دشت زیبای دریاسر را از دست ندهید؛

«بهشت اردیبهشت ایران» در تنکابن+تصاویر

«بهشت اردیبهشت ایران» در تنکابن+تصاویر
دشت دریاسر تنکابن یکی از زیباترین مناطق شمال ایران است که در قسمت جنوبی شهر تنکابن و در منطقه دوهزار قرار دارد. این دشت که در ارتفاع بیش از 2000 متری از سطح دریا واقع شده است و بین چهار کوه محصور شده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تنکابن24، دشت دریاسر تنکابن یکی از زیباترین مناطق شمال ایران است که در قسمت جنوبی شهر تنکابن و در منطقه دوهزار قرار دارد. این دشت که در ارتفاع بیش از 2000 متری از سطح دریا واقع‌ شده، بین 4 کوه محصور است. از سمت جنوب غربی کوه الموت، بلندترین کوهی است که این دشت را احاطه کرده است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تنکابن24,

در حقیقت این دشت مرزی است که پوشش سبز و جنگلی شمال ایران را به پوشش برفی و یخچالی کوه الموت متصل می‌کند. سطح این دشت در فصل بهار پر ازگل‌های زردرنگی می‌شود که در میان چمن‌های سبزرنگ رخ می‌نمایانند و چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کنند.

از جالب‌ترین ویژگی‌های این دشت آن است که در کف آن ده‌ها چشمه وجود دارد و آب از میان سبزه‌ها به بیرون می‌جوشد، به‌طوری‌که در فصل بهار که آب زیاد است به‌سختی مکان خشکی را می‌توان در دشت پیدا کرد و همچنین رودخانه پرآبی نیز از وسط این دشت جاری است که از ارتفاعات سیالان سرچشمه می‌گیرد و بر زیبایی دشت به‌طور خیره‌کننده‌ای می‌افزاید.

همه‌ساله در اواسط اردیبهشت‌ماه و هم‌زمان با روییدن میلیون‌ها گل زردرنگ زیبا همایش‌های کوه‌پیمایی زیادی با حضور گروه‌های کوهنوردی از سراسر ایران در این منطقه برگزار می‌شود. ازاین‌رو این منطقه بی‌نظیر را «بهشت اردیبهشت ایران» می‌نامند.

به‌دلیل موقعیت خاص جغرافیایی این منطقه در فصول مختلف مناظر کم‌نظیری را می‌توان در آن شاهد بود. در فصل بهار چشمه‌های جوشان که از کف دشت جاری می‌شوند، چمن‌های سبزرنگ که سرتاسر دشت را می‌پوشانند.

گل‌های زردرنگ که اندازه‌شان در حدود 20-30 سانتی‌متر است از یک‌سو، کوه‌های پوشیده شده از جنگل‌های انبوه از سوی دیگر و قله سیالان با یخچال‌های بزرگ از سمت دیگر را می‌توان در یک نگاه دید. در فصل پاییز نیز یکی از بدیع‌ترین صحنه‌ها در این دشت شکل می‌گیرد؛ میلیون‌ها برگ که از درختان خود جدا می‌شوند در فضا معلق شده و به زمین می‌ریزند و زمین را با رنگ‌های گوناگون خود فرش می‌کنند.

یکی دیگر از صحنه‌های عجیبی که می‌توان در این دشت و در شب مشاهده کرد، شهاب‌سنگ‌ها هستند که نور بسیار زیادی دارند. در صورت مساعد بودن هوا(شب‌ها معمولاً هوا اگر ابری نباشد البته هوا خیلی سرد است)، می‌توان به بیرون رفت و آسمان را برای مدت‌های مدیدی نگاه کرد و لذت برد.

کوهی که در عکس‌ها مشاهده می‌کنید کوه سیالان است با ارتفاع 4185 متر در رشته‌کوه‌های البرز غربی و در مرز بین دره‌ی الموت و دره‌ی دوهزار واقع‌ شده است. شمال این قله دشت دریاسر، جنگل‌های دوهزار و تنکابن(شهسوار) قرار گرفته و در جنوب آن منطقه‌ی الموت قرار دارد. از غرب به گردنه‌ی سیالان، قله‌های خشچال و کندیگان و از شرق به طالقان مشرف است.

مسیر دسترسی به دشت دریاسر تنکابن

پس از رسیدن به شهر تنکابن در غرب استان مازندران، مسیر «جاده دوهزار» را دنبال کرده تا به دوراهی‌ امامزاده قاسم(ع) برسید. در سمت چپ جاده مسیری به سمت دره می‌رود که انتهای آن به روستای «عسل محله» خواهد رسید. پس‌ از آن باید حدود یک تا یک‌و‌نیم ساعت کوه‌پیمایی کرده و بعد از عبور از تپه‌ها و چشمه‌های بین راه به دشت دریاسر برسید.

ارتفاع دشت دریاسر از سطح دریا حدود 2000 متر است. به همین خاطر در زمستان بسیار سرد است(به دلیل کوهستانی بودن منطقه)، در بهار بسیار خوش آب‌وهوا است، در تابستان روزها بسیار گرم و شب‌ها سرد است و پاییز هم تقریباً همیشه بارانی است.

دشت دریاسر که از آن به‌عنوان یکی از زیباترین مناطق ایران یاد می‌شود، دارای یخچال‌های طبیعی، چشمه‌های فراوان، کوه‌های بلند و بکر و از همه مهم‌تر گل‌های زردرنگ بابونه است که زیبایی منطقه را دوچندان کرده است.
,

در حقیقت این دشت مرزی است که پوشش سبز و جنگلی شمال ایران را به پوشش برفی و یخچالی کوه الموت متصل می‌کند. سطح این دشت در فصل بهار پر ازگل‌های زردرنگی می‌شود که در میان چمن‌های سبزرنگ رخ می‌نمایانند و چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کنند.

از جالب‌ترین ویژگی‌های این دشت آن است که در کف آن ده‌ها چشمه وجود دارد و آب از میان سبزه‌ها به بیرون می‌جوشد، به‌طوری‌که در فصل بهار که آب زیاد است به‌سختی مکان خشکی را می‌توان در دشت پیدا کرد و همچنین رودخانه پرآبی نیز از وسط این دشت جاری است که از ارتفاعات سیالان سرچشمه می‌گیرد و بر زیبایی دشت به‌طور خیره‌کننده‌ای می‌افزاید.

همه‌ساله در اواسط اردیبهشت‌ماه و هم‌زمان با روییدن میلیون‌ها گل زردرنگ زیبا همایش‌های کوه‌پیمایی زیادی با حضور گروه‌های کوهنوردی از سراسر ایران در این منطقه برگزار می‌شود. ازاین‌رو این منطقه بی‌نظیر را «بهشت اردیبهشت ایران» می‌نامند.

به‌دلیل موقعیت خاص جغرافیایی این منطقه در فصول مختلف مناظر کم‌نظیری را می‌توان در آن شاهد بود. در فصل بهار چشمه‌های جوشان که از کف دشت جاری می‌شوند، چمن‌های سبزرنگ که سرتاسر دشت را می‌پوشانند.

گل‌های زردرنگ که اندازه‌شان در حدود 20-30 سانتی‌متر است از یک‌سو، کوه‌های پوشیده شده از جنگل‌های انبوه از سوی دیگر و قله سیالان با یخچال‌های بزرگ از سمت دیگر را می‌توان در یک نگاه دید. در فصل پاییز نیز یکی از بدیع‌ترین صحنه‌ها در این دشت شکل می‌گیرد؛ میلیون‌ها برگ که از درختان خود جدا می‌شوند در فضا معلق شده و به زمین می‌ریزند و زمین را با رنگ‌های گوناگون خود فرش می‌کنند.

یکی دیگر از صحنه‌های عجیبی که می‌توان در این دشت و در شب مشاهده کرد، شهاب‌سنگ‌ها هستند که نور بسیار زیادی دارند. در صورت مساعد بودن هوا(شب‌ها معمولاً هوا اگر ابری نباشد البته هوا خیلی سرد است)، می‌توان به بیرون رفت و آسمان را برای مدت‌های مدیدی نگاه کرد و لذت برد.

کوهی که در عکس‌ها مشاهده می‌کنید کوه سیالان است با ارتفاع 4185 متر در رشته‌کوه‌های البرز غربی و در مرز بین دره‌ی الموت و دره‌ی دوهزار واقع‌ شده است. شمال این قله دشت دریاسر، جنگل‌های دوهزار و تنکابن(شهسوار) قرار گرفته و در جنوب آن منطقه‌ی الموت قرار دارد. از غرب به گردنه‌ی سیالان، قله‌های خشچال و کندیگان و از شرق به طالقان مشرف است.

مسیر دسترسی به دشت دریاسر تنکابن

پس از رسیدن به شهر تنکابن در غرب استان مازندران، مسیر «جاده دوهزار» را دنبال کرده تا به دوراهی‌ امامزاده قاسم(ع) برسید. در سمت چپ جاده مسیری به سمت دره می‌رود که انتهای آن به روستای «عسل محله» خواهد رسید. پس‌ از آن باید حدود یک تا یک‌و‌نیم ساعت کوه‌پیمایی کرده و بعد از عبور از تپه‌ها و چشمه‌های بین راه به دشت دریاسر برسید.

ارتفاع دشت دریاسر از سطح دریا حدود 2000 متر است. به همین خاطر در زمستان بسیار سرد است(به دلیل کوهستانی بودن منطقه)، در بهار بسیار خوش آب‌وهوا است، در تابستان روزها بسیار گرم و شب‌ها سرد است و پاییز هم تقریباً همیشه بارانی است.

دشت دریاسر که از آن به‌عنوان یکی از زیباترین مناطق ایران یاد می‌شود، دارای یخچال‌های طبیعی، چشمه‌های فراوان، کوه‌های بلند و بکر و از همه مهم‌تر گل‌های زردرنگ بابونه است که زیبایی منطقه را دوچندان کرده است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, , ,
,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , , ,
, , , , , , ,
 انتهای پیام/
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه