان به آب گرم، چشمانداز کویری و آسمان پر ستاره آن اشاره کرد.مردم روستای خور، مراسم مختلف ملی و مذهبی را به سنت دیرین، برگزار میکنند.
,
,
از مهمترین مراسم ویژه این روستا میتوان به مشعل گردانی در روز عاشورا اشاره کرد. این مراسم اهمیت و جلوهای خاص دارد.سنگ درنگ درنگو از دیگر مراسم آیینی مردم روستای خور است. موسیقی و استفاده از سازهای بادی، در مراسم عمومی روستا رواج دارد.
,
,
از زیباترین جلوههای موسیقی روستا میتوان به رقص چوببازی، آواها و ترانههای آهنگ آزاد، کنار به خاک، وسط به خاک، پک پک، دست به خواب، پشت و گندم کاری اشاره کرد.
,
.................
,
نسرین کاری
,
.................
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه